📄متن یکی از اعضای باشگاه نویسندگان بهانش رو می‌بینیم و در ادامه، نقد و بررسی دبیر تحریریه رو باهم می‌خونیم. ما اینجا هر چیزی رو نقد نمی‌کنیم. به قول اوس فراستی، متن‌ها ما قبلِ نقده😅 اما این متن، خودش خوب و قابل اعتنا بود. نقد دبیر👇🏻👇🏻 #تمرین_نویسندگی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

«هو السمیع» سلام بر هم‌قلمِ عزیز و تازه‌نفس🍀 متن را خواندم. ایده‌ی یک‌خطی‌اش می‌ارزد به ده‌ها طرحِ آپارتمانیِ بی‌سر و تهِ این روزها. اینکه یک دختربچه را برده‌اید وسطِ بهشت و با مفهومِ غیبت و حضور، «قایم‌باشک» بازی کرده‌اید، یعنی جسارتِ خیال‌پردازی دارید. آنجا که شاخه‌ی درخت برای رسیدنِ دستِ کودک تا می‌شود، دقیقا همان‌جایی است که «ادبیات» خلق شده. دست‌مریزاد. اما متن هنوز یک ایراد اساسی دارد که اگر حل نشود، داستان زمین می‌خورد: متن در میانه‌ی راه، از «قصه» خارج می‌شود و می‌افتد توی قابِ «پوسترهای مناسبتیِ مدرسه»! زاویه‌ دیدِ داستان، چشم‌های یک دختربچه است. دختری که قدش به سیبِ روی شاخه نمی‌رسد، چه‌طور ناگهان آدم‌های بزرگ را با تیترِ اخبارِ ساعتِ چهارده می‌شناسد؟ حاج‌ قاسم و ابومهدی؟ یا شهید بهشتی؟ بچه‌ها، آدم‌ بزرگ‌ها را با اتمسفرشان می‌شناسد، با بو و رنگ‌شان؛ نه با اسم و رسمِ رسمی‌شان. اگر می‌خواهید بهشتی را در بهشت نشان بدهید، عبای خاکی‌اش را نشان بدهیم، لبخندِ گشاد و قدِ بلندش را نشان بدهیم. همان که بچه مجبور است برای دیدنِ صورت‌اش سرش را تا ته بالا بگیرد. اینجای متن، انگار خودِ شما از پشتِ درخت‌ها پریده‌اید بیرون و دارید به جای کودک بیانیه می‌خوانید! داستان، جای بخشنامه نیست. بارها گفته‌ایم... نکته‌ی دوم، زبانِ متن است. نثرتان هنوز لباسِ فرمِ مدرسه تن‌اش است. دختربچه‌ای که در هیجانِ «سُک‌سُک» کردن است، نمی‌گوید: «صدای آشنایی توجهم را به خود جلب کرد.» این دیالوگِ گزارشِ کلانتری است. بچه می‌گوید: «یک‌هو صدا را شناختم.» یا «صدا، سرم را چرخاند.» کلمات را باید مثل نوکِ مداد تراشید. نگذارید زبانِ رسمیِ نامه‌نگاری، حسِ نابِ کودکانه‌ی متن‌ را خفه کند. مایه‌ی کار شما شیرین است. تناقضِ اشکِ روی سجاده‌ی مادر و خنده‌های قایم‌باشکِ دختر، ذاتِ قصه است. اصلا اصل جنس است. کلمات را ولی باید دوباره تراشید. ✍🏻 محمدحسین نجفی – دبیر تحریریه بهانش #راهنمای_نویسندگی #یادداشت_دبیر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌درس امروز: مقاومت تصویری از برقراری کلاس درس طلاب حوزه علمیه امام حسن مجتبی(ع) قم پس از آسیب‌ دیدن مدرسه در حمله دشمن. #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🏴۴۰ روز احساس ۴۰ روز حماسه🏴 پنجره‌ی بیست‌ودوم؛ تو به ما جرئت طوفان دادی دوستش داشتم، تمام نوجوانی و جوانی‌ام به دعا برای وصال و حسرت فراق گذشت. باید چیزی باشد سر دست بگیری، به دیگران نشان دهی، برای تو باشد و یک سر و گردن از دیگران بلندتر شوی. باید چیزی باشد که افتخارش بماند برایت، تو را به او بشناسند و حضورش از دیگران متمایزت کند. همین شد که عشقش را انتخاب کردم، عکسش را قاب کردم و سر دست گرفتم. از او گفتم تا دنیا بشناسدش، دل‌دادگی‌هایم را به نظاره بنشیند و حسرت محبتش برای آنان‌که محروم بودند بماند تا ابد. انس ترکیب اتحادی می‌آورد اما معشوق من دست‌نایافتنی‌تر از این حرف‌ها بود تا قد کوچکم به قاب‌قوسینش برسد. او در جهان تک بود، صدایش، صورتش و سیرتش مثل و مانند نداشت. هرچه می‌دویدم به او نمی‌رسیدم اما دل‌خوش بودم به داشتنش، به اینکه مرا به او بشناسند، مرا محب او بدانند. همین کلاف کوچک قلبم را دست گرفته‌ بودم و به دنبال خرید او. با او بزرگ شدم، قد کشیدم، شبیه همه‌ی کسانی که مانند من عاشقش بودند. همگی برای رسیدن به قله‌ی او با سخت و شیرین مسیر مدارا می‌کردیم و سنگلاخ‌ها را تاب می‌آوردیم؛ او به ما جرئت طوفان داده‌بود و ما میانه‌ی مسیر گردبادهای کوچکی بودیم که برای مبارزه طوفان به‌پا کنیم. نفس مسیحایی او در دلهامان طوفانی به پا کرده‌بود که زبانه می‌کشید و آرام نمی‌نشست. عشق او و مسیرش را نسل به نسل، سینه به سینه منتقل کردیم؛ ندایش را در جهان فریاد زدیم و به انتظارفرج حادثه‌ها را پشت‌ سر گذاشتیم. امروز شرق و غرب عالم به دنبال بازار خرید یوسفند، انس با افکار و عقایدش چنان اتحادی میان محبینش ایجاد کرده که دنیا را وادار کرده سر تعظیم فرود آورد. فریاد خمینی کبیر امروز در گوش جهان پیچیده، جبهه‌ی مقاومت جهانی به همان ندا راهبری می‌شود و تا نفی طواغیت عالم حتی یک قدم به سمت خیمه باز نمی‌گردد. ما عاشقان خمینی، شدیم سربازان خامنه‌ای و حالا علمداران فتح قدس. ✍🏻 سعیده اجتهادی – هیئت تحریریه بهانش #روایت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻اکانت سردار سیدمجیدموسوی کلا محدود شد. 🔹بهتر، از این به بعد در ویراستی می‌نویسند و غربی‌ها می‌آیند ویراست‌ها را پیگیری می‌کنند. #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

لطف و عنایت امام زمان، اعضای باشگاه نویسندگان، پویایی خیلی خوبی توی نقد و نظر همدیگه پیدا کردند. متن خوبی که نقدش هم خوندید. حالا دوباره بازنویسی شده و خیلی بهتر از قبل. در ادامه می‌تونید متن چکش‌کاری شده رو بخونید👇🏻 #کارگاه_نویسندگی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 ســلام بـــابـــا دیدم در این مدت که از زهرایت دوری، قدت خمیده است. دیدم موهایت رو به سپید شدن است. آمدم تو را از حال خود باخبر کنم. بابا من حالم خوب است. همین دیروز بود که دست در دست همکلاسی هایم در آن باغ زیبا و سرسبز قایم باشک بازی می‌کردیم. صدای خنده مان فضا را پر کرده بود. خانم معلم هم آن جا بود. قرار بود خانم معلم چشم بگذارد و ما هم پشت درختان تنومند باغ قایم شویم. من پشت یک درخت سیب بزرگ پنهان شدم. سیب‌های قرمز خوشبویی روی شاخه درخت بالای سرم آویزان بود‌؛ دلم می‌خواست یکی از آن‌ها را بچینم، اما دستم نمی‌رسید. در همان لحظه، شاخه آرام خم شد و سیب را جلویم آورد. طعم لذیذ آن سیب هنوز هم زیر زبانم مانده است. صدای شمردن خانم معلم هم می‌آمد: «هفده... هجده... نوزده». چند قدم آن طرف‌تر از جایی که ایستاده بودم، صدایی شنیدم؛ آشنا بود. سرم را که برگرداندم، آقا را دیدم که با همان لبخند همیشگی که بر لب داشت؛ کنار یک آقای نورانی ایستاده بود. زهرا کوچولو هم کنارش بود؛ با آن پیراهن صورتی رنگی که بر تن داشت، زیباتر شده بود. دستم را به نشانه «بای بای» برایش تکان دادم. او هم با همان پستونکی که در دهانش بود، می‌خندید. لحظه‌ای بعد، سایهٔ دو مرد قدبلند و قوی را دیدم که مثل دو دوست صمیمی، دست در دست هم داده بودند. سرم را که بالا آوردم، چهرهٔ خندان حاج قاسم را دیدم که در کنار دوست عراقی‌اش، ابومهدی ایستاده بود. راستی بابا؛ کمی آن طرف‌تر، مردی را دیدم که لباسش، شبیه به لباس‌های آقا بود. حتی همان کلاه گِرد مشکی را هم داشت. فقط لباس بلند مشکی که بر روی دوشش انداخته بود، کمی خاکی بود. چهره‌اش برایم آشنا بود، اما یادم نمی‌آمد از کجا. کمی که فکر کردم، یادم آمد که او همان کسی است که عکسش را روی میز کارت گذاشته بودی، همان که همیشه او را رفیق شهیدت صدا می‌زدی: «شهید بهشتی». با صدای خنده‌های بلند سمیه، به خودم آمدم. دیده بود که خانم معلم هنوز پیدایش نکرده، برای همین زودتر از همه «سُک‌سُک» گفته بود. بچه‌ها یکی یکی از پشت درخت‌ها بیرون می‌آمدند و خودشان را در بغل خانم معلم می‌انداختند. با دیدن این صحنه، یاد بغل‌های گرم مامان افتادم. به محض یاد کردن از مامان، او را دیدم که روی سجاده نشسته و از دوری من گریه می‌کرد. گریه‌های مامان ناراحتم می‌کرد. برای همین به خوابت آمدم؛ تا به او بگویی که من خوبم و خدا اینجا هم مراقب من است. بابا دلم برایتان تنگ شده است. اما دیگر باید بروم؛ خانم معلم صدایم می‌کند. سلام مرا به مامان برسان. به امید دیدار. ✍🏻 #مرضیه_اکبرزاده –هیئت تحریریه بهانش #داستانک #شهیده_زهرا_شرفی #میناب 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🍃 خاورمیانه را آفرید، از روی چشم‌های شرقی‌ات؛ پُرآشوب، رنجور، خسته و زیبا #عاشقانه‌های_جنگ 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

"Black Friday" در تاریخ آمریکا، بلک فرایدی (جمعه سیاه) دیگر آخرین جمعه سال نیست. از امسال، بلک فرایدی در آمریکا ۳ آوریل است. جمعه‌ای که در آن: - یک فروند F35 برای اولین‌بار در دنیا و دومین بار در ایران مورد اصابت قرار گرفت و سقوط کرد و خلبان آن ظاهراً هلاک شده. - یک فروند F15 منهدم شده و وضعیت دو خلبان آن در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. - یک فروند A10 منهدم شد و در آب‌های خلیج‌فارس سقوط کرد. - دو فروند بالگرد بلک هاوک اصابت دیدند و خدمه‌های یکی از آن‌ها به شدت مجروح شدند. - یک فروند F16 مورد اصابت قرار گرفت. - دو فروند سوخت‌رسان KC135 مورد اصابت قرار گرفتند. همه‌ی این‌ اصابت‌ها و انهدام‌ها منهای انهدام پهپادها و موشک‌های منهدم شده‌ی امروز است و جالب‌تر آن‌که دو موج موشکی را نیز همزمان شلیک کردیم. ضمن آن‌که حواس‌مان باشد که ما با قدرت‌های هسته‌ای دنیا درحال نبرد مستقیم هستیم و از نظر امکانات و تجهیزات، قابل مقایسه هم نیستیم. نگارنده از باب عمل به آیه‌ی شریفه‌ی: ﴿وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ﴾ {و نعمت هاى پروردگارت را بازگو كن} این موارد را شمارش کرده وگرنه ما نه قدرتی از خودمان داریم و نه مدعی توان‌مندی هستیم. ما همان بندگان ضعیفی هستیم که قطرات حقیرِ سیل‌های خانه‌خراب‌کن، آواره‌مان می‌کند و بازتاب شدید نور خورشید کلافه‌مان می‌گرداند. ما همان بندگان ضعیفی هستیم که به آنی از نجاستی متولد می‌شویم و به آنی تبدیل به مردانی متعفن می‌گردیم. ما همان بندگان ضعیفی هستیم که در مقابل کاه تسلیم هستیم و در برابر کوه ذلیل تعریف می‌شویم. قدرت مطلق، اراده مطلق، پیروز مطلق و توان‌مند مطلق، خداوند حق تعالی است و ما هیچ! الهی بر بندگان مستضعفت منت بگذار و بر طبق وعده‌ی تخلف‌ناپذیرت، آن‌ها را بر مستکبرین عالَم مسلط گردان. ✍🏻 مهدی ایزدی – هیئت تحریریه بهانش #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📮 راستی، پیام ناشناس‌مون درست شد؛ مطلبی، نظری در خدمتیم👇🏻 https://abzarek.ir/service-p/msg/3254123

اختلال از دیگو بود که قبلا داشتیم. اگه پیامی داشتید اصلا نیومده متاسفانه😓 الان عوض کردیم و سراپا گوشیم👂🏻