🔹 امسال شام شهادت امیرالمؤمنین علی (ع)، رنگ‌وبوی دیگری با یاد شهیدان ایرانی جبهۀ مقاومتْ پیدا کرد. مسجد جامع خرمشهر نیز همین‌طور؛ آن میعادگاه رزمندگان دفاع مقدس و نماد همیشه‌آشنای حماسه و پیروزی ایرانیان. در شبستان آن بود که پیکرهای شهیدان، تشییع شد و در رثای آنان نوحه‌هایی مانند «ممد نبودی ببینی» به آسمان رفت. در دومین شب قدر ۱۴۰۴ نوای حسین فخری، رزمندۀ بسیجی و خرمشهریِ همان سال‌ها بار دیگر از قلب این مسجد، طنین‌انداز شد؛ اما حال، نوبت به آن رسیده بود تا عزاداران برای شهادت رهبر شهیدان بر سینه زنند. 🔹 فخری که مضمون نوحه‌های عاشورایی‌اش جلوه‌ای سلحشورانه از زندگانی امام‌حسین (ع) و خانواده و یاران آن حضرت را ارائه می‌کند، در تازه‌ترین مرثیه‌خوانی‌اش با نام «توفیق عظما» نیز سوگ شهید آیت‌الله خامنه‌ای را با پایداری درهم‌می‌آمیزد. این نوحه در بند اندوه و ماتم، محدود نمی‌شود؛ بلکه میان مردم، خروش انتقام را جاری می‌کند و آن‌ها را به حماسه، صبر و ایستادگی فرامی‌خوانَد. ازسوی دیگر این واحدخوانی، نه‌تنها جای رهبر شهیدمان را خالی نمی‌بیند، بلکه امتداد راه و منش ایشان را ترسیم می‌کند. همچنین دوشادوش رزمندگان مؤمن وطن یا همان «سپاه امام‌ زمان»، مقاومتی مستحکم را برای نابودی دشمنان کافر و خون‌خواهی آیت‌الله خامنه‌ای، ادامه می‌دهد. بااین‌همه در «توفیق عظما» مانند دیگر نوحه‌خوانی‌های فخری، اندوهی در لحن او موج می‌زند و آن را رها نمی‌کند؛ همچنان که فضای سینه‌زنی مردم، این داغدار بودن و خالی بودن همیشگی جای امام شهید انقلاب را پررنگ‌تر می‌سازد. 🔹 «توفیق عظما» به‌شیوۀ سوگ‌خوانیِ «واحد»، خوانده می‌شود: عزاداران به‌صورت تک‌ضربی بر سینه‌ها می‌کوبند و در سکوت خود، گوش به پیش‌خوان یا سَرخوان (که حسین فخری‌ست) می‌دهند. از این بابت، فرصتی برای سینه‌زنان و به‌طور کلی، مخاطبان واحدْ فراهم می‌شود تا با تأنی و درنگ، دربارۀ مضمون‌های این نوحه تأمل و با آن، ارتباط درونیْ برقرار کنند. همچنین سوگواران در مدت این واحدخوانی، آیین بومی «چِلاب‌زنی» را به جا می‌آورند که در محرم برپا می‌شود: هر عزادار، کمر نفر حاضر در سمت چپ خود را با دست چپ گرفته‌ و با دست راست، به‌صورت هماهنگ و بافاصله به سینه می‌زند؛ درحالی‌که همگی در حلقه‌های پیوسته و پشت‌سرهم، دورتادور پیش‌خوان می‌چرخند. ازاین‌رو «توفیق عظما» موقعیتی‌ست که حتی مرثیه‌های عاشورایی فخری و دراصل، جان‌فشانی حسین بن علی (ع) و یاران شهیدش را به یاد می‌آورد. 🔹حسین فخری در نوزدهم اسفند ۱۴۰۴ (شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان)، طی نوحه‌خوانی‌های خود، واحد «توفیق عظمی» را براساس سروده‌ای از سیدمحمدرضا یعقوبی آل در مسجد جامع خرمشهر خواند. نسخه‌ای تصویری از آن، منتشر شده که به آن، گوش و چشم می‌سپاریم. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻هُمای غیرت دربارهٔ پرواز هُمای که این روزها بیش‌از پیش، پای ایران مانده است ✍🏼محمدحسین لشکری 🔹برخلاف هنرمندانی که نمک به زخم ایران می‌زنند و مردم و وطن را به دشمن می‌فروشند، پرواز هُمای یکی از آن هنرمندانِ باغیرتی است که پای ایران و مردم مجاهدش مانده است. هُمای، همان خوانندهٔ خوش‌صدای موسیقی سنتی ایران با صدای مخملی که اصالت گیلان را در خود دارد و طنین آوازش برای عموم آشناست. هُمای از همان ابتدای جنگ رمضان، تکلیفش را روشن کرد و پای وطن ایستاد و علیه وطن‌فروشان خروشید؛ چراکه تفاوتِ مدعیانِ وطن‌دوستی در زمان صلح با آنان که در روزگار سختی در میدان هنر و رسانه می‌جنگند، در همین لحظات سرنوشت‌ساز مشخص می‌شود. 🔹او علاوه بر موضع‌گیری‌های صریح و روشنش در فضای مجازی، با انتشار بخش‌هایی از اثر تازه‌اش به نام «حُکم دل»، بار دیگر هنرِ‌ خود را رو کرد. همین نودثانیهٔ منتشرشده از آن، نوای غمگین اوست از شهادت هم‌وطنانش؛ اما خشمگین است خطاب به دشمنان و وطن‌فروشان که با جان مردم قمار می‌کنند. «حکم دل» ما را یاد قطعهٔ «بشرکُش‌ها» هم می‌اندازد؛ اثری که در سال ۹۵ علیه ترامپ خواند. هُمای در آن قطعه با ترکیب تحریرهای اپرایی و موسیقی سنتی، فریاد زده بود: «جهان بازیچهٔ دست بشرکُش‌هاست... بشر را گر حقوقی باشد، آن را با بشر کشتن کنند آزاد». وضعیتی که در این روزها نیز شاهد آن هستیم. هرچند که بعد داستان جزیرهٔ اپستین، برملا شده که آن‌ها «بشرخوار» نیز هستند. 🔹امّا ما غیرت هُمای را پیش‌از این‌ها نیز دیده بودیم. در سال ۹۴، تیتراژ فیلم «یتیم‌خانهٔ ایران» را خواند و زمزمه کرد: «تا در هوای تو هستم، از بوی خاک تو مستم». قطعات ملی همای هم‌چون دانه‌های یک تسبیح به هم پیوسته‌اند و کلماتی چون «شهید»، «عشق» و «ایمان» پای ثابت قطعات اوست. او معتقد است: «روزِ مرگِ یک هنرمند، روزی است که حقیقت را بیان نکند»؛ و همین باور است که او را وامی‌دارد حتی در میان تندبادِ توهین‌ها، حق را فریاد زند. 🔹او در سال ۹۴، پس‌از ۸ سال دوری از کنسرت نیز قطعه‌ای را با عنوان «سرزمین بی‌کران» در تالار وحدت اجرا کرد که در اجرا و آهنگ‌سازی، هم‌ردیف بهترین موسیقی‌های ملّی معاصر ما قرار می‌گیرد. در همان کنسرت،‌ مرثیه‌ای را نیز با عنوان «گمنام» به یاد ۱۷۵ شهید غواصِ عملیات کربلای ۴ اجرا کرد که مانند دیگر قطعات یادشده، ترانه‌ها و آهنگ‌سازی‌هایشان بر عهدهٔ خودش بود. 🔹وفاداری هُمای به انقلاب اسلامی در سال ۹۹ با قطعهٔ «انفجار جان» در وصف حاج قاسم سلیمانی به اوج رسید؛ اثری که اخیراً با بازنشر ویدئویی به یاد کودکان میناب، دوباره در صفحهٔ این هنرمند، جان گرفت. الغرض اینکه پرواز همای هم‌چنان پای عهد کهن خود مانده است، همان‌گونه که با شعری از شمس خلخالی در قطعهٔ «من که می‌میرم»، آرزوی قلبی‌اش را چنین بیان می‌کند: «من که می‌میرم چرا با عشق و با ایمان نمیرم؟ / تا برای سرزمینم، میهنم، ایران نمیرم/ آرزو دارم شود خاک وطن آرامگاهم/ تا میان کشوری بیگانه سرگردان نمیرم». 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

«بسم‌اللهِ» امام و امت مثنوی محمدمهدی سیار برای شروع رهبری آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای که با خلاقیت و پختگی محمود کریمی، به نوحه‌ای متفاوت بدل شد 🔹درست یک‌روز پس‌از اعلام خبر رهبری حضرت‌ آیت‌الله سیدمجتبی‌ خامنه‌ای، محمود کریمی، یک مثنوی از محمدمهدی سیار را در حرم امام رضا (ع) خواند. شعری که در شب گذشته‌اش،‌ در اولین شب قدر و در همان اولین ساعات اعلام خبر رهبری ایشان، به‌سرعت در پیام‌رسان‌ها، کانال‌به‌کانال می‌چرخید و مورد استقبال واقع شده بود. اما این مداحی صرفا به شعر متکی نبود. محمود کریمی با انتخاب کلمه‌ای از بیت سوم شعر به‌عنوان گوشوارهٔ مداحی،‌ آن را به یک نوحهٔ متفاوت، تبدیل کرد و در اجرا، فرمی را از آنِ خود ساخت. عبارت تکرارشونده این بود: «بسم‌الله». انتخاب این کلمه از دو جهت معنادار بود: هم بسم‌اللهی بود برای ما که بیعت کنیم با رهبرمان و هم بسم‌اللهی بود برای شروع رهبری آقامجتبی. متن کامل مرور را از اینجا بخوانید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

«بسم‌اللهِ» امام و امت مثنوی محمدمهدی سیار برای شروع رهبری آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای که با خلاقیت و پختگی محمود کریمی، به نوحه‌ای متفاوت بدل شد 🔹درست یک‌روز پس‌از اعلام خبر رهبری حضرت‌ آیت‌الله سیدمجتبی‌ خامنه‌ای، محمود کریمی، یک مثنوی از محمدمهدی سیار را در حرم امام رضا (ع) خواند. شعری که در شب گذشته‌اش،‌ در اولین شب قدر و در همان اولین ساعات اعلام خبر رهبری ایشان، به‌سرعت در پیام‌رسان‌ها، کانال‌به‌کانال می‌چرخید و مورد استقبال واقع شده بود. اما این مداحی صرفا به شعر متکی نبود. محمود کریمی با انتخاب کلمه‌ای از بیت سوم شعر به‌عنوان گوشوارهٔ مداحی،‌ آن را به یک نوحهٔ متفاوت، تبدیل کرد و در اجرا، فرمی را از آنِ خود ساخت. عبارت تکرارشونده این بود: «بسم‌الله». انتخاب این کلمه از دو جهت معنادار بود: هم بسم‌اللهی بود برای ما که بیعت کنیم با رهبرمان و هم بسم‌اللهی بود برای شروع رهبری آقامجتبی. 🔹با توجه به اینکه زمان زیادی از اعلام رسمی خبر برگزیدن سومین رهبر انقلاب اسلامی نگذشته بود، این ذکر به‌گونه‌ای در مراسم تکرار می‌شد که بیعت مردم با امام خود برای آغاز دورانی تازه از زعامت امت را تداعی می‌کرد. در این نوحه‌ نیز پس‌از یک یا چند بیت که مضمون‌هایشان بیعت پایدارانه با آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای‌ست، بند «بسم‌الله»، هم شبیه دعای خیری برای سومین رهبر انقلاب اسلامی بود و هم مردم را شور قیام، می‌بخشید و آنان را به مقاومت تا تحقق پیروزی و خون‌خواهی وامی‌داشت. علاوه‌بر آن، وزن رجزگونۀ شعر نیز ازطریق هم‌خوانی و سینه‌زنی مردم، با مضمون حماسه‌وار آن هماهنگ شده بود. به همین خاطر مثنوی «بیعت سرخ»، فقط پیمان ملت ایران با آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای نبوده و نیست؛ بلکه رجز سپاه میلیونی امّتی‌ست که با فرماندۀ خود برای آغاز نبرد، هم‌صدا می‌شوند. البته این درون‌مایه، رنگی از رازونیاز را نیز با نوحه همراه می‌کند؛ یعنی یک نیایش سلحشورانه با ولی فقیه و نایب عام امام‌مهدی (عج). 🔹نسخهٔ تصویری (سازآرایی‌شده با دونوازی سنج و دمام) و صوتی این مداحی در کانال «بافتار»، قابل‌دسترسی‌ست. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

مداحی «بسم‌الله» مداح: محمود کریمی شاعر: محمدمهدی سیار 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻ما به حاکمیت خدا گردن می‌نهیم برشی از «شبِ بیعت»، دومین قسمت از مجموعۀ « أمت مبعوث» است. 🔹شب نوزدهم ماه رمضان، مقدرات عجیبی برای ایران عیان شد. شبی که مردم مومن ایران، زیر باران و موشک‌باران، پس از قرآن به سر گرفتن و استغفار، با ولیّ جدیدشان بیعت کردند. مردی از شهرری را در میدان انقلاب دیدیم که از معنای این بیعت برایمان گفت. 🔹مجموعۀ «أمت مبعوث» در این روز‌ها تلاش می‌کند تا همۀ حواسش را به اصلی‌ترین نیروی پیشران جنگ، یعنی مردم مومن ایران جمع کند. 🎥نسخۀ کامل قسمت اول: «شهدا در خیابان‌های ایران». (نسخۀ باکیفیت را در آپارات ببینید.) 🎥نسخۀ کامل قسمت دوم: «شبِ بیعت»، (نسخۀ باکیفیت را در آپارات ببینید.) 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻آهنگران؛ همچنان در میدان ▪️ ماجرای سرودهٔ حسن بیاتانی برای «جنگ رمضان» براساس نغمهٔ «ای لشکر حسینی» که با اجرای آهنگران، یادآور دفاع مقدس شد 🔹داستان این نوحه برمی‌گردد به روزهای اول «جنگ رمضان» که حسن بیاتانی، سردبیر سایت‌ ادبی «آیات غمزه» و شاعر آیینی، با ما تماسی گرفتند که بر اساس نغمهٔ «ای لشکر حسینی» (۱۳۶۴) نوحه‌ای سروده‌اند. تجربهٔ ایشان این بود که برای هم‌خوانی در تجمعات، اقتباس از نغمه‌های مأنوس دفاع مقدسی، موثرتر از نغمه‌های جدید است. شعر ایشان به برخی‌از مداحان‌ و گروه‌ها برای اجرا در تجمع‌های مردمی فرستاده‌ شد؛ امّا با خود گفتیم: چه مداحی بهتر از خود آقای آهنگران می‌تواند این اثر را بخواند و آن حس دفاع مقدس را زنده کند؟ به‌هر طریقی شد شعر را به خودِ آقای آهنگران رساندیم. در نهایت هم ایشان قبول کردند و شعر را خواندند. حال، این مداح بسیجی، با همان شور دههٔ ۶۰، خودش این نوحه را با همان نغمهٔ معروف و با این شعر جدید خوانده است. «ای رهروان حیدر» نوحه‌ای است که چند روز پیش در شهر بهبهان توسط آقای آهنگران اجرا شد. 