حقیقت

فکر کن بر روی مزار مادرت که کشته شده دراز بکشی و گریه کنی این غم برای یک کودک زیادی نیست!؟

خون با هیچی پاک نمیشه!

عکس بگیر تا لحظه‌های خوش رو به خاطر بسپری، نه برای این‌که ثابت کنی خوش‌تیپ بودی یا کار خفنی کردی. روی گوشیت یک آلبوم جدا درست کن فقط برای «لحظه‌های خوش». هر وقت حالت خوبه، از چیزی لذت می‌بری یا یه جور آگاهی و کشف درونی داری، از هر چیزی که جلوت هست عکس بگیر (حتی اگه اصلاً اینستاگرامی و قابل پست‌کردن نباشه). وقتی بعداً به این عکس‌های به‌ظاهر تصادفی نگاه می‌کنی، اون حس‌ها دوباره زنده می‌شن. اون‌وقت تفاوت احساسیِ بین ثبت لحظه‌هایی که واقعاً برای تو مهم بودن و ساختن لحظه‌هایی برای مهم‌به‌نظر رسیدن پیش بقیه رو کاملاً حس می‌کنی. به این فکر کن چه چیزهایی بیشترین حس حسادت رو در تو ایجاد می‌کنن. چیزهایی که ما رو بیش از همه حسود یا دچار envy می‌کنن، معمولاً همون بخش‌هایی از زندگیمون هستن که حس می‌کنیم خودمون در اون‌ها به حدی که باید نرسیدیم.