همیشه می‌شود برایت گریه کرد حتی روز تولدت... :) وقتی به این فکر می‌کنیم که آن روز به بهانه تشنگی از میدان به خیمه‌ها برگشتی در حالی که می‌دانستی آبی وجود ندارد... و دلتنگ پدر بودی... و به آغوش او رفتی... و تو را بشارت داد به سیراب شدن از دست جد مبارکت، همان که در صورت و سیرت بسیار به او شبیه بودی! دوباره به میدان رفتی... ارباً اربا شدی و فریاد یا ابتاه سر دادی... و آنجا بود که در بعضی مقاتل آمده: بعد از مصیبت تو، دشمن برای اولین بار صدای گریه پدرت را شنید :)💔 و صورت بر صورتت گذاشت و فرمود: «ولدی علی؛ علی الدنیا بعدک العفا... فرزندم علی دیگر بعد از تو وای بر این دنیا :)💔» -تولدت مبارک جوان رعنای اباعبدالله🤍 @gomnam403qut

+میخوام برم توی مسیر درست _ چه مسیری مثلن؟ +راه خدا، مسیر الله! _بلیط داری؟ +مگه بلیط میخواد! _اوهوم... ورودی اش بلیط میگیرن! +چیه؟ _ثبات! 3⃣2⃣ | @m_fayaz96

امام خمینی را دوست دارم؛ چرا كه در اين حركت بر شرق و غرب تكيه نكرد و اعتمادش بر خداوند بود و امير حادثه‌ها بود نه اسير حادثه‌ها! استاد علی صفایی حائری @ir_tavabin

به تو فکر می‌کنم. به تویی که فقط هجده سال داری! رو ندارم بگویم من و تو هر دو در یک جبهه‌ایم. تو آن‌قدر جلوتر ایستاده‌ای که مقایسه بی‌انصافی است. سهمِ من از این روزها کمی استرس برای امتحان‌های مجازی بود؛ و سهمِ تو، آینده و آرزوهایی که زیر خاک رفت. من هنوز زندگی را تمرین می‌کنم، و تو تمامِ زندگی‌ات را فدا کردی...! #واگویه @arahiil•|💔

این روزها ما برگشتیم به زندگی عادی‌مون... اما خانواده‌‌ی شهدا، داغی رو به دل دارن که زندگی‌شون رو برای همیشه عوض کرده. اگر زندگی، دغدغه‌ها و مشغولیت‌های ما قبل و بعد از این اتفاقات تفاوتی نکرده؛ یعنی هنوز نسبتِ خودمون رو با این انقلاب پیدا نکردیم. یعنی انقلاب اسلامی داره برای ما هزینه میشه نه ما هزینه‌ی انقلاب اسلامی!

الرَّحِیـــــلُ وَ شِیکٌ کوچ کردن نزدیک است! نهج البلاغه|حکمت۱۸۷

ما هم فکر می‌کنیم ره صد ساله رو یکشبه می‌شه رفت؛ فقط اونا پکیج می‌فروشن، ما به شب نیمه شعبان و رحمت خدا امید داریم... @m_a_tavallaie

و سالهاست که زمین متوقف شده در عطرِ نرگس؛در فصل نبودنش! لیلی سلطانی @arahiil•|🌥💛

پ.ن:بمونه به یادگار از امشبی که دلِ آسمون هم شبیه ما برای مولامون گرفته بود... کاش کل سال مثل امشب به یادت بودیم💔

از سر شب که ناخنم برگشت و تا همین الان دل دل میزنه،یاد آدم هایی افتادم که حدود ۴۸ سال قبل تو‌ کمیته مشترک ضد خرابکاری بودن و کم‌دردترین شکنجه‌شون کشیدنِ ناخن هاشون بوده... به این فکر میکنم که اگر مقاومت و ایستادگی و باور اونها نبود الان چه شرایطی داشتم... چقد مدیونشونم؟ نمی‌دونم! چطور باید این دِین رو ادا کنم؟ بازم نمی‌دونم!💔 #واگویه

توصیه میکنم اگر گذرتون به تهران افتاد حتما از موزه‌ی عبرت یا همون کمیته‌ی مشترکِ ضدخرابکاریِ سابق دیدن کنید.عجیب تاثیر گذاره!