▫️ یادِ خدا؛ فراتر از آرامش، سنگینیِ آگاهی است (۱۰ گزارهٔ ناب از مجموعهٔ ۳۰ جلدیِ «یادِ خدا» تألیفِ دکتر بهرام محمدی) یاد خدا در دکترینِ حَـد، صرفاً یک مسکنِ روانی نیست؛ بلکه مواجهه با «حقیقتِ محض» است. این مواجهه ۱۰ اثرِ راهبردی بر وجودِ انسان دارد: ۱) یادِ خدا یعنی زندگی دیگر جای پنهان‌شدن ندارد؛ هر کاری که می‌کنی، قبل از انجام، از کنار «او» عبور می‌کند و همین عبور، نیت را لخت می‌کند. ۲) یادِ خدا یعنی تصمیم، قبل از آن‌که هوشمند باشد، «صادق» می‌شود؛ و خیلی از تصمیم‌هایِ زرنگ‌مآبانه، دقیقاً همین‌جا می‌میرند. ۳) یادِ خدا آرامش نمی‌دهد؛ «وزن» می‌دهد؛ و آدم زیر این وزنِ سنگین، یا راست می‌ایستد و بزرگ می‌شود، یا می‌شکند. ۴) یادِ خدا یعنی دیگر نمی‌توانی ندانی؛ آگاهی می‌آید، اما نه به‌صورت الهامِ شاعرانه، بلکه به‌شکلِ «مسئولیتِ» قاطع. ۵) یادِ خدا یعنی «توجیه»، زبانش را از دست می‌دهد؛ هیچ جملهٔ «چاره‌ای نداشتم»ی، سالم از این فضا رد نمی‌شود. ۶) یادِ خدا یعنی خدا تماشاگرِ آخرِ صحنه نیست؛ او «شریکِ لحظهٔ انتخاب» است، و همین شراکت، بازی را بی‌نهایت جدی می‌کند. ۷) یادِ خدا یعنی یک توقفِ سنگین؛ قبل از دعا، قبل از توکل و قبل از رضا؛ جایی که اگر دروغی در کار باشد، خودش را لو می‌دهد. ۸) یادِ خدا یعنی اخلاق، دیگر تزئینِ شخصیت نیست؛ بلکه سازهٔ اصلیِ بقاست. بدونِ آن، سازه فرو می‌ریزد. ۹) یادِ خدا یعنی کار، فقط انجام‌دادن نیست؛ «پاسخ‌دادن» است؛ و هر پاسخ در این عالم اثر دارد، حتی اگر دیدگانِ خلق آن را نبینند. ۱۰) یادِ خدا یعنی انسان نمی‌تواند «سبک» زندگی کند؛ یا باید «معنا» را حمل کند، یا زیرِ آوارِ «بی‌معنایی» له می‌شود. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 📚 منبع: ۱۰ گزارهٔ برگزیده از مجموعه کتابِ ۳۰ جلدیِ «یادِ خدا» ✨ تأملی در معنای حضور و وزنِ هستی ✍️ تألیف — دکتر بهرام محمدی (DBA) 🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی 🆔 @bmlimit ⚓️ انجمن دانش‌بنیان «دکترینِ حَـد»