ما آدمهای حیرانی هستیم. برای ما همه چیز درد است. تولد درد است، بزرگ شدن درد است، خواستن درد است، نخواستن درد است، داشتن و نداشتن و دیدن و ندیدن آدمها هم درد است.
میذاشتی بتمرگم پیشت درستش کنیم با هم !
الان برم چیکار کنم با هشت میلیارد آدم غریبه ؟:)
اگه بخوام بگم حال این روزام چجوریه ، باید یه خواب بعد از ظهری رو یادتون بیارم که وقتی بیدار میشی غروب شده و همه چراغها خاموشه و کسی تو خونه نیست !
آندیا!
اونجا که نزار قبانی میگه : -آن هنگام که خواهان عشقاند ، زیباترین واژهها را میآورند برای نفو
فروغ ِ فخزاد میگه ک :
◗ مسئولِ طـرزِ فکرِ آدمها نیستم . .
بگذار هر ك هردچـه خواست بگویـد . . !
چه اهمیتی دارد؟!
مـن در لاكِ خـود راحتترم ،
آنجا میشود آرام و بیدغدغـه زندگی
کرد . . !◖
نوشته بود : بعضی وقتا راهِ حلش فقط یه زنگه ، یه جملهیِ خوب گفتنه ، یه قـرارِ یه ساعتهاس ، یه ذره پارو غرور گذاشتنه ؛
آندیا!
نوشته بود : بعضی وقتا راهِ حلش فقط یه زنگه ، یه جملهیِ خوب گفتنه ، یه قـرارِ یه ساعتهاس
ولی آدما ترجیح میدن گند بزنن تو هر چی بوده و مفت ببازن طرفو . . : )!'
میگفت :
" هیچوقتِ هیچوقت ، هیچ آدمی برای من اون آدمی نبود که من برای آدمای زندگیم بودم "