eitaa logo
خانۀ نویسندگان بهانش✒️
1.8هزار دنبال‌کننده
1هزار عکس
423 ویدیو
77 فایل
🎒اینجا یک «کوله‌پشتی» برای سفر نویسندگی‌ست🏕️ ❃ زنگ نویسندگی و انتقال تجربه‌های ادبی ❃ رسالت اهل قلم و خوانش بیانات رهبری ❃ معرفی مجلات و پاره‌کتاب‌های خواندنی ❃ شبکه‌سازی خلاق میان نویسندگان متعهد 🧑‍💻ادمین: @admin_bahanesh
مشاهده در ایتا
دانلود
12.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🚩 / شب اول ◾️محرم از کوچه‌های غم‌زده کوفه آغاز می‌شود؛ از آنجا که مسلم بن عقیل(ع)، در میان عهدهای شکسته و دل‌های مردد، غربت کربلا را پیش از عاشورا به تصویر کشید… 🖋 نویسنده: محمدحسین نجفی 🎬 کارگردان: محمدصالح ترکمنی 🎙️ اجرا: محمدرضا نصیری 🎞 تصویر و تدوین: محمدجواد بیرامی ❖ تهیه در رسانۀ حوزه 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
📌مروری بر مقالۀ «رمان تربیتی و داستان‌های بریتانیایی قرن نوزدهم» نوشته ریچارد سالمون بخش سوم 🔻اشاره به برخی شباهت‌ها و تفاوت‌های شاگردی و دوران کارآموزی میان ویلهلم مایستر و آرزوهای بزرگ (پیپ) در ویلهلم مایستر شاگردی و کارآموزی، تعبیری مجازی برای دورۀ وسیعی از یادگیری است که تنها با محدودیت‌های زمانی جوانی مشخص شده، اما در رمان دیکنز، مانند دیگر داستان‌های واقع‌گرای عصر ویکتوریایی، کارآموزی قهرمان یک تجربه اجتماعی ملموس است که در یک سیستم کاملا مشخص طبقاتی و تقسیم کار قرار دارد و به هیچ عنوان تعبیری مجازی نیست! دیکنز (هم در آرزوهای بزرگ، هم در دیوید کاپرفیلد که رمان تربیتی دیگری از اوست) گسست دردناک بین کارآموزی و آرمان فرهنگی را آشکار می‌کند. کارآموزی که در بافت سنتی انگلستان به عنوان شکلی از کار اجباری تجربه می‌شد و آرمان فرهنگی که موفقیت و جایگاه اجتماعی ویژه‌ای برآمده از ثروت بود، چندان با هم نمی‌خواند! از طرف دیگر همانطور که ویلهلم مایستر از راه پدر جدا شد و حکمت‌اندوزیِ او (دوران کارآموزی ویلهلم مایستر را به یاد بیاوریم!) پیشرفت آهسته و قابل پیش‌بینی به سوی کار پدرش (تجارتِ بورژوازی) نبود، (بلکه از طریق سفر و ماجراجویی و پرسه زنی و گم شدن محقق شد،) پیپ نیز در آرزوهای بزرگش، خیلی زود از روال معمول زندگیِ شاگردی‌اش نزد جو در آهنگری خسته می‌شود و می‌خواهد یک آقا (جنتلمن) باشد…(جالب این است که هر دوی آنها این گریز از گذشته را اگرچه اجتناب ناپذیر، ولی بسیار زیان‌آور تجربه می‌کنند!) ✍🏻 –تحریریه بهانش 🗂 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌جنگ میدانی با امام حسین (ع) بود؛ جنگ ادراکی با حضرت زینب(س)! جنگ میدانی با حاجی زاده‌ها بود، ادراکی با کیست؟ ✍🏻 –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌از نو مؤمن شدن احتمالاً بسیاری از ما لحظه‌ای را که بذر ایمان در دل‌مان کاشته شد، به یاد نمی‌آوریم. من نیز نخستین جرقه‌های آن را در خاطر ندارم. پدر و مادرم بی‌هیاهو و با مهربانی، این بذر را در جانم نشاندند و سال‌ها با مهر و عطوفت، آن را آبیاری کردند. امروز که به گذشته می‌نگرم، مسیر رشد این نهال را در قلب و روحم به‌خوبی می‌بینم. تا حدود پانزده‌سالگی، ایمانی موروثی و مقلدانه داشتم؛ ایمانی که بیش از آنکه حاصل انتخاب من باشد، میراثی بود از نسلی به نسل دیگر. در قفسِ امنِ عادت‌ها می‌زیستم، بی‌آنکه بالِ تجربه و اندیشه را به آسمانِ پرسش بگشایم. هرچه آموخته بودم، تکرار می‌کردم؛ بی‌آنکه از خود بپرسم «چرا؟». اما جوانی، دورانِ طوفان‌های پرشور است. در آن سال‌ها آرام‌آرام به وادی تعصب قدم گذاشتم؛ جایی که هیاهوی جدل، صدای گفت‌وگو را خاموش می‌کرد و یقین‌های عجولانه، مجال پرسیدن را می‌گرفت. چنان در حصار داوری‌های خشک گرفتار بودم که گاه حتی آسان‌گیری‌ها و مجوزهای دینی را نشانه سستی و اباحی‌گری می‌پنداشتم. آنگاه در میانه راه زندگی، خداوند انسانی را بر سر راهم قرار داد؛ طلبه‌ای دلسوز که نه با تحکم، بلکه با صبر و مهربانی، شاخه‌های زائد ایمانم را هرس کرد. او به من آموخت که ایمان را باید دید، نه فقط شنید؛ باید فهمید، نه صرفاً تکرار کرد. آرام‌آرام ایمانی آگاهانه در وجودم شکوفا شد؛ ایمانی که از دل پرسش‌ها سر برآورد، از شک‌های صادقانه عبور کرد و در جست‌وجوی حقیقت به انتخابی دوباره رسید. این ایمان شاید دیرتر به دست آمد، اما استوارتر ماند. میوه درختی بود که ریشه در تعقل داشت و سایه‌اش آرامش‌ می‌بخشید. به گفته‌ی بزرگان دینی، در نگاه اسلام نیز ارزشمندترین ایمان، همین است؛ ایمانی که با بصیرت در جان انسان ریشه می‌دواند، نه با جبر. ایمانی که از آگاهی زاده می‌شود، نه از تقلید و نه از تعصب؛ ایمانی که انسان هر روز آن را از نو و با اختیار خویش برمی‌گزیند. ✍🏻 –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
642.6K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛤️ منو بسپار منو بسپار منو بسپار به گذشته…! 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
10.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🚩 🎬 شب دوم؛ میعادگاه بی‌بازگشت قرن‌ها گذشته است، اما زمین هنوز طعم آن «نه» بزرگ را زیر دندان دارد. «مِثلی لا یُبایعُ مِثلَ یزید...» 🎙️ ✍🏻 –هیئت تحریریه بهانش ◀️ دریافت با کیفیت بالاتر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
📌 کتابخوانی بدون مرز ✍🏻 🗓 ۱۴۰۲/۰۲/۲۴ 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌در هیئتی که از خون سیدعلی گفته نشود، از خون حسین گفتن، نمایشی و دکوری‌ست... ✍🏻 –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌 در خبرها آمده است: نتانیاهو جلسه‌ی اضطراری امروز را برای بررسی چالش جداسازی جبهه‌های ایران و لبنان برگزار می‌کند! هر وقت واشنگتن و تل‌آویو راهشان از هم جدا شد، آن وقت می‌شود از جدایی تهران و بیروت حرف زد! ✍🏻 زهرا ابراهیمی –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
10.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🚩 🎬 مرثیه‌ای برای پروانه‌ی زیر آوار رقیه... تجسم تمام غربتِ تاریخ است. پروانه‌ای که بال‌های کوچکش، زیر بارِ این‌همه داغ، شکسته است. ◀️ مشاهده با کیفت بالاتر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh