‌یک خانواده سه نفره با یک طفل میتواند با کالا برگ یک و نیم کیلو گوشت سردست بخرد و یک ونیم بسته پوشک بچه! وضعیت: شکسته شدن تورم ۸۰ ساله هشدار به نهادهای امنیتی: اجرای ایده‌های امثال صادق الحسینی کارمند سابق بانک جهانی کشور را به ورطه مشکلات جدی خواهد کشاند. 🔴 #بیداری_ملت 👇 @bidariymelat

🎥 رهبر انقلاب: مسئولین تلاش‌های خود را دو برابر کنند. وجود این تورم و سقوط ارزش پول ملی به این اندازه غیرمنطقی است. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸ 🔴 #بیداری_ملت 👇 @bidariymelat

خودشان گران‌سازی می‌کنند خودشان هم برای گرانی روضه می‌خوانند @hzamanim

💢 رهبر معظم انقلاب: ما داغدار و عزادار خون‌های ریخته شده در فتنه دی‌ماه هستیم 💬 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای صبح امروز در دیدار مردم آذربایجان شرقی: ✏️ خونهایی بر زمین ریخته شد. ما داغداریم. من عرض میکنم ما عزاداریم به خاطر خونهایی که ریخته شد. یک عدّه‌ای خود آن مفسدین و فتنه‌گران و کودتاچی‌ها بودند، یک عدّه‌ای آنها بودند که اجل مهلتشان نداد و به درک واصل شدند و سر و کارشان با خدا است. با آنها کاری نداریم. لکن یک عدّه‌ای دیگر بودند که جزو آنها نبودند. سه گروه بودند، سه دسته. من کشته‌ها و جانباخته‌ها را به سه دسته تقسیم میکنم: ✏️ یک دسته نیروهای مدافع امنیّت و مدافع سلامت نظام بودند، چه نیروهای انتظامی، چه نیروهای بسیجی و سپاهی و چه کسانی که در کنار اینها حرکت میکردند. شهید شدند. اینها جزو برترین شهدایند. یک دسته اینهایند. ✏️ یک دسته رهگذرها هستند؛ وقتی که فتنه‌گر در داخل شهر فتنه برپا میکند، فقط افرادی که مواجه با او هستند از بین نمیروند، مردم بی‌گناه در خیابان دارد راه میرود طرف محل کسبش و طرف خانه‌اش، یک عدّه هم از اینها شهید شدند. اینها هم شهیدند به خاطر اینکه در فتنه‌ی دشمن به شهادت رسیدند. این گلوله از هر جا آمده باشد در فتنه‌ی دشمن این اتّفاق افتاده است و اینها شهیدند. دسته‌ی دوم هم شهیدند. ✏️ دسته‌ی سوم آن کسانی هستند که فریب خوردند، سادگی به خرج دادند، بی‌تجربه بودند، با فتنه‌گرها همراه شدند، من میخواهم بگویم آنها هم از ما هستند؛ آنها هم بچه‌های مایند، آنها هم یک عده‌ای‌شان پشیمان شدند، بعضی‌شان به من نامه نوشتند که ما آن روز آمدیم در خیابان و چه و چه و چه، ما را حلال کن. در زندان هم نبودند، آزاد بودند. پشیمان شدند، اشتباه کردند. آن کسانی که از اینها کشته شدند آنها را هم مسئولین شهید محسوب کردند، خوب کردند. ✏️ بنابراین دایره‌ی جانباختگانمان که به عنوان شهید اینها را حساب میکنیم دایره‌ی وسیعی است. به جز آن اصحاب فتنه و سردسته‌ها و کسانی که از دشمن پول گرفتند، اسلحه گرفتند، به غیر آنها بقیه چه عناصر مدافع امنیت، چه رهگذرها و چه حتی کسانی که با فتنه‌گرها چند قدمی حرکت کردند اینها فرزندان ما هستند؛ ما برای اینها طلب رحمت میکنیم، طلب مغفرت میکنیم، اشتباه کردند، خدای متعال از اشتباه اینها درگذرد ان‌شاءالله. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸ حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻 @HokmranOnline

‌تقلیل دادن منازعه تاریخی بر سر جایگاه هژمون در غرب آسیا به معامله اقتصادی، از یک جنگ تمام عیار با دشمن خطرناک‌تر است. @jebhetse

همتی: بازار ارز روال طبیعی خود را طی می‌کند رهبر انقلاب: وجود این تورم و سقوط ارزش پول ملی به این اندازه غیرمنطقی است. سوال: رسانه‌های طیف اصولگرای وفاق که همواره دنبال نمایش تعارض میان مواضع نیروهای انقلابی و رهبر انقلاب هستند، نظری ندارند؟ 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

⚜ زندگی بی دغدغه و خَلقِ سکینه این ویدئو از مهمترین بخش های فرمایشات رهبری بود! ۱. وجود دستگاه خنثی کننده تهدید، برای رفع اضطراب و نگرانی است نه برای بی خیالی و بی تحرّکی. فرمود: «سکینه ناشی از اعتماد و حسن ظنّ به خداست. وقتی شما هدف درستی را انتخاب میکنید و در راه آن هدف به تلاش میپردازید، خدای متعال در این‌جا وعده نصرت داده است؛ بروبرگرد هم ندارد... یک وقت هست هدف و آرمان را درست انتخاب کرده‌اید؛ اما تحرّکی ندارید و تلاش و مجاهدتی نمیکنید. این‌جا انتظار کمک الهی بی مورد است.» ⬅️ در شرایط تهدید، «خود زندگی کردن» (کسب و کار و درس و...) وقتی «بی دغدغه» باشد، یکی از تحرکهای لازم است. ۲. نزول سکینه، کار خداوند است، اما می تواند «وسائطی مادی» هم داشته باشد؛ چنانچه «تابوت سکینه» «با آثاری از موسی و هارون»، برای بنی اسرائیل چنین کرد. رهبر انقلاب یکی از شئون روحانیون را «واسط شدن» برای این سکینه می شمارد: «شأن روحانی -این شأن هم یکی از مصادیق همین تبلیغ است- از جمله این است که در دلهای مؤمنین، حالت اطمینان و سکینه به‌وجود آورد: «هوالّذی انزل السکینة فی قلوب المؤمنین». سکینه، یعنی حالت استقرار، حالت آرامش؛ آرامش روانی، آرامش فکری.» ۳. اموری که «قابلیت» دارند «مجرای سکینه» در جامعه شوند: • «امروز وقتی با انقلاب بیعت میکنید، با پیغمبر بیعت کردید، وقتی شما خطّ انقلابی امام را زنده نگه میدارید با پیغمبر بیعت کردید، آنوقت: اَنزَلَ اللهُ سَکینَتَهُ عَلی رَسولِه وَ عَلَی المُؤمِنینَ» • «یكی از راههای سكینه و اطمینان، وحدت و الفت دلهاست». 📎 فیش ها محسن قنبریان ☑️ @m_ghanbarian

💢فروش نفت یک فعالیت تحریمی است، اما واردات مواد غذایی و کالاهای اساسی اصولاً در فهرست تحریم‌ها نیست. با تلفیق این دو، واردکننده کالای اساسی هم ممکن است به‌دلیل ارتباط با فروش نفت، در معرض تحریم قرار بگیرد. این یعنی پیچیده‌تر کردن مسیری که می‌توانست ساده و کم‌هزینه باشد.» ✍🏻 مجیدرضا حریری 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

نسخه تجربه شده اقتصاد شرطی در ژنو بازی مذاکره با آمریکا، به‌ویژه زمانی که بر محور «تعاملات اقتصادی» صورت‌بندی می‌شود، بیش از آن‌که پروژه‌ای برای حل مسائل ایران باشد، بخشی از منطق تنظیم قدرت در سیاست داخلی و خارجی ایالات متحده است. این الگو به‌طور خاص برای ترامپ جذاب است؛ زیرا بدون پرداخت هزینه ساختاری، امکان تولید تصویر معامله و بهره‌برداری انتخاباتی را فراهم می‌کند. اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: عایدی واقعی ایران چیست؟ تجربه و منطق ساختاری پاسخ روشنی می‌دهند: تقریباً هیچ. اقتصاد ایران امروز، با وجود همه محدودیت‌ها و فشارها، در وضعیت ایستایی قرار ندارد. مسیرهای متنوعی برای تجارت(200 میلیارد دلار در سال)، تأمین مالی، صادرات انرژی و همکاری منطقه‌ای فعال است و اقتصاد در حال حرکت است. مسئله اصلی اما این است که مذاکرات اقتصادی با آمریکا نه گشایش پایدار ایجاد می‌کند و نه انسداد موجود را رفع می‌کند؛ بلکه اقتصاد ایران را در معرض شرطی‌شدن مجدد قرار می‌دهد؛ وضعیتی که هزینه‌های آن پیش‌تر به‌طور عینی تجربه شده است. در منطق سیاست خارجی آمریکا، اقتصاد حوزه‌ای فنی و خنثی نیست. تعامل اقتصادی بخشی از معماری امنیت ملی واشنگتن است؛ به این معنا که هر مسیر مالی، هر قرارداد تجاری و هر نقطه اتصال، بالقوه می‌تواند به ابزار نظارت، اعمال فشار و قطع ارتباط تبدیل شود. مذاکره اقتصادی در چنین چارچوبی، به‌جای آزادسازی ظرفیت‌های ایران، آن‌ها را به تصمیم‌های سیاسی بیرونی گره می‌زند و اقتصاد را وارد وضعیت انتظار و تعلیق می‌کند. تجربه برجام نمونه روشن این روند است. در آن توافق، تحریم‌ها لغو نشدند، بلکه به‌طور محدود و موقت تعلیق شدند. نتیجه عملی، شکل‌گیری امید کوتاه‌مدت و توقف تصمیم‌های بلندمدت در اقتصاد بود. شرکت‌ها و بانک‌های بزرگ، به‌دلیل امکان بازگشت تحریم‌ها، از تعهد پایدار خودداری کردند. نمونه بارز آن، تجربه شرکت توتال و سایر شرکت‌های بزرگ نفتی در دوره دولت روحانی بود؛ شرکت‌هایی که با تغییر فضای سیاسی و بازگشت فشارهای آمریکا، بدون پرداخت هزینه معنادار، قراردادها را رها کردند و از ایران خارج شدند. این خروج، نه استثنا، بلکه رفتار طبیعی سرمایه در اقتصاد شرطی بود. نتیجه این فرایند آن بود که بخشی از اقتصاد ایران به چند مسیر محدود و شکننده وابسته شد؛ مسیرهایی که با یک تصمیم سیاسی در واشنگتن قابل قطع بودند. به این معنا، اقتصاد حتی بدون انسداد کامل، در معرض نوعی قفل‌سازی تدریجی و پنهان قرار گرفت؛ قفل‌سازی‌ای که هزینه آن نه در لحظه مذاکره، بلکه در زمان بازگشت فشارها آشکار شد. در دوره ترامپ، این منطق حتی شفاف‌تر است. هدف اصلی، ایجاد ثبات اقتصادی برای ایران یا حل اختلافات نیست؛ بلکه تولید یک دستاورد نمایشی برای مصرف سیاسی داخلی آمریکاست. امتیازهای محدود، موقتی و کاملاً برگشت‌پذیر داده می‌شود، اما در مقابل، جهت‌گیری اقتصاد ایران دوباره به تصمیم‌هایی گره می‌خورد که خارج از کنترل آن است. مسئله اقتصاد ایران باز یا بسته بودن نیست؛ مسئله این است که مذاکرات اقتصادی با آمریکا، اقتصاد را از مسیرهای متنوع و قابل مدیریت، به مسیرهای شرطی، معلق و قابل قطع سوق می‌دهد. این مسیر نه به توسعه می‌انجامد و نه به ثبات. آنچه بازتولید می‌شود صرفا وابستگی نیست؛ بلکه تکرار یک تجربه پرهزینه است. یک‌بار شرطی‌شدن اقتصاد، به رشد اقتصادی نزدیک به صفر در یک دهه، ورود ناچیز سرمایه‌گذاری خارجی، تداوم تورم مزمن همراه با رکود تولید و کاهش پایدار اشتغال منجر شد. محمود کریمی @mkarimibeyranvand

چرا دولتی‌ها دوست دارند به آمریکا بچسبند؟ فرض کنیم ما در کشور الف هستیم و دو همسایه به نام ب و ج داریم. حمل و نقل در الف با خودروهای سبک، در ب با خودروهای سنگین و در ج با قطار است. فقط خودروهای سنگین به بارانداز راه‌آهن دسترسی دارند. علاوه بر این بارنامه‌ی راه‌آهن، فقط برای آنان صادر می‌شود. ماشین‌های الف می‌توانند توی جاده راحت بزنند کنار و بارشان را به خودروهای سنگین ب انتقال دهند؛ یا به همین طریق بار را از ب بگیرند. ولی همه‌ی مبادلات الف و ج منوط به واسطه‌گری ب خواهد بود. الف اسمش ایران است ب اسمش آمریکاست جاده‌ی خودروهای سنگین اسمش سویفت است بارنامه اسمش دلار است ج اسمش چین است چین به ایران می‌گوید از فکر سویفت بیا بیرون. برای دسترسی به باراندازم لازم نیست منت کامیون‌ها را بکشی. یک مسیر مخصوص برای خودت می‌سازم تا پای ریل راه‌آهن (اسمش آر.ام.بی. است) تو برای خودت از این مسیر بیا. بارنامه‌ی واسطه‌ها (دلار) هم لازم نیست. خودمان بارنامه تنظیم می‌کنیم تا وقتی می‌توان بغل جاده زد کنار و بارها را خیلی راحت از شوتی انداخت توی کامیون، چه کسی این همه خودش را به زحمت می‌اندازد که برود تا پای ریل؟ هیچ کس پس تاجر نولیبرال ایرانی چه می‌کند؟ می‌رود پیش آمریکا می‌گوید: ببین چین می‌خواهد دورت بزند و آر.بی.ام راه انداخته است! فلان کسک و فلان کسک هم می‌خواهند باهاش ببندند! حواست باشد! آمریکا هم دیگر بار فلان کسک‌ها را توی کامیون‌هایش جابجا نمی‌کند. آر.بی.ام. هم هنوز راه نیافتاده است. نتیجه این است: تاجر نولیبرال شوتی به اسم دور زدن تحریم‌ها گنده می‌شود و تجارت کشور به آمریکا وابسته می‌شود اقتصاد کشور فلج می‌ماند ✍محمد نوید @antineoliberalism

💢همان‌ها که نگران بودجه برای مراسم‌های مذهبی بودند، اکنون در حال تقسیم اموال ملت بین خودشان هستند. شورای اطلاع رسانی دولت با ۲۰۰ میلیارد تومان قرار است چه چیزی را اطلاع دهد؟ آیا جز این است که می‌خواهند خبرنگار و روزنامه‌نگار و جریان سایبری برای حمایت از دولت استخدام کنند؟ ✍🏻 حامد صراف‌پور حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻 @HokmranOnline