کمربند‌ ایمنی‌اش را محکم بسته بود؛ بی‌خبر از آنکه ترامپ و نتانیاهو‌ی سفاک، کمر به قتلش بسته‌‌اند... ✍🏻 #پردیس_قاسمیان #عکس‌نویس 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل ▫️ناشنیده‌های کاسب خسارت دیده سبزه میدون 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🏴 ۴۰ روز احساس ۴۰ روز حماسه🏴 پنجره‌‌ی چهارم امروز چهارمین روزیست که منتظریم درهای حسینیه‌ی امام خمینی(رحمة‌الله‌علیه) باز شود و میان غریو الله اکبر، با لبخندی مهربان و دستی که به نشانه‌ی محبت بالا می‌رفت، وارد حسینیه شوید. برایمان از مقاومت و ایستادگی و راهی که پیش رو داریم حرف بزنید. ما با حرف‌هایتان نقشه‌ی راهمان را در ذهن بپیچیم، لحظه‌ای لبخند بزنیم، ثانیه‌ای شعار دهیم و دقیقه‌های طولانی به فکر فرو رویم. امروز چهارمین روز است که لباس مشکی از تن شهر در نیامده، که آسمان شهر رنگ احساس و حماسه گرفته، که قلب‌هایمان متفاوت می‌تپند و پاها را می‌کشانند وسط خیابان و جسم‌ها را جا می‌دهند میان جمعیت. امروز چهارمین روز است که دست‌هایم به قنوت میان نماز بالا می‌رود و باز به رسم همیشه زبانم می‌چرخد به «اللهم‌ ایّد‌ و احْفَظ‌ و انْصُر قائِدنا الخامنه‌ای» و از میانه‌ی دعا سکوت جایش را می‌گیرد و باید مراقب باشم حلقه‌ی اشک سر نخورد از گوشه‌ی چشمانم. امروز چهارمین روز است که لبخند کمرنگ شده، که در عمق نگاه‌ عابران شهر غمی مشترک نهفته که ساعاتی می‌جوشد و سیل خروشان میدان می‌شود و باز می‌خزد در صندوقچه‌ی دل و باز و باز و باز...، که نه غم از تکرارش دست برمی‌دارد نه آدم‌ها از اظهارش مکدر می‌شوند. امروز چهارمین روز است که می‌نویسم روایت روزهای نبودنتان را، شاید و حتما که روزهای بیش‌تر بودنتان را که بل احیاءٌ عند ربّهم یُرزقون. روزهای تجلی روح پاکتان در کالبد فردفرد آدم‌ها. روزهای تلاقی درد و اشتیاق، شور و شعور. روزهایی که شهر آیینه‌ای است از انعکاس مکررتان. و من چه می‌دانستم روزی راوی روایت نبودتان خواهم‌بود... ✍🏻 سعیده اجتهادی #روایت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

بغض را می‌شود فریاد کرد اما..، جگر سوخته را مرهم چیست؟ ✍🏻 #لیلا_خدایار #انتقام #متن_کوتاه 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

◾️ پرچمِ خامنه‌ای برافراشته می‌ماند. • نسخهٔ الکترونیکی شمارهٔ دوم ویژه‌نامهٔ «سورهٔ فتح» #معرفی_مجله #سوره 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

خانه تکانی شروع شده تا عید خاورمیانه را تمیز خواهیم کرد... #عکس‌نویس 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰[برنامه‌ریزی جنگی] 🔹فردای روز اعلام شهادت رهبر و مولایمان، عزیزی را دیدم که حالش از حال بد من به مراتب بدتر بود. از من پرسید آیا آرزوی مرگ کردن حرام است؟ گفتم قرار نیست صد سال دیگر عمر کنیم. خدا می داند ما قرار است چند سال و یا چند ماه و حتی شاید چند روز بدون حضرت آقا در این دنیا زندگی کنیم. مهم این است که در آن دنیا با کدام بندگان خدا همنشین هستیم؟ 🔹زندگی این دنیا در برابر برزخ و قیامت هیچ به حساب نمی آید. ما که از فراق در این عمر کوتاه این قدر بیقرار و در عذابیم، چگونه دوری و محرومیت از اولیای الهی را در آخرت تحمل کنیم؟ عذاب قیامت فقط آتش و حمیم و زقوم نیست. «فَرَّقتَ بینی و بین احبائک و اولیائک» هم هست، «جمعت بینی و بین اهل بلائک» هم هست. 🔹همنشینی با اولیای الهی غیر از محبت، شرط و شروط دیگری هم دارد. باید همرنگ آنها شد، همان طور که شرط شهید شدن شهید زیستن است. اگر حضرت آقا الان در موقعیت من و شما بود، چه می کرد؟ 🔹حضرت آقا از لحظه لحظه عمرش برای بندگی خدا آن هم به نحو احسن استفاده می کرد. در زمانی که عمیقا داغدار شهید سید حسن نصرالله بود، دیدار با نخبگان را لغو نکرد. 🔸غالب ما نه نیروی نظامی هستیم نه انتظامی نه اطلاعاتی، ولی شاید عمده وقت مفید روزانه مان را در گوشی به دنبال اخبار جنگ می گذرانیم، در حالی که حضرت آقا در بحرانی ترین شرایط، تنها به دنبال عمل به وظیفه بود. 🔸چند ماه پیش، نماینده منصوب شده از طرف ایشان برای قاره آفریقا طرحی برای فعالیت های دینی و تبلیغی در آن قاره تدوین و به ایشان تقدیم کرده بود. دقیقا روزی که جنگ دوازده روزه پایان یافت، حضرت آقا مطالعه طرح را به پایان رساندند و نظر خود را اعلام کردند، یعنی در بحبوحه فرماندهی کل قوا در حساس ترین لحظات، زمانی که من و شما از سایت و گروه و کانال در نمی آمدیم، ایشان در عین مدیریت صحنه نبرد، سایر وظایف و مسئولیت ها را نیز دنبال می کردند و در مسیر بندگی لحظه ای را تلف نمی کردند. 🔸اگر عاشق رهبر شهید هستیم و اگر می خواهیم به او و به کسانی که او عاشق وصال شان بود ملحق شویم، باید همانند او از لحظات زندگی مان برای بندگی استفاده کنیم و تصور کنیم که اگر ایشان الان جای ما بودند چه می کردند؟ حتما بخشی از زمان را به حضور در مساجد و میادین و جهاد تبیین و دفاع از انقلاب سپری می کردند، و در عین حال اجازه نمی دادند جو ملتهب جنگ مانع وظیفه اصلی که مثلا برای یک طلبه، تحصیل و تبلیغ و... است، بشود. و حتما قسمتی را به مناجات و دعا و نیایش و شب زنده داری سپری می کردند. به خاطر داریم چقدر در سخنرانی های عمومی مکررا مردم را و به ویژه جوانان را به عبادت و دعا و توسل سفارش می کردند. اکنون که ماه مبارک رمضان است، شرایط جنگ و التهاب اخبار و حوادث پرشمار چنان ما را مشغول کرده که گاه حتی از جزء خوانی روزانه هم عقب می افتیم. ✍🏻 محمدحسین خدامی #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

قرار بود مردم را آزاد کنند... اما دشمنان صلح، آزادی هم بمباران کردند. دود شد رفت هوا. آزادی برای آن‌ها فقط بمب، خون و آتش است... ✍🏻 ابوالفضل گلستانی #متن_کوتاه 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🕊️ صدایی از ملکوت... #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 ولایت فقیه در عصر سوم بخش۱/۲ بحث ولایت فقیه مطلقه از مهم‌ترین و در عین حال پیچیده‌ترین مباحث در اندیشه فقه سیاسی معاصر شیعه به شمار می‌آید؛ زیرا این بحث نه صرفاً یک نظریه در حوزه اداره جامعه، بلکه تبیینی از نسبت دین، فقه و حاکمیت در دوران غیبت به شمار می‌رود. برای فهم دقیق این مسئله باید آن را در بستر تحولات تاریخی و معرفتی اندیشه اسلامی بررسی کرد. اگر سیر تطور اندیشه فقهی در جهان اسلام را بنگریم، می‌توان سه دوره یا سه عصر متمایز را تشخیص داد. در دوره نخست، که می‌توان از آن به عصر «اهل حدیث» تعبیر کرد، محور فهم دین عمدتاً نقل و روایت بود. در این دوره، تلاش اصلی عالمان دینی بر حفظ، نقل و تبیین نصوص دینی متمرکز بود و کمتر شاهد نظام‌سازی فقهی در حوزه حیات اجتماعی و سیاسی هستیم. دین بیشتر در قالب مجموعه‌ای از احکام فردی و عبادی فهم می‌شد و مسئله حکومت به صورت نظام‌مند در چارچوب فقه تبیین نشده بود. با گذار از این مرحله، عصر دوم یعنی عصر «اجتهاد و تقلید» شکل گرفت. در این دوره، فقه شیعه به تدریج به یک نظام استنباطی پیچیده و منسجم تبدیل شد. اصول فقه گسترش یافت، روش‌های استنباط تکامل پیدا کرد و مرجعیت علمی فقها در جامعه شیعی تثبیت شد. در این دوره فقیه به عنوان مرجع استنباط احکام و مرجع تقلید برای مؤمنان مطرح گردید؛ با این حال، هنوز نظریه‌ای کامل درباره اداره سیاسی جامعه بر اساس فقه به شکل گسترده مطرح نشده بود و فقه بیشتر در حوزه تنظیم زندگی فردی و اجتماعی غیرحکومتی فعال بود. اما در عصر سوم، که می‌توان آن را عصر «ولایت فقیه» نامید، تحولی اساسی در فهم نسبت دین و حکومت رخ می‌دهد. در این مرحله، فقه شیعه از سطح تنظیم رفتار فردی و اجتماعی فراتر رفته و به سطح نظریه‌پردازی درباره حاکمیت و اداره جامعه می‌رسد. در این چارچوب، مفهوم «اسلام هو الحکومه» به معنای اعم آن مطرح می‌شود؛ یعنی اسلام صرفاً مجموعه‌ای از احکام عبادی یا فردی نیست، بلکه نظامی جامع برای اداره حیات انسانی در تمام ساحت‌هاست. از این منظر، تحقق کامل شریعت بدون وجود ساختار حکومتی ممکن نیست و فقه ناگزیر باید نسبت خود را با قدرت سیاسی و اداره جامعه مشخص کند. در این بستر نظری، ولایت فقیه به عنوان پاسخی فقهی به مسئله حکومت در عصر غیبت مطرح می‌شود. بر اساس این دیدگاه، فقیه جامع‌الشرایط به دلیل برخورداری از دانش عمیق نسبت به شریعت، عدالت، و توانایی اداره جامعه، عهده‌دار ولایت و سرپرستی امور عمومی مسلمانان می‌گردد. تعبیر «ولایت مطلقه» در اینجا به معنای رهایی از قیود شریعت نیست، بلکه بیانگر گستره اختیارات حکومتی در چارچوب مصالح اسلام و جامعه اسلامی است؛ به گونه‌ای که حکومت بتواند برای تحقق اهداف کلان شریعت، تصمیم‌های لازم را اتخاذ کند. ✍🏻 جواد جعفری #یادداشت #ولایت_فقیه 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh