🔷 دروزیان چه کسانی هستند و چه نسبتی با اسرائیل دارند؟! @barsakht ۱. دروزیان، گروهی قومی-مذهبی عرب‌زبان با آیینی باطنی، خود را «موحدون» می‌نامند. این آیین در پنجم هجری از اسماعیلیه‌ منشعب شد و بر یگانگی خداوند و تناسخ ارواح تأکید دارد. آنان، الحاکم بامرالله، خلیفه‌ی فاطمی را تجلی الهی می‌دانند و کتاب مقدسشان، «رسائل الحکمه» می‌باشد. ۲. جمعیت دروزیان حدود ۸۰۰ هزار تا یک میلیون نفر برآورد می‌شود: ▪️ سوریه: حدود ۷۰۰ هزار نفر در سویدا ▪️ لبنان: حدود ۳۵۰ هزار نفر در شوف، عالیه و حاصبیا ▪️ فلسطین اشغالی: حدود ۱۵۰ هزار نفر در جولان اشغالی (تحت اشغال اسرائیل) و منطقه‌ی جلیل ۳. دروزیان فلسطین اشغالی تابعیت اسرائیل دارند و از سال ۱۹۵۶، مردانشان مشمول خدمت اجباری نظامی‌اند. اسرائیل، این رابطه را «پیمان خون» می‌نامد. هرچند تصویب قانون ملت-دولت در سال ۲۰۱۸، آنان را به شهروندان درجه‌ی دوم بدل ساخت اما رهبر معنوی‌شان، شیخ موفق طریف، همسویی نزدیکی با سیاست‌های تل‌آویو دارد. ۴. دروزیان سوریه بر هویت عربی و وحدت ملی تأکید می‌ورزند و اغلب در جولان اشغالی، تابعیت اسرائیلی را نپذیرفتند. آنان در ساختارهای حکومتی سابق و فعلی سوریه نقش چندانی نداشته‌اند و در جنگ داخلی نیز عمدتاً بی‌طرف ماندند. بااین‌حال، رهبران مذهبی ایشان چون شیخ حکمت الهجری، مداخلات اسرائیل را محکوم کرده‌اند. ۵. در لبنان، دروزیان در ساختار پارلمان و ارتش سهم دارند. جنبلاط، رهبر سیاسی این فرقه، اخیراً با حزب‌الله علیه تجاوزات اسرائیل همسو شده و نسبت به سیاست‌های تل‌آویو هشدار داده است؛ اگرچه دروزیان لبنان در گذشته، تعاملاتی با رژیم صهیونیستی داشته‌اند. ۶. دروزیان سوریه، به‌واسطه‌ی انزوای سیاسی از منظر اسرائیل «هدف آسان‌تری» به‌نظر می‌رسند. در سوی دیگر، دروزیان لبنان به‌دلیل پیوستگی عمیق‌تر با نظام سیاسی کشور، کمتر در معرض تأثیرگذاری مستقیم اسرائیل قرار دارند. ۷. اگر دروزیان سوریه تحت فشار سیاست‌های غاصبانه‌ی اسرائیل، به سرنوشت دروزیان فلسطین اشغالی و جولان دچار شوند یعنی الحاق، این وضعیت می‌تواند دروزیان لبنان را نیز به‌سوی آینده‌ای مشابه سوق دهد زیرا مناطق جغرافیایی آنها نیز با فلسطین اشغالی مرز مشترک دارند. چنین اتفاقی، تغییراتی ژرف در ژئوپلیتیک خاورمیانه پدید می‌آورد؛ تحولی که شاید تحقق آرزوی دیرینه‌ی نتانیاهو باشد، آن‌گونه که در کتابش با عنوان جایی زیر آفتاب(۱۹۹۵) نوشت: «دروزیان سوریه، به دروزیان لبنان و فلسطین می‌پیوندند.» @barsakht

