🔰 علائم نگارشی، اشتباهات املایی و تایپی 📝 خیلی کوتاه و جزئی می‌گم: انتهای جملات تعجبی از علامت تعجب، انتهای جملات پرسشی از علامت سوال، انتهای باقی جملات خبری از نقطه، برای مکث کوتاه از ویرگول، قبل از کلماتی مثل اما، اگر، البته، همان‌طور، همان‌گونه و…، بعد از کلماتی از جمله مثل، مانند و… از نقطه‌ویرگول و برای شروع دیالوگ از دو نقطه استفاده می‌شه. 📚 مثال: 🔸 عبوسانه گفتم اشتهات باز شده نه؟ 🔸 از روی ترس هینی گفت و با وحشت به‌سمتم برگشت اخم‌آلود به من توپید: این چه وضع اومدنه ترسوندیم 🔸 بی‌اهمیت شانه‌ای بالا انداختم و گفتم- مهم نیست حالا چرا نمیری پیش مامان و بابات 🔸 آهی کشید و پاسخی نداد من هم ترجیح دادم که دیگر ذهنم را درگیر مسائل خانوادگی آترین نکنم غافل از اینکه آن مسائل به من و خانواده‌ام مربوط می‌شد. قبل از خروج از آشپزخانه لیوان آبی برای خود ریختم و نوشیدم سپس رو به آترین گفتم من میرم بخوابم شب به‌خیر ✍🏻 تصحیح: 🔹 عبوسانه گفتم: اشتهات باز شده، نه؟ 🔹 از روی ترس هینی گفت و با وحشت به‌سمتم برگشت. اخم‌آلود به من توپید: این چه وضع اومدنه؟ ترسوندیم. 🔹 بی‌اهمیت شانه‌ای بالا انداختم و گفتم: مهم نیست! حالا چرا نمیری پیش مامان و بابات؟ 🔹 آهی کشید و پاسخی نداد. من هم ترجیح دادم که دیگر ذهنم را درگیر مسائل خانوادگی آترین نکنم؛ غافل از اینکه آن مسائل به من و خانواده‌ام مربوط می‌شد. قبل از خروج از آشپزخانه، لیوان آبی برای خود ریختم و نوشیدم؛ سپس رو به آترین گفتم: من میرم بخوابم. شب به‌خیر. #راهنمای_نویسندگی #ویراستاری #علامت‌گذاری ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻«از باب استعاره نیست اگر عاشورا را قلب تاریخ گفته‌اند. زمان هر سال در محرم تجدید می‌شود و حیات انسان هر بار در سیدالشهدا.»🔺 ✍️سید مرتضی آوینی #نقل_قول #شهید_آوینی #نویسنده_متعهد ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

حق انتخاب با کیست؟ ♦️عراقچی: «پذیرش درخواست توقف جنگ از سوی ایران فرصتی تازه برای دیپلماسی فراهم کرده و غرب آسیا اکنون در آستانه انتخابی تاریخی است؛ یا ادامه خشونت، یا حرکت به‌سوی صلحی پایدار.» 🔺️یک حرف با وزیر کارآمد و با درایتِ دولت: خشونت را از کدام طرف خواندید؟ صلح پایدار چگونه قرار است برقرار شود؟ 🔻جناب، یادتان بماند ما خشونت طلب نبودیم، مقاومت کردیم؛ دفاع کردیم برای جلوگیری از پرپر شدن کودکان و مردم کاملا عادیِ کشورمان. حواستان باشد روزی نرسد که روایت کنند ما جهتِ خشونتِ ماجرا بودیم. 🔸راستی صلح را کدام طرفِ ماجرا می‌خواهید محقق کنید؟ اگر صلح، آن طرفِ میز باشد، تاریخ به یاد دارد و ما به چشم دیده‌ایم پایداری‌اش هجوی بیش نیست؛ بی‌پا بودنش مرام آن طرفی‌هاست؛ و گرنه که ما غرب آسیایی‌ها زندگی آرام‌مان را داشتیم. لطفا فراموش نشود که جنگ‌های در پسِ دیپلماسی فرصت‌‌سوز است. 🔹اعتماد شما را نمی‌دانم اما به ما آموختند اعتماد مانند کاغذ تا نخورده و صاف است. چروک شود یا خش‌دار شود، دیگر مثل روز اول نمی‌شود. ▪️مارگزیده‌ی مذاکراتیم و چروکیده‌ای از اعتماد در دست داریم؛ خواهشمندیم انتخاب‌هایتان را حساب‌شده در تاریخ ثبت کنید تا دل داغدارِ خانواده‌ی صدها شهید این جنگِ متوقف شده، نلرزد. ✍️زینب رحیمی تالارپشتی #روایت_صادق #دیپلماسی_عزت #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

