"آقا دلم گرفته،ولی گریه‌ام کم است این بغضِ بی‌پناه،فقط سمتِ تو محرم است گفتم که از تمام جهان خسته‌ام، رضا گفتند:«راهِ خانه‌ی سلطان،همین حرم است» من هیچ چیز غیرِ نگاهت نمی‌خواهم وقتی تو باشی،این دلِ بی‌کس چه باکَم است ای کاش یک شب از سرِ لطفی صدا کنی «برگرد...» که این برای دلم، آخرین غنم است" @bisaheldel

"چه کسی خبر دارد چند نفر امشب قبل از خواب نام تو را گفتند و فردا صبح با امیدی بیدار شدند که حتی نمی‌دانستند از کجا آمده؟" @bisaheldel

"شاید دلیل اینکه آدم‌ها روبه‌روی ضریحت حرف‌هایشان یادشان می‌رود این باشد که تو قبل از شنیدنِ زبانشان، حرف دلشان را فهمیده‌ای" @bisaheldel

"هیچ‌کس نمی‌داند چند بار یک کبوتر روی حرم تو نشسته و چند دلِ دور همان لحظه آرزو کرده‌اند کاش جای او بودند" @bisaheldel

"چه کسی گفته برای رسیدن به حرم حتماً باید جاده‌ای را طی کرد؟ گاهی یک دلِ شکسته کوتاه‌ترین راهِ رسیدن است" @bisaheldel

شرف المکان.... #مداحی

"گاهی به گنبدت نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم شاید آسمان این‌همه آبی نیست؛ شاید دارد آسمانِ حرم تو را تقلیــد می‌کند" @bisaheldel

"چه خوب است آدم یک «رضا» داشته باشد که وقتی دنیا هیچ چیز را طبق دلش پیش نبرد، هنوز بتواند بگوید: «رضا جان، من به تو پناه آورده‌ام.»" @bisaheldel

"کاش آن لحظه‌ای که زائری از حرمت برمی‌گردد می‌شد دلش را دید؛ احتمالاً هنوز یک تکه از وجودش پای همان ضریح مانده است" @bisaheldel

"گاهی دلم می‌خواهد تمام خستگی‌های دنیا را بگذارم پشت پنجره‌های حرمت و برگردم؛ سبک‌تر از آنی که آمده بودم" @bisaheldel

"آدم اگر یک‌بار طعم آرامشِ حرم را چشیده باشد، بعد از آن هیچ جای دنیا کاملاً شبیه خانه نمی‌شود" @bisaheldel