اینجا واقعا پناهگاه نویسنده هاست؟منظورم اینه نویسنده زیاد داره؟ ⋱࿙⋰⋱࿙⋰⋱࿙⋰⋱࿙⋰ معلومه که داره‌.پر از کسایی که مطمئنم در آینده نویسنده هایی میشن که هنر از قلمشون میباره.

منظورش خودشه☝🏻

نهخیر منظورم کاملا مشخصه

یکی از نویسنده های آینده خودتی✨

خب آره دیگه خودتی

https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_qrr1e19&btn=صندوق.نویسنده.ها✒️📜

ابزارک باز نمیشه،این ناشناس جدید😭

بیاین اینجا حرف بزنید

شاهزاده ای را دید و هیچکس نمی‌دانست چطوری قرار است پیش برود. یک سلام و یک برگشتن و نگاه "لرد آپولو؟". با حضور خود به من برکت ده، مرا در آغوش بگیر. طوری رفتار کن انگار سرنوشت نمی‌تواند ما را جدا کند. هیچکس نمی‌دانست چطور قرار است پیش برود؛ حتی ایزدی که دلفی متعلق به او بود. شاید اگر زمزمه های باد را نادیده نمی‌گرفت می‌دانست چه می‌شود. شاید، شاید، شاید... . تا پایان آن منو تو خواهیم بود؟ یک جاودانه و فانی عزیزش در رو به روی یکدیگر بودند و آنگاه که چهره ی خندان او را دید، باد تغییر جهت داد. رنگ سرخ از سر و رویش می‌چکید. شاید اگر زمزمه های باد را نادیده نمی‌گرفت... . شاهزاده در آغوش خدایی بود که اشک می‌ریخت و به سرنوشت قسم می‌خورد. هیچکس نمی‌دانست چطور قرار است پیش برود. زمزمه های باد چه بود؟ دو جاودانه؛ یکی زوزه ی باد حسود، دیگری شیون برای عشق از دست رفته. کاش می‌توانست با او باشد، تا آخرش. بدین صورت سنبل ها به وجود آمدند؛ بنفشی که از قرمز شکفته شد. زاده ای از عشق، غم و حسادت. این درد و اشک...

«لطفا مرا ببخش»

.

اندیشمک