🎞 روایت تبیینی از موکب تبیینی بصیرتی ج ۹۵| ۲۲ شهریورماه (۹/۴) 🔰قسمت چهارم 🔶 مرحله بعدی از نگاه او، «بحران مشارکت» بود. او با استناد به سخنان امام شهید درباره مشارکت سیاسی گفت حتی اگر کسی به خاطر انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی در انتخابات شرکت نمی‌کند، دست‌کم به خاطر ایرانیت خود رأی بدهد. 👌موضوع اصلی، اصلِ اهمیت مشارکت سیاسی است. استدلال او این بود که این انقلاب با زور اسلحه به وجود نیامده، بلکه با حضور مردم شکل گرفته است و بنابراین اگر مشارکت عمومی کاهش یابد، یکی از پایه‌های مردمی نظام دچار آسیب می‌شود. ♦️او از مخاطبان حاضر به‌عنوان «مردم مبعوث شده» یاد کرد و گفت نگهدارنده و حافظ این انقلاب، همین مردم‌اند و این مسئولیت نیز به عنایت و لطفی که امام زمان بر سر تک‌تک آنان کشیده، معنا پیدا می‌کند. 👆🏼سپس به انتخابات ریاست‌جمهوری اشاره کرد و گفت کمترین میزان مشارکت مربوط به انتخابات چهاردهم ریاست‌جمهوری بوده است. دشمن چنین وضعیتی را می‌خواهد: مردم در صحنه نباشند! 🔸او سپس به مطالبه امام شهید و رهبر رشید امام سیدمجتبی خامنه‌ای مدظله العالی بر تکرار مفهوم «حضور در صحنه» تأکید کرد. از نگاه او، حضور خیابانی تنها یک پایه از حضور عمومی است و حضور در پای صندوق رأی نیز اهمیت دارد. ✅ او افزود: گر مردم در صحنه حضور داشته باشند، انقلاب حفظ می‌شود و تزلزل ایجاد نمی‌شود، اما اگر حضور مردم کاهش یابد، احتمال رخ دادن «اتفاقات بد» بیشتر می‌شود. 🔶در امتداد همین بحث، «بحران مشروعیت» قرار می‌گیرد. وقتی حضور مردم در انتخابات کم شود، حضور فیزیکی آنان در خیابان‌ها و راهپیمایی‌ها نیز کاهش پیدا کند و نگاه به مشارکت به حداقل برسد، به گفته سخنران جریان ضدانقلاب از این وضعیت در جنگ رسانه‌ای خود استفاده می‌کند و چنین القا می‌کند که با «حاکمیت حداقلی بر حداکثری» مواجه هستیم. 🔸از نگاه او، در چنین وضعی دیگر نمی‌توان به‌راحتی از مردمی بودن انقلاب سخن گفت، زیرا مخاطب می‌تواند بپرسد اگر مشارکت مردم حداقلی بوده، پس چگونه باید از پذیرش عمومی سخن گفت؟ از همین رو، او فعال بودن در انتخابات را بخشی از این مسئله دانست. 🔶پس از مشروعیت، او از «بحران مقبولیت» سخن گفت و نقش سلبریتی‌ها، بازیگران و افراد صاحب تریبون را مطرح کرد. افرادی که در جامعه شناخته می‌شوند، می‌توانند برای جریان ضدانقلاب به سرمایه اجتماعی تبدیل شوند و صداوسیما نیز با وجود همه نقاط قوتش، گاهی با معرفی و بزرگ کردن برخی افراد، بعدها همان چهره‌ها را در موقعیت اپوزیسیون قرار می‌دهد. 🔷او با بیان چند مثال طعنه‌آمیز درباره معیار انتخاب افراد با ویژگی‌های ظاهری زیبا و جذاب این سؤال را مطرح کرد که معیار واقعی انتخاب چیست؟ 🔺سپس نمونه‌ای دیگر آورد: جوانی مجرد، حدود سی‌وچند ساله و کارشناس صداوسیما که در تلویزیون درباره خانواده و تنظیم خانواده سخن می‌گوید! این وضعیت محل سؤال است، بالاخره صداوسیما متعلق به جمهوری اسلامی است و برای برنامه زنده مربوط به تنظیم خانواده باید فردی انتخاب شود که به تعبیر خودش «سرش به تنش بیرزد». 🔶مرحله بعدی، «بحران کارآمدی» بود. به باور سخنران، بحران‌ها به‌صورت مستقل و بی‌ارتباط با هم رخ نمی‌دهند و ترتیب منطقی دارند: ابتدا در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی، مشارکت، مقبولیت و مشروعیت مشکل ایجاد می‌شود و بعد همین مشکلات را در قالب استدلالی علیه کارآمدی نظام به‌کار می‌گیرند و می‌گویند این نظام توان اداره کشور را ندارد. 🔶در این مرحله، نظام جمهوری اسلامی با دوران طاغوت مقایسه می‌شود و حتی گاهی برای این مقایسه از «دو آدم سبک‌مغز» و مقایسه‌های غلط استفاده می‌شود. 🔸او در برابر این مقایسه گفت باید از کسانی که سن بیشتری دارند و دوران پیش از انقلاب را دیده‌اند پرسید واقعاً در آن زمان چه می‌گذشته است. بسیاری از پیرمردها و پیرزن‌های حاضر در جلسه، این دوره را بهتر از جوانان می‌شناسند و باید از آنان و از پدران و بزرگان خانواده پرسید. 🔺او برای نمونه گفت در آن دوران زنان جرئت نمی‌کردند شب‌ها با آرامش در خیابان راه بروند، زیرا افرادی مست می‌شدند، عربده می‌کشیدند و بی‌ناموسی و بی‌حیایی به‌راحتی در فضای عمومی رخ می‌داد. 🔸سپس به وضعیت اقتصادی پرداخت و گفت امروز فشار اقتصادی و مشکلات شدید اقتصادی وجود دارد و این واقعیت را انکار نمی‌کند، اما باید با حافظه تاریخی مقایسه کرد. او گفت از پدران و بزرگ‌ترها پرسیده است و شنیده که بسیاری از خانواده‌ها حتی قدرت خرید برنج‌های مرغوب را نداشته‌اند. ‼️در این میان، سخنران بخش مهمی از انتقاد خود را متوجه روحانیت و نیروهای حوزوی کرد. او گفت کسانی که به انقلاب تعلق دارند، به‌ویژه روحانیون، باید نسبت به این انقلاب «هزار برابر» وظیفه بیشتری احساس کنند. 💢 برای مطالعه قسمت پنجم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت تبیینی از موکب تبیینی بصیرتی ج ۹۵| ۲۲ شهریورماه (۹/۵) 🔰قسمت پنجم 🔸 سخنران سپس به تعبیر امام شهید اشاره کرد که «تز انقلاب از قم بود و آنتی‌تز آن هم از همین‌جا است» و توضیح داد که منظور از «آنتی‌تز»، در این تعبیر، می‌تواند کسانی از همین لباس باشند. 🔺برای توضیح این مدعا، خاطره‌ای از فردی را نقل کرد که زمانی داعیه‌دار انقلاب بوده، در دانشگاه حضور پیدا می‌کرد و جوانان را در آغوش می‌گرفت، اما بعد از فتنه ۸۸ به اپوزیسیون تبدیل شد و سر از مالزی درآورد. 🔺سخنران گفت خودش این فرد را در منزل آیت‌الله جوادی در یکی از شهرهای شمالی دیده است که بدون عمامه و عبا از ماشین پیاده شد اما در همان موقع، «حضرت آقا تحویلش نگرفت». ❇️از اینجا سخنران نتیجه گرفت که عاقبت «ضد ولایت فقیه شدن» صرفاً با ظاهر افراد ارتباط ندارد؛ نه عمامه داشتن و نه پیشانی سیاه داشتن به‌تنهایی معیار نیست. او گفت در این انقلاب افراد بسیاری بودند که در سال‌های ابتدایی، ظاهر و ادای انقلابی‌گری داشتند، اما خدا از دل‌ها خبر دارد و در نهایت معلوم می‌شود چه کسی در آزمون‌ها چگونه عمل کرده است. 👌او برای تأکید بر این مسئله، به چهره‌هایی اشاره کرد که زمانی «یار غار انقلاب» و «دست راست امام» خوانده می‌شدند، اما بعد از فتنه ۸۸ مواضعی گرفتند که از نگاه او با مبانی انقلاب فاصله داشت. 🔺یکی از همین افراد، گفته بود کشورهای مانند ژاپن و ایتالیا پیشرفت کرده‌اند، چون دست از نظام دفاعی خود برداشته‌اند. سخنران این استدلال را به‌شدت بی‌منطق دانست و گفت حتی یک بچه ابتدایی هم اگر چنین گزاره‌ای را بشنود به آن می‌خندد. ‼️انتقاد اصلی او این بود که عنوان و سابقه انقلابی افراد نباید جای منطق و استدلال را بگیرد. 🔶پس از این سلسله بحران‌ها، سخنران به «بحران امنیتی» رسید؛ مرحله‌ای که به تعبیر او، نتیجه طبیعی یا نقطه اوج مراحل قبلی است. او پیشنهاد کرد هر کس از سال ۱۳۹۶ تا امروز را رصد کند و ببیند تقریباً هر سال با یک «فتنه» مواجه بوده‌ایم. این روند به سمت افزایش سرعت و شدت پیش رفته و سرانجام به «فتنه ۱۴۰۴» رسیده است. 🔺او در این باره به تعبیر «کودتا» اشاره کرد و گفت امام شهید اسم این مرحله را «کودتا» گذاشته بود. سخنران میان کودتا و اغتشاش و فتنه تفکیک کرد و گفت کودتا در معنای دقیق‌تر، زمانی است که سلاح و جنگ‌افزار وارد میدان می‌شود و از این منظر، آنچه او «بحران امنیتی» می‌نامد، وارد مرحله متفاوتی شده است. ⁉️پرسش بعدی سخنران این بود که اگر از سال ۱۳۹۶ هر سال فتنه‌ای رخ داده، آغاز بسیاری از این فتنه‌ها کجا بوده است؟ آغاز آنها در شهرهای مذهبی خاص، به‌ویژه مشهد مقدس، اتفاق افتاده و همین مسئله برای او محل پرسش است: ⁉️چرا شهرهای مذهبی باید به نقطه آغاز فتنه و اغتشاش تبدیل شوند؟ ⁉️این شهرها چه ویژگی و تشخصی دارند که قرار است به سمبل فتنه و درگیری و اغتشاش و حتی کودتا تبدیل شوند؟ 👌سخنران بر این نکته تأکید کرد که اینها ابهام‌هایی هستند که باید برای آنها پاسخ پیدا کرد. 🔻در ادامه، او به «شروع جنگ» رسید و گفت هر وقت این سلسله بحران‌ها رخ دهد، زمینه برای جنگ فراهم می‌شود. او به حوادث هجدهم و نوزدهم دی در سال ۱۴۰۴ اشاره کرد و گفت در آن مقطع، گروهی جاهل و گروهی آموزش‌دیده با اسلحه وارد خیابان شدند و چنین فضایی از نگاه او، فضای مناسبی برای شروع جنگ بود. 👌سپس تأکید کرد که جنگ چهل‌روزه تمام شده، اما مردم همچنان در میدان هستند؛ زیرا «مردم مبعوث‌شده» حاضر در میدان می‌دانند که اگر حضورشان کاهش یابد، بحران امنیتی «برو و برگرد» رخ خواهد داد و این اتفاق از نظر او قطعی است. ‼️او سپس مدعی شد حضور مردم، برخی برنامه‌های امنیتی دشمن را به تعویق انداخته است. قرار بوده بحران در اول شهریور رخ دهد و حتی گفته شده بود که در بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها اتفاقاتی رخ خواهد داد. ‼️برای پشتیبانی از این تحلیل، از رسانه‌های صهیونیستی یاد کرد و گفت در بسیاری از آنها جمله‌ای همراه با «آلارم قرمز» منتشر شده بود با این مضمون که «عدم بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها در ایران». ❇️سخنران از این مسئله نتیجه گرفت که وقتی چنین موضوعی پیشاپیش در رسانه‌های آنها مطرح می‌شود، نشان می‌دهد برای این زمان و این موقعیت «برنامه، هدف و طراحی» داشته‌اند. ⁉️سؤال بعدی برای سخنران این بود که اگر نخواهیم جنگ دیگری رخ دهد، چه باید کرد؟ 🔺او برای پاسخ، به نهج‌البلاغه و وظیفه مردم مذهبی و نیروهای دغدغه‌مند اشاره کرد و گفت نمی‌توان همه مسئولیت را به گردن دولت، نیروی انتظامی یا سایر دستگاه‌ها انداخت و بعد گفت «من چه‌کاره این ماجرا هستم؟» 💢 برای مطالعه قسمت ششم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت تبیینی از موکب تبیینی بصیرتی ج ۹۵|۲۲ شهریورماه (۹/۶) 🔰قسمت ششم 🔺او برای ملموس کردن این مسئولیت، خاطره‌ای از ملاقات با یکی از نمایندگان مجلس در سه- چهار سال پیش در حوزه فرهنگی نقل کرد. در آن دیدار، درباره وضعیت فرهنگی کشور و مشکلات مختلف سخن گفته بود و نماینده به او یک شماره ایتا داده و گفته بود اگر برنامه‌ای دارد، بگوید تا در مجلس مطرح کنند. 🔺 پاسخ سخنران این بوده که اگر قرار بود خودش برنامه بدهد تا نماینده در مجلس مطرح کند، بهتر بود خودش نامزد انتخابات شود و به خودش رأی بدهد؛ چون اگر بنا بود نقش اصلی ایده‌پردازی و جنب‌وجوش را خودش انجام دهد، چرا به فرد دیگری رأی داده است؟ ✅این مثال برای رسیدن به یک نکته مهم‌تر بیان شد: هرکس در هر جایگاهی وظیفه‌ای دارد و نباید منتظر دیگران بماند. او برای توضیح وظیفه اجتماعی و دینی، به تعبیر امیرالمؤمنین درباره پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله استناد کرد: پیامبر «طبیبٌ دوّارٌ بطبّه» بود؛ پزشکی که با طب خود در میان مردم می‌گشت. 👌استدلال سخنران این بود که جامعه، محله، مسجد و اطراف ما نیز دردهایی دارند و کسی که دغدغه دین دارد باید «دوّار» باشد؛ یعنی خودش برود سراغ درد و منتظر نماند که درد سراغ او بیاید. 🔺او برای این معنا، یک مثال عملی از روحانی‌ای آورد که در محله‌ای، به‌جای آنکه تنها منتظر حضور بچه‌ها در مسجد بماند، در همان مسجد به کودکان و نوجوانان پایه‌های نهم، دهم، یازدهم و دوازدهم ریاضی تدریس می‌کرد. این روحانی ریاضی پایه‌های نهم و دهم و مباحثی مانند سهمی، تکرار و مشتق را آموزش می‌داد. 🔺وقتی از او پرسید چرا این کار را انجام می‌دهد، پاسخ داده بود که با این روش، نیم ساعت قبل از اذان آنها را به مسجد می‌آورد و اعلام کرده بود تدریس خصوصی رایگان نیز دارد. نتیجه هم این بوده که مسجد آن‌قدر شلوغ شده که دیگر جا نداشته است. 🔺از این مثال، سخنران به یک راهکار عمومی رسید: در هر محله، بالاخره یک مکانیک، یک پزشک، یک معلم یا یک فرد متخصص وجود دارد که می‌تواند بخشی از توان خود را برای دین و مسجد صرف کند. مسئله این است که نیروهای مذهبی و معتمد محله باید سراغ این افراد بروند و از آنها بخواهند مشارکت کنند. نباید منتظر بود تا خود آنها سراغ ما بیایند. 🔺برای توضیح بیشتر، او نمونه برنامه‌های خانه‌های سلامت و مراکز بهداشت در اوایل دهه هفتاد را یادآوری کرد؛ زمانی که برای ریشه‌کنی فلج اطفال، نیروهای بهداشت به‌صورت خانه‌به‌خانه مراجعه می‌کردند. می‌پرسیدند چند کودک زیر دو سال دارید؟ چند کودک بزرگ‌تر دارید و چه تعداد فرزند در چه سنی دارید؟ اگر کسی خانه نبود، دوباره می‌آمدند و اگر دوباره نبود، بار دیگر مراجعه می‌کردند تا جمعیت هدف را پیدا کنند. 🔺سخنران این شیوه را همان «طبیب دوار» دانست و آن را با وضعیت امروز مقایسه کرد؛ به گفته او، خانه‌های سلامت امروز دقیقاً می‌دانند در هر محله چند کودک زیر پانزده سال وجود دارد، چند نفر در آستانه کلاس دهم‌اند، چه تعداد واکسن کزاز و دیفتری لازم دارند، چه تعداد کودک زیر دو سال و چه تعداد سالمند در محله زندگی می‌کنند. ⁉️ اما سؤال او این بود: آیا ما، به‌عنوان نیروهای مذهبی، محله خودمان را این‌گونه می‌شناسیم؟ آیا می‌دانیم چه کسی در این محله مشکل فرهنگی دارد؟ چه خانواده‌ای نیاز به کمک دار؟ چه نوجوانی از مسجد فاصله گرفته است؟ 🔺سخنران از این زاویه، حتی نسبت به گلایه‌های رایج مذهبی‌ها نیز انتقاد کرد. به تعبیر او، ممکن است فردی بگوید «فلان دختر را ببین، روسری‌اش را هم درآورده» یا از وضعیت ظاهری و رفتاری یک جوان شکایت کند، اما سؤال این است که خود ما برای اصلاح این وضعیت چه کرده‌ایم؟ 👌 او تأکید کرد مخاطب این سخن فقط روحانی، عمامه یا طلبه نیست؛ هر کس دغدغه دین دارد و دلش برای دین خدا و انقلاب می‌سوزد، باید احساس مسئولیت کند. 🔺در اینجا تعبیر تندی را برای جمع‌بندی مسئولیت فردی خود به کار برد: «سرباز ولایتیم یا سربار ولایتیم؟» از نگاه او، کسی که واقعاً دغدغه‌مند است، نمی‌تواند شب تا صبح با خیال راحت بخوابد، در حالی که نسبت به بحران‌های فرهنگی و اجتماعی بی‌تفاوت است. باید آن دغدغه در وجود او زنده باشد و او را وادار کند که از خودش مایه بگذارد، ریش گرو بگذارد، خواهش کند و برای جذب افراد به مسجد اقدام کند. 💢 برای مطالعه قسمت هفتم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت تبیینی از موکب تبیینی بصیرتی ج ۹۵| ۲۲ شهریورماه (۹/۷) 🔰قسمت هفتم 🔷او سپس این فعالیت‌های اجتماعی را به همان مجموعه بحران‌های ابتدایی پیوند زد و گفت اگر «طبیب دوار» باشیم و سراغ مردم برویم، بحران هویت، بحران مقبولیت، بحران مشروعیت و بحران مشارکت سیاسی نیز تا حدی اصلاح می‌شود و حتی بسیاری از اتفاقات امنیتی و وقایع جنگ نیز ممکن است رخ ندهند. 🔶بخش پرسش و پاسخ پرسش نخست به مسئله حضور نوجوانان و جوانان اختصاص داشت. پرسش‌کننده گفت در تجمعات، حضور نوجوان‌ها و جوان‌ها به اندازه حضور افراد مسن‌تر نیست و برای فهم چیستی و چرایی جنگ رمضان و جلوگیری از جنگ بعدی، باید کاری کرد که این نسل نیز در میدان حضور پیدا کند و از این اجتماعات الگو بگیرد. ⁉️سؤال مشخص این بود که در کوتاه‌مدت، هر فرد چه راهکاری می‌تواند اجرا کند تا نوجوان و جوان را به این تجمعات بکشاند؟ 🔺حجت‌الاسلام والمسلمین نوری در پاسخ، دو راهکار ارائه کرد: یک راهکار بلندمدت و ریشه‌ای و یک راهکار کوتاه‌مدت و زودبازده. درباره راهکار بلندمدت، دوباره به همان «طبیب دوار» بازگشت. او از فردی نام برد و گفت این فرد از سال ۱۳۶۲ یا ۱۳۶۳ یک کانون تشکیل داده و تا امروز، «بیست هزار معارف‌جو» جمع کرده است. در میان این افراد، بعدها کسانی طلبه شدند، فردی رئیس بانک شد، دیگری رئیس یک بانک دیگر شد و فردی نیز کارمند آتش‌نشانی شد و... 🔺سخنران می‌خواست با این مثال نشان دهد که کار تربیتی اگر ریشه‌ای و مستمر باشد، می‌تواند در طول دهه‌ها نتیجه بدهد؛ یعنی این کار، ممکن و شدنی است، اما با همان روش ریشه‌ای و با رفتن سراغ خود مردم. 🔷برای راهکار کوتاه‌مدت، او بر «ایجاد انگیزه» تأکید کرد. گفت در همین خیابان مکانی شبیه شهربازی برای کودکان درست کرده بودند و کودکان را با این جذابیت به سمت محل تجمع می‌کشانند. 🔺 به همین منظور باید برای نوجوان نیز فکر کرد: چه چیزی برای نوجوان جذاب است؟ چه چیزی او را می‌آورد؟ چه چیزی برای جوان انگیزه ایجاد می‌کند؟ سخنران از نمونه‌هایی مانند دعوت از یک قاری خاص، یک فرد شناخته‌شده، یک برنامه خاص یا طراحی یک فعالیت ویژه نام برد و گفت باید دقیقاً درباره همین عناصر فکر کرد. 🔸مجری نیز در تکمیل همین بحث، اشاره کرد که بعضی معلمان و استادان در همین تجمعات حضور پیدا می‌کنند و حتی اگر درسی یا واحدی آموزشی نیاز به تقویت داشته باشد، از همین تجمعات استفاده می‌کنند. پزشکان و دیگر متخصصان نیز می‌توانند در صورت نیاز در دسترس باشند و تخصص خود را در همین فضا عرضه کنند. ✅سخنران با تأیید این نکته، دوباره بر اصل «هرکس در حد توان خودش» تأکید کرد و مثال دیگری زد: یک مکانیک متدین می‌تواند بگوید ماهی یک‌بار به مسجد محله می‌آیم، دوره‌ای درباره خودرو برگزار می‌کنم و وسیله بچه‌های مسجد را بررسی می‌کنم. ✅ هر کس می‌تواند سهم خود را داشته باشد؛ معلم، پزشک، مکانیک، متخصص یا هر فرد دیگری. این وظیفه بر عهده هیئت امنای مسجد، روحانی مسجد، افراد متدین و معتمدان محله است که باید پای کار بیایند و سراغ این افرادبروند. دوران انتظار برای اینکه دیگران سراغ ما بیایند، گذشته است. 🔸سخنران در بخش جمع‌بندی خود مثالی از یک دانش‌آموز کنکوری زد که پدرش مرتب به او می‌گفت نترس «قبولی، تو قبولی»، در حالی که سخنران معتقد بود گاهی «یک‌ذره ترس» هم خوب است تا انسان برای آینده جدی‌تر باشد. از همین‌جا به سناریوهای آینده دشمن رسید و گفت باید بدانیم دشمن در آینده چه برنامه‌ای برای ما دارد. 🔺یکی از این سناریوها «از بین بردن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» است لذا دشمن به دنبال طرحی برای ادغام ارتش و سپاه است. 🔺 پس از آن، گفت دشمن به دنبال «عبور از نظام ولایی» و نظامی «شبه ترکیه‌ای» است؛ یعنی نظامی که در آن ولایت فقیه صرفاً سمبلیک و ناکارآمد باشد. 🔺سخنران برای توضیح این تصویر، گفت نظام اسلامی که در آن روحانی عمامه خود را برمی‌دارد، کلاه مصری می‌گذارد، کراوات می‌زند، نمازش را می‌خواند و بعد لباس رسمی را کنار می‌گذارد و ارتباطی دیگر با مردم ندارد. 🔺او این تصویر را به چند عنصر گره زد: حوزه علمیه تخته شود، ارتش و سپاه ادغام شوند و نظام ولایی کنار گذاشته شود. در همین چارچوب، به سخنان یکی از رؤسای‌جمهور پیشین، که اکنون نیز «تریبون دست گرفته»، اشاره کرد و مدعی شد تکرار کلمه «رفراندوم» از سوی او، در واقع به معنای دنبال کردن پروژه عبور از نظام ولایی است. 🔷استدلال سخنران این بود که در جمهوری اسلامی تقریباً هر سال انتخاباتی برگزار می‌شود و از این منظر، پرسش این است که اگر انتخابات‌های مستمر وجود دارد، منظور از تکرار «رفراندوم» دقیقاً چیست؟ ❇️او از این مسئله نتیجه گرفت که هدف آنها حرکت به سمت یک نظام شبیه ترکیه است که در آن ولایت فقیه به جایگاه نمادین تقلیل یابد. 💢 برای مطالعه قسمت هشتم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت تبیینی از موکب تبیینی بصیرتی ج ۹۵ |۲۲ شهریورماه (۹/۸) 🔰قسمت هشتم 🔸سپس سخنران به سناریوی دیگری پرداخت که آن را بسیار مهم‌تر و امنیتی‌تر می‌دانست: «سناریوی ربایش». 🔺او مدعی شد پیش از آنکه سناریویی برای ربایش رئیس‌جمهور ونزوئلا پیاده شود، نظیر آن در ایران درباره امام شهید طراحی شده بود. 🔺به گفته او، چند ماه پیش از آن حادثه، منافقین اطراف بیت امام را خریداری یا اجاره کرده بودند تا در یک زمان مشخص، سناریوی ربایش را اجرا کنند و اگر ربایش ممکن نشد، به سمت ترور بروند؛ سناریویی که به گفته سخنران، لو رفت. 🔺سپس استدلال کرد که همان سناریو اکنون ممکن است علیه «آقا سیدمجتبی» دنبال شود و گفت کسانی که درباره امکان‌پذیری این حرف سؤال می‌کنند، باید توجه داشته باشند که این سناریو، به تعبیر او، «قبلاً اجرا شده» و بنابراین نمی‌توان گفت از نظر عملیاتی امکان تحقق ندارد. ⚠️او با لحنی هشدارآمیز افزود که اگر ربایش ممکن نشود، احتمال ترور مطرح می‌شود و این می‌تواند یک شکست امنیتی بزرگ ایجاد کند. ⚠️ همچنین با هشدار به رفت‌وآمدهایی در برخی دفاتر و شهرهای دیگر، پرسید چرا کسانی که تا دیروز چنین رفت‌وآمدهایی نداشتند، امروز در حال رفت‌وآمدند؟ 🔺سخنران این وضعیت را با تعبیر کنایه‌آمیز «بوی کباب» توضیح داد و در نهایت با تکرار «به فضل خدا» گفت که اگر کسانی چنین تصوری داشته باشند، خداوند با دست امام زمان به آنان «پس‌گردنی» خواهد زد تا هم در تاریخ ثبت شود و هم برای دیگران عبرت باشد. ⁉️پرسش دوم جلسه درباره نقش نهادهای حکومتی و امنیتی در برابر این بحران‌ها بود. پرسش‌کننده گفت با توجه به توضیحاتی که سخنران درباره بحران‌های مختلف داده است، آیا قوه قضائیه و دستگاه‌های اطلاعاتی نباید اینها را سرکوب یا با آنها برخورد کنند تا مبادا هزینه آن به ولایت جدید منتقل شود یا مردم از صحنه فاصله بگیرند؟ 🔺سخنران پاسخ را مستقیماً به مسئله حضور مردم گره زد. به تعبیر او، اگر مردم حضور فعال نداشته باشند، حتی اگر دستگاه‌هایی مانند قوه قضائیه و دستگاه اطلاعاتی بخواهند اقدام کنند، «جرئت» لازم را نخواهند داشت. 🔺از نگاه او، همین حضورهای مردمی است که به دستگاه‌ها جرئت می‌دهد و باعث شده برخی اتفاقات که قرار بوده رخ دهد، رخ ندهد. او مدعی شد که اگر این حضورهای میدانی که «پشتوانه نظام ولایی» است وجود نداشته باشد، ممکن است در مواجهه با آمریکا بسیاری از خطوط قرمز کنار گذاشته شود و از خیلی چیزها عبور شود. 🔺او حتی درباره دستگاه‌هایی که ممکن است از نظر ساختاری یا هویتی «اتصال به مقدسات» داشته باشند، گفت باز هم مسئله اصلی «جرئت» است و جرئت از حضور مردم در میدان می‌آید. 🔺به باور او، هرچه حضور مردم در صحنه قوی‌تر باشد، مسئولان و دستگاه‌ها نیز جرئت بیشتری برای اقدام خواهند داشت؛ اما وقتی حضور مردم کاهش پیدا کند، این دستگاه‌ها یا سکوت می‌کنند یا عقب‌نشینی می‌کنند و بهترین وضعیت ممکن، تبدیل شدن به یک «تماشاگر» است. 🔺در همین بخش، او به وقایع ۱۸ و ۱۹ دی اشاره کرد و گفت در آن فتنه، افرادی در میدان به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته‌اند و حتی «لخت مادرزاد» شده‌اند، «مثله» شده‌اند و سوزانده شده‌اند؛ و در چنین شرایطی، باید همان زمان در همان مکان با آنها برخورد قضایی قاطع صورت می‌گرفت و اعدام می‌شدند. ⁉️با این حال، سؤال اصلی او این بود که اعتراض عمومی چه زمانی نتیجه می‌دهد؟ زمانی که «حضور مردم» و «مطالبه‌گری مردم» وجود داشته باشد. 💢 برای مطالعه قسمت پایانی اینجا کلیک کنید

🎞 روایت تبیینی از موکب تبیینی بصیرتی ج ۹۵ | ۲۲ شهریورماه (۸/۸) 🔰قسمت پایانی 🔶اما آخرین بخش سخنرانی بار دیگر بحث را از میدان امنیتی به عرصه ادراک، مطالبه‌گری و نسبت نیروهای مذهبی با فضای سیاسی بازگرداند. سخنران گفت گاهی دشمن برای جامعه صحنه‌سازی می‌کند و نیروهای مذهبی ناخواسته وارد همان صحنه می‌شوند. 🔸یکی از نمونه‌های فعلی، «دوئیت قالیباف و جلیلی» است. او تأکید کرد که نباید همه مسائل را در سطح رقابت دو چهره سیاسی دید و باید از این سطح بالاتر رفت. آقای جلیلی و آقای قالیباف با همه بزرگواریشان، نباید تبدیل به تمام صورت مسئله شوند. 🔺برای توضیح این نگاه، سخنران دوباره به امام شهید ارجاع داد و پرسید آیا کسی امام را دیده بود که مسائل کشور را فقط به چند فرد تقلیل دهد؟ وقتی برخی می‌گفتند «همه دزدند»، امام شهید پاسخ می‌داد که باید «امیدآفرینی» کرد و نظام را ناکارآمد تصویر نکرد. 👌سخنران استدلال کرد که اگر تمام فکر و مطالبه ما به دو آدم یا چهار آدم تقلیل پیدا کند، در همان سطح حداقلی باقی می‌مانیم. اما اگر از بالا به مسئله نگاه کنیم، دایره مطالبه‌گری ما وسیع‌تر می‌شود. 🔺از همین منظر، او گفت دشمن می‌تواند حتی با خودِ مطالبات مردم کار کند. دشمن به بیانات، زبان، خواسته‌ها و سبک مطالبه‌گری مردم نگاه می‌کند و بر همان اساس برای آنها «مدل خواسته‌سازی» و «مدل مطالبه‌گری» تعریف می‌کند. اما اگر فرد یا جامعه بتواند نگاه خود را ارتقا دهد و خودش را از سطح مسائل کوچک‌تر بالاتر بکشد، آنگاه امکان اینکه دشمن خواست خود را بر او تحمیل کند کمتر می‌شود. 🔶جمع‌بندی امشب به این ترتیب، مجموعه سخنان نود و پنجمین جلسه موکب تبیینی بصیرتی، از پرسشی ظاهراً ساده («چرا جنگ شد؟») آغاز شد، اما در ادامه به یک زنجیره به‌هم‌پیوسته از مفاهیم رسید: نفوذ سیاسی، نفوذ اقتصادی، نفوذ امنیتی، نفوذ فرهنگی و اجتماعی؛ سپس بحران هویت، بحران مشارکت، بحران مشروعیت، بحران مقبولیت و بحران کارآمدی و در نهایت بحران امنیتی و جنگ. 👌سخنران تلاش کرد نشان دهد که از نگاه او، جنگ محصول یک حادثه ناگهانی یا تصمیم یک فرد نیست، بلکه نتیجه روندی مرحله‌به‌مرحله است که در آن فشار بر جامعه از مسیرهای مختلف دنبال می‌شود و در نهایت به حوزه امنیتی می‌رسد. 🔺در کنار این ادعاهای سیاسی و امنیتی که از سوی سخنران مطرح شد، بخش مهم دیگری از سخن او متوجه مسئولیت اجتماعی نیروهای مذهبی بود: اینکه نمی‌توان همه بار را بر دوش حکومت گذاشت و خود را از مسئولیت کنار کشید؛ باید به محله رفت، مردم را شناخت، نوجوان را جذب کرد، از تخصص معلم، پزشک و مکانیک استفاده کرد، مسجد را به نقطه ارتباط زنده با جامعه تبدیل کرد و با منطق «طبیب دوار بطبه» به سراغ مسائل واقعی مردم رفت. ❇️ جمع‌بندی نهایی جلسه را می‌توان در پیوند همین دو سطح فهم کرد: از نگاه سخنران، مسئله جنگ فقط در میدان نظامی تعیین تکلیف نمی‌شود؛ پیش از رسیدن به میدان، جامعه باید از چندین لایه بحران عبور کند و هر کدام از این بحران‌ها، از هویت و مشارکت تا مقبولیت و کارآمدی، می‌توانند زمینه‌ساز بحران بعدی شوند. 🔺در این چارچوب، حضور مردم برای او صرفاً به معنای شرکت در یک تجمع نیست؛ حضور، هم در انتخابات معنا دارد، هم در راهپیمایی و تجمع، هم در مطالبه‌گری و هم در مسئولیت‌پذیری اجتماعی. از همین رو، آنچه او در طول سخنرانی بارها به آن بازگشت، این بود که جامعه مذهبی نباید منتظر بماند دستگاه‌ها همه مشکلات را حل کنند؛ بلکه هر فرد باید به اندازه توان خود وارد میدان شود، ارتباط خود را با مردم حفظ کند و از «سرباز ولایت» بودن، معنایی عملی و اجتماعی بسازد. ✅در نهایت، نخ تسبیح این روایت، از نگاه سخنران، «حضور آگاهانه» است؛ حضوری که هم مانع فرسایش اجتماعی می‌شود، هم امکان مطالبه‌گری را افزایش می‌دهد و هم اجازه نمی‌دهد مطالبات جامعه از سوی دیگران تعریف و مدیریت شود. 🔺 در چنین نگاهی، پاسخ به سؤال «چگونه جنگ دیگری رخ ندهد؟» فقط در سطح موشک و پدافند و نهادهای امنیتی خلاصه نمی‌شود؛ بخشی از پاسخ در مسجد، محله، مدرسه، خانواده، انتخابات، تربیت نوجوان، ارتباط با متخصصان و حضور فعال مردم قرار دارد. ✅ سخنران در سراسر جلسه تلاش کرد این گزاره را به شکل‌های مختلف تکرار کند که اگر جامعه از درون نسبت به مسائل خود بی‌تفاوت شود، بحران‌ها یکی پس از دیگری به هم متصل می‌شوند؛ اما اگر مردم، نیروهای مذهبی و نهادهای اجتماعی نقش خود را بشناسند و به جای انتظار، به میدان بروند، دست‌کم بخشی از آن روندی که به تعبیر او می‌تواند به بحران امنیتی و جنگ منتهی شود، از درون جامعه با مقاومت و کنشگری مواجه خواهد شد. ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

🌙 روایت‌ها، مسیر یک جامعه را شکل می‌دهند... 🔶 در روزگاری که گاهاً غبار روایت‌های نادرست، حقیقت را پنهان می‌کند، رسالت ما ساختن، شنیدن و گفتن روایت درست است؛ روایتی که بر پایه بصیرت، وحدت و اندیشه شکل می‌گیرد. 🔰 موکب تبیینی بصیرتی 📖 موضوع امشب: «بررسی علت اختلافات ایران و آمریکا و راه حل آن» 🎙 سخنران: حجت‌الاسلام والمسلمین ابوطالبی 🗓 امشب ۲۷ شهریور 🕙 ساعت ۲۲ 📍 قم، خیابان شهید صدوقی، روبروی کوچه ۴۱ حضور همه علاقه‌مندان، اساتید، طلاب، دانشجویان و عموم مردم در این نشست آزاد و موجب افتخار است. ✅ «وحدت کلمه و اتحاد مقدس، از اصولی‌ترین نیازهای امروز کشور است.» مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) ــــــــــــــــــــــــــــ #موکب_بصیرتی #جهاد_تبیین #حوزه_علمیه_قم #بسیج_اساتید #بصیرت #امام_حسین #وحدت #ایران #جنگ_رمضان #موکب_تبیینی #پوستر #جنگ_رمضان #ابوطالبی ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

📝 #یادداشت | دفاع مقدس؛ تبلور مسئولیت اجتماعی روحانیت ✍🏼حجت‌الاسلام سیدنواب موسوی   هفته دفاع مقدس، فرصتی برای بازخوانی یکی از مهم‌ترین جلوه‌های پیوند ایمان، مردم و مسئولیت اجتماعی در تاریخ انقلاب اسلامی است؛ پیوندی که حضور روحانیت در آن، جایگاهی ویژه دارد. 🔶امام خمینی(ره) در منشور روحانیت، با تجلیل از شهدای حوزه و روحانیت، آنان را نمونه‌ای از روحانیت متعهدی معرفی می‌کند که در هنگامه خطر، میان علم و عمل، حوزه و جامعه و تبلیغ و مجاهدت فاصله‌ای نمی‌دیدند. 👌از نگاه امام، روحانیت اصیل باید در کنار مردم و در مسیر دفاع از اسلام و ارزش‌های الهی، مسئولیت خود را ایفا کند. 🔺این حقیقت در دفاع مقدس، در حضور روحانیون در جبهه‌ها، تبلیغ و هدایت معنوی رزمندگان، پشتیبانی فرهنگی و ارتباط با خانواده‌های شهدا و ایثارگران نمود یافت. ✅بر اساس آمارهای منتشرشده، هزاران نفر از روحانیون و طلاب در طول جنگ تحمیلی در جبهه‌ها حضور یافتند و صدها نفر از آنان به شهادت رسیدند؛ این آمارها نشان می‌دهد بیشترین شهید در میان اقشار متعلق به روحانیاست، آماری که نشان می‌دهد روحانیت، دفاع مقدس را صرفاً از جایگاه سخن و تبلیغ دنبال نکرد، بلکه در میدان عمل نیز در کنار رزمندگان و مردم حضور داشت. ♦️ بنابراین، نقش روحانیت را نمی‌توان تنها در یک عنوان خلاصه کرد؛ بخشی از این نقش، حضور مستقیم در میدان و بخشی دیگر، هدایت فکری و معنوی جامعه بود. 🔺این حضور به دوران دفاع مقدس هشت ساله محدود نماند. روحانیون و طلاب در بحران‌های مختلف جامعه، از حوادث طبیعی مانند سیل و زلزله تا همه‌گیری کرونا، در عرصه‌های امدادرسانی، خدمت‌رسانی، مواسات، تغسیل و تدفین جان‌باختگان و حمایت از خانواده‌های آسیب‌دیده مشارکت کردند. 🔺در بسیاری از این عرصه‌ها، گروه‌های جهادی حوزوی با سازمان‌دهی نیروهای مردمی، توزیع کمک‌های مؤمنانه و حضور میدانی، نقش مؤثری در کاهش آلام مردم ایفا کردند. ✅ تأثیر این حضور، افزون بر کمک‌های مستقیم، در تقویت همبستگی اجتماعی، امیدآفرینی و پیوند میان مردم و نهادهای دینی نیز قابل مشاهده است. ✅ در منظومه فکری رهبر شهید انقلاب نیز دفاع مقدس صرفاً مجموعه‌ای از عملیات‌های نظامی نیست؛ بلکه حامل ایمان، مجاهدت، فداکاری و تجربه‌ای تاریخی برای ملت ایران است و ایشان بر ضرورت حفظ و انتقال حقیقت و روح حاکم بر آن به نسل‌های آینده تأکید کرده‌اند. ⁉️از این منظر، مهم‌ترین پرسش امروز آن نیست که روحانیت در گذشته چه کرد؛ بلکه این است که میراث آن حضور چگونه باید به مسئولیت امروز تبدیل شود؟ 🔶بحران‌های امروز، الزاماً در قالب جنگ نظامی ظاهر نمی‌شوند. مسائل فرهنگی، اجتماعی، اعتقادی و رسانه‌ای، نیازمند شناخت دقیق، گفت‌وگوی عالمانه، تبیین مستند و حضور مسئولانه هستند. ✅روحانیتِ تراز انقلاب اسلامی، در منطق امامین انقلاب، روحانیتی است که علم را از جامعه جدا نمی‌کند، مردم را در دشواری‌ها تنها نمی‌گذارد و در برابر مسائل روز، به جای انفعال، مسئولانه وارد میدان می‌شود. 🔹دفاع مقدس هشت ساله، فقط خاطره یک نسل نیست؛ درسِ ماندگارِ مسئولیت است: 🔺هر زمان که جامعه با تهدید و بحران روبه‌رو شود، عالِمِ دین باید در سنگر معرفت، هدایت، تبیین و خدمت، در کنار مردم باشد. #هفته_دفاع_مقدس #روحانیت #دفاع_مقدس #تبیین #حوزه_علمیه #امامین_انقلاب ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

🎬 #کلیپ | برشی از سخنرانی با موضوع "پیامبر اسلام و یهود"، در موکب تبیینی-بصیرتی 📌"پیامبر و یهود" 🎤 حجت‌الاسلام والمسلمین استوارمیمندی (1⃣) #بصیرت #موکب_تبیینی #تحلیل_سیاسی #نشست_های_بصیرتی #حکومت_اسلامی #جنگ_رمضان #یهود #استوارمیمندی ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

📸 #گزارش_تصویری موکب تبیینی- بصیرتی ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵ 🔶 موضوع: بررسی عملکرد پهلوی اول و دوم 👤 مهمان: حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی اسکندری 🔗 متن روایت موکب تبیینی #اسکندری ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات