دینگ دینگ دینگ! این دومین تقدیمی اُتاقَکِ مَخفی هست(چرا؟ چون 200 تا شدیمم) خب .این تقدیم از چه قراره؟ شما این پیام رو فور میکنید توی چنل نورانی خودتون *اگه هم چنل نداشتید مشکلی نیست . و من : 1_ بهتون میگم اگه یه کلمه در زبان فارسی بودید،چه کلمه ای . 2_اگه کتاب بودید چه کتابی بودید . 3_یه آهنگ با توجه به وایبتون تقدیم کنم🌞 Tag / Limit / channel

آخجون رند شدیم

هورا.

و درآخر،همه چیز راجب نوجوانیه.

خوشحالی هیچ وقت توی چیزهای بزرگ نبود.همیشه توی صحبت های طولانی و عمیق با اون فرد خاص بود.همیشه خوردن یه بستنی کوچیک بود.همیشه کتاب خوندن بود.همیشه دیدن اون یه قسمت سریالی بود که هر هفته منتظرشی‌‌.همیشه جمع شدن پیش مامان بزرگ ها بود،اونم درحالی که برای تو غذا ی موردعلاقه ات رو درست کرده‌‌.همیشه حس کردن نور آفتاب و قطرات بارون روی پوست بود.خوشحالی توی در آغوش گرفتن اون دوستی بود که خیلی وقت بود ندیده بودیش.توی لبخند مامان و بابا بود،توی بازی کردن با خواهر کوچیکتر بود‌.توی شنیدن آهنگی بود که واقعا عاشقشی.توی ساز زدن و رقصیدن بود.توی خواب صبح جمعه بود.توی دوچرخه سواری و والیبال بازی کردن بود.توی آسمون بود،وقتی پر از ابر بود و آبی آبی بود.توی آب زاینده رود بود.توی حرف زدن با دوستایی بود که توی مجازی پیدا کردی‌. همیشه آدما دنبال غم میگردن،چون فکر میکنن خوشحالی ازشون دوره‌.