📍 در بابِ مُنتقِد درونی قسمت ۲ / ۲ 🏎️ جان بیشاپ نمایشنامۀ خوبی نوشت به نام «سفر بازگشت» که در هفته اول نمایش در برادوِی تعطیل شد. داستان آن درباره اتومبیل‌رانِ مشهوری است که با بالا رفتن سن، کم‌کم باخت‌هایش در مسابقات آغاز می‌شود. او به شهر کوچک زادگاهش برمی‌گردد و یک نفر از او به خاطر باخت در مسابقۀ بزرگی که اخیراً داشته انتقاد می‌کند. 💥 اتومبیل‌ران در جواب این مرد که هرگز شهر زادگاهش را ترک نکرده می‌گوید: «فقط یک چیز را فراموش نکن: برای اینکه ببازی، باید اول در مسابقه شرکت کنی.» 👹 متأسفانه سروکله‌ی این منتقد درونی ممکن است پیش از موعد پیدا شود. در دورۀ دانشجویی نوشتن اولین نمایشنامه‌ام را با این فکر به تعویق انداختم که «در حد آثار چخوف یا شکسپیر نمی‌شود؛ پس چرا اصلاً زحمت این کار را به خودم بدهم؟» که نگرش چندان سازنده‌ای برای یک نویسنده تازه‌کار نیست. 🎁 بعد اتفاق مبارکی افتاد. فهمیدم دانشگاه تگزاس در اوستین مجموعه فوق‌العاده‌ای از دست‌نوشته‌های اصلی دارد که متعلق به نویسندگان سرشناس از جمله بِکت، دیلن توماس، جورج برنارد شاو، تنسی ویلیامز و خیلی‌های دیگر است. به علاوه متوجه شدم که می‌توان بخشی از آنها را گرفت و در یک محل مجاز مطالعه کرد. یک کشف بزرگ و ناگهانی! ✍️ مشاهده کردم که دیلن توماس یک کلمه را بیست بار خط زده تا به کلمۀ درست برسد. به عبارت دیگر، شعر بزرگی مثل «تپه سرخس» به قلم دیلن توماس، یکباره و به طور کامل از ذهن نویسنده خارج نشده. کما اینکه ونوس بوتیچلی هم یکدفعه از دريا بيرون نیامده، بلکه بارها بازنویسی شده است. این کشف در هجده سالگی مثل یک موهبت الهی بود. ✍️ #کاترین_آن_جونز 📙از کتاب #راه_داستان #راهنمای_نویسندگی #معرفی_کتاب ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰تهدید منافع ملی از شمال غرب ‌ 🔹توافق صلح بین ارمنستان و آذربایجان، با حضور دونالد ترامپ، درصورت اجرایی شدن نقطه عطفی در معادلات قفقاز جنوبی خواهد بود. مهم‌ترین بخش این توافق، ایجاد #کریدور_زنگزور است -مسیری که آذربایجان را از طریق خاک ارمنستان مستقیماً به نخجوان (تکه‌ای از آذربایجان) وصل می‌کند - بدون نیاز به عبور از ایران! به علاوه قرار شده اسم #ترامپ روی این کریدور باشد و ساخت و توسعه آن نیز توسط آمریکایی‌ها انجام شود. ‌ 🔸برای ایران و منافع ملی‌اش، این موضوع فقط یک خبر سیاسی نیست؛ این یعنی تغییر توازن قدرت در مرزهای شمال غربی و ایجاد محدودیت‌های ژئوپلیتیکی و بحران‌های امنیتی که مختصراً عرض می‌کنم؛ ‌ 🔺کاهش نقش ترانزیتی ایران: مسیر فعلی حمل‌ونقل بین #آذربایجان و نخجوان از ایران می‌گذرد. با زنگزور، این مزیت و درآمد از بین می‌رود. ‌ 🔺تهدید ژئوپلیتیکی: مرز ۴۴ کیلومتری ایران و ارمنستان یک شریان حیاتی ارتباط با اروپا است. اگر این کریدور به‌صورت «اکستراتریتریال» و تحت کنترل خارجی اجرا شود، دسترسی مستقیم ایران به قفقاز ممکن است محدود یا حتی قطع شود. ‌‌ 🔺افزایش نفوذ آمریکا و ترکیه: این مسیر در عمل بخشی از محور ترکیه–آذربایجان–غرب خواهد شد و پای قدرت‌های فرامنطقه‌ای را تا نزدیکی مرزهای ایران می‌کشاند. ‌ 🔺پیامدهای امنیتی و قومی: تحرکات محور پان‌ترکی در شمال‌غرب ایران می‌تواند در بلندمدت اثرات اجتماعی و امنیتی مهمی داشته باشد. ‌‌ 🔺انزوای استراتژیک در پروژه‌های بزرگ: با فعال شدن زنگزور و «کریدور میانی»، نقش ایران در کریدورهای بین‌المللی مثل جاده ابریشم جدید تضعیف می‌شود. 🔹زنگزور فقط یک جاده یا خط ریلی نیست؛ این یک کمربند نفوذ است که می‌تواند ایران را از بخشی از نقشه اتصال شرق و غرب حذف کند. بی‌توجهی به پیامدهای این پروژه، یعنی چشم‌پوشی از یک تغییر ژئوپلیتیکی که فردا هزینه‌اش را در اقتصاد، امنیت و سیاست خواهیم پرداخت… ‌ 🔸از یکسو امیدواریم دستگاه دیپلماسی و سایر مجموعه‌های تصمیم‌گیر از قبل راهبرد مناسب، پاسخ به این اتفاق و راه حل‌های تامین منافع ملی را اندیشیده باشند. از سوی دیگر باید دید #روسیه جداگانه یا مشترکاً با ایران چه واکنشی به این تحول خواهد داشت و آیا ممکن است تغییر ژئوپلیتیک حیاط خلوت روسیه در قفقاز موجب نزدیکی عملی آن به تهران برای مواجهه با این چالش مشترک شود؟ یا روسیه در این پرونده نیز برخلاف منافع ملی ایران عمل خواهد کرد… ✍🏻 #علیرضا_فیروزی #پاتوق_خبری_نویسندگان #تحلیل_سیاسی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻اهمیت ادبیات و رمان، برای شناخت فرهنگ غرب🔺 🎙️«شما به شعارهایی که در غرب داده می‌شود، نگاه نکنید؛ فرهنگ غربی را از این شعارها نمی‌شود فهمید. فرهنگ غربی را باید در ادبیّات غربی جستجو کرد. کسانی که با ادبیّات اروپایی، با شعر اروپایی، با رمان و داستان و نمایشنامه‌های اروپایی آشنا هستند، می‌دانند که در چشم فرهنگ اروپایی، از دوران قرون وسطی و بعد از آن تا اواسط قرن فعلی، زن موجود درجه دوم بوده است؛ هر چه بر خلاف این ادّعا کنند، خلاف می‌گویند» (۱۳۷۶/۷/۳۰) #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 هویت گریزپا واکاوی تعریف‌ناپذیری ماهیت انسان در تقاطع فلسفه و عرفان 👤 درباره تعریف ماهیت انسان، فراوان سخن رانده‌اند. از سپیده‌دم آگاهی، انسان در پی یافتن معیاری برای شناخت خویش و درک پدیده‌های جهان بوده است. تاریخ کهن، گواه این است که انسان همواره در تلاش برای تبیین هویت و چیستی خود بوده است. ریشه بسیاری از دستاوردها و حتی آمیختگی‌های فکری از همین نقطه آغاز می‌شود. 🌌 برخی در صدد شناخت گیتی و فرای آن، با محوریت انسان برآمده‌اند. این درک از انسان، متفاوت از انسان‌انگاری‌ای است که حقیقت ابژکتیو را با معیار خود می‌سنجد. بلکه انسان و هر آنچه در پیرامون اوست، حکایت از سرمدی یکتا داشته و عینیت و هم‌ترازی با ذات باری‌تعالی می‌یابد. از این رو بود که بایزید بسطامی فرمود: “سبحانی ما اعظم شانی!”، چرا که نهایت هستی خویش را در فنای کثرت و یگانگی با “وجود” مشاهده کرد. آن وجودی که یکپارچه و ساری است. هدف آدمی از انسانیت نیز در همین تلاقی و عینیت یافتن است. 〽️ منطقیون نیز در صدد تعریف انسان برآمده و او را “حیوان ناطق” نامیدند. اما خودشان نیز به کرات اذعان داشتند که تمایز و فصل انسان تنها به نطق نیست. چراکه انسان با جوهری ناب و آسمانی نیز آمیخته شده و چشم‌پوشی از این واقعیت، دور از انصاف و حقیقت می‌نماید. 🗨️ ملاصدرا در نگرش خود، انسان را “همان وجود” (هو الوجود) می‌داند. او تمایز و تفاوت میان انسان‌ها را در "وجود"شان خلاصه می‌کند؛ چراکه هر انسانی با “وجود” خود، هویتی منحصربه‌فرد می‌یابد. وجود، هم وجه تمایز اوست و هم نقطه‌ی اشتراک با دیگر انسان‌ها. این سیر نزول و صعودی وجود، در تعاریف مختلف نمودار می‌شود. و زمانی به یک حقیقت واحد و یکپارچه می‌رسد که از چارچوب الفاظ فراتر رویم. این همان جوهر نابی است که در کلمات نمی‌گنجد و هرچه بیشتر در توضیح آن بکوشیم، از درک عمیق و حقیقی آن دور می‌شویم. ✍🏻 جواد جعفری #تحلیل_انسان‌شناختی #یادداشت_اختصاصی ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 پرورش افکار به جای کنترل افکار 📌امروز در دیدار مدیران رسانه‌ها با رئیس‌جمهور، پنج نکته را خدمت آقای پزشکیان گفتم و در آخر، اجمالا عرض کردم که چگونه ممکن است دولت، بازی جهانی را ببازد؟ 1⃣ ما امروز به پرورش افکار به جای کنترل افکار نیاز داریم. نشریات فکری، مطبوعات فرهنگی و روزنامه‌نگاری دانشورانه، ستون‌های این پرورش افکار هستند و «کارخانه قدرت‌‌سازی ملی» به شمار می‌روند، اما ستون فقرات آن‌ها شکسته شده است. 2⃣ وقتی کارخانه قدرت‌سازی تعطیل شود، دو اتفاق می‌افتد: ابتدا و پیش از همه خود حکومت ضرر می‌کند، چون زبان مفاهمه با نخبگان، متفکران و مردم را یکجا از دست می‌دهد؛ حکومت تبدیل به یک حکومت صامت می‌شود که دیگر حتی تک‌صدایی هم نیست و اساسا صدایی ندارد و بی‌صداست. دوم اینکه، در این بی‌صدایی، رسانه‌های بیگانه چون ایران اینترنشنال میدان پیدا می‌کنند تا به روح ایران تجاوز کنند.  3⃣ امروز روزنامه‌نگاری‌ دانشورانه سخت‌ترین دوران خود در تاریخ معاصر را می‌گذراند و انفجار اقتصادی و تورم سرکش، ستون فقرات نشریات‌فکری و ژورنالیسم اندیشه را شکسته است. برای احیای کارخانه قدرت‌سازی، باید این رسانه‌های مرجع را در همه سطوح مکتوب و غیر مکتوب احیا کرد، چون آن‌ها محل تولد افکار جدی و سازنده عقاید هستند. پیشنهاد می‌کنم در بازدیدهایی که دارید، به دفتر مجلات هم بروید و با مصائب آن‌ها از نزدیک روبه‌رو شوید. 4⃣ وقتی روزنامه‌نگاری دانشورانه که محل عرضه آرای متفکران، دانشوران و نخبگان به مردم است و پلی میان اندیشه و جامعه می‌سازد، افول کند، جریان‌های فکری اصیل، قدرت گفتمان‌سازی و جریان‌سازی نخواهند داشت و با رکود فکری مواجه می‌شویم. بنابراین، باید به احیا سنت روزنامه‌نگاری دانشورانه پرداخت. 5⃣ آینده گفتمانی ما در گرو توجه به سه ضلع است: ایران فرهنگی، فلسفه ایرانی و اسلامی و تمدن ایرانی. امروز عصر دولت‌های تمدنی در جهان است و قدرت‌های نوظهور راهبرد «دولت-تمدن» را دنبال می‌کنند. اگر دولت ما نتواند ایده‌‌ای برای این راهبرد داشته باشد، بازی جهانی را خواهد باخت. به همین جهت، پیشنهاد می‌کنم نقشه تمدن‌های جهان و پرونده مخاطرات تمدن ایرانی را در شماره جدید مجله‌ #نقد_اندیشه مطالعه بفرمایید. ✍🏻 #پیام_فضلی‌نژاد 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل ‼️ ادامه ادامه ادامه ‼️ برشی از کلاس نویسندگی 🎙 #سروش_صحت #تمرین_نویسندگی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 توصیه «حاج رمضان» به اهالی رسانه: به جای «اَبَر رسانه» دنبال «اَبَر اثر» باشید! 🔹سیدمحمد هاشمی، رئیس سازمان هنری رسانه‌ای اوج، یادداشتی را تحت عنوان «الحاج رمضان في معركة الرواية: عقل المقاومة و قلب فلسطين» در اختیار روزنامه الاخبار لبنان قرار داد که ترجمه بخشی از آن چنین است: 🔻حاج رمضان در داخل ایران تنها به رهبری محور پشتیبانی مقاومت بسنده نکرد؛ بلکه به دنبال شکل‌گیری و تثبیت فکر عمومی استراتژیک در رسانه‌های ایرانی بود به نحوی که مرکزیت موضوع فلسطین را درک عمیق کنند. او اهالی رسانه را به این موضوع متوجه کرد که اعتبار قضیه فلسطین برای وحدت مسلمین مانند «اکسیر» است و نقطه وفاق شیعه و سنی و عرب و عجم است. 📌 شهید حاج رمضان مکرر می‌گفت: «در مواجهه با دشمن اسرائیلی - آمریکایی در انتظار موازنه عِده و عُده رسانه‌ای نباشید»، باید از ابزار موجود در نهایت توان و به صورت بهینه استفاده کرد. استفاده درست از عنصر زمان و مکان، ضامن موفقیت رسانه‌هاست. 🔸او خواستار رسانه‌های فعال، جوان، سبک و سریع و غیر تقلیدی بود که به جای اندازه کمی بر تاثیر کیفی تکیه کند. او معتقد بود به جای اینکه به دنبال " اَبَر رسانه " باشید دنبال «اَبَر اثر» باشید. #نویسنده_متعهد 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh