🎞روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱٠۶ | ۲ مهرماه (۹/۱۱)
🔰قسمت نهم
🔷او گفت انتخابات بعدی ریاست‌جمهوری و انتخابات مجلس و شوراهای شهر نیز در راه‌اند و اگر جامعه‌ای می‌خواهد افراد خاصی را انتخاب کند، باید از همین امروز، در خانواده، محله، مسجد و پایگاه، کار تبیینی انجام دهد؛ نه اینکه بعد از انتخابات و شکست، مسئولیت را گردن شورای نگهبان بیندازد.
🔷در انتخابات سال ۱۳۹۲ نیز همین اتفاق افتاد و نیروهای انقلابی با یکدیگر رقابت کردند و آقای روحانی پیروز شد. او نتیجه‌گیری کرد که هر کس باید سهم و وظیفه خودش را بپذیرد.
⁉️در پرسش دوم، یکی از حاضران درباره بحران‌های جنسی و آثار بی‌حجابی در کشورهای غربی، به خبر تلویزیون درباره انگلستان و گزارش تعرض به حدود چهار هزار و پانصد زن اشاره کرد و از سخنران خواست این مسئله را به رئیس‌جمهور منتقل کند و از دولت بخواهد لایحه عفاف و حجاب را بپذیرد و اجرا کند تا جامعه ایران پیش از رسیدن به شرایط مشابه، راه پیشگیری را در پیش بگیرد.
🔺سخنران در پاسخ گفت آثار آنچه امروز در حوزه فرهنگ اتفاق می‌افتد ممکن است پنج یا ده سال دیگر خودش را نشان دهد: بلوغ زودرس، ازدواج دیرهنگام، عدم تشکیل خانواده، بحران جمعیت و پیامدهای دیگر.
او مدعی شد حتی کسانی که این فرآیندها را طراحی می‌کنند، از پیامدهای آن اطلاع دارند و برای نمونه به مصاحبه‌ای سفیر انگلستان در تهران و پخش آن از بی‌بی‌سی اشاره کرد.
⚠️مشکل فقط قانون نیست، بلکه برخی دولتمردان اساساً این مسئله را اولویت خود نمی‌دانند؛ زیرا می‌گویند با شعاری غیر از این رأی آورده‌ایم و اگر از آن شعار برگردیم، رأی خود را از دست می‌دهیم. بنابراین از نگاه سخنران، جامعه باید روی انتخاب‌های خودش دقت بیشتری داشته باشد.
👌او در ادامه تأکید کرد که همه بحث را نباید به «قانون عفاف و حجاب» محدود کرد. او گفت در ستاد امر به معروف هفت قانون موجود دارند که همین الان اجرا نمی‌شود؛ بنابراین با ابلاغ قانون هشتم، لزوماً اتفاق تازه‌ای رخ نخواهد داد.
⚠️مشکل اجراست نه کمبود قانون. او دوباره به شهرهایی اشاره کرد که دادستان وارد عمل شده و گفت در همان جاهایی که مدعی‌العموم دستور داده، بخشی از مشکل جمع شده است.
👌سخنران البته در همین بخش تصریح کرد که همه استانداران دولت را نمی‌توان با یک چوب سنجید و در ادامه گفت به استان‌های زیادی سفر کرده و به جز یکی دو استان، در بیشتر استان‌ها استانداران منصوب دولت پزشکیان را افرادی خوب، انقلابی و پای‌کار دانسته است.
🔺از سیستان و بلوچستان و کردستان، با اکثریت اهل سنت، تا مناطق شیعه‌نشین، با مسئولانی نشسته و گفت در مسائل اخیر کردستان یکی از آرام‌ترین استان‌های کشور بوده و حتی سنندج به تعبیر او از قم و تهران آرام‌تر بوده است. پس نقد دولت به معنای نفی همه مسئولان آن نیست و خوبی‌ها نیز باید گفته شود.
🔷او سپس اصل بحث را به مسئولیت مدیران بازگرداند: ما همین حالا قانون اخلاق حرفهای، گزینش و حراست داریم؛ چرا اجرا نمی‌شوند؟ داشتن قانون به‌خودی‌خود مزیت نیست.
👌وقتی مدیر مسئول اجرای قانون، خودش به قانون مورد اختلاف اعتقاد ندارد، مشکل اصلی از سطح قانون فراتر می‌رود و به انتخاب مدیر برمی‌گردد. بنابراین راه‌حل از نظر او، اصلاح انتخاب‌هاست.
🔶در همین جا، دوباره به بحث ظهور بازگشت: اگر امام زمان(عج) امروز بیاید و بگوید اینستاگرام را ببندید، آیا مردم می‌پذیرند؟ سخنران پاسخ را به واقعیت اجتماعی گره زد و گفت اگر جامعه واقعاً چنین حکمی را بپذیرد، باید آثار آن در انتخاب‌های مردم نیز دیده شود. بنابراین باید واقعیت جامعه را دید و از آنجا جهاد تبیین را آغاز کرد.
🔺او گفت امام شهید بارها بر جهاد تبیین تأکید کرده بود، اما ما این کار را درست انجام نداده‌ایم؛ نسل جوان را توجیه نکرده‌ایم، اهداف رهبر را درست توضیح نداده‌ایم و دستاوردهای انقلاب را نتوانسته‌ایم به نسل جدید منتقل کنیم.
🔷برای مثال، به ماجرای سال ۱۴۰۱ اشاره کرد و گفت وقتی آشوبگران را به عسلویه بردند و بخشی از آنان تنها نیم‌روز آنجا بودند، بعد از بازگشت اعتراف می‌کردند که تصور نمی‌کردند ایران تا این اندازه پیشرفته باشد. این نشان می‌دهد ما چیزی را که در کشور ساخته شده، نتوانسته‌ایم به نسل خودمان منتقل کنیم.
🔷او سپس با یک مثال آماری، اهمیت رسانه را توضیح داد: ایران حدود هزار شهر دارد. اگر در هر شهر در یک ماه فقط یک اتفاق بد رخ دهد، در مقیاس کشور هزار خبر منفی تولید می‌شود؛ اما یک رسانه مخالف می‌تواند همین هزار اتفاق را در یک چرخه خبری به هزاران خبر و روایت تبدیل کند و هر شب ده‌ها خبر منفی به مخاطب بدهد.
🔺در مقابل، اگر در هر شهر حتی ده خبر خوب داشته باشیم، ده هزار خبر مثبت تولید می‌شود، اما ما حتی نمی‌توانیم دو خبر مثبت را درست به جوان خودمان منتقل کنیم، این ضعف ماست.
💢برای مطالعه قسمت دهم اینجا کلیک کنید
🎞روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱٠۶ | ۲ مهرماه (۱۰/۱۱)
🔰قسمت دهم
🔷او به مسئله کار فرهنگی در اینستاگرام نیز با همین نگاه حمله کرد و گفت نمی‌شود در زمینی که دشمن طراحی کرده، با دو پیام روزانه آیه قرآن تصور کرد که کار فرهنگی جدی انجام شده است. فرد همان روز دو آیه قرآن می‌بیند، اما در همان فضا صدها تصویر مستهجن، خبر منفی و محتوای ضدانقلاب نیز مصرف می‌کند.
⚠️بعد از دو ماه، پیام‌های فرهنگی کم می‌شود؛ چهار ماه بعد، همان فرد منتقد می‌شود؛ شش ماه بعد، معترض. به همین دلیل، سخنران با تأکید بر تخصص چندین‌ساله خودش در مطالعه صهیونیسم، هشدار داد که نمی‌توان بدون شناخت زمین بازی دشمن، در همان زمین وارد کار فرهنگی شد.
🔻او در ادامه گفت بخشی از نیروهای انقلابی به خاطر مسئله رفع فیلتر به پزشکیان رأی داده‌اند و بعد همان افراد او هستند. جامعه باید از خودش آغاز کند؛ خانواده را اصلاح کند؛ زیرا «الناس علی دین ملوکهم». علامه جوادی آملی با تعبیر به این مضمون که «جسم مسئولان، روح مردم است»، به رابطه مدیر و جامعه اشاره دارد.
🔷اگر کسی می‌گوید من رأی ندادم، نمی‌تواند همه مسئولیت اجتماعی را از خودش سلب کند؛ بالاخره جامعه انتخاب کرده است و انتخاب مسئولان بازتابی از وضعیت جامعه است.
🔷در ادامه، سخنران مثال میانکاله را مطرح کرد که مردم ناراحت شدند و زنان چادری، زنان محجبه، روحانیون، سپاه و بسیج به ساحل آمدند و نسبت به برخی مظاهر بی‌پروایی اعتراض کردند. استدلال او این بود که وقتی مردم بخواهند، امکان جمع شدن یک مسئله وجود دارد و همان‌طور که ملت در برابر آمریکا ایستاده است، در مسائل اجتماعی نیز می‌تواند مطالبه‌گر باشد.
🔺او گفت آمریکایی‌ها و اعوان و انصارشان نیز در نهایت از بین خواهند رفت، اما تا آن زمان مردم وظیفه دارند مسئولیت خودشان را انجام دهند.
⁉️در پرسش سوم، یکی از حاضران به‌طور جدی‌تر مسئله ضمانت اجرایی قوانین را مطرح کرد. پرسش این بود که اگر انتخاب مردم باعث شکل‌گیری دولت و مجلس فعلی شده، وقتی قوانین اجرا نمی‌شوند چه کسی باید پاسخگو باشد؟ آیا ضمانت اجرا وجود دارد؟ اگر مجلس تعطیل است و رئیس مجلس یا ساختار آن تصمیمی می‌گیرد که مورد اعتراض است، چه کسی باید اقدام کند؟ و از طرف دیگر، اگر مردم آموزش درست ندیده‌اند و از کودکی و مدرسه و آموزش و پرورش تا دانشگاه برای آنان تبیین لازم صورت نگرفته، این مسئولیت بر عهده چه کسی است؟ آیا آموزش و پرورش که زیرمجموعه دولت است، نباید پاسخگو باشد؟
🔺سخنران در پاسخ گفت دقیقاً همین پرسش، پاسخ را به مردم بازمی‌گرداند: «مجلس را چه کسی انتخاب کرد؟» او گفت رهبر شهید بالاترین درجه مردم‌سالاری را در ایران پیاده کرده است و بنابراین اگر مجلس تعطیل می‌شود، همه نمایندگان باید اعتراض کنند.
🔺وی با اشاره به پیگیری برخی نمایندگان انقلابی در این زمینه گفت، یک گل بهار نمی‌شود و نمی‌توان با چند نماینده انتظار داشت کل ساختار مجلس تغییر کند.
🔷درباره ضمانت اجرا نیز سخنران معتقد بود این‌طور نیست که جمهوری اسلامی قانون نداشته باشد یا ضمانت اجرا نداشته باشد. بهترین قوانین را در نظام جمهوری اسلامی داریم، اما گاهی مسئول دغدغه اجرای قانون را ندارد. او دوباره به پیام‌های رهبری به مجلس، دولت و قوه قضائیه بازگشت و گفت باید آنها را این‌بار نه فقط به‌عنوان پیام رسمی، بلکه از منظر یک مطالبه‌گر خواند. همین امر نشان می‌دهد رهبر چرا باید خود وارد جزئیات مطالبه‌گری شود.
👌در عین حال، او تأکید کرد بعد از حوادث اخیر، تحولات خوبی در قوه قضائیه شروع شده و باید از این اقدامات حمایت کرد. حمایت از قوه قضائیه باید در پلاکاردها و شعارها نیز دیده شود: «آقای قوه قضائیه، ما پشت شما هستیم، ادامه بده». اما در عین حال باید مطالبه هم کرد.
🔺سخنران در اینجا مثالی از شهید رئیسی آورد و گفت مگر شهید رئیسی رئیس قوه قضائیه نبود؟ همان قوانین را داشت، همان ساختار را داشت، اما با مدیریت دغدغه‌مند، اقدامات متفاوتی انجام می‌شد. پس مشکل بنیادی کشور صرفاً نبود قانون یا نبود ضمانت اجرا نیست؛ یکی از مسائل مهم، انتخاب مدیر دغدغه‌مند و مسئولیت‌پذیر است.
👌او در بخش پایانی پاسخ خود، بر امیدواری‌اش نسبت به آینده تأکید کرد و گفت با توجه به حضور مردم در میدان و نوع مدیریت رهبر شهید، به تحولات آینده امیدوار است. در ماه‌های آینده ممکن است تحولات قابل‌توجهی در ساختار مدیریتی، اقتصاد، حوزه نظامی و سیاست رخ دهد؛ تحولاتى که به اعتقاد او در نتیجه حضور مردم، مدیریت رهبری و فشار افکار عمومی بر مسئولان رقم خواهد خورد.
💢برای مطالعه قسمت پایانی اینجا کلیک کنید
🎞روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱٠۶ | ۲ مهرماه (۱۱/۱۱)
🔰قسمت پایانی
♦️اما در کنار این نقدها، او اصرار داشت تصویر کلی از مسئولان تحریف نشود. گفت کشور شاید حدود ده هزار مسئول داشته باشد و اگر فرض کنیم صد نفر یا دویست نفر دزد باشند، این تازه یک یا دو درصد است؛ بنابراین نمی‌توان گفت «همه مسئولان دزدند» یا «همه فلان‌اند».
✅۹۸ درصد مسئولان پاک‌اند و نباید با تعمیم موارد فساد، همه مدیران را تخریب کرد. در عین حال، همان یک یا دو درصد نیز برای جمهوری اسلامی زیاد است و باید با آنان برخورد جدی شود. سخنران تأکید کرد مردم حتی از یک دزد در قوه قضائیه نیز عبور نمی‌کنند، زیرا توقع آنان «عدل علی» است.
🟡در نهایت، او به یک تصور نادرست درباره مردم که "مردم دیگر حکومت اسلامی نمی‌خواهند" بازگشت و این برداشت را رد کرد و برعکس گفت مردم حتی از بسیاری از مسئولان جلوترند؛ مردم حکومت اسلامی و حکومت عدل علی(ع) می‌خواهند.
✅آنچه باید اصلاح شود، انتخاب‌ها و عملکردهاست. از همین رو، بار دیگر پرسید چرا باید رهبر رئیس‌جمهور را عزل کند وقتی رئیس‌جمهور بر اساس قانون انتخاب شده است؟ اگر قرار باشد رئیس‌جمهور تغییر کند، مجلس راه استیضاح دارد و اگر تخلفی صورت گرفته باشد، قوه قضائیه نیز وظیفه دارد به آن رسیدگی کند. نباید با سخنان خارج از چارچوب، برای کشور هزینه ساخت. وظیفه مردم، حمایت، نقد و مطالبه‌گری به‌جا است.
🔶جمع‌بندی امشب
آنچه در این سخنرانی به هم پیوند خورد، یک سلسله مفاهیم جدا از هم نبود. سخنران از «مردم» شروع کرد تا توضیح دهد از نگاه او چرا استمرار انقلاب و تحقق وعده‌های آینده، بدون حضور اجتماعی مردم ممکن نیست؛ سپس از «دولت» سخن گفت تا نشان دهد اگر مردم در تراز خاصی قرار گرفته‌اند، ساختار مدیریتی نیز باید در همان تراز، به‌ویژه در اقتصاد، فرهنگ و فضای مجازی، مسئولیت بپذیرد؛ و در نهایت به «مطالبه‌گری» رسید تا مرز میان مطالبه قانونی و اختلاف‌افکنی را روشن کند.
✅منطق تاریخی او نیز برای تثبیت همین نکته بود:
از صفین و حکمیت تا تنهایی امام حسن(ع)، شهادت مسلم و کربلا و حتی شکست یاران مختار، یک خط مشترک در روایت او دیده می‌شد؛ جایی که اصل مطالبه یا حقانیت یک جریان ممکن بود درست باشد، اما اختلاف، تأخیر، ترس، تصمیم نابجا یا خطای درون‌جبهه‌ای می‌توانست نتیجه میدان را تغییر دهد.
🔺بنابراین از نگاه او، مردم باید همزمان سه ویژگی را حفظ کنند: حضور، بصیرت و انضباط در مطالبه‌گری؛ زیرا مطالبه‌ای که به فحاشی و اختلاف تبدیل شود، حتی اگر از یک درد واقعی آغاز شده باشد، می‌تواند خود به بخشی از مشکل تبدیل شود.
🔷جمع‌بندی نهایی سخنران نیز بر همین دوگانه استوار بود:
جامعه‌ای که خود را برای آینده‌ای بزرگ و برای تحقق وعده‌های الهی آماده می‌داند، نمی‌تواند مسئولیت خود را فقط به رأی دادن یا صرفاً اعتراض کردن محدود کند.
🔺چنین جامعه‌ای باید در انتخاب مسئول، در مطالبه از مسئول، در دفاع از نقاط مثبت، در نقد نقاط منفی و در مراقبت از وحدت عمومی نقش داشته باشد.
🔻در سوی دیگر، دولت و دیگر ارکان حاکمیت نیز نمی‌توانند با تکیه بر اینکه «قانون وجود دارد» مسئولیت خود را تمام‌شده بدانند؛ قانون باید اجرا شود، مدیریت باید دغدغه‌مند باشد و در شرایطی که کشور با جنگ، فشار اقتصادی و جنگ رسانه‌ای روبه‌روست، به تعبیر سخنران، آرایش متناسب با میدان در حوزه اقتصاد و فرهنگ نیز ضروری است.
🔷در چنین قرائتی، مردم و مسئولان دو طرف یک معادله‌اند: مردم در تراز خود مطالبه می‌کنند و مسئولان نیز باید در تراز مسئولیتی که پذیرفته‌اند پاسخگو باشند.
✅و در نهایت، پیام اصلی این جلسه را می‌توان در مرزی جست‌وجو کرد که میان «حمایت» و «مطالبه‌گری» ترسیم شد. نه دفاع از دولت باید به معنای چشم‌پوشی از خطاها باشد و نه نقد دولت باید به نفی ساختار، تخریب مسئولان یا ایجاد اختلاف منجر شود.
✅سخنران بر این باور بود که جامعه برای عبور از فشارهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و رسانه‌ای، هم به مردمِ در میدان نیاز دارد و هم به مسئولِ پاسخگو؛ هم به شور نیاز دارد و هم به عقل؛ هم به آرمان نیاز دارد و هم به سازوکار قانونی.
🔺از نگاه او، اگر این سه‌گانه "حضور مردم، مدیریت مسئولانه و مطالبه‌گری منضبط" در کنار یکدیگر باقی بماند، همان مردمی که امروز در موکب، خیابان، مسجد، میدان سیاسی و عرصه‌های اجتماعی حضور دارند، می‌توانند مرحله بعدی این مسیر را نیز رقم بزنند؛ مسیری که به تعبیر قائد شهید "تمام شدن کار توسط مردم" ترسیم شود.
#جهاد_تبیین #جنگ_رمضان #وحدت #ولایت_فقیه
┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄
روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
📝 #یادداشت | جنگ تمدن‌ها بر بستر جغرافیا؛ چرا استکبار از ایرانِ قوی هراس دارد؟
🔼نگاهی ریشه‌شناسانه به فلسفه تقابل استکبار جهانی با جمهوری اسلامی ایران
✍🏼عابدین غفاری
🔸جبهه تقابل، فراتر از مرزهای سیاسی
در تحلیل دقیق تحولات راهبردی منطقه و جهان، اگر تقابل میان جمهوری اسلامی ایران و نظام سلطه به‌سرکردگی ایالات متحده آمریکا و استکبار جهانی را صرفاً در سطح منازعات سیاسی، اقتصادی یا منافع ژئوپلیتیک متعارف تقلیل دهیم، دچار خطای محاسباتی بزرگی شده‌ایم.
🔺ذات این تقابل، ریشه‌ای عمیق‌تر در سطح هویت و توسعه تمدنی دارد. به تعبیر قائد شهید امت امام خامنه ای قدس سره الشریف، مسئله اصلی دشمن با ایران، نه صرفاً هسته‌ای یا حقوق بشر و موشکی، بلکه با اصل وجودی و ژرفای تمدنی این مرزوبوم است.
🔶۱. اهداف راهبردی استکبار از جنگ‌پنداری و مهار ایران
طراحی جنگ‌های ترکیبی، تحریم‌های همه‌جانبه، عملیات روانی و تلاش برای درگیرسازی ایران در بحران‌های پیرامونی، از سوی استکبار با چند غایت مشخص دنبال می‌شود:
🔹کوچک‌سازی ژئوپلیتیک و ذهنی:
تلاش برای تقلیل دادن نقش منطقه‌ای و جهانی ایران و القای ناتوانی در مدیریت کلان.
🔹عقب‌نگه‌داشتن علمی و فناورانه:
جلوگیری از دستیابی کشور به مرزهای دانشِ پیش برنده و انحصاری کردن قدرت در دست الگوهای غربی.
🔹مصرفی و وابسته نگه داشتن اقتصاد:
ممانعت از تکوین اقتصاد مقاومتی و درون‌زا و تبدیل جامعه ایران به بازاری برای مصرف کالاهای غربی و وابستگی ساختاری.
🔺هدف نهایی از این زنجیره راهبردها، فروپاشی هویت ایرانی-اسلامی است؛ چرا که استکبار به خوبی می‌داند تا زمانی که این هویت ریشه‌دار زنده و پویاست، سلطه همه‌جانبه بر این منطقه راهبردی ناممکن خواهد بود.
🔶۲. هویت ایرانی؛ بستر زاینده تمدن نوین اسلامی
هویت تاریخی و اسلامی ملت ایران، دارای ویژگی‌های منحصربه‌فردی است که ظرفیت ذاتی «تمدن‌سازی» را دارد.
✅آمیختگی آموزه‌های متعالی اسلام ناب محمدی (ص) با روحیه حق‌طلبی، استکبارستیزی و پیشینه فرهنگی ایران، ترکیبی را پدید آورده است که نه تنها تسلیم قالب‌های مدرنیته غربی نمی‌شود، بلکه خود ارائه‌دهنده الگویی نوین از حکمرانی مبتنی بر دین و مردم‌سالاری دینی است.
دشمنی نظام سلطه با ایران، در حقیقت دشمنی با شکل‌گیری «تمدن نوین اسلامی»است. آنها می‌دانند که ظهور این تمدن، پایان‌بخش دورانِ یک‌قطبی و هژمونی لیبرال‌دموکراسی غرب در جهان خواهد بود.
🔶۳. فلسفه مقاومت؛ حفظ ایران برای اعتلای اسلام
در منطق دفاعی و اندیشه سیاسی انقلاب اسلامی، یک پیوند ناگسستنی میان حفظ وطن و حفظ اسلام وجود دارد. دفاع از ایران، دفاع از خاک نیست؛ بلکه حراست از خیمه‌گاه اسلام و پایگاهِ نشر ارزش‌های الهی و انسانی است.
✅«جنگ ما برای حفظ ایران است و ایران برای حفظ اسلام است.» این گزاره راهبردی، نقشه راه بصیرتی ملت ایران و مجاهدان در جبهه‌های گوناگون است.
✅صیانت از استقلال، تمامیت ارضی و اقتدار ایران اسلامی، پیش‌شرطِ حتمی تحقق رسالت تاریخی امت اسلامی در برپایی قسط و عدل جهانی است.
👌امروز رسالت خطیر نخبگان حوزوی و دانشگاهی، به‌ویژه اساتید، پژوهشگران و نهادهای انقلابی نظیر مساجد، پایگاه‌های بسیج و حوزه‌های علمیه، تبیین دقیق این هندسه تقابل است.
🔺شناخت این واقعیت که جنگ امروز، جنگ تمدن‌ها و هویت‌هاست، به جامعه بصیرت لازم را برای تبدیل تهدیدها به فرصت اعطا می‌کند.
‼️عبور از توطئه‌های دشمنان و رسیدن به قله‌های پیشرفت تمدنی، در گروی حفظ وحدت ملی، تقویت سرمایه اجتماعی، تکیه بر توان داخلی و استقامت در مسیر روشنِ آرمان‌های انقلاب اسلامی و ولی امر مسلمین است.
🗓 ۸مهر ۱۴۰۵
#ایران_قوی #ولی_فقیه #بصیرت_افزایی #جهاد_تبیین #غفاری
┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄
روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
📸 #گزارش_تصویری موکب تبیینی- بصیرتی ۱ مهرماه ۱۴۰۵
🔶 موضوع: «وقت ایستادن؛ منطق اقدام و صبر در مکتب اهلبیت علیهم‌السلام»؛
👤 حجت‌الاسلام والمسلمین شریفی
🔗 متن روایت موکب تبیینی
#شریفی
┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄
روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
🎞#روایت_تبیینی از #موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۵ | ۱مهرماه (۷/۱)
📌موضوع: وقت ایستادن؛ منطق اقدام و صبر در مکتب اهلبیت علیهم‌السلام
👤مهمان: حجت‌الاسلام والمسلمین ابوذر شریفی
🔷صدوپنجمین جلسه موکب تبیینی بصیرتی، در فضایی با حال‌وهوای دفاع مقدس برگزار شد. استقبال مردم خوب بود و همچون شب‌های گذشته، پیش از آغاز سخنرانی سوره فتح قرائت شد، سرود جمهوری اسلامی ایران طنین انداخت و پس از آن صلوات خاصه حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌علیها خوانده شد.
♦️تقریباً هر یک ربع نیز یک دسته عزاداری و خون‌خواهی امام شهید از برابر موکب عبور می‌کرد و حاضران در موکب و سخنران، در حالی که ایستاده بودند، با شعارهای دسته‌ها همراهی می‌کردند.
🔷مجری برنامه حجت‌الاسلام بهرمن نیز سخن خود را در همین فضای سیاسی و اجتماعی آغاز کرد و ضمن گرامی‌داشت حضور مردم، از سخنرانی رئیس‌جمهور یاد کرد و آن را مقتدرانه دانست. سپس در قالب شعری که برای رئیس‌جمهور خواند، تأکید کرد که ایستادن در برابر قدرت‌های پوشالی و نترسیدن از اخم آنان، نشانه شجاعت و اقتدار است:
«الا ای آنکه پیش دشمنان سینه سپرداری
یک امشب را ملالی نیست لاتی گام برداری
چه خوش از اخم قدرت‌های پوشالی نترسیدی
ببین، هم می‌شود، هم می‌توانی، هم جگر داری
نشان دادی به دنیا عکس آقای شهیدم را
دمت گرم و سرت خوش باد کز حالم خبر داری
به یاد مشت‌های مردم مبعث افتادم
تو را وقتی که دیدم حرفهای شعله‌ور داری
اگر تا انتها محکم بیایی با همین فرمان
خدا داند دعای ملتی را پشت سر داری»
🔶حجت‌الاسلام والمسلمین ابوذر شریفی سخن خود را با تسلیت وفات شهادت‌گونه حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌علیها و گرامی‌داشت هفته دفاع مقدس آغاز کرد.
🔺او یاد شهدا و امام شهدا را گرامی داشت و به‌طور ویژه از «امام شهید» یاد کرد و او را از سردمداران دفاع مقدس اول و دوم و شهید دفاع مقدس سوم دانست. همچنین رحلت مرجع عالی‌قدر، حضرت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی را تسلیت گفت و برای ایشان طلب رحمت کرد.
👆او سپس به سخنان رئیس‌جمهور اشاره کرد و گفت که این سخنرانی دل علاقه‌مندان را شاد کرده است. به تعبیر او، نمایش تصویر شهدای میناب، همان «دلبندان نازنین ایران‌زمین»، در یک تریبون جهانی، این پیام را داشت که جنایت علیه آنان فراموش نخواهد شد.
👆سپس با اشاره به شجاعتی که رئیس‌جمهور در آن تریبون از خود نشان داده بود، ابراز امیدواری کرد که این اقتدار و شجاعت استمرار پیدا کند، به‌خصوص در عرصه مبارزه با جنگ اقتصادی، تورم و فشار اقتصادی‌ای که بخش عمده آن متوجه مردم مستضعف است.
🤲او آرزو کرد که دولت نیز در این عرصه موفق باشد و یادآوری کرد که «رهبر شهیدمان» گفته است موفقیت این دولت، موفقیت همه است و بنابراین باید برای موفق شدن دولت تلاش کرد.
🔷در عین حال، سخنران گفت که گاهی رفتارهایی از گوشه و کنار دولت دیده می‌شود که برای او قابل توجیه نیست؛ از یک سو تأکید بر فرمان رهبر برای برجسته نکردن اختلافات وجود دارد و از سوی دیگر بعضی رفتارها با این مسیر سازگار به نظر نمی‌رسد. سخنران در نهایت ابراز امیدواری کرد که مسیر ادامه کار با همان مدل سخنرانی سازمان ملل پیش برود.
🔶اما بعد، سخنران از فضای سیاسی روز فاصله گرفت تا به پرسشی برسد که به گفته خودش، شاید در ظاهر ساده باشد، اما در واقع انسان را وارد یکی از پیچیده‌ترین مسائل زندگی و تاریخ می‌کند.
⁉️سؤال چنین بود: اگر حق را شناختیم، دانستیم حق چیست، حق با چه کسی است و مسیر حق کدام است، آیا وظیفه این است که بلافاصله بلند شویم و یک اقدام تند و تیز در جهت آن حق انجام دهیم، یا باید صبر کنیم، تدبیر کنیم، کوتاه بیاییم یا روش دیگری را انتخاب کنیم؟
🔸سؤال از نظر او، به‌خصوص در شرایط امروز، صرفاً یک پرسش نظری نبود. گاهی حق کاملاً روشن است؛ ظلمی اتفاق افتاده، حقی پایمال شده و حتی جنایتی رخ داده است. به‌عنوان مثال، خون «رهبر شهید» به زمین ریخته شده و اصل مطالبه حق در این قضیه برای انسان روشن است.
👌اما روشن بودن اصل حق، الزاماً به این معنا نیست که وظیفه همیشه یک اقدام فوری و سخت باشد. پرسش دقیق‌تر این است که در چنین شرایطی چه باید کرد؟ اگر امکان تحقق آن حق از طریق یک اقدام مشخص وجود نداشته باشد، وظیفه چیست؟ اگر اقدام فوری نتیجه‌ای کاملاً برخلاف چیزی که انتظار می‌رفت به بار آورد، چه باید کرد؟
🔻و از سوی دیگر، اگر صبر کردیم و گفتیم فعلاً دست نگه داریم، از کجا بفهمیم این صبر، تدبیر و دوراندیشی است، نه عقب‌نشینی غیرتاکتیکی، ترس یا تنبلی؟
💢برای مطالعه قسمت دوم اینجا کلیک کنید
🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۵ | ۱ مهرماه (۲/۷)
🔰 قسمت دوم
⁉️به تعبیر سخنران، این پرسش‌ها این روزها «کف خیابان» هستند و حتی در میان جبهه انقلابی اختلاف ایجاد کرده‌اند. موضوع انتقام خون رهبر شهید، از نظر اصل مطالبه، روشن است، اما اختلاف دقیقاً بر سر «چگونه» است.
🔸گروهی معتقدند باید همین امروز اقدام کرد؛ حتی در قالب تعابیری بسیار تند درباره ترامپ و نتانیاهو. سخنران برای نشان دادن این طیف از نگاه‌ها به نوشته‌ای اشاره کرد که در آن آمده بود اگر نویسنده جای رئیس‌جمهور بود، به آمریکا می‌رفت و حتی با دست خالی ترامپ را خفه می‌کرد.
🔺در نقطه مقابل، عده‌ای این نوع اقدام را نسنجیده می‌دانند و معتقدند باید فکر و بررسی کرد و زمان و شیوه درست را شناخت.
🔸مشکل دیگر این است که هر دو طرف یکدیگر را متهم می‌کنند: آنهایی که می‌گویند باید اقدام کرد، متهم به تندروی و بی‌فکری می‌شوند و آنهایی که می‌گویند باید تدبیر کرد و برنامه داشت، متهم می‌شوند که از ترس و محافظه‌کاری سخن می‌گویند.
⚠️سخنران هشدار داد که اگر این اختلاف‌ها به جایی برسد که مردم در کف خیابان به جای تمرکز بر مسئله اصلی، به جان یکدیگر بیفتند، به هم توهین کنند، «چنگ به صورت همدیگر بکشند» و صفوف خودی‌ها از هم گسسته شود، خود این وضعیت به یک مسئله مهم تبدیل خواهد شد.
🔷در چنین نقطه‌ای، سخنران شاخص هدایت را اهلبیت علیهم‌السلام معرفی کرد و گفت بهترین راه برای پاسخ به این پرسش‌ها، رجوع به قرآن و اهلبیت است. او توضیح داد که قصد ندارد پرونده قرآنی این بحث را باز کند؛ بلکه از موقعیت تاریخی روز کمک می‌گیرد.
🔺از نظر او، ایام پس از رحلت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و ماجرای سقیفه، فاصله میان رحلت پیامبر تا شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها، یکی از سخت‌ترین دوره‌های تاریخ اهلبیت و نیز از سنگین‌ترین امتحانات امت اسلامی است. پرسش این بود که در چنین شرایطی، خود اهلبیت چگونه رفتار کردند؟
🔺نخستین پاسخ سخنران این بود که اهلبیت همیشه به یک شکل عمل نکردند؛ و اتفاقاً همین نکته، کلید فهم بحث است. ممکن است اگر رفتارهای آنان را بدون توجه به شرایط تاریخی کنار هم بگذاریم، در ابتدا تناقضی ببینیم؛ اما از نگاه سخنران اینها رفتارهای متناقض نیستند، بلکه رفتارهایی هستند که بر یک منطق واحد استوارند.
🔷نمونه نخست، امیرالمؤمنین علیه‌السلام در ماجرای سقیفه است. به تعبیر سخنران، حضرت پس از سقیفه صبر کرد، اما این صبر به معنای سکوت مطلق یا رها کردن حق نبود. امیرالمؤمنین احتجاج کرد، سخن گفت، روشنگری کرد و با همسر و فرزندانش راه افتاد و درِ خانه مهاجران و انصار رفت و آنان را به حق الهی خود دعوت کرد.
👌بنابراین از حق کوتاه نیامد، اما دست به شمشیر هم نبرد. این نکته مهم بود: «صبر» در منطق امیرالمؤمنین، مساوی با کنار گذاشتن حق نبود.
🔸اما همین امیرالمؤمنین، در مقطع دیگری دست به شمشیر برد؛ نه یک‌بار، بلکه چنان شمشیر کشید که به تعبیر سخنران شمشیرش از خون دشمنان سیراب شد. فاصله میان این دو رفتار تقریباً بیست‌وپنج یا بیست‌وشش سال بود و مسئله مهم آن بود که مخالفانی که در دوران حکومت امیرالمؤمنین در برابر او قرار گرفتند، ظاهراً مسلمان بودند؛ کفار و مشرکان و خارج از قبله نبودند.
👌بنابراین با همان شخصیتی مواجهیم که در یک مقطع شمشیر نمی‌کشد و در مقطع دیگر شمشیر می‌کشد.
🔷در دوره میان این دو مقطع نیز امیرالمؤمنین علیه‌السلام نه خانه‌نشین بود و نه از جامعه کناره‌گیری کرد. سخنران بر این نکته تأکید کرد که حضرت در این بیست‌وپنج سال، عملاً به یک معاون و مشاور صدیق و مورد اعتماد سه خلیفه تبدیل شده بود؛ تا جایی که از هر سه نفر، تعبیر مشهور «لولا علی لهلک...» نقل شده است. یعنی در بسیاری از مسائل، امیرالمؤمنین صادقانه آنان را راهنمایی می‌کرد و برای مصالح جامعه اسلامی نظر می‌داد.
🔷سخنران برای روشن شدن این رفتار مثالی آورد: در یکی از جنگ‌ها که خلیفه دوم قصد حرکت به سمت جبهه ایران داشت، امیرالمؤمنین به او توصیه کرد خودش به میدان نرود.
‼️استدلال حضرت این بود که اگر خلیفه مسلمین و رأس جامعه وارد میدان جنگ شود، دشمن انگیزه بیشتری برای هدف گرفتن فرمانده و رأس جامعه پیدا می‌کند و اگر او کشته شود، پیامدهای سنگینی برای جامعه خواهد داشت. بنابراین امیرالمؤمنین نه تنها از رفتن او جلوگیری کرد، بلکه برای حفظ جان او استدلال کرد و راهنمایی صادقانه ارائه داد.
⁉️سخنران در مقام مقایسه پرسید اگر ما بودیم چه می‌گفتیم؟ آیا نمی‌گفتیم بگذارید برود تا کشته شود و ما از این مسئله خلاص شویم؟ اما امیرالمؤمنین علیه‌السلام این‌گونه رفتار نکرد.
💢برای مطالعه قسمت سوم اینجا کلیک کنید
🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۵ | ۱ مهرماه (۳/۷)
🔰 قسمت سوم
🔷نمونه دیگر، ماجرای خلیفه سوم بود. سخنران به تعبیر امیرالمؤمنین علیه‌السلام اشاره کرد که آن‌قدر از خلیفه سوم دفاع کردم که احساس کردم گناه کرده‌ام.
🔷سپس به اقدام عملی حضرت اشاره کرد: امام حسن و امام حسین علیهماالسلام را برای حفاظت از خلیفه سوم که در محاصره بود به خانه او فرستاد. بر اساس برخی نقل‌هایی که سخنران به آنها اشاره کرد، حتی در همین جریان آسیب‌هایی نیز به آنان وارد شد. پرسش روشن است: امیرالمؤمنین از چه کسی دفاع می‌کرد و چرا؟
🔻از سوی دیگر، بعد از دفن حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها، هنگامی که برای اعاده حیثیت و برای آنکه گفته نشود خلیفه بر دختر پیامبر نماز نخوانده است، تلاش شد صحنه‌ای ساخته شود و حتی بنا شد قبر حضرت را نبش کنند، رفتار امیرالمؤمنین یکباره کاملاً متفاوت شد.
🔸علی علیه‌السلام چنان غضب کرد و شمشیر کشید که هشدار داد اگر پایشان را از خطی که روی خاک کشیده بود جلوتر بگذارند، زمین را از خون آنان سیراب خواهد کرد. آنها غضب علی را دیدند و عقب‌نشینی کردند. همان علی که در یک جا غضب نمی‌کند، در جای دیگری چنان غضب می‌کند و در جمل و صفین و نهروان نیز چنان شمشیر می‌کشد که به تعبیر سخنران «بیا و تماشا کن».
‼️پس مسئله این نیست که یکی از این رفتارها درست و دیگری غلط بوده باشد. مسئله این است که باید «منطق رفتار» اهلبیت را کشف کرد. اگر اهلبیت «کلهم نورُ واحد» هستند، نباید تصور کرد رفتار آنان متناقض است؛ تفاوت در رفتار، نشانه تفاوت در شرایط و موضوعات است، نه تفاوت در اصول.
🔺همین سؤال در رفتار امام حسن مجتبی علیه‌السلام و امام حسین علیه‌السلام نیز خودش را به شکل پررنگ‌تری نشان می‌دهد. امام حسن علیه‌السلام بیش از شش ماه حکومت نکرد و در همان مدت، با وجود آنکه طبق برخی نقل‌ها اعداد بالایی برای سپاهش ذکر شده و حتی چهل هزار نفر و چند ده هزار نفر برای لشکر او گفته شده است، کار به صلح کشید.
⁉️پرسش روشن است: اگر امام حسن علیه‌السلام بر حق بود و معاویه بر باطل، چرا امام حسن اقدام نظامی خود را تا انتها ادامه نداد و صلح را پذیرفت؟
🔺سپس در نقطه مقابل، امام حسین علیه‌السلام قرار دارد که وارد صحنه نبرد شد، در حالی که یاران و یاوران کافی در اختیار نداشت. ظاهر این دو رفتار نیز می‌تواند برای کسی که فقط شکل بیرونی رفتار را می‌بیند متناقض جلوه کند. اما سخنران تأکید می‌کند که اگر معیار را «منطق اهلبیت» قرار دهیم، این تفاوت‌ها قابل فهم می‌شود.
🔺این منطق در دوره امام سجاد علیه‌السلام نیز تکرار می‌شود. در ماجرای قیام حرّه و حمله سپاه یزید به مدینه، امام سجاد از درگیر شدن مستقیم کنار می‌کشد و خودش را وارد دعوا نمی‌کند.
🔷سخنران حتی به برخی نقل‌ها اشاره کرد که بر اساس آنها، بعضی زنان و کودکان بنی‌امیه که در مدینه حضور داشتند، در خانه امام سجاد پناه داده شدند تا از آسیب سپاه یزیدی محفوظ بمانند. پرسش دوباره همان است: چرا امامی که حق را می‌شناسد، در شرایطی چنین رفتاری را انتخاب می‌کند؟
🔷سپس سخنران به امام صادق علیه‌السلام رسید و ماجرای معروف «یار تنوری» را به عنوان نمونه‌ای از کیفیت یار و معیار اقدام مطرح کرد. فردی از ایران نزد امام صادق آمد و گفت که گویا صد هزار نفر شمشیر به دست برای قیام آماده‌اند. امام صادق به جای ورود مستقیم به بحث، او را آزمایش کرد و فرمود وارد آتش شود.
‼️آن شخص ابتدا تصور کرد شاید امام به دلیل حرفی که زده ناراحت شده یا می‌خواهد او را تنبیه کند و از امام عذرخواهی کرد؛ اما سرانجام یکی از خواص امام وارد شد و امام همین خواسته را از او داشت او بلافاصله وارد آتش شد و پس از دقایقی امام از او خواست برود تنور را نگاه کند که دید آن فرد سالم روی آتش نشسته است.
⁉️سپس امام از او پرسید چند نفر مثل این فرد داریم؟ آن شخص پاسخ داد که حتی یک نفر هم نداریم. امام صادق فرمود ما خود می‌دانیم چه زمانی باید قیام کرد و چه زمانی نباید قیام کرد؛ زیرا صرف زیاد بودن عدد، برای تحقق حق کافی نیست.
💢برای مطالعه قسمت چهارم اینجا کلیک کنید