آنچه که باید از درگیری‌‌های سوریه و ارتباط دروزی‌ها با اسرائیل بدانیم! @barsakht

🔰از جولان تا سویدا، اهداف پنهان حملات نتانیاهو به سوریه @barsakht 1️⃣ اهداف سه‌گانه نتانیاهو در حمله به سوریه اسرائیل با بمباران گسترده سوریه، سه هدف راهبردی را همزمان دنبال می‌کند: نخست، تحکیم کنترل بر جولان و مناطق دروزی‌نشین سویدا تحت پوشش "حمایت امنیتی" که در واقع ایجاد منطقه حائل ضد بازگشت نفوذ ایران است؛ دوم، انحراف افکار عمومی از بحران‌های داخلی نتانیاهو شامل محاکمه‌های فساد و بن‌بست نظامی در غزه، با ارائه تصویر دفاعی از این عملیات؛ و سوم، توجیه خروج تدریجی نیروها از غزه بدون پذیرش شکست، از طریق انتقال بحران به جبهه جدید. این سه محور، ماهیت تاکتیکی-امنیتی حملات را شکل می‌دهد. 2️⃣مدل ایده‌آل اسرائیل برای سوریه جدید: نتانیاهو حکومت جولانی (احمد الشرع) را فرصتی تاریخی برای تحقق مدل مطلوب خود می‌داند: سوریه‌ای ضعیف، غیرمتمرکز و وابسته به غرب که با تجزیه قومی به‌ویژه در سویدا، فاقد توان بازسازی قدرت مرکزی باشد. اسرائیل با نابودی ۹۰٪ ظرفیت نظامی سوریه و تبدیل جنوب به منطقه حائل، زمینه را برای کشوری فراهم کرده که جولانی پیشتر در مذاکرات محرمانه باکو، آمادگی خود برای عادی‌سازی روابط، به رسمیت‌شناسی حاکمیت اسرائیل بر جولان و قطع پیوند با محور مقاومت را نشان داده است. 3️⃣ سناریوهای آینده روابط سوریه و اسرائیل: آینده روابط به دو مسیر تقسیم می‌شود: در صورت تثبیت حکومت جولانی و موفقیت مذاکرات باکو، عادی‌سازی محدود روابط با مشروطیت‌هایی چون استقرار ناظران بین‌المللی در سویدا محتمل است؛ اما با توجه به شکنندگی حکومت جدید، ضعف نظامی عمیق و احتمال بازگشت نفوذ منطقه‌ای بازیگران مخالف، سناریوی تداوم درگیری‌ها و حملات اسرائیل برای حفظ منطقه حائل جنوبی همچنان گزینه غالب به شمار می‌رود. 4️⃣ترکیه؛ فرصت‌طلبی در لفافه میانجی‌گری: ترکیه در مذاکرات باکو نقشی دوگانه ایفا می‌کند: از یک سو با محدود کردن پروازها به سوریه و پرهیز از محکومیت صریح حملات اسرائیل، همکاری تاکتیکی با تل‌آویو را نشان می‌دهد؛ از سوی دیگر با تمرکز بر حفظ نفوذ در شمال سوریه از طریق شبه‌نظامیان وابسته و مهار کردها، منافع خود را بدون درگیری مستقیم با محور مقاومت پیش می‌برد. این موضع تنها در صورت حمله اسرائیل به متحدان ترکیه در سوریه ممکن است به واکنش سخت تبدیل شود. 5️⃣طرح کلان اسرائیل؛ از تجزیه سوریه تا هدف‌گیری عراق: استراتژی منطقه‌ای اسرائیل اجرای گام‌به‌گام "طرح یینون" است که تجزیه سوریه به دولت‌های قومی-مذهبی ضعیف (علوی، سنی، دروزی) نخستین گام آن محسوب می‌شود. عراق به دلیل ضعف ساختاری پس از خروج آمریکا، حضور گروه‌های مستقل شیعه مانند حشد الشعبی و موقعیت جغرافیایی، هدف بعدی برای ایجاد "حلقه امنیتی" پیرامونی است. تسلط بر منابع آبی رود اردن و ذخایر گاز مدیترانه نیز بخشی از این نقشه بزرگ است. 6️⃣پیش‌بینی روند تحولات و ریسک‌های پیش‌رو : در افق کوتاه‌مدت (۶–۱۲ ماه)، حملات اسرائیل برای تحمیل توافق امنیتی در جنوب سوریه و توسعه مذاکرات باکو ادامه خواهد یافت. در میان‌مدت (۲–۳ سال)، عادی‌سازی مشروط روابط با سوریه در کنار تشدید عملیات در عراق محتمل است. اما در بلندمدت، موفقیت این سناریوها به شکنندگی حکومت جولانی، مقاومت ترکیه در برابر تجزیه کامل سوریه و امکان بازگشت نفوذ بازیگران منطقه‌ای مانند ایران وابسته است. هرگونه اختلال در این معادله، طرح هژمونی اسرائیل را با چالش جدی مواجه خواهد کرد. ✍️ حسین نجفی @barsakht

