🌺 زیبایی؛ فطرتی الهی یا لغزش به ابتذال؟ 🌿 اصل گرایش به زیبایی و زیباسازی و زیبادوستی، یک امر فطری است. البته این شاید با مقوله نوگرایی مقداری تفاوت کند. نوگرایی امر عامتری است. این مسأله آرایش و لباس و چیزهایی که شما گفتید، مقوله خاصی است که انسان - بخصوص جوان - از زیبایی و زیباسازی خوشش می‌آید و دلش میخواهد که خودش هم زیبا باشد. این عیبی هم ندارد؛ یک امر طبیعی و قهری است؛ در اسلام هم منع نشده است. آن چیزی که منع شده، فتنه و فساد است. ⚖️ این زیبایی و زیباسازی، بایستی موجب این نشود که در جامعه انحطاط و فساد به وجود آید؛ یعنی ابتذال اخلاقی نباید به وجود آید. چگونه؟ راههایش مشخّص است. اگر ارتباط بیقید و شرط و بیبندوباری در روابط زن و مرد وجود داشته باشد، این موجب فساد خواهد شد. اگر به صورت افراطی به شکل مُدپرستی درآید، این به فساد خواهد انجامید. اگر این مقوله زیباسازی و رسیدن به سر و وضع و لباس و امثال اینها، مشغله اصلی زندگی شود، انحراف و انحطاط است؛ مثل این‌که در دوره طاغوت، آن خانمهای اعیان و اشراف، پشت میز آرایش مینشستند. فکر میکنید چند ساعت مینشستند؟ شش ساعت! این واقعیت دارد و ما خبرهای دقیق داشتیم که شش ساعت مینشستند! یک انسان، این مدّت برای آرایش صرفِ وقت کند که میخواهد مثلاً به عروسی برود و موی سرش را، یا صورتش را این‌طوری درست کند! اگر کار به این شکل درآید، انحراف و انحطاط است؛ اما فینفسه، رسیدن به سر و وضع و لباس، بدون این‌که در آن خودنمایی و تبرّج باشد، عیبی ندارد. 🚫 در اسلام، تبرّج ممنوع است. تبرّج، یعنی همان خودنمایی زنان در مقابل مردان، برای جذب و فتنه‌انگیزی. این، یک نوع فتنه است و خیلی اشکالات دارد. اشکالش فقط این نیست که این دختر جوان، یا این پسر جوان به گناه میافتند - این اوّلیش است؛ شاید بتوانم بگویم کوچکترینش است - دنباله‌اش به خانواده‌ها میرسد. اساساً آن‌گونه رابطه بیقید و شرط و بیقید و بند، برای بنای خانواده سمِ‌ّ مهلک است؛ چون خانواده با عشق زنده است. اصلاً بنای خانواده با عشق است. اگر این عشق - عشق به زیبایی، عشق به جنس مخالف - در صد جای دیگر تأمین شد، دیگر آن پشتوانه قویای که استحکام خانواده باید داشته باشد، از بین خواهد رفت و خانواده‌ها متزلزل میشود و به همین وضعی درمی‌آید که امروز متأسّفانه در کشورهای غربی هست؛ بخصوص در کشورهای اروپای شمالی و امریکا. 🏚️ اخیراً امریکاییان به‌شدّت دچار این مشکلند. خانواده‌ها متلاشی میشوند و این مصیبت بزرگی شده است. این مصیبت هم در درجه اوّل، ضررش به خود خانمها برمیگردد. البته مردان هم بسیار سختیها میکشند؛ اما بیشتر به زنان میرسد؛ بعد هم به آن نسلی که متولّد میشود. این نسل بزهکار و تبهکار موجود دنیا و امریکا را میبینید؟ اینها همه‌اش از آن‌جا شروع میشود؛ یعنی مقدّمه و کلید شرّی است که دنبالش همین‌طور پیدرپی شرور می‌آید! 🌸 در اسلام، به مسأله زیبایی اهمیت داده شده است. زیاد شنیده‌ایم که : «انّ الله جمیل و یحبّ الجمال»؛ خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد. در خصوص رسیدن به سر و وضع، روایات زیادی در کتب حدیثی ما هست. در کتاب «نکاح» مفصّل بحث میشود که مرد و زن بایستی به خودشان برسند. بعضی خیال میکنند که مثلاً مردان باید موی سرشان را بتراشند؛ نه. در شرع، برای جوانان مستحبّ است که موی سر بگذارند. در روایت هست که «الشَعر الحسن من کرامة الله فأکرموه»؛ موی زیبا، جزو کرامتهای الهی است؛ آن را گرامی بدارید. یا مثلاً روایت دارد که پیامبر اکرم وقتی میخواستند نزد دوستانشان بروند، به ظرف آب نگاه میکردند و سر و وضع خود را مرتّب میکردند. آن زمان که آینه به این شکلی که حالا هست و فراوان هم هست، نبود. جامعه مدینه هم که فقیر بود. پیامبر ظرف آبی داشتند، که وقتی میخواستند نزد دوستانشان بروند، از آن به جای آینه استفاده میکردند. این، نشان‌دهنده آن است که سر و وضع مرتّب، لباس خوب و گرایش به زیبایی، امر مطلوبی در شرع اسلام است؛ منتها آن چیزی که بد و مضرّ است، آن است که این وسیله‌ای برای فتنه و فساد و تبرّج شود. همان‌طور که گفتم، ضررهایش تا خانواده و نسل بعد هم میرسد. ⚠️ اخیراً در یکی از مجلّات امریکایی مطلبی دیدم - روزنامه‌های خودمان هم آن را منعکس کرده بودند - مبنی بر این‌که دو بچه ده، دوازده ساله، در مدرسه کمین گرفته بودند و با مسلسل، یک مشت بچه و معلّم را به رگبار بسته بودند! اول هم آژیر خطر کشیده بودند، تا بچه‌ها جمع شوند؛ بعد همه را به رگبار بسته بودند! ببینید برای یک جامعه، چنین وضعیتی، واقعاً چقدر بد و دردآور است! جنایتی خونسردانه و از روی بیخیالی، به خاطر تربیت بد. اینها همه‌اش دنباله همان بیبندوباری است. 🗓۱۳۷۷/۰۲/۰۷ #رهبر_نویسندگان #فلسفه_هنر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

خب برگردیم به روال قبلی کانال😊 همراهان عزیزی که تازگی به جمع ما اضافه شدند، در جریان باشید: ما یک روز در میان بخشی از بیانات امام خامنه‌ای عزیز رو پیرامون «نویسندگی» و «هنر» منتشر می‌کردیم. می‌تونید اینجا و اینجا نمونه‌های مختصری ازش بخونید؛ یا از هشتگ مخصوص #رهبر_نویسندگان برای دیدن همه‌شون استفاده کنید. 🖇 مطلبی، نظری بود: @admin_bahanesh

رهبر مملکت در جلسه اولیاء مدرسه ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

آمریکا شیطان بزرگ نامیده شد تا همه بدانند آتش بس با آن‌که از آتش است بی‌معنا است. ✍🏻 علیرضا مرادی 📷 سارا زینلی #متن_کوتاه ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 در مسیر حقیقت علوی در ماه علی، مریدان علی نیز به سوی او می‌شتابند. گویی تاریخ در این ایام معنایی دیگر می‌یابد؛ دل‌ها نرم‌تر می‌شود و نگاه‌ها بیشتر به حقیقتی می‌افتد که نامش علی است. همان نامی که فرمود: «یا حارث بن همدان، من یمت یرنی»؛ هر که بمیرد مرا خواهد دید. این وعده، اشاره‌ای است به حقیقتی فراتر از ظاهر تاریخ؛ حقیقتی که در آن، ولایت رشته‌ای میان زمین و آسمان است. پیوند امت اسلام، انقلاب اسلامی و ایران را نمی‌توان صرفاً در سطح سیاست یا اجتماع فهم کرد. این اتصال، ریشه‌ای عمیق‌تر دارد؛ ریشه‌ای در حقیقت ولایت. آنچه این پیوند را استوار کرده، اتصال ولیّ حقیقی و تکوینی در این عصر به عالم مفارق است؛ اتصالی که گاه در حوادث تاریخ، در حرکت دل‌ها و در اراده مردمانی که برای آرمانی الهی گرد آمده‌اند، خود را نشان می‌دهد. از این رو، نمی‌توان از باطن این حقیقت چشم پوشید یا آن را نادیده گرفت؛ زیرا آنچه در ظاهر دیده می‌شود، تنها سایه‌ای از حقیقتی ژرف‌تر است. شاید در طول تاریخ، کمتر زمانی بوده است که جلوه‌ای از حکومت الهی تا این اندازه در برابر چشم جهانیان آشکار شده باشد؛ حکومتی که نه صرفاً بر پایه قدرت، بلکه بر مبنای ایمان و امید به تحقق وعده‌های الهی شکل گرفته است. در چنین فضایی است که انسان‌هایی پدید می‌آیند که شهادت را نه پایان، بلکه پرواز می‌دانند. آنان الهیات را از ساحت نظری بیرون آورده و به میدان عمل آورده‌اند؛ الهیاتی که در کتاب‌ها و درس‌ها محدود نمانده، بلکه در میدان‌های سخت تاریخ، در ایثار، در مقاومت و در جان‌فشانی معنا یافته است. از این منظر، حرکت مردمانی که برای حقیقت می‌ایستند، تنها یک کنش سیاسی یا اجتماعی نیست؛ بلکه تلاشی است برای نزدیک‌تر شدن به همان حقیقت علوی که نامش در پیشاپیش تاریخ حرکت می‌کند. نام علی، در این معنا، صرفاً یک نام نیست؛ نشانه راهی است که از دل تاریخ می‌گذرد و انسان را به افقی فراتر از خود فرا می‌خواند. ✍🏻 جواد جعفری #یادداشت ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

‌📽 #ببینید: بیانیه مستحکم و عزتمندانه قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا ▫️به زبان، غلط کردن خود را تلفظ کنید! پ.ن: وقتی از «متن خوب» حرف می‌زنیم، منظورمون چیه... ؛) ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

آوین؛ بزرگْ استادِ کوچک! در دنیای پر از وحشتِ حضورِ پدوفیل‌ها، رهبرِ شهیدی هم هست که این‌گونه قلب دخترکان این سرزمین را تسخیر کرده؛ که غمِ از دست دادنش چونان غمِ از دست دادن پدربرزگی دلسوز، جان‌کاه است. پدربزرگی که نصایح و وصایایش راه را به خوبی روشن کرده و مکتبی به راه انداخته که سیر صعودی فارغ‌التحصیلانش دنیایی را انگشت به دهان گذاشته. و آوینِ ده‌ساله‌، فارغ‌التحصیلِ جدید این مکتب است که مدارج استادی را فارغ از گیر‌ و گور آزمون‌ها و روندِ اداری، یکی پس از دیگری طی کرده و در خود‌شناسی، خدا‌شناسی، ولی‌شناسی و زمان‌شناسی استاد شده. شهادتت مبارک آوین‌جان💔 ✍🏻 #پردیس_قاسمیان #یادداشت ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🛑 تنظیم اسم نوزاد با اسم موشک ایرانی! کاربر انگلیسی نوشت: «اگر بن گویر واقعاً مرده باشد، می‌خواهم اسم موشک را بدانم! اگر مطمئن شوم، اسم یکی از فرزندان خانواده‌ام را به نام آن موشک نامگذاری میکنم.» پ.ن: با این حساب لازمه سپاه، اسامی دخترونه رو هم روی موشکاش اضافه کنه! بازم بگیم ادبیات چقدر مهمه یا کافیه؟ ؛) #پاتوق_خبری_نویسندگان ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

در راستای خونه‌ نیمه خراب شدنمون بر اثر موج انفجار و نگاه وراثتی ادیسونی به وقایع، پدرم اظهار داشتن که اصلنم درد نداشت و ما خودمون می‌خواستیم بکوبیم از نو بسازیم. وی در جواب سوالم مبنی بر اینکه چرا زودتر اینکارو نکردیم، خواستار سکوت من در مجامع بین‌الخانوادگی شد. ✍🏻 راضیه واحدی #روایت :) ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

بسوز ای سعی باطل پرچم ایران نمی سوزد نمی دانی مگر در شعله ها ایمان نمی سوزد طراح: محمدحسین جوانی شاعر: محمد رسولی ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🎙️ #محسن_چاوشی : «حسبی‌الله» گفتگوی من با مولایم علی(ع) است و براستی خدا برای ما بس است… 📻 آه وطن... وطن... #ترانه_نویسی #صوتی ‌📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh