انسان وقتی رنج می‌کشد، دنیا را واضح‌تر می‌بیند، اما دیگر توان تغییرش را ندارد.

:) 𝓖𝓻𝓪𝔂 𝓼𝓮𝓬𝓸𝓷𝓭𝓼”

ما عصبانی‌ترین مردم دنیا نیستیم فقط تو عصبانی کننده ترین شرایط دنیا زندگی می‌کنیم.

قلب آبی ام را به او دادم اما سیاه پس گرفتم.

11:11

چنان عزیز بود که سقوطش از چشم من، پیش از هر چیز، قلب خودم را ویران کرد.

او دوست نداشت که تنها باشد؛ افزون بر این علاقه ای به بودن در کنار مردم نداشت.

لیلیوم آبی»»»»»»»»»

می‌دانی.. روحم دیگر نمی‌کِشد. نه این حجمِ خاطره را، نه این‌همه سنگینیِ نامرئی را، نه این رفت‌وآمدهای بی‌صدا را. گاهی حس می‌کنم تمام این سال‌ها را در دل همان دریاچه زندگی کرده‌ام؛ روی پلی که مدت‌هاست شکسته، اما من هنوز فکر می‌کردم می‌شود از رویش عبور کرد.

کنار او اسیپ پذیرترینم، کنارش ضعیف ترینم ، انگار بعد تمام ویرانی ها به پناهگاهی کوچک‌و موقت رسیده ام . حرف هایم را بگویم گوش دهد درک کند در آغوشم بگیرد .. هرچه کوتاه ، موقت اما آرام کننده امیدواری کوتاهی در دنیای ویرانم . اما چه حیف که مال من نیست او موقت است این را میدانم. اما قلب‌من خبر ندارد...

11:11