🔻بعد از جنگ ١٢روزه اینستاگرام رو پاک کردم و تلگرام و تویتر هم خیلی کم می‌رفتم. به قدری که هجدهم دی‌ماه سال گذشته اصلا خبر نداشتم قرار گذاشتن برای کودتا و شورش خیابونی... ▪️ عصر ١٨دی رفته بودم سمت بلوار کشاورز. غرفه‌های کنار بوستان لاله رو هم رد کردم. چیز غیر‌عادی‌ای نبود. حتی بعد که بهم گفتن امشب قراره معترضین جمع بشن باز هم چون چیز غیر‌عادی‌ای ندیده بودم نگران نبودم! ▫️ بعد از نماز مغرب و عشا با دختر یک و نیم‌ساله‌ی خودم رفتم حرم حضرت عبدالعظیم. یه ساعت نشده بود که خانومم تماس گرفت و گفت: صدای شعار‌ دادن از بیرون میاد و زود برگرد. منم با دخترم راه افتادم... ▪️ نزدیک خونه یه آن خودم رو بین یه جمعیت عصبی دیدم که چهره‌هاشون رو پوشوندن و شعار‌های رکیک می‌دن. فضا پر بود از دود و آتیشی که از سطل زباله‌ها و لاستیک‌ها بلند می‌شد... ▪️ ترافیک قفل بود. نمی‌شد توی کوچه پیچید یا دنده عقب گرفت. بی‌اختیار گفتم: «یاحسین!» سریع شیشه‌های ماشین رو بالا کشیدم و در‌ها رو قفل کردم... ▪️ دخترم که همیشه روی صندلی شاگرد می‌شینه پریده بود بغلم و بهت زده بیرون رو نگاه می‌کرد. یه دستم به فرمون بود و یه دستم سر بچه رو گرفته بودم. آماده بودم اگه شیشه رو شکستن، گاز رو بگیرم و کلاج رو رها کنم! ▫️ یهو یکی از اونا که صورتش رو پوشونده و چماق دستش بود خودش رو انداخت جلوی ماشین. با دست چند ضربه به کاپوت ماشین زد و بعد اشاره کرد بیا. بقیه رو کنار زد و راه ماشین رو باز کرد و اشاره کرد که برو... ▪️ نمی‌دونم امشب کجاست؟ اصلا اعتقادی به روضه و امام حسین علیه السلام داره یا نه؟ اما امشب براش دعا کردم که خدا دستش رو بگیره... ▪️ من روضه‌ی حیرت سیدالشهدا علیه السلام، بعد از شهادت علی اصغر و موقع برگشتن از میدون رو شنیده بودم اما طاقت نداشتم برای خودم اتفاق بیفته! خدایا چه کردی با دل حسینت؟ آجرک‌الله یا صاحب الزمان فی مصیبة جدک! ✍🏻 ابراهیم کاظمی‌مقدم –تحریریه بهانش #روایت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🚩 #خیمه_های_برافراشته 🎬 شب هشتم؛ آینه‌های هزار تکه حسین می‌آید؛ با زانوانی که توان ندارند. کنار این آینه هزار تکه می‌نشیند. گونه بر گونه خونین پسر می‌گذارد: «علی الدنیا بعدک العفا...» جوانان بنی‌هاشم می‌آیند. عبایی می‌گسترانند؛ اما یک عبا مگر چقدر وسعت دارد برای برچیدن پاره‌های جانِ حسین از روی خاک؟ #روضه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌 چند اصل در یادداشت‌نویسی مدتی است سرنوشتم با الطاف الهیه، در میان جماعت قلم به دست می‌گذرد. چند اصل وجود دارد که رعایت آنها نقطه‌ی مشترک برای ارتقای مهارت دوستان در یادداشت‌ نویسی است. اینجا به چهار اصل اشاره میکنم: ۱. تکنیک قلاب: یادداشت نباید با مقدمات بدیهی شروع شود. خط اول باید یک گزاره طلایی، یک پرسش چالش‌برانگیز یا یک تضاد را مطرح کند تا مخاطب در همان سه ثانیه اول درگیر شود. ۲. قاعده «یک متن، یک ایده»: یادداشت جای طرح ده‌ها مسئله نیست. یک ایده مرکزی انتخاب کنید و تمام استدلال‌ها و مثال‌ها را صرفاً برای اثبات همان یک ایده به کار بگیرید. ۳. استخوان‌بندی استدلال (منطق هرم وارونه): مهم‌ترین حرف را در ابتدای متن بزنید، سپس با داده‌ها و مثال‌های ملموس (نه کلیشه‌ای) آن را بسط دهید. ۴. ضربه نهایی در پایان‌بندی: پاراگراف آخر جای شک، تردید یا واگذاری نتیجه به مخاطب نیست. یادداشت باید با یک جمله قاطع و ماندگار تمام شود. و البته خاطر شریف‌تان باشد: قاعده سوم و چهارم، از قواعد کلاسیک است؛ کلاسیک‌ها گاهی زیر پا می‌مانند، اما هیچ‌وقت از بین نمی‌روند. ✍🏻 #محمدحسین_نجفی –دبیر خانه نویسندگان بهانش #راهنمای_نویسندگی #یادداشت‌_دبیر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🎓 فرصت ویژه ارتقای مهارت و امتیاز آموزشی چنانچه در فراخوان «ِمثلِی لا یُبایعُ مِثلَه» ویژه محرم ۱۴۰۵ سامانه اشراق اعلام گردید؛ آموزش یکی از بخش های این فراخوان است که مشارکت در آن دارای امتیاز ویژه است. اگر در عرصه کنشگری دینی در رسانه های نوین فعالیت می‌کنید، این فرصت را از دست ندهید. 