اون دیالوگ که میگفت: «آدم کسی که دوسش داره رو یادش نمیره، فقط یاد میگیره کمتر راجبش حرف بزنه، کمتر فکر کنه تا کمک کنه کمتر دلش تنگ بشه، همین، گوش کردی؟ یادش نمیره!"» چقدر درست بود .
تلخ ترین قسمت هر آهنگ همون جاییه که اصلا توجهت به صدای خواننده نیست، تمام توجهت پیش یه تصویری از گذشتست.
متاسفانه واقعيت اينه که دونفر هيچوقت همديگه رو تو يه زمان ب يه اندازه دوس ندارن، يكيشون هميشه وقتی ب خودش مياد ك اون يكی يا حسش وجود نداره،يا خودش .