[تو همدردی یا تو هم‌دردی؟!]

_

بعضی وقتام هست، متنای روانشناسی زیادی می‌خونی، انگیزه زیادی می‌گیری، یاد می‌گیری به‌جا محبت کنی، به هرکسی اعتماد نکنی، نقطه ضعفتو به کسی نشون ندی، از‌ کسی انتظار نداشته باشی، ساده بگم، یاد میگیری قوی باشی، ولی همیشه یه شخصی هست گند می‌زنه به هرچی تصور راجب خودت داشتی، همونیو میگم که هرچقدرم سعی کنی باهاش معمولی رفتار کنی نمی‌تونی، همونی که حتی اگه فحشتم بده لال می‌شی با عشق نگاش می‌کنی، همونی که اسمش میاد از خود بیخود می‌شی، همونی که حاظری واسه یه لحظه از دور دیدنش کل لحظه های عمرتو بدی، فک کنم تا الان فهمیده باشی کیو می‌گم، تو این تکست بر خلاف تکستای دیگه نمی‌تونم بهت امید بدم چون این یک نفرو تا آخرِ عمرت نمی‌شه کاریش کنی. متاسفم، اون تو قلبته، واسه در آوردنش باید بمیری ..

.'‏یکم باهم مدارا کنید، زود عصبانی نشید، زود هر آدمی رو حذف نکنید. این شهرِ کثافت بوی تنهایی میده اگه فکر می‌کنید درست میشه ترک نکنید. این روزا دیگه کسی حوصله آشنایی نداره، یه‌سری روزا یه‌سری آدما دیگه تکرار نمیشن ..

[بغل کنید همو بزارید زندگی جریان پیدا کنه]

‏بخدا گذشت زمان حلش نمی‌کنه. من باید آلزایمر بگیرم.

_

گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن، گریه نکن.

ورژن آخر شب آدما دلنشین‌تره، احساسی، شجاع، غیرمنطقی، آسیب‌پذیر، واقعی.

خیلی خسته‌ام حوصله‌ی خودم‌رو هم ندارم و نمیدونم مردم چه‌جوری توقع دارن حوصله‌ی اونا رو داشته باشم دلم نمیخواد حتی نفس بکشم و تو ازم میخوای خوش‌ اخلاق و مهربون باشم؟

[4]