سلام، حال همه ما خوب است.
ملالی نیست جز غروب خورشیدی که هزار امید بهش داشتیم.. با این همه اگر عمری، بعد از این همه نیامدنت باقی ماند، باز هم منتظرت خواهیم ماند که این ارثیه خانوادگی ماست. تو میآیی حتی اگر یک روز به عمر دنیا مانده باشد و این تنها خبر خوش عالم است؛ تا یادم نرفته است بنویسم که این روزها امید آمدنت چه دلپذیر بود.. ولی خورشید امروز هم غروب کرد! فدای سرت که نیامدی. به قول حافظ:
«گر باد فتنه هر دو جهان را بهم زند
ما و چراغ چشم و ره انتظار دوست»
ببخشید نامه ام باید کوتاه باشد، ساده باشد، بیحرفی از ابهام و آینه..
از نو برایت مینویسم:
حال همهی ما خوب است.. اما تو باور نکن!
«اللهم عجل الولیک الفرج»
هدایت شده از Willi
بهخاطر همهی جوونهای دستهگلی که پر پر کردید، بهخاطر تمام وحشیگریهایی که با بیرحمی تمام انجام دادید و بعد با برچسبِ دروغین « اعتراض » توجیه کردید، بهخاطر عشقی که تو دل اون دختر ۱۷ ساله تبدیل به داغ شد، بهخاطر تک تک لحظاتی که « شهید » های مارو مسخره کردید اما وقتی نوبت به « کشته » های خودتون رسید اونهارو قدیسه جلوه دادید، بهخاطر سر و گوشی که بریده شد، بهخاطر قرآنی که سوزونده شد و خرمذهبیهایی که ماجرای صفین رو تکرار کردند، بهخاطر حاج قاسم و شما احمقهایی که لیاقت جانفداییِ همچین انسان شریفی رو نداشتید، بهخاطر همهی دقایقی که نفرتم از شمارو توی دلم پنهون کردم تا رسم رفاقت رو بهجا آورده باشم اما شما حروملقمهها رسم « انسانیت » رو نمیدونستید؛ چه برسه به رفاقت، بهخاطر گروه برحقی که با وجود اکثریت بودن؛ همیشه حجب و حیاشون دلیل بر سکوتشون بود تا شما لجنها فکر کنید برترید، بهخاطر کشوری که عمیقا دوستش دارم و نمیخوام بهدست شما « حرومزادهها » به ویرانه تبدیل شه؛ محکم عقیدهام رو فریاد میزنم:
من، تا آخرین قطرهی خون پای « جمهوری اسلامی ایران » میمونم و صراحتا اعلام میکنم که دشمنِ این نظام، « حرامزاده » است.
تمام.