🔹حسن بیاتانی، این شعر را متناسب با حال‌و‌هوای جنگ ما با صهیونیست‌ها سروده که هم داغدار و خون‌خواه امام شهیدمان است، هم یادآور فتح خیبر است و هم در ماه رمضانی اتفاق می‌افتد که نام امیرالمومنین (ع)، بیش از پیش، طنین‌انداز است. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻یک سرزمین، نهفته در نامت «ایران‌مرد»؛ طنین سوگ و حماسۀ یک ملت برای شهادت رهبر خود 🎼 ترانۀ «ایران‌مرد» (۱۴۰۴) آهنگ‌ساز و خواننده: سیدمحسن حسینی ترانه‌سرا: میلاد عرفان‌پور |بخشی از متن شعر| سر به زانوی تو گذاشت وطن ای تو همراه شادی و غم ما رنگ یک‌رنگی تو را دارد سبز و سرخ و سپید پرچم ما از علمدار کربلا گفتی زخم خوردی؛ ولی نیفتادی با اشارات دست مجروحت قبله و قله را نشان دادی 🔹 چهار روز که از شهادت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای گذشت، یکی از نخستین آثار موسیقایی‌ در رثای ایشان و همگام با خروش مردم ایران، منتشر شد: «ایران‌مرد». از شعری که میلاد عرفان‌پور برای این ترانه سرود، نجوای ارادت‌مندانۀ مردم با رهبر شهید خود به گوش می‌رسد. روزنه‌هایی از سلوک مؤمنانه و پایدارانۀ شهید آیت‌الله خامنه‌ای (در روزگار رهبری و پیش‌از آن) به یادمان آورده می‌شود که با پشت سر گذاشتن فرازونشیب‌های فراوان، سرانجامْ همگی به زیر پرچم وطن و با لقب «ایران‌مرد» کنار یکدیگر، گرد هم می‌آیند. این نجوا به سرچشمه‌ای برای هم‌بستگی ملی، تبدیل شده و تا خون‌خواهی رهبر شهیدمان و جان‌فشانی در راه مکتبشان امتداد می‌یابد. ازاین‌رو در «ایران‌مرد» سوگ و حماسه هم‌زمان و همراه می‌شوند. نغمه‌پردازی و آوازخوانی محسن حسینی با لحنی غمناک، اما محکم بر این پیوند اندوه و سلحشوری نیز تکیه داشته است. علاوه‌بر شنیدن نسخۀ شنیداری «ایران‌مرد»، می‌توانید آن را در قالب یک نماهنگ نیز مشاهده کنید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

راه قدس از کربلا می‌گذرد | قسمت سوم از مجموعۀ «أمت مبعوث» ▪️از لحظهٔ حملهٔ اسرائیل به راهپیمایی روز قدس تا دستهٔ دمام‌زنی و صحبت‌های علی حیاتی (فعال جبههٔ هنری مقاومت) دربارهٔ «زیبایی» جنگ ما با آمریکا و اسرائیل 🔸(نسخۀ باکیفیت این ویدیو را از آپارات ببینید) 🔹روز قدس امسال با حملهٔ جنایت‌کارانه رژیم صهیونیستی به این تجمعات و شهادت بانوی شجاع این راهپیمایی با پرچم به‌خون‌آغشته، برای خودْ کربلایی بود. 🔹در بین این مردم شهادت‌طلب، به دستهٔ دمام‌زنی «هیئت هنر» برخوردیم. صدای سنج و دمام، حال‌وهوا را عاشورا‌یی‌تر کرده بود. با دسته همراه شدیم و با مسئول هیئت، علی حیاتی به گفت‌وگو نشستیم. 🔹حیاتی که سروکارش با هنر است، این جنگ را بسیار زیبا می‌بیند؛ چرا که ما در حال نبرد با «پلیدترین و شرورترین موجودات جهان» هستیم. او در ادامه دربارهٔ حضور هنرمندان در کف خیابان گفت: «هنرمند اگر عاقل باشد، می‌آید به میان مردم و خود را جزوی از آن‌ها می‌کند و بعد ایده‌ها، شعارها و حس‌و‌حال مردم را تبدیل به اثر هنری می‌کند. بزرگ‌ترین اثر هنری همین تجمعات خیابانی مردم است. با پوستر و بیلبورد به این مردم چه می‌خواهیم بگوییم؟! این‌ها همه چیز را بلدند. کسی که در این شرایط خطر، در سرما، با زبان روزه، با زن‌وبچه وسط خیابان است، این خودش بزرگترین هنر است. دنبال چه می‌گردیم؟ هنر ما هم این است که بتوانیم این را منعکس کنیم و در حافظهٔ تاریخی نگه داریم.» 🎥 قسمت اول: «شهدا در خیابان‌های ایران» (نسخۀ باکیفیت را در آپارات ببینید.) 🎥 قسمت دوم: «شبِ بیعت» (نسخۀ باکیفیت را در آپارات ببینید.) 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻هر مرد، هم‌سنگ «دنا» می‌شه مرور قطعهٔ «سپیدار» با صدای حامد زمانی که گویی توصیف لحظه‌لحظهٔ این روزهای مردم ایران است 🎼 ترانۀ «سپیدار» (۱۳۹۸) نغمه‌پرداز و خواننده: حامد زمانی ترانه‌سرا: سیدحسین متولیان سازآرا (تنظیم‌کننده): امیر جمال‌فرد 🔹 اینک در آخرین شب‌های سال، نه‌فقط تهران، بلکه گوشه‌وکنار ایران، «شهر هزارسنگر» شده‌ است. «سپیدار»، قصۀ انسان‌های همین ساعت‌ها را برای ما شرح می‌دهد؛ اما نه از یازدهم اسفند ۱۴۰۴، بلکه با عشق و وفاداری دیرینه به اهل‌بیت اطهار (ع) و نهضت عاشورا. مردم ایران در این سرگذشت، همگی شخصیت‌های نقش‌اول هستند و ایمانشان آنان را با یکدیگر یک‌دل می‌کند. مردان و زنانشان با قلب‌هایی شورانگیز و روح‌هایی پرصلابت در لحظه‌های حادثه و پیکار در تاریخ، همیشه آغوش خود را بی‌واهمه روبه شهادت گشوده‌اند و برایشان خط مقدم و پشت‌جبهه هیچ فاصله‌ای از هم ندارند؛ به‌ویژه در «جنگ رمضان» که دریاسالاران شهیدش به‌تعبیر بخشی از ترانه، اکنون در پایداری خودْ «هم‌سنگ دنا» شده‌اند. |بخشی از متن شعر| با عشق، این قصه شروع میشه اونجا که عطر یاس می‌پیچه من مردمی رو می‌شناسم که دنیا کنار عشقشون هیچه آتشفشان تو قلب مرداشه کوهن که سربه‌زیر و آرومن من رشته‌کوهایی رو می‌شْناسم که از ته دنیام معلومن مشق شهادت می‌کنن مردای این خاک از روی دست و بازوی سقای بی‌دست یه نخل بی‌سر، سوخته تو خون و آتیش هرجای این خونه چراغ روشنی هست هیچ‌کی ندیده قبل این مردم، سپیدار شال دلیری و سلحشوری ببنده این جنگل اَفرا یه عُمْره نذر کرده وقت تبر خوردنْ میون خون بخنده 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻ابتلائات مسیر حقِ انقلاب اسلامی ▪️منتخب جملات کوتاه از رمان «ارتداد» به قلم وحید یامین‌پور دربارهٔ امتحان‌های مسیر مجاهدت (قسمت اول) [پیوند قسمت دوم] 🔸روزهایی را می‌گذرانیم که انقلاب اسلامی، به‌ مهم‌ترین لحظات تاریخی خودش رسیده است. حالا هم‌زمان، با آمریکا و اسرائیل در حال مبارزه‌‌ای مستقیم هستیم که سال‌ها آرزوی نابودی‌شان را در سر می‌پروراندیم. امروز این ما هستیم که می‌توانیم با پایمردی و مقاومت بر جهاد، انسانیت را زنده نگه داریم و مسیر تاریخ را عو ض کنیم. این مسیر، سهل نیست و ابتلائات خودش را دارد. در کنار عظمت روح مجاهدان که چون کوه راسخند و ترس و شک و حزن و اندوهی در دل ندارند، شاید عده‌ای را بلای خستگی، سستی و یا ترس از مرگ یا حتی ملامت، به فکر سازش بیندازد. یا عده‌ای را دل‌ در گرو غرب داشتن، به ترس و بزدلی بکشاند. رمان «ارتداد» در بخش‌هایی به همین ابتلاها می‌پردازد. در چند قسمت، منتخب جملاتی را دربارهٔ رهزن‌های مسیر پایداری منتشر می‌کنیم شبیه گزیده‌جملات نادر ابراهیمی که پیشتر آن‌ها را منتشر کردیم. این جملات می‌توانند در این روزها، به کار پلاکاردها، سخنرانی‌ها،‌ پوسترهای گرافیکی و... بیایند. 🔹خستگی، تن دادن است، پذیرفتن است، کوتاه‌آمدن است. کوتاه‌آمدن وحشتناک است. آدم می‌تواند نجنگد و کوتاه هم نیاید؛ اما آن که جنگیدن را برمی‌گزیند و دست‌آخر آن را رها می‌کند، کوتاه آمده است. سربازی که از جنگ می‌گریزد، از آن که پایش را در جنگ نمی‌گذارد، نفرت‌انگیزتر است. («ارتداد» - فصل ۱: حیرت، بخش ۳) 🔹بلا می‌آید تا تاریخ، زخم بستر نگیرد. («ارتداد» - فصل ۱: حیرت، بخش ۲) 🔹فتنه، ترفند خداوند است برای ورق زدن تاریخ، برای زیرورو کردن همه‌چیز، از ارباب و رعیت، ظالم و مظلوم، گمراه و هدایت‌شده، دارا و ندار، غمگین و سرخوش، نگران و امیدوار. («ارتداد» - فصل ۱: حیرت، بخش ۲) 🔹«نترسید مردم! نترسید؛ ترس، میوهٔ درخت خبیث شیطان است». («ارتداد» - فصل ۳: رجعت، بخش ۳) 🔹برای خوکردگان به بزدلی و دنیاپرستی، دیدن بلندهمّتان دریادل، عذاب شدیدی است. («ارتداد» - فصل ۳: رجعت، بخش ۴) 🔹مقیاس تحقق وعده‌های الهی عُمر کوتاه یک نسل نیست، کل تاریخ است. وعده‌های خدا تحقق می‌یابند و آن‌گاه که مؤمنان پیروز شوند، از جهت شمارش روز و ماه و سال هم خداوند ایّام رنج بشر در سلطنت طاغوت را جبران خواهد کرد. («ارتداد» - فصل ۳: رجعت، بخش ۵) 🔹قسم به مرگ! آن زمان که شوکت و طمطراق شیطانی فرعون‌ها را فرومی‌ریزاند. («ارتداد» - فصل ۲: ارتداد، بخش ۳) 🔻در ادامه بخش دوم این مجموعه منتشر خواهد شد. 🔻کانال شعروشعار بافتار 🆔 @baftar_shoar 🔻کانال اصلی رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻ابتلائات مسیر حقِ انقلاب اسلامی ▪️منتخب جملات کوتاه از رمان «ارتداد» به قلم وحید یامین‌پور درباره امتحان‌های مسیر مجاهدت (قسمت دوم) [پیوند قسمت اول] 🔸روزهایی را می‌گذرانیم که انقلاب اسلامی، به‌ مهم‌ترین لحظات تاریخی خودش رسیده است. حالا هم‌زمان، با آمریکا و اسرائیل در حال مبارزه‌‌ای مستقیم هستیم که سال‌ها آرزوی نابودی‌شان را در سر می‌پروراندیم. امروز این ما هستیم که می‌توانیم با پایمردی و مقاومت بر جهاد، انسانیت را زنده نگه داریم و مسیر تاریخ را عو ض کنیم. این مسیر، سهل نیست و ابتلائات خودش را دارد. در کنار عظمت روح مجاهدان که چون کوه راسخند و ترس و شک و حزن و اندوهی در دل ندارند، شاید عده‌ای را بلای خستگی، سستی و یا ترس از مرگ یا حتی ملامت، به فکر سازش بیندازد. یا عده‌ای را دل‌ در گرو غرب داشتن، به ترس و بزدلی بکشاند. رمان «ارتداد» در بخش‌هایی به همین ابتلاها می‌پردازد. در چند قسمت، منتخب جملاتی را دربارهٔ رهزن‌های مسیر پایداری منتشر می‌کنیم شبیه گزیده‌جملات نادر ابراهیمی که پیشتر آن‌ها را منتشر کردیم. این جملات می‌توانند در این روزها، به کار پلاکاردها، سخنرانی‌ها،‌ پوسترهای گرافیکی و... بیایند. 🔹‌‌«ما هیچ نمی‌خواستیم جز آنکه مقدمه‌ای باشیم بر انقلاب نهایی تاریخ. دعوت ما فقط آغاز راه بود. آغازی بر فصل جدید زندگی انسان و تحقق وعدهٔ نهایی و آمدن آن که منتظر اوییم». («ارتداد» - فصل ۲: ارتداد، بخش ۴) 🔹پهلوی، حقیرتر از آن‌ است که نیروی متعالی مبارزه را به‌تمامه صرف آن کنیم. پهلوی، سایهٔ آتشی‌ست که در اسرائیل زبانه می‌کشد. ما با آتش در نیفتاده‌ایم، بلکه با دود آن سرگرمیم. («ارتداد» - فصل ۳: رجعت، بخش ۳) 🔹فکر می‌کنیم هدف اصلی امام از ابتدا مبارزه با اسرائیل بوده؛ اسرائیل نه به عنوان یک جانور وحشی غاصب که بخشی از سرزمین اسلام را بلعیده، بلکه اسرائیل به‌ مثابهٔ چاه متعفن جوشانی که فسادش فزاینده است و «به‌تدریج» فسادش تمام سیارهٔ ما را خواهد گرفت. چنان‌که هم‌اکنون هم جهان تا سینه در این تعفن فرو رفته است. («ارتداد» - فصل ۳: رجعت، بخش ۳) 🔹به‌خاطر‌ داشته باشید که هر زخم نیشتری بر تنِ متعفن شیطان صهیونیست، فرصتی برای احیای حق و عدالت است. («ارتداد» - فصل ۳: رجعت، بخش ۵) 🔹بیعت با پیشوا، قدم گذاشتن در راه جدیدی است دشوارتر از اصل انقلاب. راهی که گام‌به‌گامش آبستن فتنه و ابتلاست. («ارتداد» - فصل ۲: ارتداد، بخش ۴) 🔹چه بسیار اقوامی که نخست بیعت کردند و سپس در راه زمین‌گیر شدند. مردمان در پذیرش دعوت حق آزادند اما آن‌گاه که با اختیار بیعت کردند، بیعت شکستن و راه کج کردن، بدون مکافات نخواهد ماند. شاید رمزِ تکرار چندین‌بارهٔ سرنوشت بنی‌اسرائیل در قرآن همین باشد. چون قوم موسی تنها قومی بودند که به پیشوایشان لبیک گفتند و پا در راه گذاشتند. آن‌وقت ابتلائات از هر سو فروریخت و هر بار گروهی از بیعت با موسی خارج شدند تا آنجا که خداوند به عذاب سرگردانی در بیابان گرفتارشان کرد. («ارتداد» - فصل ۲: ارتداد، بخش ۴) 🔹دقیقاً لحظه‌ای که همگان در شهری پرپیچ‌وخم و خاموش گم‌وگور شده‌اند و بی‌مقصد به دیوارهای بلند روزمرگی می‌خورند، فتنه‌ای جرقه می‌زند و «وقت» و هنگامه‌ای تجلی می‌کند تا چشم‌ها برای لحظاتی مبدأ و مقصد را ببینند و راه را از سر بگیرند. («ارتداد» - فصل ۱: حیرت، بخش ۲) 🔻کانال شعروشعار بافتار 🆔 @baftar_shoar 🔻کانال اصلی رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane