این بار برای من یک‌ سبد بوسه بیاور پیشانی خواب هایم را ببوس پیله ی تنهایی من؛ جهانِ‌ اندک من را همین خیال تو می‌سازد هر شب بیا اگر‌ مسیر جهانم را از یاد نبرده ای..

نمیدانم که دردم را سبب چیست همی دانم که درمانم تویی بس...

شرحِ درد از من مخواه! این داستان پیچیده‌‌ است...

تو با کدام زبان صدایم می‌زنی سکوت تو را لمس می‌کنم به من که نگاه می‌کنی به لکنت می‌افتم زبان عشق سکوت می‌خواهد زبان عشق واژه‌ای ندارد غربت ندارد حضور تو آشناست از ابتدای تاریخ بوده است در همه زمانه‌ها خاطره دارد تو با کدام زبان سکوت می‌کنی‌ می‌خواهم زبان تو را بیاموزم.. نزار قبانی

و من تورا بسیار آرزو کردم..

و زمانی که شورِ خواستن؛با غمِ نرسیدن قصه ای نو میسازد...

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت ..

و من تورا بسیار آرزو کردم..

‌در شب تیره‌ی خود چشم به ماهی دارم؛ جز تماشای تو از دور چه راهی دارم؟

شب خوش؛ بخواب ماهِ بلندم ولی بدان.. شب‌ها به یادِ چشمِ تو خوابم نمی‌بَرد!

تا صبح غرق ظلمت ، در جاش او بتابد بی شب بخیر معشوق، عاشق چرا بخوابد..؟!

_