. روزهای اول جنگ به همه می‌گفتم کاش فقط جنگ بود ما تجربهٔ فقط جنگ رو تو جنگ دوازده روزه داشتیم، بلدش بودیم، می‌تونستیم هضم و مدیریتش کنیم ولی جنگ رمضان برای ما، فقط جنگ نبود داغ بود جنگ بود نگرانی بابت امنیت داخلی کشور بود(به خاطر اغتشاشات قبلش) جنگ رمضان برای ما خیلی چیزا بود بلدش نبودیم توی ذهنمون نمی‌گنجید چیزی که سرمون اومده بود وسط جنگ بودیم و فرصت گیجی و گنگی نداشتیم ولی بلد هم نبودیم چطور باید سنگینی داغمون رو تحمل کنیم چطور وقتی غم بزرگ داریم، حرکت کنیم مایی که طرفندمون وسط بلاها، شوخی و طنز بود، دیگه این تنها سلاحمون رو هم نداشتیم، چون دیگه جونی برای خندیدن نبود یادمه اوایل جنگ، قیافه و تیپم هم شبیه پدرمرده‌ها شده بود، می‌جنگیدیم، می‌ایستادیم، می‌دویدیم، در حالیکه باری روی دوشمون بود، که حتی به ذهنمون هم نمی‌رسید که روزی بخوایم به تنهایی حملش کنیم. راستش ما آمادهٔ جنگ بودیم آمادهٔ اغتشاش آمادهٔ انواع بلایای آخرالزمانی ولی یه چیز قبل از اون، هنوز برامون تعریف نشده بود اینکه خبر زدن بیت، برامون معنای تلخی داشته باشه... @anrooz | آنــــ روز

راستش من بابت کل روز نهم از خودم خجالت می‌کشم بارش هنوز رو شونه‌هامه که خبر رو شنیدم و نفهمیدم که خبر رو شنیدم و بی‌تفاوت رد شدم یادآوری اون روزم، واقعاً ناراحتم می‌کنه. @anrooz | آنــــ روز

جالبه خیلی جالب پیشخوان طاقچه(کتاب‌های پیشنهادی که بدون توجه به سلیقهٔ خاص شما پیشنهاد می‌ده) امشب دربارهٔ جنوبه، یه سری کتاب روی پیشخون چیده که اغلب یه ربطی به جنوب دارن سعی می‌کنم به فال نیک بگیرم... @anrooz | آنــــ روز

. خواستم حتی تو ترس زائرای حسینی هم شریک بشم🥲 دنیا باید ببینه امام حسین(علیه السلام) یارانش رو چطور بار آورده. @anrooz | آنــــ روز

می‌دونید خاک ایران یعنی چی؟ یعنی آرش، یعنی رستم، آریوبزرن، میرزا کوچک‌خان، یعنی دلیران تنگستان، یعنی ستارخان و باقرخان، یعنی فردوسی و ملاصدرا خاک ایران یعنی باکری، چمران، صیاد، خاک ایران یعنی تهرانی مقدم و حاج قاسم و حالا... و این نه یه مفهوم مجازی که یه مفهوم واقعیه خاک ایران رو، نه فقط از جهت سازندگی و مقاومت، بلکه بعد از مرگ، ذره ذرهٔ تن آدم‌ها می‌سازه. خاک رو که لمس می‌کنی، بو می‌کنی، می‌بینی، این عطر تن اون‌هاست که به خاک سپرده شده. و حالا خاک ایران دقیقاً همون چیزیه که ذره ذره تن این مردم ازش ساخته شده* و خب... داشتم می‌گفتم خاک ایران یعنی چی؛ خاک ایران یعنی عشایر غیور ایران که سالها با سلحشوری مدافع مرزهای ایران بودند خاک ایران یعنی مادرانی که لالایی‌« دایه دایه وقت جنگه» خوندن خاک ایران یعنی سربازایی که خونشون توی مرزهای ایران ریخته شد و با خونشون،مرز ایران رو درخشان کردند خاک ایران، یعنی همون‌هایی که سربازهای انگلیسی و پرتغالی رو از خاکشون بیرون کردند خاک ایران، یعنی تمام اون‌هایی که خونشون به دست اجنبی ریخته شد ولی وطن به دشمن ندادن خاک ایران یعنی بچه‌های میناب، خاک ایران، یعنی ماکانی که حالا، شبیه اسمش شده؛ ما کان یعنی آنچه بود ولی دیگه نیست، و البته که ماکان برای همیشه هست، چون اون الآن با خاک ایران یکی شده و خاک ایران، جاودانه و در آخر خاک ایران یعنی تمام ما ۹۰ میلیونی که از این خاک، سربلند کردیم خاک ایران کم چیزی نیست حتی یه مفهوم مجازی هم نیست یه مفهوم واقعیه بندبند وجود ماست که با غیرت و ایمان و دشمن ستیزی، از اجدادمون بهمون به ارث رسیده ما خاک ایرانیم و خاک ایران ثابت کرده که جای خوبی برای ظالمان و دشمنانش نیست. *ما روی خاک کشاورزی می‌کنیم، درواقع، این مواد معدنی خاک هستند که وارد خوراک ما می‌شن و ما اون رو می‌خوریم و بعد، بله، بخشی از بدن ما می‌شن. درواقع، ما باز هم از همون خاک، بازسازی شدیم! @anrooz | آنــــ روز

