آندیا!
یه جمله خوندم ك حس عجیبی بهم داد ، نوشته بود :
سری ك مملو از ترس باشد جایی برای رویا ندارد
آدما یه جوری رفتاراتو تحلیل میکنن و نظر میدن انگار جای تو زندگی کردن ، تو هیچی نمیدونی پس انقد گه نخور .
همه چیز این زندگي دروغه، حتي تاریخ وفات که روي سنگ قبر مینویسن، کي میدونه هر آدمي دقیقاً و واقعاً کِي مرده؟
بعضی وقتا نیاز دارم از کالبدم بیام بیرون و برم یه جایی ؛
شاید دورِ دور ، دورترین نقطهی زمین ؛ شاید هم همین نزدیکیها ؛ بغل تو !
آندیا!
راسل خیلی قشنگ میگه : وقتی بالا می روی مهربان باش و فروتن ، چون وقتی سقوط می کنی از کنار همین آدمها
اونجا که عباس معروفی میگه :
- زمانی از دستدادن برای ِ من ، فاجعه بود !
بعدها آنقدر از دست داده بودم ، که به مرور یاد گرفتم ، دیگر چیزی برای از دستدادن ندارم . . :)!'
آندیا!
من بسیار آدمِ « شاید نتونم حالتو خوب کنم ولی میتونم باهات غصه بخورم » ای هستم .
من بسیار آدم ِ :
هر چی بشه ؛ میمونم باهم درستش میکنیمای هستم ! › ولی خوب بستگی به لیاقت توهم داره .