💢 درباره انتقاد تند و مغالطه‌آمیز آقای خوش‌چشم به سخنان آقای عراقچی 🔷آقای خوش‌چشم،بنده از کسانی بودم که قبلاً برخی تحلیل‌های شما را در کانالم منتشر می‌کردم؛اما به‌مرور متوجه شدم با وجود بیان شیوا، در برخی تحلیل‌های شما خطاهای جدی وجود دارد و نادرستی تعدادی از آن‌ها برایم اثبات شد ⚠️ همان‌طور که معتقدید مسئولان ممکن است دچار «نفوذ فکری» شوند، تحلیلگران نیز از این خطر مصون نیستند که ممکن است ناخواسته زمینه‌ساز اختلاف شوند 🔷 امادرباره سخنان آقای عراقچی، آنچه شما نقل کردید با منظور اصلی ایشان تفاوت داشت. 🔶اول اینکه خود آقای عراقچی تصریح کرد تصمیم‌گیری درباره جنگ و آتش‌بس در اختیار شخص ایشان نیست و این تصمیم در شعام و با نظر نهایی رهبر انقلاب و پس از بررسی همه جوانب اتخاذ می‌شود ❌👈اما منظور عراقچی این بود او ضمن تمجید از دفاع مقتدرانه نیروهای مسلح، توضیح داد اگر جنگ به مرحله‌ای برسد که دست برتر با ایران باشد، اما ادامه آن دستاورد راهبردی قابل‌توجهی نداشته باشد و فقط خسارت‌های مادی و انسانی بیشتری تحمیل کند،در آن مرحله موضوع پذیرش یا عدم پذیرش آتش‌بس بررسی می‌شود ⚠️ اما شما این مفهوم رابا مغلطه گری پس زدید که «پس اصلا نباید بجنگیم» یا «همه‌چیز را واگذار کنیم» این القای شما ظالمانه بود ⚠️ صادقانه بگویم، شما دیگر آن آقای خوش‌چشم منصفی که قبلاً می‌شناختم نیستید. یک تحلیلگر، به‌جای نسبت دادن مطالبی که منظورِ گوینده نبوده، باید نقدی دقیق و منصفانه ارائه کند 🔷 امیدوارم همچنان انصاف را محور تحلیل‌های خود قرار دهید. ✍️الف میرزایی ☑️ به «راه خامنه‌ای» بپیوندید 👇 @Rahe_Khamenei

