‌🔴 سعید لیلاز: اقتصاد زمان پهلوی یه بشکه گ... که دو سانت روش عسله.

علت تخریب مرجعیت‌های سیاسی و مسئولین کشور چیست؟ 🎯 «بی‌سر کردن جامعه»؛ یک راهبرد سیاسی و اجتماعی تخریب مراجع، مسئولان و چهره‌های معتبر جامعه، صرفاً یک انتقاد یا اختلاف‌نظر ساده نیست؛ بلکه می‌تواند در چارچوب یک راهبرد سیاسی و اجتماعی دیده شود؛ راهبردی که هدف آن، «بی‌سر کردن جامعه» و از بین بردن اعتماد مردم به چهره‌های اصیل و دارای سابقه است. 🔻 در این نگاه، با تخریب خادمان و شخصیت‌های معتبر، جامعه به‌تدریج به سمت «نسخه‌های فیک» و مدعیان غیراصیل سوق داده می‌شود؛ افرادی که نه پشتوانه علمی و نه کارنامه عملی متناسب با ادعاهای خود دارند. ۱️⃣ جایگزینی اصالت با فریب یکی از اهداف این جریان، ایجاد فضایی است که مردم برای شناخت حقیقت، به جای رجوع به افراد معتبر، سراغ مدعیان بی‌ریشه و فاقد کارنامه بروند. 📚 کسانی که حتی یک صفحه کتاب نخوانده‌اند، مراجع را «بی‌سواد» خطاب می‌کنند و افرادی که سابقه‌ای در جهاد و میدان ندارند، فرماندهان را زیر سؤال می‌برند. در واقع، مسئله فقط تخریب یک فرد نیست؛ بلکه تخریب معیار تشخیص اصالت است. ۲️⃣ سوءاستفاده از خطا و عدم عصمت ⚖️ هیچ‌کس جز معصومین(ع) ادعای عصمت ندارد. کارگزاران، مسئولان و حتی وکلا ممکن است دچار خطا، خیانت یا فساد شوند؛ همان‌گونه که در حکومت امیرالمؤمنین(ع) نیز برخی کارگزاران خیانت کردند و عزل شدند. اما نکته مهم اینجاست: ❗ خطای یک فرد، الزاماً به معنای بی‌اعتباری تمام ساختار یا مسیر اصیل نیست. جریان تخریب‌گر می‌تواند از خطاهای احتمالی برخی افراد، برای بی‌اعتبار کردن همه مراجع و واسطه‌های معتبر استفاده کند و جامعه را به سمت افرادی سوق دهد که هیچ پشتوانه‌ای ندارند. ۳️⃣ تکرار یک الگوی تاریخی 📜 این شیوه، پدیده‌ای تازه نیست. در طول تاریخ نیز جریان‌های تندرو و افراطی با معرکه‌گیری، هیاهو و ایجاد شبهه تلاش کرده‌اند مسیر اصیل را منحرف کنند. یکی از خطرناک‌ترین اتفاقات برای یک جامعه زمانی رخ می‌دهد که ملاک تشخیص حق و باطل از بین برود و هر مدعی‌ای بتواند خود را صاحب حقیقت معرفی کند. ۴️⃣ باز شدن میدان برای «لمپن‌ها» 🚨 با حذف یا بی‌اعتبار کردن مراجع فکری، سیاسی و اجتماعی، میدان برای معرکه‌گیرها و افراد فاقد صلاحیت باز می‌شود. وقتی شخصیت‌های معتبر تخریب شوند و اعتماد عمومی نسبت به آنان از بین برود، جامعه ممکن است به جای انتخاب افراد دارای علم، تجربه، سابقه و کارنامه، تحت تأثیر کسانی قرار بگیرد که صرفاً صدای بلندتر و ادعاهای بزرگ‌تری دارند. 🎯 جمع‌بندی بنابراین، مسئله فقط تخریب یک مرجع، مسئول یا فرمانده نیست؛ مسئله عمیق‌تر از آن است: 🔹 تخریب چهره‌های اصیل 🔹 بی‌اعتبار کردن مرجعیت‌های فکری و سیاسی 🔹 تبدیل خطای افراد به بهانه‌ای برای نفی کل مسیر 🔹 جایگزین کردن اصالت با ادعا و هیاهو 🔹 و در نهایت، باز کردن میدان برای «نسخه‌های فیک» و مدعیان بی‌ریشه 📌 جامعه‌ای که معیارهای اصیل خود را از دست بدهد، دیر یا زود میدان را به مدعیانی واگذار می‌کند که ممکن است نه علم داشته باشند، نه تجربه و نه کارنامه. ❓ پس شاید سؤال اصلی این نباشد که چرا یک فرد را تخریب می‌کنند؛ بلکه این باشد که چرا می‌خواهند «مرجع تشخیص» را از جامعه بگیرند؟ محمد رضا یخکشی

🔰دکتر محسن رضایی در شعام و انتظار جامعه از او ▪️ انتصاب سردار دکتر محسن رضایی به‌عنوان یکی از دو نماینده رهبر معظم انقلاب اسلامی ـ دامت‌برکاته ـ و نیز به‌عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران از سوی رئیس‌جمهور محترم، طبعاً انتظاراتی را برمی‌انگیزد. ▪️ این انتظارات، حاصل شناختی است که مردم در طول بیش از چهل سال، از او و مسئولیت‌های متعددی که در این مدت بر عهده داشته‌اند، به دست آورده‌اند؛ مسئولیت‌هایی که از ایشان شخصیتی صاحب‌نظر و در عرصه اجرا فعال به تصویر کشیده است. ▪️ آقای محسن رضایی را در این دوران نزدیک به پنج دهه، با ویژگی‌های زیر می‌شناسیم: 1⃣مدیریت موفق در عرصه نظامی و توانایی عبور دادن کشور از بحران‌های نظامی ـ امنیتی. در این عرصه، او را فردی راهبردی، برخوردار از تفکر منسجم نظامی، توانمند در ظرفیت‌سازی برای اداره نظامی کشور، دارای قدرت سازمان‌دهی نیروهایی با ظرفیت‌های متنوع و میدان‌دهنده به خلاقیت‌ها می‌شناسیم؛ 2⃣ توانایی همکاری با دولت‌های مختلف، استقامت در مسئولیتی که به او سپرده می‌شود، توان انطباق با شرایط گوناگون مدیریتی و قدرت اجماع‌سازی در نهادهایی که ترکیب آن‌ها را خود پدید نیاورده است و باید با اقناع، افراد و افکار مختلف را حول هدفی واحد به حرکت درآورد؛ 3⃣ تخصص در حوزه اقتصادی، برخورداری از راه‌حل‌هایی برای اداره اقتصاد و تحرک‌بخشی به آن و توان تحول‌آفرینی بومی در چارچوب ساختارها. امید است او بتواند با آمایش اقتصادی، ظرفیت‌های متنوعِ گستره این سرزمین را برای حل مشکلات اقتصادی کشور و مردم عزیز آن به میدان بیاورد و زمینه تجمیع اراده‌ها و فعالیت‌ها را فراهم کند؛ 4⃣ سعه‌صدر، یکی از لوازم سیاست‌ورزی است؛ چنان‌که امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرموده‌اند: «آلَةُ الرِّیاسَةِ سَعَةُ الصَّدرِ». دکتر رضایی این سعه‌صدر را در هشت سال دفاع مقدس و دو سال پیش از آن، همچنین طی سال‌ها حضور در مجمع تشخیص مصلحت نظام، معاونت اقتصادی دولت شهید رئیسی و مسئولیت دبیری جلسات سران نظام نشان داده است. بنابراین، امید می‌رود در نهادی که اکنون دبیری آن را بر عهده گرفته است و عالی‌ترین نهاد اجماعی کشور به شمار می‌آید، بتواند وحدت‌نظر ایجاد کند؛ وحدتی که شرط نخست موفقیت این نهاد در به‌کارگیری راه‌حل‌ها برای حرکت به‌سوی اهداف عالی کشور محسوب می‌شود؛ 5⃣ ویژگی دیگر ایشان، برخورداری از قدرت تجزیه‌وتحلیل رخدادها و شرایط حساس، توان پیش‌بینی حوادث مهم، شناسایی ظرفیت‌های کشور برای بهره‌گیری از فرصت‌های ناشی از رخدادهای پیشِ‌رو، به صدا درآوردن زنگ‌های هشدار برای ایجاد هوشیاری عمومی و جلوگیری از غافل‌گیری و نیز ارائه راهکارهایی برای برون‌رفت کشور از دشواری‌هاست؛ 6⃣ آقای محسن رضایی توانایی خوبی در اقناع افکار عمومی دارد. همان‌گونه که دیدیم، در چند سال گذشته و به‌ویژه یک سال اخیر ـ که کشور تا حد زیادی با خلأ تحلیل‌های متقن راهبردی و اطمینان‌بخش برای مردم روبه‌رو بود ـ او یکی از فعال‌ترین و پرمخاطب‌ترین چهره‌ها در عرصه تبیین شرایط بود و افزون بر این، بیش از هر شخصیت نظامی دیگری به حضور در عرصه رسانه اهتمام داشت. در عین حال، باید این نکته را در نظر داشت که ایشان به فرماندهی یک نهاد منصوب نشده است؛ بلکه دبیر نهادی عالی و اجماعی در حوزه امنیتی است. موفقیت او در اداره نهادی با این ویژگی‌ها، به «اراده و کار جمعی» وابسته است؛ هرچند خود او نیز در شکل‌گیری این اراده و کار جمعی نقشی مهم دارد. کشور اکنون با دو مسئله اساسی مواجه است: نخست، «اداره جنگ و تحقق پایان عادلانه و پیروزمندانه برای آن» و دوم، «مشکلات انباشته‌شده اقتصادی» که از ماهیت و پیامدهای امنیتی نیز خالی نیست و در برخی حوزه‌ها به مشکلی مزمن تبدیل شده است. مردم ایران و طبعاً رهبر معظم انقلاب، از ایشان انتظار اقدام عملی برای مدیریت این دو صحنه حساس را دارند؛ البته در چارچوب صلاحیت‌های ذاتی شورای عالی امنیت ملی و مأموریت‌های اقتضایی محول‌شده به آن. بی‌تردید، تحقق این امر به اختیارات کافی و اعتمادی معقول نیاز دارد. انتصاب هم‌زمان ایشان به نمایندگی رهبر معظم انقلاب اسلامی و دبیری شورای عالی امنیت ملی از سوی رئیس‌جمهور محترم، فال نیکی است که در طلیعه این مسئولیت قرار گرفته است. ✍ سعدالله زارعی

💢 حکایت تندروهایی که هیچ قدمی در مسیر جهاد و دفاع از میهن برنداشته‌اند، اما امروز سعی دارند با نسبت‌های ناروا، چهره‌های اصیل و پرافتخار جنگ و جبهه را به حاشیه برانند. ☑️ با بصیرت تحلیل کنید 🇮🇷| basirat.ir 🇮🇷| @basirat_fa

🟣 پیش بینی ۱۶ سال پیش محسن رضایی در خصوص شکل گیری جریانات انقلابی افراطی 🔸کمی صبر کنید، شادی یک عده #انقلابی_نما دوام چندانی نخواهد داشت و خیلی زود به عزا بدل خواهد شد 🔹به زودی همگی خواهند فهمید چه کلاه گشادی به سرشان رفته و چه پاتک سنگینی خوردند 🔸چند وقت که بگذرد به خون محسن رضایی هم تشنه خواهند شد و او را هم تکفیر خواهند کرد چون «رضایی از جنس آنها نیست» 🇮🇷 به کانال « گرای انقلاب » بپیوندید 🆔 @barzegar1359

‌☝️نظرات لمپن!!! ️‌دکتر علی بیگدلی استاد دانشگاه را ملاحظه بفرمایید. بدون لکنت زبان عرض کنم دقیقا مشکل جامعه ایرانی، علم نمایی جو فروشان گندم نما در بین بخش مهمی از سطوح نخبگانی جامعه ایرانی است. پدیده جهل و فاجعه ضد امنیت ملی آن، از تبعات بی سوادی افراط گرایان و تفریط گرایان است. مگر می شود فردی عمرش را در علوم سیاسی و آگاهی از مکاتب اندیشه ای گذرانده باشد اما اینچنین برای ایرانیان نسخه رهایی بپیچد؟!!! حداقل با پدیده قدرت هوشمند، مبتکرانه برخورد کنید نه ترجمه ای آنهم تکرار مطالب دهه ۹٠ میلادی که نظام تک قطبی پس از فروپاشی شوروی ایجاد شده بود. چرا ذهن دو سوی افراط و تفریط در گذشته دور فریز شده است!!؟ اندکی ذهن سیال و منظومه ای پیدا کنیم... ✍دکتر پوریا طیبی

🔻 در رابطه با بحث بنزین، مراقب باشیم سه مقوله رو با هم مخلوط نکنیم ۱ - ضرورت مدیریت مصرف بنزین ۲ - نحوه طراحی و اجرای طرح ۳ - نقش و وظیفه خواص جامعه ۱ - در خصوص ضرورت مدیریت مصرف بنزین و افزایش قیمتش، عملا ما در شرایط فعلی گزینه دیگری نداریم. از یکسو مصرف داخلی بسیار بالاست، از یکسو وارداتمون بخاطر محاصره قطع شده، از یکسو میزان تولید داخل جوابگوی حجم تقاضا نیست، از یکسو حجم قاچاق بنزین به دلیل اختلاف قیمت #بسیار_بسیار_بالا بنزین در داخل با کشورهای همسایه زیاد هست و ... حاکمیت رو در تنگنای تصمیم گیری برای کاهش مصرف داخلی و مدیریت تقاضا در جهت عبور از وضعیت جنگی کشور قرار داده است. لذا، طراحی و اجرای مدیریت مصرف بنزین که یکی از قطعاتش افزایش قیمت بنزین هست یک تصمیم الزامی بدون هیچ جایگزین انتخابی و هیچ فرجه زمانی هست. ۲ - مجموعه حاکمیت (بخصوص دولت، چون مجری طرح هست) در حال طراحی یک برنامه اجرایی برای مدیریت مصرف بنزین در کشور هستن که #یکی از قطعات آن افزایش قیمت بنزین هست. (یک قطعه اش چند هفته پیش اجرا شد که رایگان شدن قیمت گاز خودروها بود) مجموعه های مختلف در حال طراحی برنامه اجرایی هستند، پیشنهادهای مختلفی ارائه شده که به ابعاد مختلف این موضوع میپردازد. اصلی ترین دغدغه مسئولین و طراحان این هست که کشور دچار بحرانِ اجتماعی مانند سال 98 نشه و اصلی ترین پارامترشون هم اینه که "چطور همراهی مردم رو در اجرای طرح داشته باشند؟" پ.ن: ممکنه در اجرا، اشکالاتی پیش بیاد یا در محاسبات اشتباه صورت بگیره یا یک بخش به درستی طرح رو اجرا نکنه و ... ( به هر حال اجرای طرح بسیار پیچیده و سخت هست) و نقدهای مطرح شده درست باشه اما بدونیم که تلاش مسئولین و طراحان اجرای برنامه بدون نقص و کمترین حاشیه و چالش هست. ۳ - با توجه به واقعیت های ذکر شده در این خصوص، نقش و وظیفه خواص جامعه ( یعنی کسانی که مخاطب دارند ) این هست که: الف) به حاکمیت در جهت تبیین ضرورت اجرای این طرح برای مردم کمک کنند ب) مراقبت کنند پازل دشمن در جهت سوء استفاده از حواشی این طرح تکمیل نشود ( به هر حال دشمن دندان تیز کرده که از قِبَلِ اجرای این طرح کشور رو بهم بریزه و مجددا فتنه ای مانند ۱۸ و ۱۹ دی ماه ایجاد کنه) پ) به مسئولین کمک کنند تا بتوانند با کمترین هزینه اجتماعی و سیاسی، این ضرورت انکار ناپذیر رو اجرا تا از این برهه حساس عبور کنیم. پ.ن: مسئله بنزین، محل مناسبی برای تسویه حسابهای حزبی، جناحی و سیاسی نیست. آتشش گُر بگیره، دامن همه رو با هم میسوزونه