📚سمپوزیوم تست فناوری ۱۹۹۷: ┈┈•❀🌸اصلاح آب و هوا🌸❀•┈┈ ✈️ @camtrial1

سمپوزیوم تست فناوری ۱۹۹۷: اصلاح آب و هوا 👌دکتر آرنولد ای. بارنز جونیور از آزمایشگاه فیلیپس نیروی هوایی ایالات متحده ارائه‌ای با عنوان "جلسه B: فناوری‌های پیشرفته سلاح/ابزار دقیق" ارائه داد. او در مورد تحقق بخشیدن به "داشتن آب و هوا در سال ۲۰۲۵" بحث کرد. 👌دانشگاه جانز هاپکینز / آزمایشگاه فیزیک کاربردی. بخش توجیه HAARP در صفحه ۶. این ارائه در مقابل حاضران ارتش/نیروی هوایی ایالات متحده، دو سال پس از دو سند FOIA که قصد استفاده از گرد و غبار کربن سیاه برای بارورسازی ابرها و اهداف جنگی را نشان می‌داد، انجام شد. مسائل معاهده: 🔹کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد ممنوعیت استفاده نظامی یا هرگونه استفاده خصمانه دیگر از تکنیک‌های تغییر محیط زیست (ENMOD) که در ۵ اکتبر ۱۹۷۸ لازم‌الاجرا شد، فقط در مورد تغییرات محیطی "گسترده، طولانی مدت یا شدید" اعمال می‌شود. - تغییرات محلی و غیر دائمی، مانند افزایش بارش، مهار تگرگ. - از سال ۱۹۷۸، موضع رسمی نیروی هوایی این بوده است که اصلاح آب و هوا کاربرد یا بازده نظامی کمی به عنوان یک سلاح جنگی دارد. - موضع رسمی نیروی هوایی باید مورد بازنگری قرار گیرد: 🔸 با توجه به ۱۹ سال پیشرفت علمی 🔸با توجه به سیستم‌های تسلیحاتی پیشرفته که نسبت به محیط زیست حساس‌تر هستند. 🔸برای آمادگی در برابر غافلگیری فناورانه یادداشت‌ها: بخش "Spacecast 2020" دانشگاه نیروی هوایی شامل بخشی در مورد کنترل آب و هوای ضد نیرو است که پیش نیازهای لازم را شناسایی می‌کند. در این بخش آمده است: "دانشمندان علوم جوی از دهه ۱۹۴0 به طور جدی به دنبال اصلاح آب و هوای زمینی بوده‌اند، اما به دلیل نگرانی‌های علمی، حقوقی و اجتماعی و همچنین کنترل‌هایی در سطوح مختلف دولتی، پیشرفت کمی داشته‌اند. استفاده از تکنیک‌های تغییر محیط زیست برای نابودی، آسیب رساندن یا صدمه زدن به دولت دیگر ممنوع است. با این حال، فضا عرصه جدیدی را به روی ما می‌گشاید، فناوری فرصت‌های جدیدی را فراهم می‌کند، و تصور ما از قابلیت‌های آینده، ما را به بازنگری در این موضوع حساس و بالقوه پرخطر وامی‌دارد. دشواری، هزینه و ریسک توسعه یک سیستم کنترل آب و هوا برای کاربردهای نظامی بسیار بالا است. با این حال، مزایای بالقوه برای امنیت ملی دارد. ✈️ @camtrial1

پهپادها به صورت الکتریکی ابرها را در امارات بارور می کنند. ✈️ @camtrial1

پهپادها ابرها را در امارات متحده عربی به صورت الکتریکی بارور می‌کنند ابوظبی، امارات: ۲۴ آوریل ۲۰۱۷ – برنامه تحقیقاتی امارات برای افزایش بارش (UAE Research Program for Rain Enhancement Science) با تیمی از هواشناسان برجسته همکاری می‌کند تا فناوری بالقوه پیشگامانه‌ای را توسعه دهد که حول «بارورسازی الکتریکی» ابرها می‌چرخد؛ یک مفهوم نظری که اثر بارهای الکتریکی را بر ابرهای باران‌زا مطالعه می‌کند. [0†L3-L8] عالیه المزروعي (Alya Al Mazroui)، مدیر برنامه تحقیقاتی امارات برای افزایش بارش، و مقامات ارشد مرکز ملی هواشناسی و زلزله‌شناسی (NCMS)، در حال گفتگوهای مستمر با پروفسور گیلز هریسون (Giles Harrison)، متخصص فیزیک اتمسفر در دانشگاه ردینگ، و با کری نیکول (Keri Nicoll)، پژوهشگر مستقل NERC در گروه هواشناسی دانشگاه ردینگ هستند. [0†L8-L14] پروفسور گیلز هریسون، که همچنین دریافت‌کننده جایزه چرخه دوم مرتبط با برنامه تحقیقاتی امارات برای افزایش بارش است، رهبری این تحقیق را بر عهده خواهد داشت. تیم قرار است خواص الکتریکی ابرها را از طریق ترکیبی از کارهای نظری و تجربی بررسی کند. [0†L13-L16] به عنوان اولین گام، آنها رشد قطرات باردار به قطرات باران را مدل‌سازی خواهند کرد - حتی زمانی که ابرها باردار نیستند - تا حدی که به رعد و برق منجر شود. ثانیاً، آنها سعی خواهند کرد با استفاده از بالون‌ها و هواپیماها، بارهای موجود در ابرها را اندازه‌گیری و اصلاح کنند. [0†L17-L20] یک جنبه نوآورانه، استفاده از وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهپاد) برای اصلاح مصنوعی خواص الکتریکی ابرها است. یک ویژگی امیدوارکننده رویکرد بارورسازی الکتریکی این است که هیچ گونه باقیمانده زیست‌محیطی محلی بر جای نمی‌گذارد، زیرا پهپادها با برق کار می‌کنند و در نتیجه بدون آلودگی هستند. [0†L20-L24] مقامات روز دوشنبه به گلف نیوز گفتند که هریسون به بریتانیا بازگشته است، اما در ماه‌های آینده دوباره از امارات بازدید خواهد کرد تا راه‌اندازی آزمایشات را رهبری کند. [0†L37-L39] آزمایش‌های جدید، نقطه عطفی نسبت به ۱۰۰ مأموریت سنتی بارورسازی ابرها است که از ژانویه تا مارس همان سال با استفاده از شش هواپیمای سبک دو ملخه اداره ملی هواشناسی که مجهز به ده‌ها فلر حاوی نمک هستند، انجام شده بود. [0†L39-L42] بر اساس روش‌های سنتی، هنگامی که یک هواپیما وارد ابری می‌شود که نویدبخش به نظر می‌رسد، فلرهای کریستال نمک به آسمان‌های ابری طبیعی شلیک می‌شوند تا تشکیل و رها شدن رطوبت ابر را به قطرات باران تشویق کنند. طبق آزمایش‌های جدید، وسایل نقلیه هوایی بارهای الکتریکی را به داخل ابرها وارد می‌کنند. [0†L43-L46] مزروعي (Mazroui) گفت: «این پروژه برای کشوری که با تنش آبی مواجه است، مانند امارات، نویدبخش است. علاوه بر این، این پروژه مستقیماً با هدف برنامه تحقیقاتی امارات برای افزایش بارش، یعنی ارائه راه‌حل‌های واقعی برای چالش‌های کمبود آب، مرتبط است. ما مشتاقانه منتظر حمایت از کار نوآورانه پروفسور از طریق منابع فنی و تخصص مقیم خود هستیم. ما همچنین مطمئن هستیم که چنین پروژه‌هایی جایگاه ابوظبی و امارات را به عنوان یک مرکز بین‌المللی تعالی برای تحقیقات افزایش بارش تثبیت خواهد کرد.» [0†L47-L53] هریسون در بیانیه‌ای گفت: «تحلیلی از پتانسیل بارهای الکتریکی برای افزایش بارش می‌تواند تکنیک‌های جدیدی را برای افزایش سطح بارش ارائه دهد.» [0†L54-L56] ✈️ @camtrial1

آزمایش اغتشاش کنترل شده استراتوسفر (SCoPEx) StratoCruiser ✈️ @camtrial1

آزمایش اختلال کنترل‌شده لایه استراتوسفر (SCoPEx) StratoCruiser: این وسیله که در ابتدا توسط شرکت بیل گیتس، Intellectual Ventures، با نام StratoShield پیشنهاد شده بود، به StratoCruiser تغییر نام داده است. تیمی که توسط [FICER بیل گیتس]، برنامه تحقیقاتی مهندسی اقلیم خورشیدی هاروارد، بنیاد هیولت، بنیاد آلفرد پی. اسلون و سایر نیکوکاران تأمین مالی می‌شود، در حال برنامه‌ریزی برای بزرگترین آزمایش جهان در زمینه کم نور کردن خورشید هستند. این آزمایش برای تقلید از فوران‌های آتشفشانی با پاشش گوگرد به استراتوسفر به منظور خنک کردن سیاره طراحی شده است. این یک روش مهندسی اقلیم با نام مدیریت تابش خورشیدی (SRM) است که به تزریق آئروسل استراتوسفری (SAI) معروف است. دیوید کیت و فرانک کویچ قصد دارند تجهیزات را با پاشش آب آزمایش کنند، سپس به سراغ پاشش کلسیم و در نهایت گوگرد بروند. تزریق گوگرد به استراتوسفر رایج‌ترین روشی است که برای تقلید از فوران کوه پیناتوبو مطرح می‌شود. فورانی که مقادیر عظیمی گوگرد را به استراتوسفر فرستاد و سیاره را خنک کرد. هنگامی که این اتفاق افتاد، حوضه آمازون تقریباً خشک شد و بزرگترین مشکل طرح‌های مهندسی اقلیم مانند این در همین نهفته است: آنها الگوهای بارش جهانی را تغییر می‌دهند و برنده و بازنده ایجاد می‌کنند. بازنده‌ها افرادی هستند که جان خود را از دست می‌دهند!! مدل‌های کامپیوتری ارزیابی یکپارچه پیشنهادهای مهندسی اقلیم (IAGP) و پروژه مقایسه مدل مهندسی اقلیم (GeoMIP) توافق دارند که نیمکره جنوبی خشک‌تر و نیمکره شمالی مرطوب‌تر خواهد شد. این امر کل جهان را به خطر می‌اندازد، زیرا منجر به افزایش سیل و شدت طوفان‌ها در شمال و خشکسالی و قحطی در جنوب می‌شود. به همین دلیل است که ۱۱۰ جامعه مدنی مانیفست "دست از مادر زمین بردارید" را پیشنهاد کرده‌اند. این مانیفست در COP24 ارائه شده و همچنین توقف آزمایش SCoPEx StratoCruiser کیت را پیشنهاد می‌کند. علاوه بر معایب ذکر شده در بالا، لطفاً ۲۷ دلیل پروفسور آلن روبوک برای انجام ندادن مهندسی اقلیم را نیز بررسی کنید. نگرانی‌ها به مراتب بیشتر از مزایا هستند و پوشاندن آسمان‌مان با ضدآفتاب باید ممنوع شود و تمام تحقیقات متوقف گردد. تأمین مالی آنها از بودجه داخلی هاروارد و احتمالاً برنامه مهندسی اقلیم خورشیدی هاروارد تأمین خواهد شد، که از بنیان‌گذار مایکروسافت بیل گیتس، بنیاد هیولت، بنیاد آلفرد پی. اسلون و سایر نیکوکاران پول جمع‌آوری کرده است. اSCoPEx به دنبال چندین همکاری دیگر در زمینه مهندسی اقلیم خورشیدی است که نتوانستند شتاب بگیرند، مانند آزمایش E-PEACE در سال ۲۰۱۱ در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیه‌گو، و همکاری SPICE در بریتانیا که در سال ۲۰۱۲ متوقف شد. ✈️ @camtrial1

تاریخ واقعی جو مسلح شده و عملیات Popeye در جنوب شرقی آسیا ✈️ @camtrial1

این فایل مقاله‌ای است با عنوان «Perception-vs-Reality: The True History of Weaponized Weather and Operation Popeye in Southeast Asia» نوشته دیوید رید (David Reade)، منتشر شده در ژورنال بنیاد تاریخی نیروی هوایی آمریکا**، تابستان ۲۰۲۴، جلد ۷۱، شماره ۲. ## محتوای فایل به‌صورت خنثی و بدون تفسیر: ### موضوع اصلی - بررسی تاریخچه استفاده نظامی از تغییرات جوی (تعدیل آب‌وهوا) به‌عنوان سلاح، با تمرکز بر **عملیات پاپای در جنوب شرقی آسیا طی درگیری ویتنام (۱۹۶۶–۱۹۷۲). ### ادعاهای کلیدی مطرح‌شده در مقاله - برنامه‌های تعدیل آب‌وهوا در جنوب شرقی آسیا توسط نیروی دریایی آمریکا (مرکز تسلیحات ناوال چین لیک، کالیفرنیا) طراحی و اجرا شده، نه نیروی هوایی آمریکا. - مجوز و کنترل عملیات از طریق دفتر SACSA (دستیار ویژه برای مبارزه با شورش و فعالیت‌های ویژه) صادر شده که مقاله آن را دفتری مخفی از سازمان سیا در پنتاگون توصیف می‌کند. - پیر سنت-آماند**، ژئوفیزیکدان غیرنظامی چین لیک، به‌عنوان رهبر فنی این عملیات معرفی شده است. ✅جزئیات فنی ذکرشده - استفاده از ترکیبات پیروتکنیک **یدید نقره برای بارورسازی ابرها - هواپیماهای مورد استفاده: C-130 هرکولس نیروی هوایی، F-4B فانتوم تفنگداران دریایی، RF-4C شناسایی - مناطق هدف: لائوس، کامبوج، و بخش‌هایی از ویتنام شمالی و جنوبی 🔘 برنامه‌های دیگر ذکرشده در فایل - پاک‌سازی مه در کی‌سان (۱۹۶۸) - بارورسازی در دره آ شائو (۱۹۶۸) - پروژه «کماندو لاوا» (استفاده از مواد شیمیایی برای ناپایدارسازی خاک) - ادعاهایی درباره تعدیل طوفان‌های حاره‌ای/تایفون - عملیات امداد خشکسالی در لائوس و کامبوج - ادعاهایی درباره برنامه‌های تعدیل آب‌وهوا علیه کوبا (تشدید طوفان‌ها و ایجاد خشکسالی) 🔘 خط زمانی رویدادها - ۱۹۶۰–۱۹۶۱: آغاز تحقیقات تعدیل آب‌وهوا در چین لیک - سپتامبر ۱۹۶۶: آغاز فاز آزمایشی پروژه پاپای - ۱۹۶۷–۱۹۷۲: فاز عملیاتی عملیات پاپای - ژوئیه ۱۹۷۲: توقف عملیات پس از افشای عمومی - ۱۹۷۴: جلسات استماع کنگره و مذاکرات پیمان ENMOD 🔘 آمار عملیاتی ذکرشده - حدود ۲,۶۰۲ سورتی پروازی بارورسازی ابر - حدود ۴۷,۴۰۹ کانیستر/فلر یدید نقره مصرف‌شده - هزینه تقریبی: ۲۱.۶ میلیون دلار - ادعای افزایش ۱۰ تا ۳۰ درصدی بارش در مناطق هدف 🔘منابع ارجاع‌داده‌شده در فایل - اسناد آزادشده سیا (CREST) - آرشیو وزارت امور خارجه آمریکا - گزارش‌های CHECO وزارت دفاع - سوابق سرویس هواشناسی نیروی هوایی آمریکا - مصاحبه‌ها و خاطرات افراد مشارکت‌کننده 🔘 مباحث حقوقی و سیاستی - بررسی نقش سناتور کلیبورن پل در تحقیقات کنگره - بریفینگ طبقه‌بندی‌شده وزارت دفاع به کنگره در مارس ۱۹۷۴ - تصویب قطعنامه سنای ۷۱ (SR-71) و تأثیر آن بر پیمان بین‌المللی ENMOD - تأثیر قانون هیوز-رایان (۱۹۷۴) بر عملیات‌های مخفی ✈️ @camtrial1