🔰به همت مرکز آموزش‌های کاربردی دفتر تبلیغات، مجموعه‌ای از دوره‌های آموزشی معرفتی، علمی و مهارتی به‌صورت رایگان و آفلاین در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است. 🔹 امتیاز ویژه فراخوان شرکت‌کنندگان با گذراندن حداقل ۱۰ ساعت آموزش از هر یک از دوره‌های موجود در سامانه، می‌توانند امتیاز بخش آموزش را در ارزیابی نهایی فراخوان به خود اختصاص دهند. ✨ دوره‌های ویژه فعالان عرصه رسانه و فضای مجازی: ✍️ مؤثرنویسی مبلغین در رسانه‌های نوین ویژه نویسندگان، مبلغین و تولیدکنندگان محتوا استاد سیدمحمدسیدی❤️ 🎨 شروع مسیر خلاقیت در تصویرسازی ویژه طراحان و فعالان حوزه گرافیک و هنرهای تجسمی استاد مجتبی مجلسی❤️ 📱 سواد فعالیت در فضای مجازی برای مبلغین ویژه علاقه‌مندان به کنشگری و فعالیت مؤثر در فضای مجازی استاد محسن باقری❤️ 📚 همچنین دورهای آموزشی دیگر در موضوعات معرفتی، تبلیغی، مهارتی و فرهنگی و تبلیغی برای شرکت‌کنندگان در دسترس است. ✅ آموزش کاملاً آفلاین ✅ بهره‌مندی از اساتید برجسته ✅ دریافت گواهینامه پایان دوره ✅ امکان کسب امتیاز آموزشی فراخوان 🔗 ثبت‌نام و مشاهده دوره‌ها: https://20l.ir/EDU https://20l.ir/EDU 🤍 اشراق | مسیر تبلیغ نوین ✨ @tablighnovin

🔻دشت بلا؟ کوه غم نبود مگر آنجا؟ نمی‌شود نوشت؛ چشم‌ها سخت قطرات اشک را در آغوش گرفته‌اند؛ مبادا که بلغزند و این کیمیای مطهر از دست برود. قلم که می‌خواهد سر بلند کند غم امانش نمی‌دهد. تاب نمی‌آورد. از کربلا چگونه می‌توان نوشت؟ اصلا این نوشته که خاتمه‌ای ندارد. جوهره‌ی احساس بی‌انتها از کجا باید یافت‌؟ آری آن خون‌های تا ابد جاری؛ اما قلم خونین که دست امثال من نمی‌دهند. راستش را بخواهی قلم به دست بودن کافی نیست؛ قلم به جان باید بود. ✍🏻 راضیه واحدی –تحریریه بهانش #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 روضه‌ی مادرانه ادب و اطاعت عباس را که خوب می‌دانستی، دیده‌بودی بارها ام‌البنین در گوشش نجوا می‌کرد: عباسم، حسین امام توست، آقا و سرور توست، مبادا برادر بخوانی‌اش، مبادا خودت را چون او فرض کنی. عباسم، شیرم حلالت، تو پسر فاطمه‌ی کلابیه‌ای و او فرزند زهرای اطهر، ما غلام این خاندان هم نیستیم. می‌دانستی به عباس بگویی میدان نرود، نمی‌رود. بگویی مشک آبی بیاور، بی لحظه‌ای تردید، می‌رود. ولایت‌پذیری عباس نیازی به اثبات نداشت؛ تو، نگران بودی. نگران زینب که برای بازگشت محرمی نداشته‌باشد، نگران رقیه که شب بی نور ماه عشیره، راه گم نکند، نگران رباب که امیدش ناامید نشود؛ همین شد که حلقه‌های اشک را در چشمان به خون نشسته‌ی عباس دیدی و باز گفتی: اهل حرم تشنه‌اند. حالا او نشسته کنار آب، اشک‌هایش آب را متلاطم کرده، آب را قسم می‌دهد او را شرمنده‌ی کودکان نکند. آب را قسم می‌دهد، تو را پی جرعه‌ای به لشگرگاه دشمن روانه نکند. عباس نباشد و صدای مُنُّوا عَلی ابنِ المُصطَفای حسین را نشنود. آب، بیا و سرکشی نکن، جرعه‌ای از تو، عمری حسرت به دلی را از رباب می‌گیرد. جرعه‌ای از تو، جگر پاره‌پاره‌ی حسین را التیام می‌دهد. تو مگر مهریه‌ی فاطمه نیستی؟ مهر مادر بر پسر حرام است مگر؟ بیا و خون تازه‌ای باش در رگ‌های لشگر حسین. حسین در انتظار ماست، تو را به دست سکینه بدهم و راهی میدان شوم و برای مولایم جان دهم. بیا برویم که عباس بیش از این‌ها جان‌فشانی دارد در راه حسین. حسین جانم بلند شو مادر. من کنار عباسم می‌مانم، سرش را به دامن می‌گیرم و جای تمام قصه‌های کودکی که نبودم بر بالینش بخوانم، برایش از مدینه می‌گویم. بلند شو. زینب تنهاست، صدای هلهله‌ی کفر، گوش کودکان را کر می‌کند و ترس می‌ریزد به جانشان. سال‌ها منتظر بودم تو را برادر بخواند و مادری کنم برایش. خون از چشم‌های زیبایش به آب دیدگانم می‌شویم، دست‌هایش را بوسه‌باران می‌کنم، با هم به ملاقات رسول خدا می‌رویم. حسین جانم بلند شو، عباس را بگذار کنار من بماند، زینب فرق شکافته زیاد دیده و برادر به خون غلتیده بسیار. ما کنار پدرت در انتظار می‌مانیم، تو اشک نریز که عالمی باید برای تو ضجه بزند. تو کمر خم نکن که داغ تو کمرها می‌شکند. برو حسین جانم، من برای عباس مادری می‌کنم و ساعتی بعد در کنار تو... پیش از رفتن اما بیا یک‌بار دیگر گلویت را ببوسم ✍🏻 سعیده اجتهادی –تحریریه بهانش #روضه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🚩 #خیمه_های_برافراشته 🎬 علمــــدار و دست‌های بریــده حالا تمامِ عباس، یک مشک است. آب که به خیمه برسد، دیگر هیچ از خدا نمی‌خواهد. ناگاه، تیری بر مشک می‌نشیند. امید، چکه‌چکه روی خاک می‌ریزد. عمود آهنین بر فرق ماه فرود می‌آید. سواری که دست ندارد تا سپرِ صورت کند، چگونه به زمین بیفتد؟ «یا اخا ادْرِکْ اخاک...» ◀️ مشاهده با کیفیت بالاتر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌کتاب‌های جنگ برای نویسندگان 🎙️ مسعود فراستی #معرفی_کتاب 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🚬 یه نخ سیگار ابالفضلی بخش ۱/۳ از آنهایی‌ست که صدای کلفتش توی محوطه‌ی پایین هیئت دو سه بار اکو می‌شود. لباس مشکی آستین کوتاه، دمپایی‌های بندی و موهای ژولیده. شب‌های دهه، کارهای هیبتی را به او می‌سپارند. اسمش شده مردِ هیبتی؛ مثلا اینکه بچه‌های تخسِ مراسم را که گروهی توی مردانه می‌نشینند و وسط سینه زنی کشتی می‌گیرند، می‌سپارند دستش. آنقدر ماهرانه آنها را به صف، پایین هیئت می‌نشاند که هرکس نداند فکر می‌کند هرکدام یکبار ضرب دستش را چشیده‌اند. اما آنها که می‌شناسندش، می‌دانند اهلش نیست. چراغ‌ها که خاموش می‌شود صدایش را می‌اندازد پس سرش و می‌گوید بشینید جایی نرید. صدا که توی پارکینگ دوسه بار اکو می‌شود، بچه‌ها می‌نشینند روی لبه ی نردبان و به جای کُشتی و اردنگی زدن بهم، توی گوش هم ریز ریز حرف می‌زنند و می‌خندند. او هم هر از چندگاهی جلویشان رژه می‌رود تا یادشان بیاید صاحب صدای بلند، هنوز هم هست. وسط این رژه رفتن‌ها هم، خودش هرجا لازم باشد دست می‌رساند. مثلا کولر خانم‌ها که دیواره‌اش برق دارد و کسی تنظیمش نمی‌کند غیر از او. یا از آن کارهایی که کسی توی دستگاه امام حسین قبولش نمی‌کند. مثل نقش شمر تعزیه می‌ماند بعضی کارها، قبولش کنی تف و لعن می‌شوی و قبولش نکنی هم کار مراسمِ آقا زمین می‌ماند. یکی از این کارها بستن در هیئت است وقتی که تمام ظرفیت بالا و پارکینگ پر می‌شود. یک لباس مشکی می‌دود و توی سروصدای مداح با اشاره ی دست و سر به پله ها، به او می‌فهماند که آنقدر غلغله هست روی پله ها هم نشسته‌اند و قربانِ دست و پایت. 📌 #ادامه_دارد 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh