May 11
May 11
هدایت شده از محسن قنبریان
🔰 حرف نو و نامیرای انقلاب اسلامی چیست؟!
• نانو، سلول بنیادین، موشک نقطه زن و... نوآوری هستند اما حرف نوی انقلاب اسلامی نیستند؛ اینها را بخاطر عقب نماندن از دنیا بدست می آوریم اما با حرف نوی انقلاب آمده ایم دنیای جدیدی بسازیم!
• رهبر انقلاب تاکنون ۳۵بار از این حرف نو اساسی و بنیادین سخن گفته اند:
https://farsi.khamenei.ir/keyword-content?id=2601
• تعابیر ازحرف نو انقلاب: جمع بین مردم و ارزشهای الهی و معارف اسلامی/ جمع توحید و کرامت انسان/ جمع بین پیشرفت های مادی و رضای الهی و حفظ ارزشهای الهی/ جمع بین مردم و خدا در حکمرانی/ تلفیق آراء مردمی با افکار اسلامی/ مردم سالاری دینی/ جمهوری اسلامی/ و...
⚠️ توجه۱: این حرف نو، نه فقط در پیدایش حکومت، بلکه در حل همه مسائل حکمرانی مطرح است. مردم سالاری یعنی براساس دین و اسلام، سالار زندگیِ جامعه خود مردمند".
⬅️ راه حلهای بسیاری از محافل انقلابی برای معضلات حکمرانی این استاندارد را ندارد!
⚠️ توجه۲: این حرف نو، دو رقیب و دیگری دارد که از محافل تصمیم سازی نظام دور نیستند بلکه هریک در ادواری سهمی از دستگاه تصمیم سازی یا بدنه حزب اللهی و جناح های سیاسی را تحت تاثیر قرار داده اند:
الف) اسلام لیبرال، غربگرا و... که جانب دنیا، مردم و... می ایستد و ارزشهای اسلامی را کم اهمیت می شمارد
ب) اسلام تحجر، واپسگرا و... که جانب ارزشهای اسلامی می ایستد و مردم و همراهی آنها را کم اهمیت می شمارد!
⬅️ در حل هر مساله، این دو رقیب را هم باید توجه کرد!
▪︎این مجموعه فیش را در #دهه_فجر مطالعه و مداقه کنید
محسن قنبریان
☑️ @m_ghanbarian
این شما و این مانیفست بی شرف ها!
🛎 براندازها علنا در کانال ها و گروه های مشورتی شان با افتخار می گویند نباید اخبار مربوط به کمک نیروهای بسیج، سپاه، نیروی انتظامی و ارتش به مردم در زلزله را منتشر کرد!
👈 نباید اخبار مربوط به تظاهرات گسترده در اسرائیل، آمریکا، فرانسه و انگلیس را منتشر کرد!
👈 باید اسرائیل را قدرتمند نشان داد
✅ تا به این روش مردم از جمهوری اسلامی عصبانی و نا امید شوند!
#تلنگر
@araf11
تصویری کمتر دیده شده از لحظه اصابت گلوله دشمن به یک نوجوان بسیجی و شهادتش
این بخشی از تابلوی #هویت_ملی ماست...
یادمان باشد هزاران جوان این چنین برخاک افتادن تا ما بر خاکِ ذلت نیفتیم...!
#مدیون_شهداییم
کـوچَــر 🇮🇷
#تلنگر
@araf11
آب میخواست
اما آب ندادند...
طفل شیر خواره اش تلظی میکرد و این
مصیبتی گران و سخت برای او بود ...
اما او میگفت چون تو میبینی بر من آسان گردیده است...
به راستی چه چیز مصیبت ها را آسان میکند؟
شاید ابتدا بهتر است بگویم که هیچ مصیبتی به سختی مصیبت رباب نبود و هیچ آرمانی بالاتر از آرمان و اعتقاد سالار شهیدان(ع)
نیست...
واین خود نقطه ی اتصالی برای شبیه شدن است.
آری! نه ما امام حسین(ع) هستیم و نه مصیبت هایمان، به درجه ی مصیبت علی اصغر(ع) میرسد...
ولی آیا، مصیبت دیدن و سختی کشیدن در راهی که راه حسین است بی ارزش تلقی میشود؟این چنگ زدن به ریسمان الهی و حبل متین، همان نقطه ی اتصال است...
همان جاییست که تو را در زمره ی اصحاب الحسین قرار میدهد.
این شبیه شدن، حکایت در همان یا لیتنا کنّا معکم دارد..
آرمان نیز میخواست شبیه شود... آنهم در راهی که تو میخواهی و همان راهی که امامِ آرمان برای زنده نگهداشتنش، تلظی کودک شش ماهه اش را دید...
چه اشکالی دارد؟؟؟چرا عده ای میخواهند این شبیه شدن را مایه ی ننگ و عقب ماندگی بخوانند و آنرا در بلند گو های میلیاردتومانیشان فریاد بزنند؟؟به راستی راه حسین چه چیز دارد که راه آنان ندارد؟؟
راه حسین حیات دارد.
راه حسین عشق دارد.
راه حسین وصال دارد.
راه حسین قربانی شدن صورتی بازی هایمان را طلب میکند.
راه حسین هدف دارد.
و باید گفت راه حسین آرمان دارد.
بر خلاف راه آنانی که جز ممات و نیستی ،تنفر ودوری، ریا و تزویر و زندگی یکنواختِ باطلگرا، چیزی را نصیب پیروانش نمیکند. راهی که تعقل را قربانی توهم میکندبه دنبال قربانی کرد آرمان هاست. این یعنی هنوز عاشورا
برپاست.
@araf11
May 11
۱۲ بهمن ۱۳۸۶
با شوق و ذوق، کاغذ رنگی ها را به هم متصل میکند.
با خط خرچنگ قورباغه ای خودش، روی کاغذ های آبی مینویسد: امام آمد و روی سفید هایشان یک الله
قرمز خطاطی میکند.
مربی، بالای سرش می آید و کنار گوشش آهسته میگوید: آفرین. چقدر با سلیقه! سپس به دو تا از کلاس سومی ها اشاره میکند که به او کمک کنند تا ریسه های رنگی اش را به سر در کلاس آویزان کند.
زنگ پرورشی که تمام شد، سرود های انقلاب از بلندگو های مدرسه پخش شد.
بچه ها با شوق و ذوق از کلاس ها دوان دوان خارج شدند. شور و حرارت دانش آموزان به قدری زیاد بود که گویی زمستان در نیمه راه، جایش را به تابستان داده بود. سالن مدرسه به جنب و جوش درآمد.
کلاس اولی ها و کلاس دومی ها به کمک معلم هایشان کار دستی درست کرده بودند و کلاس سومی ها خوب تمرین میکردند تا سرودشان را با کیفتی عالی، در روز موعود بخوانند.
کلاس چهارمی ها هم مسابقه ی روزنامه دیواری به راه انداخته بودند.
کلاس پنجمی ها، تئاتری با موضوع روز فرار شاه ساخته بودند که در روز جشن آنرا اجرا کنند.
همه احساس هویت میکردند. هیچ کسی نمیخواست که در جشن انقلاب بیکار یکجا نشسته و زانوی غم در بغل بگیرد.
_______
۱۲ بهمن ۱۴۰۱
۱۲ بهمن مثل روز های دیگر، خیلی عادی سپری میشد.
مدیر به دانش آموزان تبریک ایامی را میگفت که شاید تک و توک، دانش آموزی اهمیتش را میدانست.
یکی زیر لب ترانه ای از ساسی را زمزمه میکرد و دیگری به رفیقش از گلی که در فیفا۲۰۲۳ به پسر خالهاش زده خبر میداد.
