🔰 نوشتن «غرور و تعصب»، آن هم در بیست‌سالگی! جین آستین حدود سال‌های ۱۷۹۶ تا ۱۷۹۷، وقتی تقریباً بیست سال داشت، رمانی را تمام کرد که بعدها با نام «غرور و تعصب» شناخته شد. او این رمان را در خانه پدری‌اش در روستایی در همپشر انگلستان نوشت. پدرش کشیش کلیسای انگلستان بود؛ مردی اهل مطالعه که کتابخانه‌ای قابل توجه در خانه داشت و از نویسندگی دخترش حمایت می‌کرد. جین در خانواده‌ای پرجمعیت، با معاشرت‌های محدود و زندگی نسبتاً آرام، «غرور و تعصب»ش را نوشت. پرسشی قدیمی پیش می‌آید: مگر رمان محصول تجربه‌های فردی نویسنده نیست؟ یک انسان در اوان جوانی چه تجربه‌ای از سر گذرانده که بتواند رمانی بنویسد که قرن‌ها بعد نیز خوانده شود؟ اصلاً «تجربه زیسته» چطور به دست می‌آید و جایگاهش در رمان کجاست؟ تجربه زیسته را معمولاً به دو شکل می‌توان به دست آورد: تجربه دست‌اول؛ یعنی نویسنده زندگی پرحادثه‌ای را پشت سر گذاشته و آگاهانه خود را در معرض ماجراهای گوناگون قرار داده باشد: سفر، جنگ، شکست، عشق و خطر. نویسندگانی مثل ارنست همینگوی نمونه روشن این نوع تجربه‌اند؛ سفرها و خطرکردن‌هایش را همه به یاد داریم. تجربه دست‌دوم؛ از راه مشاهدات دیگران به دست می‌آید. نویسنده شاید خود در مرکز ماجرا نباشد، اما چشم تیزبینی دارد و رفتار آدم‌ها را می‌بیند، می‌شنود و ثبت می‌کند. این مشاهده می‌تواند از طریق آدم‌های اطراف، گفت‌وگوها، کتاب‌ها، نمایش‌ها و بعدها فیلم‌های مستند و سینمایی شکل بگیرد. خورخه لوئیس بورخس نمونه مشهور این مسیر است؛ نویسنده‌ای که بیشتر عمرش را در کتابخانه‌ها گذراند و حتی بینایی‌اش را هم در همین راه از دست داد. جین آستین به احتمال زیاد به منبع دوم تکیه داشته. زندگی او نه جنگ داشت، نه سفرهای دوردست، نه ماجراجویی‌های عجیب‌وغریب. جهان او همان مهمانی‌های کوچک روستایی، گفت‌وگوهای خانوادگی، مناسبات ظریف اجتماعی و رفتارهای روزمره طبقه متوسط انگلیسی بود. جین با دقتی کم‌نظیر این جهان محدود را مشاهده می‌کرد و بهره‌اش را از آن می‌برد. «غرور و تعصب» حاصل مشاهدات دقیق نویسنده است؛ رمانی که نشان می‌دهد برای نوشتن درباره انسان، همیشه لازم نیست دنیا را زیر پا گذاشت. گاهی کافی است آدم‌ها و در نهایت خودِ زندگی را دقیق‌تر دید. من که فکر می‌کنم تجربه زیسته نوع دوم، گرچه تاوان کمتری دارد، اما به دست آوردنش طاقت‌فرساتر است؛ چون باید با چشمانی همیشه باز در پی بهترین‌ها و متفاوت‌ترین‌ها بود. شاید بهترین راه همان راه میانه باشد: ترکیبی از تجربه دست‌اول و دست‌دوم؛ هم در معرض تجربه قرار گرفتن، هم مشاهده‌گری دقیق. ✍🏻 تیمور آقامحمدی #درِگوشی_های_نویسندگی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌 کتابخوانی در خدمت نهضت فکری ✍🏻 #رهبر_نویسندگان 🗓 ۱۳۷۷/۱۱/۱۳ 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔳 انتشارات حوزه، روحانیت و انقلاب اسلامی برگزار می‌نماید 🔸نهمین سیر مطالعاتی، سیر مطالعاتی «اسوۀ شهادت» 📚خوانش جمعی کتاب «خون دلی که لعل شد» و کتاب «روایت آقا» جهت آشنایی با زندگانی امام خامنه‌ای شهید 🎁 مزایا: ▫️بیش از ۳۰ میلیون تومان هدایای نقدی برای افراد برتر ▫️اعطای مدرک معتبر ▫️خرید کتاب با تخفیف ویژه 🗓 تاریخ ثبت نام: ۱۸ الی ۳۱ شهریور ماه ♨️ ثبت‌نام از طریق لینک زیر : https://survey.porsline.ir/s/yOGtuMwj #دوره_مطالعاتی #اسوۀ_شهادت ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ @book_mmhe | انتشارات حوزه و انقلاب اسلامی📚

📌درسنامه روزنامه‌نگاری علمی فدراسیون جهانی روزنامه‌نگاری 🔢 درس دوم سوژه یابی ✍🏻 #جین_لوبلینسکی #روزنامه‌نگاری #جزوه 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 رصد فضای شعر کشور 🎙️ مصاحبه با دکتر #غلامعلی_حدادعادل ▫️شعرخوانی در حضور رهبر انقلاب منحصر به جلسه‌ ماه رمضان نیست. ایشان جلسه‌ دیگری هم با مداحان اهل‌بیت علیهم‌السلام دارند که هر سال در روز تولد حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها برگزار می‌شود. کاملاً معلوم است که ایشان برای اصلاح و ارتقای وضع مداحی در ایران سعی می‌کنند الگوها و نمونه‌های شایسته را به جامعه معرفی کنند. این بهتر از آن است که مثل خیلی‌ها بگویند این بد است، آن عیب است، فلان‌چیز انحراف است و ... مجال می‌دهند تا نمونه‌های خوب در حضور ایشان عرضه شود، بعد هم تلویزیون آن را پخش کند تا به‌طور طبیعی تراز و میزان دست شاعران و مداحان بیاید و ذوق و سلیقه‌شان را اصلاح کنند. 🔹این حرکت و اهتمام، در جریان مداحی سال‌های اخیر اثرات مثبتی داشته و شعرهای سطحی و بی‌مایه کمتر خوانده می‌شود. گاهی ایشان در طول سال برای شاعرانی که اختصاصاً شعر آیینی می‌گویند نیز فرصتی ایجاد کرده‌اند. شاعران آیینی را تشویق می‌کنند که برای اسلام و ائمه و دین و آیین شعر فاخر بگویند تا این شعرها خوراک آن خواننده‌های خوب باشد. همچنین شاعران آیینی را به این‌که انجمنی برای خود داشته باشند و سر و سامانی به کارهای‌شان بدهند، تشویق کرده‌اند. 🔸آیت‌الله خامنه‌ای در عین توجه به رشد جوانان در شعر، پیشکسوتان را نیز احترام می‌کنند. مثلاً تا وقتی آقای حمید سبزواری حال‌شان خوب بود، یا مرحوم شاهرخی که دوستی صمیمی با آقا داشتند و سه چهار سال پیش فوت کردند، به عنوان پیر و پیشکسوت شاعران معاصر شعر می‌خواندند. آقا با سبک شعری و شخصیت شاعرانی مثل آقایان مشفق، معلم، موسوی گرمارودی یا جوان‌ترهایی مثل آقای قزوه یا کسانی مثل مرحوم قیصر امین‌پور و حسن حسینی و نصرالله مردانی هم دوستی و آشنایی داشتند و با آن‌ها دیدارهایی داشتند. ▫️با بسیاری از شاعران معاصر خوب شهرستانی نیز آشنا هستند و گاهی که شاعران جوان خدمت ایشان می‌آیند، از آن‌ها احوال شاعران مسن‌تر شهر خودشان را می‌پرسند، سلام می‌رسانند و پیغامی می‌دهند؛ بنابراین با گروه زیادی از شاعران ایران آشنا هستند. احوال آقای محبت را در کرمانشاه می‌پرسند. احوال آقای کلامی را در زنجان. از فلان شاعر تبریزی سراغ می‌گیرند. در مشهد یا کاشان از شاعری سراغ می‌گیرند و ... خلاصه اوضاع شعر را در ایران امروز رصد می‌کنند. این بخشی از کارهای برنامه‌ریزی شده‌ ایشان برای حفظ زبان فارسی است و چراغ شعر معاصر را روشن نگه‌می‌دارند، روغن این چراغ را زیادتر می‌کنند و شعله‌اش را پرفروغ‌تر می‌کنند. 🗓 ۳۰ آبان ۱۳۹۱ #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌سمینار علمی "منبع پژوهی آموزش داستان" 📔 با محوریت کتاب "پیشینه، نقش و اهمیت داستان در زندگی انسان" نوشته محمد رضا سرشار و مسئله پژوهشی منظومه مسائل مفروض درباره این موضوع پژوهشی-آموزشی 🎙 استاد احمد شاکری #صوتی 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻 شعر حافظ آنجا گویایی می‌گیرد که زبان در می‌ماند؛ آنجا که «پای عقل» در گل می‌ماند، «بال عشق» گشوده می‌شود و هنر، «نالۀ عشق» است نه «زبان عقل»؛ عقل را که بدین مقامات راه نمی‌دهند. عقل خاکسترنشین است و اهل مقامات نیست. ✍🏻 #شهید_آوینی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh