راستشو بخواین بزرگ‌ترین اشتباه من دل‌بستن به آدم‌هایی بود که لیاقت یه نگاه هم نداشتن. کاش همه‌ی این سال‌ها به خودم بیشتر اهمیت می‌دادم و رو اهدافم تمرکز می‌کردم... چهار سال طول کشید تا بفهمم هیچ آدمی، تاکید می‌کنم «هیچ آدمی» موندنی نیست. و الان دقیقا همون‌جام که فاضل نظری میگه: به هر دل بستنم عمری پشیمانی بدهکارم.

همیشه کسانی هستند که در نهایت دلتنگی نمی توانیم آنها را در آغوش بگیریم بدترین اتفاق شاید همین باشد...

همه چیز اینجا سخته. درس خوندن، پول در اوردن، موفق شدن، وصل شدن به اینترنت، تاکسی گرفتن، نفس کشیدن، زندگی کردن، حتی مردن.

بعضی وقتا باید صدای موزیکتو اونقدر زیاد کنی که صدای مغزتو نشنوی ‌.

ازلحاظ‌زیبایی؛)

بعضی وقتا باید صدای موزیکتو اونقدر زیاد کنی که صدای مغزتو نشنوی ‌.

تو همیشه تظاهر میکردی که همه‌چیز خوبه اما اینطور نبود .

او دوست نداشت که تنها باشد. افزون بر این، علاقه ای به بودن در کنار مردم نداشت.

زیبایی‌ماه؛

من بغض آخرم یه اتفاق تلخ...

دلتنگی ظریف ترین نوع قتل عامِ بشره .

دیدی یه سری آدم وقتی میان تو زندگیت تازه میفهمی دنیا ارزش ادامه دادن داره، میفهمی که خوشبختی هنوز داره نفس میکشه و میفهمی که چقدر حضورشون وسط زندگیت معجزه اس؟ شاملو راجب این آدمای زندگیمون خیلی قشنگ مینویسه که: اگر میدانستم پس از آن همه رنج ها و نابسامانی‌ها تو را میتوانم داشته باشم‌ بدون شک با اراده‌ی آهنین‌ تری تحملشان‌ میکردم.