🔰دیدار با اعضای فرهنگستان زبان فارسی 🎙️ مصاحبه با دکتر #غلامعلی_حدادعادل ▫️حدود بیست سال پیش که فرهنگستان زبان و ادب فارسی تازه تأسیس شده بود، یک بار اعضای پیوسته‌ی فرهنگستان خدمت ایشان رسیدند. آن موقع آقای دکتر حبیبی رییس فرهنگستان بودند و بنده هم عضو پیوسته بودم. پیرمردهایی مثل مرحوم محیط طباطبایی و آقای احمد آرام نیز جزء فرهنگستان و در جلسه حاضر بودند. آقا آمدند و به آن‌ها احترام فراوانی کردند. گفتند چرا صندلی آقای محیط را این‌قدر دور گذاشته‌اید؟ بیاورید ایشان را بالا بنشانید. بعد آقای آرام را احترام کردند و گفتند: «آقای آرام! من سال‌ها پیش خدمت شما رسیده بودم، یادتان هست؟ کتابی را ترجمه می‌کردم و کلمه‌ای در آن کتاب بود که من معنی آن را در عربی معاصر آن روز نمی‌دانستم. ◾️آمدم تهران سراغ شما را گرفتم. پُرسان‌پُرسان جایی را در حوالی چهارراه کالج در خیابان انقلاب فعلی به من نشان دادند که مؤسسه‌ فرانکلین بود. من از پله‌ها بالا آمدم و داخل اتاق شما شدم و درباره‌ آن کلمه سؤال کردم. به هر حال من یک دیداری این‌طوری با شما داشتم. یادتان هست؟» آقای آرام هم در عالَم خودش خیلی خونسرد گفت: بله، چیزی یادم هست که یک‌ بار طلبه‌ای آمد پیش من. آقا خندیدند و گفتند: «آن طلبه من بودم!» این واقعه ذوق ایشان را در حوزه‌ قلم می‌رساند. 🔹آیت‌الله خامنه‌ای به نثر فارسی قدیم و معاصر و داستان‌های نویسندگان ایرانی نیز علاقه دارند. به رمان‌های بزرگ نویسندگان غرب آشنا هستند و بسیاری از رمان‌های درجه‌اول غربی را از نویسندگانی مثل داستایوفسکی، تولستوی، شولوخوف، رولان، هوگو و ... خوانده‌اند. چند سال پیش من با ایشان صحبت می‌کردم که: می‌شود خاطره‌ی فلان دوره‌ سیاسی را نوشت و اظهار علاقه می‌کردم که ای‌کاش فرصت می‌شد تا خودم آن را بنویسم. ایشان گفتند: اگر می‌خواهی بنویسی، من کتابی از ویکتور هوگو را معرفی می‌کنم تا بخوانی؛ نمونه‌ خوبی است. بعد کتاب «تاریخ یک جنایت» را به من دادند. 🔸ایشان هنوز هم فراوان رمان می‌خوانند و با آن اُنس دارند. بدین‌ترتیب آیت‌الله خامنه‌ای از پیش از انقلاب تا چهار پنج دهه‌ اخیر، با تحولات معاصر شعر و نثر فارسی کاملاً همگام بوده‌اند. بسیاری از شاعران و نویسندگان معروف نوپرداز را نیز به‌خوبی می‌شناسند و شاید بعضی از آن‌ها مانند اخوان ثالث را از نزدیک هم دیده باشند. درباره‌ هرکدام از این‌ها هم ارزیابی‌ دارند و زبان هرکدام را می‌دانند. شاعران کهن‌سرای معاصر را نیز به‌خوبی می‌شناسند. مثلاً آثار و احوال رهی معیری یا توللی یا حمیدی یا ابتهاج -که هم نوپرداز است و هم کهن‌سرا- را خوانده‌اند. خلاصه در ذهن ایشان هم ادبیات معاصر اعم از شعر و نثر کاملاً حضور دارد و هم ادبیات کهن. 🔻این موارد، وسعت میدان آشنایی ایشان با ادبیات عرب و ادبیات فارسی قدیم و جدید و همین‌طور نمونه‌های فاخر ادبیات غربی را نشان می‌دهد که به فارسی ترجمه شده. با پیروزی انقلاب، این توجه و اهتمام به زبان و ادب فارسی در زندگی و عمل ایشان ابعاد تازه‌تری نیز پیدا کرد؛ چه در دوران ریاست‌جمهوری و چه در دوران رهبری. اما ایشان چه ظرفیت و خصوصیتی در زبان فارسی دیده‌اند که این‌همه به آن عنایت دارند؟ در حالی که می‌دانیم کمال اول ایشان، روحانی‌بودن و شأن عالِم دینی است و اگر هیچ‌کدام از این خصوصیات را هم نداشتند، فضل ایشان از نظر فقهی و اجتهادی در جای خود برجسته بود. «ادامه دارد…» 🗓 ۳۰ آبان ۱۳۹۱ #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌 ده ژانر؛ ده دنیای تازه ▫️تا حالا شده وسط یک فیلم، اشک‌‌تان دربیاید؟ یا از شدت هیجان، ناخن‌هایتان را بجوید؟ یا بعد از تمام شدن یک کتاب، ساعت‌ها به آن فکر کنید و نتوانید از فکر شخصیت‌هایش بیرون بیایید؟ ❕راستش را بخواهید، ما چقدر از دنیای داستان‌ها می‌دانیم؟ وقتی کتابی می‌خریم یا فیلمی انتخاب می‌کنیم، چه چیزی باعث می‌شود که به سمتش برویم؟ شخصیت‌هایی که دوستشان داریم؟ فضایی که ما را به خودش می‌کشد؟ یا شاید همان کلمه‌ای که روی جلد نوشته شده: «فانتزی»، «جنایی»، «عاشقانه» و... ◾️ژانر، فقط یک برچسب نیست. کلید فهم داستان است. راهنمایی که به ما می‌گوید چه انتظاری داشته باشیم و چطور از یک روایت لذت ببریم. توی این جزوه، با هم به یک سفر قشنگ می‌رویم به ده ژانر اصلی داستانی؛ از عاشقانه تا وحشت، از فانتزی تا درام روانشناختی. 🔻اگر عاشق داستان‌ها هستید، اگر می‌خواهید عمیق‌تر بفهمیدشان، یا حتی اگر به فکر نوشتن افتاده‌اید، این جزوه مال شماست. ✍🏻 #سیدسجاد_خشنودی –هیئت تحریریه بهانش #ژانر #جزوه 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💠 مرز تاریخ و قصه 💯 راجع به مسئله‌ی جمعِ بین تاریخ و قصه؛ بله، مرز ظریف و دقیقی دارد. 🔸 حالا بعضی‌ها در نمایشنامه و قصه و اینها دست خودشان را خیلی باز میکنند. مثلاً فلان فیلم‌نامه‌نویس یا کارگردان میگوید: بله، این قصه یک قصه‌ی تاریخی است، اما من به تاریخ چه کار دارم؟ مثلاً توی تاریخ نوشته که فلان کس در سال فلان به دنیا آمد، یا فلان حادثه از او سر زد؛ اما من میخواهم این را پنج سال جلوتر بگذارم؛ این سلیقه‌ی من و فهم من و برداشت من و دل من است که میخواهد در این زمینه قضاوت کند! من به تاریخ چه کار دارم؟ 🔹 بعضی اینجور خودشان را از تاریخ آزاد میکنند. حالا خب حرفی هم نیست، آن هم کاری است؛ اما در مورد زندگی پیغمبر و قضایای تعیین کننده‌ی تاریخی نمیشود این کار را کرد. 🔸 میدانید «لکم فی رسول اللَّه أسوة حسنة»؛(۱) یعنی زندگی پیغمبر برای ما مثل قرآن است. اگر جائی از آن مسجل و ثابت شد، باید همان جور ثابت شده‌اش به نسلهای بعد برسد. چرا؟ چون برای ما حجت شرعی است؛ عمل پیغمبر برای ما حجت شرعی است. 🔻 لذا آن بخشَش که صدور قول و فعلی از شخص نبی اکرم است - و بعد امیرالمؤمنین که معصوم است و در کنار ایشان است - باید تغییر نکند. 🔺 🗓️۱۳۷۳/۱۲/۲۷ #رهبر_نویسندگان #راهنمای_نویسندگی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🌀 اونی که فقط اسم کتابا رو از رو جلدشون خونده ؛)) #طنز 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

‌‌ 📌صد داستان محبوب مسعود فراستی ۳۱- شکسپیر: لیرشاه/ مکبث/ هملت/ ریچارد سوم/ هنری چهارم/ رویا در نیمه شب تابستان. ۳۲- گوته: فاوست/رنجهای ورتر جوان. ۳۳- ایبسن: خانه عروسک/ هداگابلر/ پرگنت. ۳۴- استریندبرگ: یک نمایش رویایی/ سونات اشباح. ۳۵- پیراندللو: شش شخصیت در جستجوی نویسنده. ۳۶- برشت: زن خوب سیچوان/ زندگی گالیله/ اپرای سه پولی. ۳۷- بکت: آخر بازی/ در انتظار گودو. ۳۸- دورنمات: ملاقات با بانوی سالخورده. ۳۹- استیون کینگ: درباره نوشتن. ۴۰- هاروی: پاریس پایتخت مدرنیته. ۴۱- مارکس: هجدهم برومر لویی بناپارت. ... + چند توضیح: ۱- چند مورد از این ۱۰۰ کتاب درباره خواندن است و نوشتن، از داستان نویسان بزرگ، نه از نظریه پردازان ادبی. ۲- نمایشنامه، داستان است. ۳- دو کتاب آخر، آثار جامعه شناسانه فوق العاده‌ای هستند با فرم عالی ادبی، بخصوص کتاب آخر. ✍🏻 #مسعود_فراستی #معرفی_کتاب 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

با زدن روی هشتگ #معرفی_کتاب می‌توانید به این لیست صدتایی دسترسی داشته باشید.

🔰رهبری ادبی رهبر شهید پس از انقلاب 🎙️ مصاحبه با دکتر #غلامعلی_حدادعادل ▫️بعد از انقلاب که آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان یک حاکم و مسوول (رئیس‌جمهور و رهبر) مطرح بوده‌اند، با دیدی در مقیاس ملی و به عنوان یک مسوولیت سیاسی در اداره‌ کشور نیز به جایگاه ادبیات توجه داشته‌اند و زبان فارسی در اندیشه‌ ایشان جایگاه دیگری دارد، زیرا زبان فارسی را یکی از ارکان هویت ملی ایرانیان می‌دانند. ◾️ایشان معتقدند که هویت ملی ما را دو رکن مهم تشکیل می‌دهد: یکی دین اسلام و دیگری زبان فارسی و البته اسلام را در همبستگی ملی مهم‌تر می‌دانند. استدلال‌ ایشان هم این است که هنوز مردمانی در ایران هستند که فارسی نمی‌دانند و به این زبان صحبت نمی‌کنند، ولی ایرانی هستند و با بقیه‌ مردم ایران وحدت دارند. عنصر معنوی پیوند این مردم با دیگران دین اسلام است. 🔹سرود کنونی جمهوری اسلامی نیز از اهتمام‌های ایشان است. بعد از رهبری، ایشان تشخیص دادند که آن سرود قبلی که در اوایل انقلاب باعجله ساخته شد، در شأن نظام نیست و باید کار حساب‌شده‌تری صورت بگیرد. 🔸اما ایشان در درجه‌ دوم یک رشته‌ پیوند نیرومند و گسترده‌ تاریخی مهم را نیز همین زبان و ادبیات فارسی می‌دانند. یکی از پایه‌های فکری ایشان این است که نه‌تنها تعارضی بین عشق و علاقه به زبان و ادبیات فارسی با ایمان به اسلام نمی‌بینند، بلکه معتقدند این دو دست در گردن هم هستند و در طول تاریخ تعامل داشته و مثل آیینه منعکس‌کننده‌ هم بوده‌اند. ایشان با چنین مبنای فکری سعی کرده‌اند کشور و ملت را از آسیب این دوگانگی که قبل از انقلاب بین ملیت ایرانی و مسلمانی به‌وجود آمده بود و خیلی از روشنفکران به آن دامن می‌زدند، مصون بدارند. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻یکی از آفات اجتماعی ما این بوده که عده‌ای فکر می‌کردند اگر طرفدار و عاشق زبان فارسی و ادبیات فارسی باشند، به معنای ملی‌گرایی مخالف اسلام است و عده‌ دیگری فکر می‌کردند که لازمه‌ قوت و رسوخ در مسلمانی این است که به مظاهر ملی کم‌توجه باشند. مبنایی که در ذهن آقای خامنه‌ای است و چنین جایگاه شایسته‌ای برای زبان فارسی قائل هستند، سبب اعتدالی در برقراری رابطه‌ بین اسلام و ایران می‌شود که از آثار سوء و تبعات ناشی از تعارض این دو جلوگیری می‌کند. ▫️«ایرانی» از نظر ایشان فردی است که عموماً هم معتقد به خدا و اسلام و پیغمبر و ائمه است و هم علاقه‌مند به زبان و ادبیات فارسی در همه‌ اجزای آن. 🔹آیت‌الله خامنه‌ای در بیست‌وسه سال دوران رهبری خود، به طُرُق مختلف سعی در تقویت زبان و ادبیات فارسی داشته‌اند. به نظر بنده مهم‌ترین عنصر و عمده‌ترین کاری که ایشان برای رونق‌بخشیدن به زبان فارسی و ادبیات فارسی کرده‌اند، همین سخنرانی‌های فراوان صحیح و فصیحی است که ایراد کرده و با این خطبه‌ها ارزش و اهمیت زبان را به‌طور طبیعی به عموم ملت و به‌خصوص تحصیل‌کرده‌ها منتقل کرده‌اند. شاید کمتر کسی این تأثیر را ارزیابی کرده باشد. 🔸البته ما به گویندگان و سخنوران خود احترام می‌گذاریم، اما می‌توانیم سخنرانی‌ها و خطبه‌های ایشان را با بسیاری دیگر از سخنرانان مذهبی و حتی روشنفکران دیگر مقایسه کنیم. اگر کسی بخواهد صحبت‌های ایشان را از طرز محاوره‌ای و گفتاری به سبک رسمی و زبان معیار مبدل کند، زحمت بسیار کمی خواهد داشت. یعنی فعل سر جای خودش است، جمله سالم است، عبارت رها نشده و این‌طور نیست که جمله با یک آهنگ و یک وجه فعلی شروع شود، اما به آخر که می‌رسد، متناسب با مقدمات نباشد. در حالی که این اشتباه‌ها در سخنرانی‌های دیگران فراوان دیده می‌شود. 🗓 ۳۰ آبان ۱۳۹۱ #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh