عرض سلام، تحیت و احترامِ بی‌پایان خدمت تمامی اعضای فرهیخته و همراهانِ محترم گروه 🌺 بامداد چهارشنبهٔ شما سرشار از نور، نیکی و آرامشِ الهی. در این ایام پربرکت و لحظات زلال بندگی، صمیمانه آرزومندم طاعات، عبادات و روزه‌داری‌های شما عزیزان، مقبول درگاه احدیت واقع شود. امیدوارم فلسفهٔ عمیق این ماه که همانا تمرینِ اراده، تسلط بر خویشتن و تعالیِ روح است، در تمامی ابعاد زندگی و تصمیماتمان جاری و ساری گردد و از فیوضات بی‌کران و الطافِ پنهانِ این روزها به بهترین شکل بهره‌مند شویم. 📿 ذکر روز چهارشنبه: ۱۰۰ مرتبه «یا حَیُّ یا قَیّومُ» (ای زنده و ای پاینده) ذکری که یادآورِ حیات‌بخشی و تدبیرِ پیوستهٔ پروردگار در نظام هستی است و تکرار آن، موجب عزت دائمی، بیداری دل و گشایش در امور می‌گردد. در این ساعات نورانی و مستجاب، دست به دعا برمی‌داریم و از پیشگاه خداوند متعال برای یکایک شما بزرگواران و خانواده‌های گران‌قدرتان مسئلت دارم: تنی سالم و روانی سرشار از طمأنینه، عاقبت‌بخیری و روشن‌بینی در مسیر پرفراز و نشیب زندگی، وسعتِ رزقِ مادی و معنوی، و توفیقِ برداشتن گام‌هایی استوار در مسیر خرد، آگاهی و اثرگذاری را مقدر بفرماید. در خلوتِ مناجات و بر سر سفره‌های پربرکتِ سحر و افطار، صمیمانه محتاج و ملتمس دعای خیرِ شما خوبان هستیم؛ باشد که گره از کارِ همهٔ بندگان گشوده شود و تقدیراتی سراسر خیر برای همگان رقم بخورد. روزتان پرثمر و گام‌هایتان استوار 🍃 🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی 🆔 @bmlimit

📜 الهی‌نامه بهرام محمدی الهی؛ جوهرِ «فرمان» را در جانم بیدار نگه‌دار، تا آنگاه که جهان در سکونِ تحلیل مانده است، من در میدانِ «اقدام» باشم. الهی؛ «حرکت» را روزیِ من کن در قحطیِ تصمیم. مرا بر «حَـد» استوار کن؛ همان مرزِ باریکِ میانِ دانایی و توانایی. الهی؛ گره‌هایی را که در دستانِ دیوان‌سالاران فرسوده است، به تدبیر من بگشا. اختیار را از کاغذها بگیر و به اراده‌ها بسپار. بگذار «حَـدّ» میانِ حرف و عمل، نقطهٔ آغازِ من باشد. الهی؛ مرا در گلوگاهِ «شعار» و «ساختار» حاکم گردان. نه آنچنان در فلسفه غرق شوم که از اجرا بمانم، و نه آنچنان در روزمرگی اسیر، که از معنا تهی گردم. ترازِ عمل منم؛ به نام تو. الهی؛ آنجا که نظام‌ها به بن‌بست می‌رسند، نوبتِ حضورِ من باشد. به من رخصت ده تا کالبدهای مردهٔ سازمانی را به نبضِ اجرا زنده کنم. «حَـدّ»ِ من، جایی است که سیاست رنگ می‌بازد و حقیقت آغاز می‌شود. الهی؛ مرا حدِ فاصلِ «رویا» و «سازه» قرار ده؛ جایی که فلسفه تمام می‌شود و چرخ‌ها به گردش در می‌آیند. من معمارِ واقعیتم، به اذنِ تو. الهی؛ کیمیایِ «خلقِ مجدد» را به یادم آور. که احیایِ صنعت، تنها تکنیک نیست؛ دمیدنِ روح است در آهن و عدد. این «نَفَس» و آن «نگین» را به من بسپار. 🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی 🆔 @bmlimit

تهاجم فرهنگی؛ استحاله‌ی یقین به شکِ مدیریت‌شده ۱. تهاجم فرهنگی یعنی استحاله‌ی «یقینِ مطلق» به «شکِ مدیریت‌شده» تحتِ عنوانِ فریبنده‌ی سوادِ رسانه‌ای؛ یعنی آنجا که به جایِ بستنِ دروازه‌هایِ ذهن بر رویِ فاضلابِ بیگانه، به تو می‌آموزند که چگونه با کارد و چنگالِ «نقد و تحلیل»، لجن را در بشقابِ ذهنت سرو کنی و نامِ این خودکشیِ تدریجی را «رژیمِ مصرفِ رسانه‌ای» بگذاری. ۲. تهاجم فرهنگی یعنی تقلیلِ «میدانِ جنگِ حق و باطل» به «بازارِ مکاره‌ی پیام‌ها»؛ یعنی وقتی سوادِ رسانه‌ای به تو دیکته می‌کند که هیچ حقیقتی مقدس نیست و همه چیز صرفاً یک «بازنمایی» است، تا تو به جایِ آنکه سربازِ متعصبِ حقیقت باشی، تبدیل به تماشاگرِ بی‌طرفی شوی که در میانه‌ی بمباران، کیفیتِ فنیِ بمب‌های دشمن را تحسین می‌کند. ۳. تهاجم فرهنگی یعنی مشروعیت‌بخشی به «تریبونِ دشمن» با تکنیکِ «شنیدن برای نقد کردن»؛ یعنی این توهم که سوادِ رسانه‌ای زرهی است که تو را در برابرِ سموم مصون می‌کند، غافل از آنکه نفسِِ مواجهه و تماشا، قبحِ گناه را می‌شکند و غیرت را در مسلخِ «تکثرگرایی» و «تحملِ مخالف» ذبح می‌کند. ۴. تهاجم فرهنگی یعنی جایگزین کردنِ «بصیرتِ انقلابی» با «مهارتِ تکنیکی»؛ یعنی وقتی به جایِ شناختِ ماهیتِ شیطانیِ فرستنده‌ی پیام، تو را سرگرمِ رمزگشایی از تکنیک‌هایِ اقناعیِ پیام می‌کنند تا در گیر و دارِ تحلیلِ فُرم، محتوایِ زهرآگین آرام‌آرام در بافت‌هایِ عقیدتی‌ات رسوب کند و تو دیگر دشمن را نه دشمن، که صرفاً یک «رقیبِ رسانه‌ای» ببینی. ✍️ به قلم —بهرام محمدی 🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی 🆔 @bmlimit ⚓️ انجمن دانش‌بنیان «دکترینِ حَـد»

🛡 ۵ اصلِ عالیِ سواد رسانه‌ای (در لایهٔ دکترین و نبرد) ۱️⃣ حَـدِ روایت (حقِ حقیقت) ▫️ فلسفه: در جنگ شناختی، خبر «اطلاعات» نیست؛ «گلوله» است. کسی که بدونِ سپرِ آگاهی در معرضِ اخبار قرار می‌گیرد، مغزش آبکش می‌شود. ▫️ حکم: برخورد با هر تیترِ خبری به مثابهٔ یک «بستهٔ مشکوکِ انفجاری». ▫️ اجرا: اصل بر دروغ بودن است مگر خلافش ثابت شود. شنیدنِ خبر، حقِ توست؛ اما باور کردنش، مسئولیتِ توست. زود باور نکن، زود بازنشر نکن. ٢️⃣ حَـدِ توجه (پدافندِ ذهنی) ▫️ فلسفه: ذهنِ تو، خاکِریزِ توست. اگر الگوریتم‌ها برایت تصمیم بگیرند چه ببینی، یعنی خاکریز سقوط کرده و تو در اشغالِ دشمنی. ▫️ حکم: جیره‌بندیِ سخت‌گیرانهٔ ورودی‌های چشم و گوش (رژیمِ مصرف). ▫️ اجرا: آنفالو کردنِ هر چیزی که به «شرف»، «دانش» یا «آرامش» تو اضافه نمی‌کند. ما زباله‌گردِ فضای مجازی نیستیم. ٣️⃣ حَـدِ واکنش (مدیریتِ هیجان) ▫️ فلسفه: رسانه نانش را در «خشم» و «ترس» تو می‌زند. خبری که تو را ناگهان جوگیر می‌کند (چه مثبت، چه منفی)، طعمه است. ▫️ حکم: مکثِ تاکتیکی قبل از هر لایک، کامنت یا اشتراک‌گذاری. ▫️ اجرا: قانونِ ۳ دقیقه سکوت: وقتی خونت به جوش آمد، گوشی را زمین بگذار. تصمیم در لحظهٔ هیجان، یعنی بازی در زمینِ حریف. ٤️⃣ حَـدِ استقلال (رهایی از قفسِ الگوریتم) ▫️ فلسفه: الگوریتم‌ها دوست دارند تو را در «اتاق پژواک» نگه دارند تا فقط صدایِ خودت را بشنوی و احمق بمانی. ▫️ حکم: شکستنِ حبابِ فیلترها و جستجویِ فعالانهٔ نظراتِ مخالف. ▫️ اجرا: عمداً چیزهایی را جستجو کن که با سلیقه‌ات فرق دارد تا بدانی در آن سویِ دیوار چه می‌گذرد. دشمنت را بشناس، نه اینکه نادیده‌اش بگیری. ٥️⃣ حَـدِ تولید (حاکمیتِ محتوا) ▫️ فلسفه: در دنیایِ امروز، اگر روایتِ خودت را نسازی، دشمن روایتت را (بر علیه تو) می‌سازد. سکوت، علامتِ رضایت نیست؛ علامتِ شکست است. ▫️ حکم: تبدیل شدن از «مصرف‌کنندهٔ منفعل» به «تولیدکنندهٔ مولف». ▫️ اجرا: قلمت، دوربینت و صدایت را به کار بگیر. حقیقت را فریاد بزن، حتی اگر فالوورهایت کم باشد. اثرِ حق، پاک نمی‌شود. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ✍️ به قلم — بهرام محمدی 🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی 🆔 @bmlimit ⚓️ انجمن دانش‌بنیان «دکترینِ حَـد»

📜 دکترینِ حَـد | مانیفستِ ۱۱۴ گانه (بخش اول: ۱ تا ۲۰) ۱. حَـدِ آغاز: بسم‌الله، رمز عبور از «من» به «ما» است؛ کارِ بی‌نامِ او، ابتر است. ۲. حَـدِ نیت: کار برای خدا خستگی ندارد؛ اگر خسته‌ای، نیتت را چک کن. ۳. حَـدِ توکل: تکیه بر ابزار، شرکِ مدرن است؛ تکیه بر خدا، تکنولوژیِ پیروزی است. ۴. حَـدِ رسانه: لایک‌ها معیارِ حق نیستند؛ حقیقت اغلب غریب است، اما پیروز. ۵. حَـدِ زمان: تأخیر در کارِ خیر، کمکِ لجستیک به جبههٔ باطل است. ۶. حَـدِ پوشش: لباسِ تو پرچمِ توست؛ سرباز، پرچمِ دشمن را بر تن نمی‌کند. ۷. حَـدِ کلام: فریادِ بلند، نشانهٔ استدلالِ ضعیف است؛ آرام و محکم بگو. ۸. حَـدِ خشم: خشم مؤمن فقط بر باطل است، نه بر خودی؛ بر خودی، رحماءُ بینهم باش. ۹. حَـدِ شوخی: خنده خوب است، اما نه به قیمتِ ذبحِ عزتِ یک انسان. ۱۰. حَـدِ شهرت: اگر دیده شدن هدف شد، سقوط آغاز شده است؛ گمنامی، امن‌ترین سنگر است. ۱۱. حَـدِ قضاوت: آنچه می‌بینی، همهٔ ماجرا نیست؛ قاضیِ دادگاهِ دل‌ها خداست. ۱۲. حَـدِ نقد: نقدِ بدونِ پیشنهاد، غُر زدن است؛ مؤمن یا راه می‌سازد یا راه می‌یابد. ۱۳. حَـدِ مسئولیت: منتظرِ ناجی نباش؛ در محدودهٔ خودت، تو ناجی باش. ۱۴. حَـدِ دشمنی: دشمنت را بشناس، اما شبیه‌اش نشو؛ مبارزه با ظلم، با ابزارِ ظالم نمی‌شود. ۱۵. حَـدِ مصرف: اسراف، دزدی از جیبِ نسل‌های آینده است؛ قناعت، استقلال است. ۱۶. حَـدِ نگاه: چشم، دریچهٔ قلب است؛ زباله در قلبت نریز. ۱۷. حَـدِ شنیدن: شایعه، ویروسِ ذهن است؛ گوشت را قرنطینه کن. ۱۸. حَـدِ علم: دانستنِ تنها کافی نیست؛ عمل کردن، سوادِ حقیقی است. ۱۹. حَـدِ قدرت: زور بازو فضیلت نیست؛ کنترلِ زور بازو (تقوا) فضیلت است. ۲۰. حَـدِ شادی: شادیِ گناه، غمِ نسیه است؛ شادیِ حلال، انرژیِ نقد است. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ✍️ به قلم — بهرام محمدی 🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی 🆔 @bmlimit ⚓️ انجمن دانش‌بنیان «دکترینِ حَـد