اگه براتون سؤاله که چرا بین اینهمه شخصیت ماکان اینجا پررنگ شده چون ایدهٔ اصلی، از خود ماکان بود، که از بدنش، چیزی برای خاکسپاری باقی نموند بدنش خودِ خاک ایران شد. @anrooz | آنــــ روز

قسمت ما شد آخر به برکت اباعبدالله(ع) به عنایت اباعبدالله(ع) زیارت اباعبدالله(ع) .. حرکت کاروان سدره بسیج دانشجویی به سمت کربلای معلی #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌بین‌المللی‌قم 🇮🇷@Bkh_Qom

حقیقت هفت خان رستم رو پشت سر گذاشتم تا برسم به همه گفته بودم که خود امام حسین(علیه السلام)، باید بطلبن. الآنی که متن رو می‌نویسم، چند روز پر مشغله و پراسترس رو گذروندم تا برسم بی‌خوابی دارم، گرمازده شدم و... ولی بالأخره رسیدم بالأخره شد الحمدلله @anrooz | آنــــ روز

ان‌شاءالله نائب الزیاره هستم لطفاً شما هم برای من و دوستام دعا کنید. @anrooz | آنــــ روز

ذوق و سلیقه رفقامون که خودشون روی کاغذها نقاشی کشیدن، سر ذوقمون آورد. @anrooz | آنــــ روز

. قراری که از قبل داشتیم این بود که یه کاروان زیارتی عادی نباشیم برنامه‌های راه، پک فرهنگی، نوع گزینش زائرا، برنامه‌های رسانه و... رو طوری چیده بودیم که تا حد امکان، کاروانمون موکب سیار فرهنگی باشی. قبل از سفر با بچه‌های رسانه سناریوهای مختلف مصاحبه و مستند و... نوشتیم تا در طول راه، با مردم دربارهٔ جنایات آمریکا و جنگ‌های این مدت و جریان مقاومت صحبت کنیم. @anrooz | آنــــ روز

راستش من خودم اصلاً وضعیتم مشخص نبود که بتونم برم یا نه و خب، وضعیت کشور هم به اینکه همیشه به ایران عرق داشتم و دلم براش تنگ می‌شد، اضافه شده بود اینبار، خیلی مردد بودم که آیا درسته ایران عزیزم رو برای این مدت ترک کنم یا نه (که البته با یادآوری اینکه بنده خیلی شخص مهمی در کشور هستم و در تمااامی جنگ‌ها نقش مهمی دارم و مثلاً اگر اتفاقی تو ایران بیافته خیلی کاری ازم برمی‌یاااد! تصمیم گرفتم واقعبینانه‌تر تصمیم بگیرم) بعد از اون اینکه کاروان شکل بگیره یا نه اینکه من از طرف کاروان اجازه حضور داشته باشم یا نه اینکه بتونم از خانواده اجازه بگیرم به موقع برسم تهران و وسیله جمع کنم به موقع به قطار قم برسم و کاروان، صبح من رو جا نذارن و کلی مسئلهٔ دیگه باعث شده بود به تنها چیزی که فکر کنم، دعوت صاحب اصلی حماسه باشه وگرنه که راستش وضعیت امیدوارکننده‌ای نداشتم. @anrooz | آنــــ روز