مقالات تحلیلی کوتاه و مدت: https://eitaa.com/barsakht دروزیان چه کسانی هستند و چه نسبتی با اسرائیل دارند؟ فیلمی از ریشه‌های درگیری سوریه ارتباط دروزی‌ها با اسرائیل از جولان تا سویدا اهداف پنهان حملات نتانیاهو به سوریه در ایتا با ما همراه باشید: @barsakht

@barsakht 🎧 آشنایی با دروزی‌ها؛ نگاهی تاریخی و تحلیلی 🗣️ دکتر یعقوب توکلی – اندیشمند تاریخ و روابط بین الملل 🔎 در میان تحولات اخیر سوریه، شناخت فرقه دروزی‌ها اهمیتی دوچندان یافته است. در این صوت کوتاه، دکتر توکلی به ریشه‌ها، باورها و نقش دروزی‌ها در معادلات منطقه‌ای می‌پردازد. @barsakht

نشست تبیینی مسائل سیاسی روز و جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونسیتی و ایران، رأس ساعت ۱۰ صبح روز دوشنبه ۳۰تیرماه سخنران: دکتر احمد زارعان عضو هیات علمی دانشگاه امام حسین(ع) تهران و تحلیل گر مسائل سیاسی روز دبیر جلسه: دکتر محمد رضوی قره قشلاق مسئول معاونت تبیین و گفتمان سازی بسیج اساتید دانشگاه‌های شهرستان نقده آدرس مجازی نشست: https://meet.google.com/fuw-bpxi-pex

چالش‌های راهگذر زنگزور و الزامات راهبردی ایران @barsakht 🔹با تاکید مجدد جمهوری‌آذربایجان و ترکیه بر بازگشایی کریدور جعلی زنگزور، نگرانی ایران از پیامدهای مستقیم این طرح آشکار شد. ایران این کشورها را فاقد عمق استراتژیک کافی برای تصمیم گیری در اجرای چنین طرح حساسی می‌داند و تأکید دارد که این پروژه در حقیقت تابع سیاست‌های ابرقدرت‌هاست. مقامات ارمنستان ضمن هم‌گرایی با مواضع تهران در بیان ، بر حفظ کامل حاکمیت ملی و تمامیت ارضی تاکید کردند. سفیر ایران در ایروان با مخالفت صریح با «انزوای منطقه‌ای»، خواستار تضمین حقوق مشروع ایران در توافقات شد. این هماهنگی، نشانی از اتحاد استراتژیک تهران و ایروان در مقابل فشارهای ژئوپلیتیکی تحمیلی است. 🔹تهدیدات اصلی کریدور طرح باکو-آنکارا چالش‌ها و تهدیدات متعددی را برای امنیت و منافع ایران به همراه دارد: _ انزوای جغرافیایی: در صورت تکمیل مسیر، دسترسی زمینی ایران به اروپا از طریق مسیر ارمنستان_گرجستان مختل می‌شود؛ آن‌چه از دیرباز مسیر اصلی ترانزیت ایران بوده است. _ تهدید امنیتی: احتمال تبدیل منطقه به پادگان یا پایگاهی برای نظارت نیروهای بیگانه، از جمله اسرائیل، مورد هشدار تهران قرار گرفته است _ تضعیف اقتصادی: با دور زدن کریدورهای ایران، امکان حضور در بازارهای آسیای میانه ، اروپا و ... محدود می‌شود و از منافع بازرگانی ایران کاسته خواهد شد _ تحریک پان‌ترکیسم: شکل‌گیری محور آنکارا_باکو_کشورهای ترک‌زبان آسیای مرکزی، می‌تواند زمینه‌ساز حذف ایران از معادلات منطقه‌ای شود. و البته زمینه جلوگیری از قدرت یابی شرق در برابر غرب را ایجاد نماید. 🔹مداخله آمریکا و پیامدهای آن جنجال واگذاری ۱۰۰‌ساله مدیریت این کریدور به شرکت آمریکایی، فراتر از مسائل تجاری است: _ نهادینه‌سازی حضور غیرمستقیم ناتو در مرزهای ایران ، روسیه و برنامه های بلند مدت برای آسیا. _ فشار سیاسی بر ارمنستان با هدف جدا نمودن از تهران. _ نقض حاکمیت ارمنستان با بهانه بی‌طرفی. فشار به ایران و روسیه در کوتاه مدت و چین و آسیا در بلند مدت _ تضمین حفظ قدرت جهانی برای سالهای بعدی برای آمریکا در جهان 🔹راهبرد مقابله و واکنش ایران جهت خنثی‌سازی آثار منفی طرح، ایران به روش‌های زیر متوسل شده است: ۱. گسترش همگرایی با ارمنستان و تقویت ارتباط با روسیه؛ این رویکرد به عنوان سپری در برابر طرح‌های منطقه‌ای محسوب می‌شود ۲. فعال‌سازی پلتفرم‌های چند‌جانبه منطقه‌ای مانند «۳+۳» (ایران، روسیه، ترکیه، گرجستان، آذربایجان، ارمنستان) برای تسهیل گفت‌وگوهای دیپلماتیک. ۳. اعلام هشدار رسمی درباره پیامدهای تغییرات مرزی و نقض معاهدات بین‌المللی. هم‌زمان، نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، با رد هرگونه طرحی که استقلال و حاکمیت ملی این کشور را خدشه‌دار کند، از همبستگی با تهران خبر داد. با این اوصاف اگر کریدور زنگزور اجرا شود، نه‌تنها توازن قوا به نفع محور ترکیه_آذربایجان_اسرائیل تغییر خواهد کرد، بلکه تأثیر اقتصادی ایران در قفقاز جنوبی نیز کاهش می‌یابد و مرزهای شمال‌غرب کشور به نقطه تمرکز تهدیدات تبدیل خواهد شد. ایران برای حفظ حضور مؤثر خود در منطقه ناگزیر از مقابله راهبردی و هوشمندانه است؛ مقابله‌ای که ترکیبی است از دیپلماسی فعال، همکاری منطقه‌ای و آمادگی امنیتی و حتی نظامی برای جلوگیری از اجرای این سیاسیت و مواجهه با پیامدهای احتمالی. ✍🏼حیدر زارع @barsakht

نشست تبیینی مسائل سیاسی روز و جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با حضور اساتید دانشگاه های نقده و جمعی از فعالان سیاسی و اجتماعی شهرستان نقده برگزار شد .

✅ خفگی ژئوپلیتیکی با دو تیغ زنگزور و داوود @barsakht ❇️ کریدور زنگزور در قفقاز و کریدور داوود در شام، دو پروژه ژئوپلیتیکی هستند که با حمایت غرب و رژیم صهیونیستی، علیه منافع ایران و محور مقاومت طراحی شده‌اند. زنگزور با هدف انزوای ایران از شمال و داوود با هدف محاصره مقاومت از جنوب، منطقه را به‌سمت یک نظم تحمیلی سوق می‌دهند. ❇️ کریدور زنگزور با هدف قطع ارتباط زمینی ایران و ارمنستان، به پروژه "اقتدار جنوبی" ترکیه و نفوذ بیشتر آذربایجان در سیونیک خدمت می‌کند. ایران این کریدور را عبور از خط قرمز خود می‌داند که تهدیدی مستقیم برای امنیت ملی و موقعیت ترانزیتی آن است. ❇️ در سوی دیگر، کریدور داوود از جولان تا فرات، نقشه صهیونیستی تجزیه سوریه را دنبال می‌کند؛ با هدف تضعیف محور مقاومت، مشروع‌سازی حضور اسرائیل در خاک عربی و ایجاد کمربند امنیتی جدید از لبنان تا عراق. در صورت تکمیل این دو پروژه، ایران با انزوای جغرافیایی، کاهش نفوذ منطقه‌ای و تقویت جریان‌های ضد مقاومت مواجه خواهد شد. ❇️ پیامد مشترک این دو طرح، تغییر موازنه در ژئوپلیتیک منطقه به نفع ناتو و تل‌آویو است. ایران اگر به‌موقع به میدان نیاید، «محاصره نرم» آن از قفقاز تا شام، به یک «واقعیت راهبردی برگشت‌ناپذیر» تبدیل خواهد شد؛ واقعیتی که تنها با قدرت میدانی، دیپلماسی پیش‌دستانه و پیوند عمیق با هم‌پیمانان قابل مهار است. ✍مصطفی علیجان‌زاده @barsakht

🎞تحلیل کارشناس علوم سیاسی آذربایجان در مورد بایدهای باز شدن کریدور زنگزور « به زبان آذری» 🔹ظهور محمد اوف کارشناس علوم سیاسی اعلام کرد در یک برنامه فشرده کریدور زنگزور گشوده می شود و راه آذربایجان به نخجوان باز می شود همچنین غرب به شرق و جنوب به غرب و شمال به غرب از طریق کریدور زنگزور باز خواهد شد 🔹امروز سخنان سخنگوی دولت ارمنستان در رسانه ها منتشر شده بود او اعلام کرده به غیر از کریدور زنگزور دیگر کریدورها و راههای ارتباطی بسته نیز باید گشوده شود این سخنان کاربرد داخلی ارمنستان را دارد برای خودشان مطرح میکنند 🔹بحث اصلی باز شدن کریدور اصلی زنگزور است در گشودن این کریدور مشکلاتی است روسیه و ایران به جد مخالف باز شدن آن است برای حل این مشکل آذربایجان نباید اقدام کند ما دولت دیگری را برای اجرا یا راه اندازی این کریدور پیش نهاد نه داده ایم و آن را قبول نداریم ولی ارمنستان با آن موافق است و طرح داده است و نمیدانیم چه تصمیم در این مورد خواهد گرفت یعنی اداره این کریدور را به کشور دیگر خواهد سپرد در اداره آن آمریکا خواهد بود با دولت دیگری هماهنگ کرده اند نمیدانیم آذربایجان این مسایل را زیر نظر دارد و آن را دنبال میکند ولی تصمیم گیری باید از طرف ارامنه باشد. @barsakht

نگاه رسانه‌های جهان به فرماندهی بی‌نظیر رهبر معظم انقلاب در جنگ ۱۲ روزه @barsakht در اوج نبرد ایران و رژیم صهیونیستی، نگاه رسانه‌های غربی، عبری و عربی بیش از هر زمان بر نقش مستقیم و بی‌نظیر رهبر معظم انقلاب در هدایت جنگ متمرکز شد. آن‌ها از فرماندهی در اتاق عملیات تا دیپلماسی هوشمندانه، عملیات روانی مؤثر، بازسازی سریع ساختار نظامی، و حفظ اتحاد داخلی را زیر ذره‌بین بردند. رسانه‌هایی همچون رویترز، جروزالم پست، هاآرتص، فاکس‌نیوز، آی۲۴، و آسوشیتدپرس، ضمن اشاره به حفظ ساختار فرماندهی و کنترل ایران، به وضوح اذعان داشتند که رهبر انقلاب «هیچ نشانه‌ای از عقب‌نشینی مخابره نکرد» و با قدرت «سیگنال پاسخ سخت‌تر» را به دشمن ارسال کرد. روایت‌های رسانه‌ای نشان داد که ترکیب بی‌سابقه دیپلماسی و میدان توسط رهبر انقلاب، نه‌تنها ابتکار عمل را از دشمن گرفت، بلکه ایران را در مرکز مانور سیاسی منطقه تثبیت کرد. به تعبیر نیویورک‌تایمز و گاردین، این رویکرد «حتی ناظران غربی را غافلگیر کرد». از نگاه تحلیلگران، مهم‌ترین دستاورد جنگ اخیر تثبیت چهره‌ای مقتدر، هماهنگ و مصمم از رهبر انقلاب بود؛ چهره‌ای که نه‌تنها فشارها را مهار کرد، بلکه ایران را از بحران عبور داد و معادلات منطقه را متأثر ساخت. @barsakht