جنوب جان ایران 🇮🇷✌️ ➕️ @yaminpour

به روایت تصویر | چاهزاده: من مقصد نیستم، پلی برای رسیدن به مقصد هستم @Afsaran_ir

🚫آقای رسایی؛ لطفا برگرد❗️ بنده با وجود اینکه نقدهای زیادی نسبت به مواضع آقای رسایی نوشتم اما چند بار نظرم رو درباره شخص آقای رسایی در کانالم مشخص کردم (به عنوان مثال در این مطلب و این مطلب) بعد از پیام ۲۶ تیر حضرت‌آقا برخی از بنده می‌پرسیدند به نظرت «پیشروان بصیرت» در کلام حضرت آقا، کیا هستن؟ در جواب همه نوشتم که «پیشروان بصیرت» دو دسته هستن کسانی که مراقب بودن نقدشون ظلم و وحدت‌شکنی نداشته باشه و گروهی که مراقب این دو اشکال نبودن و خطاهایی داشتن اما دوتاشون «پیشروان بصیرت» هستن و آقای رسایی رو توی لیست گروه دوم قرار می‌دادم تا اینکه امروز این مطلب رو از آقای رسایی دیدم و دهنم از تعجب باز موند دیروز نوشته شده یعنی دو روز بعد از پیام فوق‌الذکر حضرت آقا ایشون در این مطلب، با استناد به بخشی از سخنرانی امام شهیدمون، به شعار «مرگ بر سازشگر» مشروعیت می‌دن بیاید این کلیپ رو بررسی کنیم این کلیپ همون سخنرانی معروف امام شهید هست که می‌فرمایند کسانی که دنبال مذاکره با آمریکا هستن نه الفبای سیاست را میفهمند و نه الفبای غیرت را قبلا این کلیپ رو برای زدن مذاکرات فعلی استفاده می‌کردن و با وجود اینکه بی‌ربط بود، اما فرصتی برای تبیین ماجرای اون نداشتم؛ اما آقای رسایی از قسمتی از این کلیپ که حاضرین شعار «مرگ بر سازشگر» سر میدن برای مشروعیت دادن به این شعار در تجمعات مردمی این شب‌های حساس انقلاب بهره میبرن این سخنرانی حضرت آقا مربوط به ۱ خرداد ۱۳۸۱ هست یک روز قبل از این تاریخ، یعنی در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۱ نامه‌ی معروف به جام‌زهر، از طرف ۱۳۵ نفر از نمایندگان مجلس، برای امام شهیدمون ارسال شد و با القای ترس از حمله‌ی نظامی آمریکا، خواسته‌های عجیب و غریبی از حضرت آقا داشتن قبل از اون هم صداهایی از این مجلس و دولتمردان دولت خاتمی بلند شده بود و خواهان مذاکره با آمریکا بودن اما مذاکراتی که به معنای تسلیم شدن در مقابل خواست و اراده‌ی امریکا بود و از تصریح به این چنین چیزی هم پروا نداشتن برخی از این افراد بعدها پناهنده شدن و برخی هم در فتنه‌ی ۸۸ به زندان افتادن حضرت آقا یک روز بعد از دریافت اون نامه‌ی کذایی، در بیانات خودشون این افراد ساده‌لوح و بعضاً خائن و مزدور رو شستن و پهن کردن که قسمتی از اون در کلیپ مشخصه حاضرین، در بخشی از این کلیپ، بر علیه این افراد که اون زمان برای مردم شناخته شده بودن، شعار «مرگ بر سازشگر» سر میدن ‌و امام شهیدمون هم اعتراضی به این شعار نمی‌کنن چرا؟ چون ایشون هم متوجه ذات پلید بسیاری از اون افراد بودن حالا آقای رسایی که خودشون رو شاگرد مرحوم حاج حسن شایانفر، «پدر نیمه پنهان کیهان» و «دائرة‌المعارف تاریخ معاصر ایران» می‌دونن؛ ممکنه از زمان و مخاطب این سخنرانی و شعار بی‌اطلاع باشن؟ زمانی که رسایی در این مطلب که درباره‌ی غرق شدن پسر حضرت نوح علیه‌السلام بود و کسی اصلا حرفی در خصوص رهبری اون نداشت و حتی نوح هم چیزی غیر از نجات فرزندش نمی‌خواست و اصلا در مطلب خود آقای رسایی هم چیزی درباره‌ی رهبری نبود، تیتر عجیب «چه کسانی شایسته جایگاه رهبری‌اند» رو زد، گفتیم ان‌شاءالله گربَست وقتی در این مطلب گفتن که حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (امام حاضر) به جهت نداشتن سابقه‌ی اجرایی، نمیتونه رهبر بشه و نگفت اگر بعداً چنین اتفاقی افتاد چطور جمعش کنم، گفتیم بی‌ملاحظگی کرده اما دو روز بعد از اینکه حضرت‌آقا ۱. شهادت میدن به دلسوزی و تلاش مسئولین برای رفاه و سعادت ملت ۲. و مطالبه‌ی تداوم اعتماد به مسئولین می‌کنن ۳. و منتقدین رو از افتادن در دام ظلم به مسئولین و وحدت شکنی پرهیز میدن مشروعیت دادن به شعار «مرگ بر سازشکار» که در حال حاضر توسط عده‌ای از مردمِ ساده‌ و تحریک شدهِ توسط برخی تریبون‌داران و کانالدارانِ «ظالم» و «وحدت شکن»، بر علیه تیم مذاکره‌‌کننده‌ی جمهوری اسلامی ایران سر داده میشه، چه معنایی می‌تونه داشته باشه؟ چطور باید تفسیرش کنیم که ازش دهن‌کجی به دستور صریح حضرت آقا در نیاد؟ اینکه حتی این مطلب «ظلم به تیم مذاکره کننده» و «سبب ظلم دیگران به تیم مذاکره کننده» مهم نیست یا اینکه «عامل تفرقه» و «اختلاف افکن» هست هم مهم نیست؟ نسبت آقای رسایی با دستور حضرت آقا رو چه کنیم؟ باز هم حسن‌ظن داشته باشیم و بگیم حواسش نبوده؟ از دستش در رفته؟ آقای رسایی؛ لطفا مواظب خودت باش @yousofnaseri

🟣 پیشروان بصیرت در پیام رهبر معظم انقلاب 🔸 آیا منتقدان ، همه پیشروان بصیرتند؟ 🔺برخی کانال ها و چهره های مجازی مدتهاست کارشان تخریب مسئولان، نسبت دادن خیانت و کودتا، تمسخر و هتاکی به روسای قوا و مقامات کشور بوده، حالا الان مدعی شده اند که رهبر انقلاب آنها را پیشروان بصیرت نامیده! 🇮🇷 به کانال « گرای انقلاب » بپیوندید 🆔 @barzegar1359

از قطعنامه تا تفاهمنامه سرمقاله روزنامه جوان -عبدالله گنجی توانمندی‌های دفاعی کشور اگرچه در زمان پذیرش قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل - که در چنین روز‌هایی در سال ۱۳۶۷ انجام شد - مانند امروز نبود، سیره امام و رهبر معظم انقلاب اسلامی در مواجهه با دو پدیده قطعنامه و توافقنامه بسیار شبیه به همدیگر است. گویی فقط تاریخ تکرار شده است و سیره مواجهه با دو پدیده یکی است. خصوصاً توجه هر دو رهبر به نظرات جمعی مسئولان و عدول از نظرات خود در هر دو پدیده کاملاً روشن است. سفارش به حفظ حرمت مسئولان بسیار شبیه به همدیگر است. هر دو بر کید دشمنان بعد از پذیرش و هوشیاری تأکید می‌کنند، هر دو بر لزوم آمادگی‌های دفاعی در هر دو پدیده تأکید می‌کنند و اگرچه رهبر معظم انقلاب درباره «علی الاصول» (یعنی به صورت مبنایی نظر دیگری داشتم) مطلبی نگفتند، امام قبلاً و در طول جنگ نظراتش را گفته بود؛ «جنگ، جنگ تا رفع فتنه»، «جنگ، جنگ تا پیروزی» و «اگر این جنگ ۲۰ سال طول بکشد ما ایستاده‌ایم». بنابراین اینجاست که امام تفاوت نظر خود را به جای علی‌الاصول این‌گونه می‌گوید «من با شما پیمان بسته بودم که تا آخرین نفس بجنگم»، یعنی من به دنبال پذیرش قطعنامه نبودم، اما به نظر مسئولان کشور احترام گذاشتم و این تصمیم را گرفتم و مسئولیت آن را می‌پذیرم. بنابراین امام می‌فرماید: «با توجه به نظر تمامی کارشناسان سیاسی و نظامی سطح بالای کشور که من به تعهد و دلسوزی و صداقت آنها اعتماد دارم با قبول قطعنامه و آتش‌بس موافقت نمودم و در مقطع کنونی آن را به مصلحت انقلاب و نظام می‌دانم.» حالا رهبر معظم انقلاب چندی پیش مشابه امام می‌فرمایند: «تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس‌جمهوران ایران و امریکا امضا شد در مسیر رسیدن به این مرحله مسئولان امر از سر دلسوزی و حسن‌نظر تلاش‌های زیادی را به عمل آورده‌اند.» یا مجدداً تأکید می‌کنند که: «ملت عزیز ایران با تداوم اعتماد مسئولان دلسوز در هر سه قوه که تلاش ایشان برای رفاه و سعادت ملت مشهود است، همچنان بر تضمین صیانت از منافع ملی ایران اسلامی هوشیار و فعال در میدان خواهند بود.» بنابراین نسبت به مسئولان چنین نگاه مشترکی دارند. امام هم درباره اعتماد خود به مسئولان کشور می‌فرماید: «تأکید می‌کنم که گمان نکنید که من در جریان کار جنگ و مسئولان آن نیستم. مسئولان مورد اعتماد من می‌باشند. آنها را برای این تصمیمی که گرفته‌اند، شماتت نکنید که برای آنها هم چنین تصمیمی سخت و ناگوار بود.» امام با صراحت روشن می‌سازد که من تصمیم نگرفته‌ام، چرا که تأکید دارد که «چنین تصمیمی برای آنها هم سخت بود»، اما من موافقت کردم و رهبر امروز ما هم می‌فرمایند علی‌الاصول نظر دیگری داشتم، اما با توجه به تعهد مسئولان موافقت نمودم. بنابراین هر دو تأکید دارند که به مسئولان اعتماد دارم. هر دو تأکید دارند که با نظر کارشناسی کارشناسان کشور با این امر موافقت نموده‌اند. در خصوص مردمی که احتمالاً نقد‌هایی دارند یا عواطف‌شان تحریک شده است، نظر هر دو رهبر بسیار جالب است. امام می‌فرمایند: «در این روز‌ها ممکن است بسیاری از افراد به خاطر احساسات صحبت از چرا‌ها و باید‌ها و نباید‌ها کنند، هرچند این مسئله به خودی خود یک ارزش بسیار زیباست، اما اکنون وقت پرداختن به آن نیست.» همین نکته توسط رهبر فعلی ما دقیقاً با یک ادبیات دیگری تکرار می‌شود و می‌فرمایند: «ممکن است کسانی با اخلاص تمام و از سر خیرخواهی انتقاداتی نسبت به عملکرد بعضی از مسئولان داشته باشند. به نظر بنده در عین اینکه این اهتمام و نگرانی ایشان برای نظام، همچون اشخاص خودشان سرمایه ارزشمندی به حساب می‌آید و فی‌نفسه امری مطلوب قلمداد می‌شود.... اما مراقب باشند که ظلم صورت نگیرد و موجب شکست وحدت نشود.» بنابراین نسبت به افکار عمومی هر دو رهبر به عمق اجتماعی مسائل توجه دارند. این سیره رهبران دینی است که از یک سو به افکار عمومی و منتقدان توجه دارند و از سویی دیگر از مسئولان حمایت و پشتیبانی می‌کنند. این مهم‌ترین دستاورد مردم‌سالاری دینی در جامعه ماست که ولایت و رهبری برای نظر منتخبان ملت اهمیت قائل می‌شوند و در اولویت قرار می‌دهند. خلاصه کلام اینکه با این مقایسه، مشخص می‌شود که مواجهه دو امام در دو پدیده مشابه، یکی است و وحدت نگاه بعد از تقریباً ۳۷ سال خود را نشان داد. @dr_ganji

🔻 باز هم تکرار یک حرف باطل از سوی امیرحسین ثابتی: «اگر ما جواب ترور هنیه را داده بودیم، سیدحسن شهید نمی‌شد و جنگ اتفاق نمی‌افتاد.» 🔹 این استدلال غلط را خود رهبر شهید انقلاب در زمان حیاتشان باطل کردند. اتفاقاً دقیقاً به همین ادعاها اشاره کردند و فرمودند در موارد مشابه، درباره عملکرد مسئولان احتمال صحت بدهید؛ چون از بسیاری از محاسبات و اطلاعات بی‌اطلاع هستید. 🔹 حاج حسین طائب، مشاور فرمانده کل سپاه در آن مقطع و فرمانده سابق اطلاعات سپاه، نیز همان زمان با بیان استدلال و ذکر مثال نقضِ شهادت هاشم صفی‌الدین چند روز پس از وعده صادق ۲، توضیح داد که چرا این تحلیل اشتباه است. 🔸 با این حال، این دوستان همچنان همان ادعای ردشده را تکرار می‌کند؛ گویا نه حرف تازه‌ای برای گفتن دارند و نه پاسخی به نقدهای واردشده می‌دهند. اگر استدلالی برای رد سخنان رهبر شهید و پاسخ‌های کارشناسی دارند، ارائه کنند؛ وگرنه تکرار مداوم یک ادعای باطل، آن را به حقیقت تبدیل نخواهد کرد. ☑️ به «راه خامنه‌ای» بپیوندید 👇 @Rahe_Khamenei

#انتخاب‌بزرگ ۱ 🔅 ویژه #نوجوان و #مربی شما هم نوجوانید و کلی سوالِ عجیب و غریب دارید؟! 😅 چطور باید به سلامت از دنیای عجیب و غریب نوجوانی عبور کرد؟! نکنه یه وقت کسی براتون نقشه بکشه و فریب‌تون بده ؟! 😳😭 جوابش رو در پادکست بشنوید👂 رادیو حیات؛ روایتِ‌تربیت‌وحیات: @Radiohayat_ir