مدیر هم کاری به این کار ها نداشت. انگار جشن انقلاب برای مدیر تکراری شده بود. اما این درحالی بود که خیلی ها چیزهای زیادی از ۱۲ بهمن ۵۷ نمیدانستند.
زنگ پرورشی به صدا درآمد:
قرار بود که همه با موضوع انقلاب اسلامی، نقاشی بکشند. یکی میخواست پرچم ایران را بکشد.
مدتی گذشت. مربی پرورشی بالای سر تک تک بچه ها میرفت. یکی که چیزی از انقلاب نمیدانست ترجیح داده بود خانه ای میان جنگل بکشد!
یکی بع خاطر علاقه اش به هواپیما، آنرا به تصویر کشیده بود. اما خب آن هواپیما چه بود؟ خدا میداند.
گوشه ی کلاس آنکسی که پرچم ایران را میکشید، مداد قرمزش را برداشت تا الله وسط پرچم را نقاشی کند، مربی کمی خودش را به دانش آموز نزدیک کرد.
مداد قرمز در دستان بچه ی کلاس سومی، از حرکت ایستاد.
دانش آموز سرش را به سمت معلم پرورشی چرخاند و آهسته کنار گوش او پرسید؟
آقا اجازه؟ این علامت چی هست که وسط پرچمه؟
معلم پرورشی دستی به سر او کشید و گفت: اسم الله است. اسم خدا...
جواب همین بود...
اما آیا فقط آن علامت، اسم خداست؟؟
آن الله فقط یک اسم است یا...
زنگ پرورشی تمام شد.
آقای مربی درحالیکه به نقاشی دانش آموزان نگاهی می انداخت چیزی را دربین آنها گم کرده بود، و آن
هویت بود...
هویت..
هویتی که باید او می ساخت ولی...
@araf11
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
اینو گذاشتم
یکم حالتون عوض بشه.
اقتدار رو توی چشمای امام ببینید و عشق کنید.
👌👌👌👌
#امام_خمینی_ره
@araf11
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
مراقب پیام های خطرناکی که به مردم القاء می شود، باشیم!
🔻وقتی بدون تغییر حکم قبلی فقها در مورد ورود زنان به ورزشگاه، اجازه دادیم که زنان – هر چند به صورت محدود – به ورزشگاه ها بروند، یعنی ناخواسته به گروهی پیام دادیم که شما اگر فشار بیاورید، ما از مبانی دینی می توانیم کوتاه بیاییم و یا می توانیم آن را توجیه کنیم!
🔻وقتی برخی مکشفه ها بدون ترس در خیابان ها و معابر و یا حتی در مراکز رسمی رفت و آمد می کنند و آنگاه برخی از مسئولین هم با ترس و لرز و لکنت زبان در مورد حجاب سخن می گویند و سر ما را هم با سخنان کلیشه ای و کلی گویی گرم می کنند، یعنی داریم ناخواسته به هنجارشکنان پیام می دهیم که وقتی فشار بیاورید، ما کوتاه می آییم!
🔻وقتی آن دانشجو در دانشگاه جمهوری اسلامی کشف حجاب می کند، آنگاه ما هم از کنار آن می گذریم، یعنی اینکه اگر به ما فشار آوردید، کوتاه می آییم!
⚠️بهتر است که نخبگان و مسئولین بیش از پیش مراقب سخن گفتن ها و سخن نگفتن های خود و همچنین پیام هایی که از فعل ها و ترک فعل های آنها صادر می شود، باشند.
👈البته این نکته را هم نمی توان انکار کرد که رگه هایی از نفوذ در برخی مسئولیت ها هم وجود دارد و یا اینکه برخی از مسئولین تعمداً صورتی بازی می کنند و در واقع به هنجارشکنان کف خیابان چراغ سبز نشان می دهند که ما جلوی شما نمی ایستیم!
#مطالبه_گری
#تلنگر
@araf11
May 11