توی کتاب "ذهن شما، دوست شما نیست" نوشته بود که خوش‌بینی به تنهایی نمیتونه زندگی کسیو نجات بده. تا زمانی که افکارتونو باور نکرده باشید، اونا فقط یه مشت فکر و فرضن، همین. یه فکر منفی به تنهایی نمیتونه به دنیا یا به خودتون آسیب بزنه. اما رفتار و اعمال چرا! پس وقتی یه فکری از گذشته دارید که تاثیر بدی روتون گذاشته، به خاطر عملتون بوده، نه صرفا اون فکره! افکارِ ما به خودیِ خود، قدرت و نیرویی ندارن. افکار ما فقط اون زمانی مشکل ساز میشن که بهشون ایمان داشته باشیم و عمل کنیم(یادش بخیر دینی نهم میگفت ایمان و عمل برادرن-)

How can I start?! شروع کن !! قدم اول برای انجامِ هررر کاری، شروع کردنه و ترسیدن ازش چیزِ کاملا طبیعیه. در حقیقت مغز ما از انجام دادن کارا نمیترسه؛ از شروع کردنش میترسه فقط. به خاطر همین مدام اونا رو به تعویق میندازه.این ترس معمولاً به‌خاطر این نیست که تنبلی؛ بلکه به‌خاطر اینه که دوست داری همه‌چیز عالی پیش بره و از شکست یا گم شدن توی مسیر می‌ترسی.(همون کمالگراییِ خودمون) *برای شروع کردن، بیا این‌طوری نگاهش کنیم که قرار نیست یه کوه بزرگ رو یهو فتح کنیم. ~ وقتی می‌ترسی، یعنی داری به تهِ مسیر فکر می‌کنی. برای شروع، فقط به «قدم بعدی» فکر کن. لازم نیست برنامه‌ریزی یک‌ساله داشته باشی. فقط بگو امروز برای [اون هدفی که مد نظرته]، می‌تونم ۵ دقیقه وقت بذارم؟ همین! ۵ دقیقه اونقدر کوچیکه که ترسش می‌ریزه. * خودت رو توی کاغذ پیدا کن‌. مثلا توی دفتر ژورنالت بنویس الان چه حسی داری؟ چرا ترسیدی؟ چی خوشحالت می‌کنه؟ نوشتن مثل یه آینه است که کمک می‌کنه دوباره خودت رو پیدا کنی. * اصلا نیاز نیست طوفانی شروع کنییی. اگه یه برنامه خشک و جدی برای خودت بریزی، ممکنه زود خسته بشی. برنامه‌ات بهتره منعطف باشه. مثلاً اگر می‌خوای یکی از کتابای درسی سال بعد و شروع کنی، نگو «باید از صفحه ۱ تا ۲۰ رو بخونم». بگو «می‌خوام چند صفحه اول رو ورق بزنم و ببینم کدوم بخشش برام هیجان‌انگیزتره». * اجازه بده ناشی باشی ما اغلب می‌ترسیم چون فکر می‌کنیم «باید» توش خوب باشیم. اما حقیقت اینه که هر چیزی رو بخوای شروع کنی، اوایلش قراره خراب بشه. و این بخشی از بازیه. اجازه بده اشتباه کنی، اجازه بده نترس و خام باشی. ~ و در آخر بچه ها امیدوارم این پست بهتون کمک کنه.💞

دلم میخواد بال در بیارم برم تو کیدرامای هندانه چشمک زن🗣

girl's afternoon🤏🏻☕️

آرزو کن*