♦️ جامانده! 🔹 در لوح محفوظ تاریخ، افرادی که بیشترین غم را به دوش کشیدند، آنانی بودند که از قافله عشق جاماندند. 🔸 برای همه انسان‌ها پیش آمده است که مهمانی از شهرستان یا از جایی دور برای دید و بازدید می‌آید و چند روزی هم‌سفره و هم‌صحبت خانواده می‌شود. اما وقتی عزم برگشت می‌گیرد، غربتی سنگین بر دل انسان می‌نشیند؛ این احساس ناشی از فراق است. این حال به شدت عمیق‌تر می‌شود زمانی که دل به قافله عشق سپرده باشی و تکلیف تو ماندن و روایت و جهاد بعد از آن واقعه باشد. در این حالت، لحظه به لحظه زندگی انسان پر از حسرت و آه است و جامانده همیشه احساس غربت می‌کند. 🔹 تعهدی برای ضمانت انسان بعد از میدان جهاد وجود ندارد. بسیاری در میدان‌ها هم‌نوا و همصدا با حق بودند، اما در ادامه‌ی مسیر نتوانستند بر نفس خود غلبه کنند. افراد کمی بودند که بعد از دیدن و چشیدن طعم حقیقت، پای آرمان خود ماندند. این درد فراق یا با رفتن به قوس صعود التیام می‌یابد، یا با رفتن به قوس نزول (بل هم اضل) از بین می‌رود. ✍🏻 جواد جعفری #یادداشت #روایت_صادق ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

♦️نوحه‌‌خوانی برشی از کتاب «فتح خون» ✍🏻#شهید_آوینی 🎙#محمود_کریمی 🔻این حسین است که عرصات غایی خلافت تکوینی انسان را تا آنجا پیموده است، که دیگر جز جان میان او و مقصود فاصله نیست. #فتح_خون #صوتی ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

از کربلا تا لیلةالمبیت: ابعاد ناشناخته مبارزات اسلامی 🔍 گاهی انتظار ما از افراد امروزی، مانند بزرگانی از دین در صحنه‌های خاص است. جدا از این بحث که چه کسی را می‌توان با بزرگان دین مقایسه کرد و چه کسی را نباید، کدام واقعه قابل تطبیق تاریخی است و کدام واقعه از نظر تاریخی درست نیست، باید به این نکته توجه کرد که اهل بیت ما همواره در حال مبارزه علیه جبهه استکبار بودند، اما این مبارزه همیشه به شکل فیزیکی و با شمشیر نبوده است. 🛡️ تصور بسیاری از مردم این است که اگر بخواهند تصویر حضرات را در ذهن خود تداعی کنند، حتماً آنها را با لباس جنگ و کلاه‌خود و شمشیر به دست تصور می‌کنند. اگر بخواهند آنها را در صحنه‌های مختلف زندگی ببینند، فقط وقایع جنگی مانند کربلا را به یاد می‌آورند و باقی عمر شریف ایشان را نادیده می‌گیرند. برای مثال، پیامبر ما در جنگ‌های زیادی شرکت کرده و به قول امیرالمؤمنین، ما در سختی‌های جنگ به او پناه می‌بردیم. ⚔️ با این تفاصیل، هیچ‌کس حق ندارد به این شخصیت بزرگ بگوید ترسو. او در موقعیتی که باید بجنگد، شمشیر به دست می‌گیرد، اما این تنها یک روی سکه زندگی پیامبر ماست. ایشان در عمر مبارک شصت و سه ساله خود، مدل‌های مبارزاتی دیگری نیز داشتند. برای مثال، در واقعه لیله‌المبیت، آیا می‌توانیم بگوییم که پیامبر فرار کرد یا ترسید؟ یا این دوراندیشی و حفظ جان پیامبر، با همکاری امیرالمؤمنین، به عنوان یک نبوغ استراتژیک و حفظ اطلاعات درست یاد می‌شود؟ 🕊️ دقیقاً به همین دلیل، عدم حضور رهبر معظم انقلاب در مراسم عزاداری شب‌های محرم نیز نباید به عنوان ترس تعبیر شود. در میان تمام هجمه‌ها و تهمت‌هایی که ضد انقلاب و معاندین به ایشان می‌زنند، به نظر من ترسو بودن، دور از ذهن‌ترین گزینه است. کسی که در اوج ترورهای دهه ۶۰ سخنرانی‌های عمومی زیادی می‌کند، لباس سربازی می‌پوشد و به جبهه می‌رود، و پیش از انقلاب با وجود دستگیری‌های مکرر توسط ساواک و تبعید، از مبارزه و انقلابی‌گری دست نمی‌کشد، و بعد از ترور سید حسن نصرالله و اسماعیل حنیه در بین آحاد مردم در نماز جمعه حاضر می‌شود، هر چه باشد، قطعاً ترسو نخواهد بود. ✍️ #ابراهیم_کاظمی‌مقدم #روایت_صادق #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

🔻«در هیئتی که دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد، شمر هم سینه می‌زند!»🔺 ✍️#امام_موسی‌صدر #نقل_قول #نویسنده_متعهد ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 حکاکِ ماهر 🇮🇷 حکاکی بر روی اجسام سخت همیشه وجود داشته است، اما هنر واقعی آن است که بر اجسام نرم حکاکی کنی. این هنر، خاص ایرانیان است و بس... 🔸 ناملایمات و سختی‌ها می‌تواند آزاردهنده باشد و اگر این سختی‌ها به حد معینی برسند، ممکن است موجب شکستگی روحی فرد شوند. اساساً این شکستگی باعث می‌شود فرد نتواند قوای کافی برای پیشرفت و آبادانی خود را داشته باشد. 🔻 این قاعده بر جوامع نیز صدق می‌کند. _ اینکه ملتی پس از تحمل ظلم‌های بسیار از سوی حکومتی که آن را سرنگون کرده، وارد جنگ هشت‌ساله‌ای می‌شود، ضربه‌ای سخت است. حال تصور کنید که در این جنگ، جوانان و فرماندهان رشید خود را از دست بدهد. _ صبر کنید؛ منافقینی وارد کارزار شوند و مردم و مسئولین رده بالای کشور را به خاک و خون بکشند. _ باز هم صبر کنید؛ کشور امام خود را از دست بدهد. _ این‌ها به کنار، انقلاب در طول عمر خود با چندین فتنه سخت درگیر شود. _ علی‌رغم این‌ها، چندین نفر از دانشمندان هسته‌ای‌اش در طول سالیان ترور شوند. _ و در پایان، رئیس‌جمهور فعّالش و حدود یک سال بعد فرماندهان ارشد نظامی‌اش شهید شوند. 🔺 همه این‌ها حوادث بسیار تلخی برای یک ملت است. ⁉️ اما چرا قاعده شکستگی و رکود بر اثر سختی‌های فراوان بر این ملت پیاده نشده و در کمال ناباوری روز به روز پیشرفت کرده است؟! برای یافتن جواب، کافی است سفری به روزگاری بسیار دور داشته باشی. زمانی که امامِ شهید این ملت، تنها و خونین در گودی قتلگاه ذکر خدا بر لب داشت اما حاضر به سر خم کردن مقابل دشمن نشد. 🔹 این مردمِ عاشق، مقاومت و عزت حسین بن علی (ع) را بر قلب نرم خویش حکاکی کرده‌اند. ✍🏻 #مهدی_دانشی #روایت_صادق #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir