تاریخ واقعی جو مسلح شده و عملیات Popeye در جنوب شرقی آسیا ✈️ @camtrial1

این فایل مقاله‌ای است با عنوان «Perception-vs-Reality: The True History of Weaponized Weather and Operation Popeye in Southeast Asia» نوشته دیوید رید (David Reade)، منتشر شده در ژورنال بنیاد تاریخی نیروی هوایی آمریکا**، تابستان ۲۰۲۴، جلد ۷۱، شماره ۲. ## محتوای فایل به‌صورت خنثی و بدون تفسیر: ### موضوع اصلی - بررسی تاریخچه استفاده نظامی از تغییرات جوی (تعدیل آب‌وهوا) به‌عنوان سلاح، با تمرکز بر **عملیات پاپای در جنوب شرقی آسیا طی درگیری ویتنام (۱۹۶۶–۱۹۷۲). ### ادعاهای کلیدی مطرح‌شده در مقاله - برنامه‌های تعدیل آب‌وهوا در جنوب شرقی آسیا توسط نیروی دریایی آمریکا (مرکز تسلیحات ناوال چین لیک، کالیفرنیا) طراحی و اجرا شده، نه نیروی هوایی آمریکا. - مجوز و کنترل عملیات از طریق دفتر SACSA (دستیار ویژه برای مبارزه با شورش و فعالیت‌های ویژه) صادر شده که مقاله آن را دفتری مخفی از سازمان سیا در پنتاگون توصیف می‌کند. - پیر سنت-آماند**، ژئوفیزیکدان غیرنظامی چین لیک، به‌عنوان رهبر فنی این عملیات معرفی شده است. ✅جزئیات فنی ذکرشده - استفاده از ترکیبات پیروتکنیک **یدید نقره برای بارورسازی ابرها - هواپیماهای مورد استفاده: C-130 هرکولس نیروی هوایی، F-4B فانتوم تفنگداران دریایی، RF-4C شناسایی - مناطق هدف: لائوس، کامبوج، و بخش‌هایی از ویتنام شمالی و جنوبی 🔘 برنامه‌های دیگر ذکرشده در فایل - پاک‌سازی مه در کی‌سان (۱۹۶۸) - بارورسازی در دره آ شائو (۱۹۶۸) - پروژه «کماندو لاوا» (استفاده از مواد شیمیایی برای ناپایدارسازی خاک) - ادعاهایی درباره تعدیل طوفان‌های حاره‌ای/تایفون - عملیات امداد خشکسالی در لائوس و کامبوج - ادعاهایی درباره برنامه‌های تعدیل آب‌وهوا علیه کوبا (تشدید طوفان‌ها و ایجاد خشکسالی) 🔘 خط زمانی رویدادها - ۱۹۶۰–۱۹۶۱: آغاز تحقیقات تعدیل آب‌وهوا در چین لیک - سپتامبر ۱۹۶۶: آغاز فاز آزمایشی پروژه پاپای - ۱۹۶۷–۱۹۷۲: فاز عملیاتی عملیات پاپای - ژوئیه ۱۹۷۲: توقف عملیات پس از افشای عمومی - ۱۹۷۴: جلسات استماع کنگره و مذاکرات پیمان ENMOD 🔘 آمار عملیاتی ذکرشده - حدود ۲,۶۰۲ سورتی پروازی بارورسازی ابر - حدود ۴۷,۴۰۹ کانیستر/فلر یدید نقره مصرف‌شده - هزینه تقریبی: ۲۱.۶ میلیون دلار - ادعای افزایش ۱۰ تا ۳۰ درصدی بارش در مناطق هدف 🔘منابع ارجاع‌داده‌شده در فایل - اسناد آزادشده سیا (CREST) - آرشیو وزارت امور خارجه آمریکا - گزارش‌های CHECO وزارت دفاع - سوابق سرویس هواشناسی نیروی هوایی آمریکا - مصاحبه‌ها و خاطرات افراد مشارکت‌کننده 🔘 مباحث حقوقی و سیاستی - بررسی نقش سناتور کلیبورن پل در تحقیقات کنگره - بریفینگ طبقه‌بندی‌شده وزارت دفاع به کنگره در مارس ۱۹۷۴ - تصویب قطعنامه سنای ۷۱ (SR-71) و تأثیر آن بر پیمان بین‌المللی ENMOD - تأثیر قانون هیوز-رایان (۱۹۷۴) بر عملیات‌های مخفی ✈️ @camtrial1

گرم‌کننده یونوسفری HAARP به دانشگاه آلاسکا فروخته شد... ✈️ @camtrial1

گرم‌کننده یونوسفری HAARP به دانشگاه آلاسکا فروخته شد و دوباره آنلاین شده است!! ۳ سپتامبر ۲۰۱۵ آخرین به‌روزرسانی: ۸ اکتبر ۲۰۲۱ موضوع: مهندسی جوی • تغییرات آب‌وهوای فضایی برنامه پژوهشی فعال شفق‌های قطبی با فرکانس بالا (HAARP) به جای اینکه زیر تیغه بولدوزر قرار بگیرد، زندگی جدیدی پیدا کرده است. در اواسط اوت، ژنرال نیروی هوایی آمریکا تام ماسیلو با برایان راجرز و باب مک‌کوی از دانشگاه آلاسکا (UAF) دست داد و این تأسیسات قدرتمند پژوهشی جو فوقانی را از نظامی به دانشگاه منتقل کرد. شاید درباره HAARP شنیده باشید. نیک بگیچ کتابی درباره آن نوشت. جسی ونتورا در یک قسمت از برنامه تلویزیونی «تئوری توطئه» سعی کرد به زور از دروازه گاکونا عبور کند. گروه میوز (Muse) آلبوم زنده‌ای به نام HAARP را در استادیوم ومبلی از روی صحنه‌ای پر از آنتن‌هایی که شبیه那些 ایستاده در یک پلتفرم شنی در جاده Tok Cutoff بودند، ضبط کرد. ادعاهای علمی-تخیلی درباره کاریبوهایی که به عقب راه می‌روند، کنترل ذهن انسان و توانایی HAARP در تغییر آب‌وهوا، باعث شده محققان از درد به خود بپیچند. توصیف ابزاری پیچیده که انرژی نامرئی را به منطقه‌ای می‌فرستد که هیچ‌کس نمی‌تواند ببیند، دشوار است. ا HAARP گروهی از فرستنده‌های رادیویی با فرکانس بالا است که توسط چهار ژنراتور دیزلی یدک‌کشتی و یکی از لوکوموتیو تغذیه می‌شوند. این فرستنده‌ها یک پرتو متمرکز از انرژی امواج رادیویی را به منطقه شفق‌های قطبی می‌فرستند. در آنجا، آن انرژی می‌تواند بخش کوچکی از اتصال الکتریکی خورشید-زمین را در حدود ۱۰۰ مایلی (۱۶۰ کیلومتری) بالای سر ما تحریک کند. ❓چرا مقامات ارشد دانشگاه در را را به روی تئوری‌پردازان توطئه دوباره باز کردند؟ چرا اجازه ندادند HAARP به آرامی به جنگل‌های شمالی بازگردد؟ با وجود اینکه این موضوع اسرارآمیز و دشوار برای درک است، اما بهترین است،» باب مک‌کوی، رئیس مؤسسه ژئوفیزیک UAF گفت، که اکنون کلیدهای این تأسیسات واقع در مایل ۱۱.۳ جاده Tok Cutoff را در اختیار دارد. این تأسیسات بهترین ابزار برای مطالعه منطقه‌ای در بالای زمین است که اطلاعات کمی درباره آن داریم، مک‌کوی گفت. از بین سه گرم‌کننده یونوسفری در جهان — در نروژ، روسیه و به زودی در پورتوریکو — HAARP قدرتمندترین و چابک‌ترین از بین آن سه» است، طبق گفته کریگ هاینسلمن، مدیر تأسیسات در نروژ. در یک مصاحبه در دفترش در پردیس UAF، مک‌کوی گفت جلسات با دیگران در جامعه فیزیک فضایی او را متقاعد کرد که HAARP ارزش نجات دادن را دارد. در طول یک کارگاه در سال ۲۰۱۳ با کاربران بالقوه که پوسته پلاسمای یونیزه‌ای را که سیاره را از ۴۰ تا ۶۰۰ مایلی بالای سر ما پوشانده مطالعه می‌کنند، محققان گفتند اگر دانشگاه آن را بر عهده بگیرد، از HAARP استفاده خواهند کرد. با HAARP ، اکنون امکان انجام آزمایش‌های کنترل‌شده وجود دارد، در مقابل اینکه صرفاً تماشا کنیم و منتظر بمانیم تا خورشید فضا را مختل کند و سعی کنیم از مطالعه پاسخ آن یاد بگیریم،» هربرت کارلسون از دانشگاه ایالتی یوتا در کارگاه گفت. ❓از برهم زدن فضا چه چیزی به دست می‌آید؟ یونوسفر سیگنال‌های ماهواره‌ای و رادیویی را حمل می‌کند که در طی طوفان‌های خورشیدی مختل می‌شوند. با گرما، می‌توانیم یک اختلال ایجاد کنیم و تماشا کنیم که چقدر سریع از بین می‌رود،» بیل بریستو، فیزیکدان فضایی و مسئول اصلی HAARP در مؤسسه ژئوفیزیک گفت. «می‌توانیم ناهنجاری‌هایی ایجاد کنیم تا اثرات آن‌ها را بر سیستم‌های رادیویی ماهواره به زمین آزمایش کنیم. نیازی نداریم منتظر بمانیم تا مادر طبیعت شرایط را ایجاد کند». از زمانی که در سال ۲۰۰۳ با تأمین بودجه‌ای که تد استیونز فقید کمک به تأمین آن کرد باز شد، HAARP میزبان بسیاری از دانشمندان بود که پژوهش‌های کاربردی برای نظامی انجام می‌دادند. یکی از این مطالعات استفاده از آرایه آنتن برای گرم کردن بخشی از یونوسفر بود که به نوبه خود به عنوان یک آنتن با فرکانس پایین عمل می‌کرد که می‌توانست سیگنالی نفوذکننده به اقیانوس را به یک زیردریایی بفرستد. این سیگنال می‌توانست به کاپیتان زیردریایی بگوید که برای دریافت ارتباطات رادیویی متعارف به سطح بیاید. نظامی اهداف خاصی داشت، اکنون می‌توانیم علوم پایه بیشتری انجام دهیم،» بریستو گفت. «این به ما با مدل‌سازی عمومی یونوسفر/ترمسفر کمک خواهد کرد، مانند اینکه یون‌ها و نوترون‌ها چگونه در جو فوقانی جفت می‌شوند. ا HAARP اکنون باز است، اما فرستنده‌ها از بهار ۲۰۱۴ خاموش بوده‌اند. با انتقال از نظامی به دانشگاه، بریستو و مک‌کوی اکنون به دنبال مشتری هستند. دانشمندانی که تأمین بودجه شده‌اند تا به مرکز آلاسکا سفر کنند در کمپین‌های دو هفته‌ای که در آن‌ها فرستنده‌ها را به مدت ۱۰ ساعت در هر روز فعال می‌کنند. ✈️ @camtrial1

هنوز مشتری‌ای وجود ندارد. اما مک‌کوی و بریستو مطمئن هستند که خواهند توانست یک وام ۲ میلیون دلاری از دفتر سراسری دانشگاه آلاسکا را بازپرداخت کنند. آن پول اکنون هزینه‌های برق HAARP و سایر هزینه‌های عملیاتی را تأمین می‌کند. بریستو گفت بدترین سناریو این است که چند یا هیچ محققی پیش نیایند و آن‌ها مجبور شوند ابزارهای HAARP را برای بازیابی هزینه وام بفروشند. بهترین حالت: دانشمندان از آن استفاده کنند، یک نهاد ملی هزینه عملیات HAARP را تأمین کند (همان‌طور که ناسا برای محدوده پژوهشی Poker Flat مؤسسه انجام می‌دهد) و «ما آن را به‌عنوان یک تأسیسات پژوهشی برای مدت نامحدود اجرا کنیم.» مک‌کوی گفت زمان برای بازپرداخت وام در حال سپری شدن است. «من سه سال وقت دارم تا مشتری پیدا کنم،» او گفت. «ما اینجا گردنمان را دراز کرده‌ایم، اما این بهترین در جهان است و کسی ۳۰۰ میلیون دلار برای ساخت آن هزینه کرده است.» نویسنده: جیم لی خالق وب‌سایت تاریخچه تغییرات آب‌وهوایی ✈️ @camtrial1

📚پروژه نیل آبی سیا محاصره باران برای محصولات نیشکر کوبا ✈️ @camtrial1

پروژه نیل آبی سیا محاصره باران برای محصولات نیشکر کوبا: "اما بارورسازی ابرها در نزدیکی کوبا برای ایجاد باران کمتر بود، نه بیشتر. قرار بود باران را قبل از رسیدن ابرها به جزیره از آنها بگیرد. می‌توان گفت ما سعی کردیم ابرهای بارانی را محاصره کنیم." ❓آیا سیا در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ برای نابودی محصول نیشکر کوبا، دستور تغییر آب و هوا را صادر کرد یا نه؟ لاول پونته، محقق سابق شرکت بین‌المللی تحقیقات و فناوری، یک «اندیشکده» پنتاگون، می‌گوید سیا و پنتاگون بارورسازی ابرها را در سواحل کوبا برای «دوشیدن» ابرهای بارانی سفارش دادند، در زمانی که ظاهراً سرنوشت کاسترو به برداشت موفقیت‌آمیز نیشکر وابسته بود!!! سیا قاطعانه انکار کرده است که در آن دوره زمانی در جایی به جز ویتنام، بارورسازی ابرها انجام داده است! پونته می‌گوید آزمایش کوبا بخشی از «پروژه نیل آبی» بود که رسماً از سال ۱۹۷۰ توسط آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته پنتاگون (ARPA) اجرا شد. پونته اضافه می‌کند که «نیل آبی» واقعاً با هدف «بی‌ثبات‌سازی» آب و هوا در اتحاد جماهیر شوروی، چین و کوبا، برای نابودی محصولات کشاورزی و ایجاد ناآرامی سیاسی انجام می‌شد. لاول پونته ادعا کرد "... که آژانس اطلاعات مرکزی و پنتاگون در برنامه‌ای برای بارورسازی ابرها در نزدیکی کوبا همکاری کردند تا باران خود را قبل از رسیدن به جزیره بریزند، در نتیجه خشکسالی ایجاد شود." گفته می‌شود این تلاش‌ها "... در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ به منظور آسیب زدن به محصول نیشکر کوبا" انجام شده است. وزارت دفاع ایالات متحده پاسخ داد که «ما هرگز در اطراف کوبا دستکاری آب و هوا انجام نداده‌ایم!!.» برنامه نیل آبی از آنچه در آن زمان بزرگترین کامپیوتر جهان بود، به نام ILLIAC IV استفاده می‌کرد که ساخت آن نیز توسط ARPA تأمین مالی شده بود. شاید جالب باشد که تنها دو گزارشی که توسط آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده در مورد آب و هوا و اقلیم تهیه شده و به طور عمومی منتشر شده است، به ملاحظات گسترده مشابهی در مورد آب و هوا، اقلیم، تولید مواد غذایی و غیره می‌پردازد. با این حال، بعید است که برنامه تا این حد خوش‌خیم بوده باشد. در سال ۱۹۶۲، سال‌ها قبل از شروع برنامه نیل آبی، ARPA یک پروژه تحقیقاتی طبقه‌بندی شده با عنوان «برخی جنبه‌های جو فوقانی جنگ‌افزارهای شیمیایی ژئوفیزیک» قرارداد بسته بود. ✈️ @camtrial1

در این لینک سخنرانی جیم لی (Jim Lee) خطاب به سازمان حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۵ ارائه شده است. در ادامه، ترجمه کامل این سخنرانی بدون هیچ گونه تفسیر یا قضاوتی آورده می‌شود. آلودگی پرواز متن پایانی سخنرانی‌ام که در جلسه استماع EPA درباره آلودگی پرواز در واشنگتن دی.سی. در ۱۱ اوت ۲۰۱۵ ارائه خواهم داد. توجه: این متن دارای تغییرات جزئی نسبت به نسخه ارائه ویدئویی آنلاین است. متن سخنرانی: چرا EPA ادعا می‌کند که شش گاز گلخانه‌ای منتشر شده از هواپیماهای جت تحت قانون هوای پاک «تهدیدی برای سلامت انسان» هستند، در حالی که برای رسیدگی به شکایات جاری در مورد بنزین هوایی سربی یا نگرانی‌های واقعی سلامت ذی‌نفعان در سراسر جهان یعنی فلزات سنگین سرطان‌زا در سوخت‌ها و مواد افزودنی آنها و ابرناکی ناشی از هوانوردی (AIC) کاری انجام نمی‌دهد؟ شما (EPA) ادعا می‌کنید که تحت قانون هوای پاک ۲۳۱(a)(2)(A) صلاحیت تنظیم انتشار گازهای هوانوردی را دارید، قانونی که باید ما را در برابر آن آلودگی سمی ذکر شده محافظت کند. با این حال، تعریف «آلودگی» به معنای «گازهای تغییر اقلیم» تحریف شده است، که فقط می‌توان آن را نقض روح قانون نامید. نقل قول: «آلودگی هوا که به طور منطقی می‌توان پیش‌بینی کرد سلامت یا رفاه عمومی را به خطر می‌اندازد.» همانطور که از عبارت قانون هوای پاک مشاهده می‌کنید، سرب، باریم، آلومینیوم و مواد شیمیایی سمی با محتوای محرمانه تجاری، صرف نظر از اینکه چقدر به علم اقلیم مسلط باشید، به وضوح خطر بیشتری برای سلامت عمومی نسبت به گازهای گلخانه‌ای ایجاد می‌کنند. علاوه بر این، برگه‌های اطلاعات ایمنی مواد (MSDS) سوخت هوانوردی و مواد افزودنی آنها تقریباً همیشه حاوی این هشدار هستند: «در آب تخلیه نکنید.» با این حال، تخلیه سوخت خام یا سوزاندن این مواد شیمیایی خطرناک و سپس تخلیه آنها در آب به نوعی ایمن است؟ در نهایت، علیرغم تلاش‌های زیاد برای یافتن مطالعات تجمع زیستی یا بزرگ‌نمایی زیستی در مورد آلاینده‌های هوانوردی باریده شده، به نظر می‌رسد هیچ کدام وجود ندارد. ا EPA و دولت اوباما خشم جهانی را نادیده می‌گیرند که ناشی از قابل مشاهده‌ترین نگرانی تغییر اقلیم ناشی از هواپیماهاست: ایجاد ابر. جستجویی برای کلمه «کمتریل» (chemtrails) انجام دهید و میلیون‌ها شهروند نگران را خواهید دید که به آسمان نگاه می‌کنند و تعجب می‌کنند «آنها در جهان چه چیزی را اسپری می‌کنند؟» صرف نظر از اینکه شما در مورد انبوه بیماری‌های منتسب به این ابرها چه فکری می‌کنید، خشم جهانی به وضوح قابل مشاهده است. آنها حق دارند نگران باشند و ما همه باید نگران باشیم. ادعای EPA مبنی بر اینکه CO2 تهدید بیشتری برای سلامت انسان نسبت به انبوه هواپیماها و ابرناکی ناشی از هوانوردی است، بر اساس داده‌های ناقص IPCC است که اثرات انبوه هواپیماها بر اقلیم ما را کمرنگ می‌کند. ارزیابی چهارم IPCC از اثر تابشی انبوه هواپیماها تنها «انبوه خطی» را محاسبه کرد، به این معنی که هر انبوهی که پخش می‌شود و به ابرهای سیروس تبدیل می‌شود، محاسبه نشده است. معمای انبوه هواپیماهای به دام اندازنده گرما چقدر مهم است؟ نقل قول: «انبوه هواپیماها که توسط هواپیماها تشکیل می‌شوند می‌توانند به ابرهای سیروسی تبدیل شوند که از ابرهایی که به طور طبیعی تشکیل شده‌اند قابل تشخیص نیستند. این «انبوه‌های گسترش یافته» ممکن است امروزه باعث گرمایش اقلیمی بیشتری نسبت به کل دی‌اکسید کربن منتشر شده توسط هواپیماها از آغاز هوانوردی شوند.» محقق دیگری اظهار داشت: «به نظر می‌رسد یک هواپیمای واحد که در شرایط مساعد برای تشکیل انبوه پایدار عمل می‌کند، اثر تابشی ناشی از انبوه را اعمال می‌کند که تقریباً ۵۰۰۰ برابر بیشتر از برآوردهای اخیر میانگین اثر تابشی انبوه پایدار از کل ناوگان هوانوردی غیرنظامی است.» اگرچه این تحقیق اکنون در مدل‌های کامپیوتری IPCC گنجانده شده و به سمت پایین تجدید نظر شده است، به نظر من، این ادعاها حفره‌های بزرگی را در علم اقلیم برجسته می‌کند. در سال ۲۰۱۳: «برهم‌کنش آئروسل-ابر یکی از عدم قطعیت‌های اصلی در تحقیقات اقلیمی است.» درک علمی از چگونگی انتقال انبوه هواپیماها به ابرهای سیروس به شدت ناقص است، اما به سرعت در حال تحول است و آخرین تحقیقات نشان می‌دهد که ابرهای سیروس پر از آئروسل‌های فلزی از منابع انسانی هستند. مورد بزرگی که ما پیدا کرده‌ایم سرب است. ... ناشی از چیزهایی مانند تترااتیل سرب در سوخت‌ها ... که هنوز در برخی از هوانوردی‌های سبک استفاده می‌شود. بنابراین این احتمالاً بزرگترین فلزی است که ما پیدا می‌کنیم، یا متداول‌ترین فلزی که ما پیدا می‌کنیم. اما ما در واقع طیف کاملی از فلزات مختلف را پیدا می‌کنیم. ✈️ @camtrial1

ظاهراً مقادیر کمی از ذرات فلزی تأثیرات عمده‌ای بر ابرهای سیروس دارند: به نظر می‌رسد که شما باید تمام آئروسل‌های جو را بسیار اساسی تغییر دهید تا تأثیر زیادی بر ابرها بگذارید. اما از آنجا که گرد و غبار معدنی و ذرات فلزی چنین مقدار کمی از ذرات معلق را تشکیل می‌دهند - فقط یک یا دو درصد - به این معنی است که شما فقط باید حدود یک یا دو درصد از ذرات را تغییر دهید تا تأثیر زیادی بر این ابرها بگذارید. آخرین تحقیقات فرضیات IPCC در مورد انبوه هواپیماها را زیر سوال می‌برد و هنگام رسیدگی به تأثیر واقعی تغییر اقلیم هوانوردی نیاز به بررسی جدی دارد: - فلزات در ارتفاع بالا و هسته‌های میعان ابر سیروس (CCN) احتمالاً از بنزین هوایی سربی و اگزوز جت می‌آیند. - انبوه هواپیماها در حال ساختن ابرهای سیروس هستند و تغییرات کوچک در فلزات جوی تأثیرات زیادی بر ایجاد ابر سیروس دارد. - ابرهای سیروس گرما را به دام می‌اندازند و احتمالاً تأثیر تغییر اقلیم بیشتری نسبت به CO2 دارند. در نهایت، ابرناکی ناشی از هوانوردی رشد آینده انرژی خورشیدی را به خطر می‌اندازد، بر گردشگری تأثیر می‌گذارد و پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۵۰ نجوم زمین را غیرممکن کند. دانشمندان مهندسی اقلیم، ناسا، NOAA، FAA، USDA، DOE و شرکای بین‌المللی شرکتی در مورد استفاده از بیوسوخت‌ها و سوخت‌های جت با دوپ سولفور برای کنترل انبوه هواپیماها و بذرپاشی ابر سیروس با یدید بیسموت برای ذوب کردن این ابرها بحث می‌کنند. EPA باید مستقیماً در این بحث‌ها مشارکت داشته باشد. در نتیجه این یافته‌های اخیر، من قویاً EPA را تشویق می‌کنم که دامنه این به خطر افتادن را شامل ذرات فلزی و تشکیل ابر از اگزوز جت کند. اگر EPA با روح قانون هوای پاک مطابقت داشته باشد، از ما در برابر آئروسل‌های فلزی منتسب به آلزایمر، اوتیسم، سرطان و طیف وسیعی از بیماری‌های ناتوان‌کننده دیگر محافظت خواهد کرد. اگر EPA واقعاً نگران تغییر اقلیم ناشی از هوانوردی است، تولید انبوه هواپیماها و ابرهای سیروس را تنظیم خواهد کرد که اقلیم ما را به میزان بسیار بیشتری نسبت به مجموع شش گاز گلخانه‌ای نام برده شده در این طرح تغییر می‌دهند. تنظیم فلزات سنگین و ابرناکی ناشی از هوانوردی بدون تأیید مناسب بی‌معنی خواهد بود. حتی اگر اعضای سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ICAO) توافقنامه الزام‌آوری را امضا کنند که فقط از مواد شیمیایی خاصی در مخازن گاز خود استفاده کنند، همه ما می‌دانیم که موافقت‌نامه‌ها و مقررات بدون تأیید مناسب بی‌فایده هستند. بنابراین، من درخواست می‌کنم که آزمایش اجباری و تصادفی اگزوز جت بلافاصله اجرا شود. این مهم‌ترین گام‌ای است که EPA می‌تواند برای پیروی از روح قانون، انجام وظیفه مناسب خود برای محافظت از ما در برابر آلودگی مضر، و به دست آوردن داده‌های دنیای واقعی برای بهبود مقررات آینده بردارد. بیشتر داده‌های پشت این یافته به خطر افتادن از تحقیقات در محیط‌های بسیار کنترل‌شده است که در آن اکثر متغیرها شناخته شده هستند. ما به تأیید موقعیت‌های غیرایده‌آل نیاز داریم که در آن آلودگی سوخت، آلودگی FAME یا نگهداری نامناسب منجر به ذرات معلق اگزوز بسیار متفاوت از آنچه در تنظیمات «آزمایشگاهی» دیده می‌شود، می‌شود. برای دستیابی به تأیید، من پیشنهاد می‌کنم که EPA به طور تصادفی یک پروب دنباله‌دار را به پروازهای خارجی و داخلی متصل کند، سپس نتایج را جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل کند تا اجزای اگزوز دنیای واقعی را تعیین کند. از طرف دیگر، مشاهدات لیدار (LIDAR) زمینی ممکن است بر روی مناطق ثابت با ترافیک سنگین امکان‌پذیر باشد و از حملات احتمالی تروریستی با استفاده از آئروسل‌ها جلوگیری کند. در نتیجه، EPA باید این به خطر افتادن را شامل آئروسل‌های فلزی و ایجاد ابر کند، یک سیستم تأیید ایجاد کند که شامل همه هواپیماها می‌شود، ما را از آلودگی هوانوردی محافظت کند، متخلفان را پاسخگو نگه دارد و متعهد به دقت علمی بهتر برای تعیین‌های آینده شود. از شما برای این فرصت تشکر می‌کنم که از طرف بسیاری از کسانی که نمی‌توانستند اینجا باشند صحبت کنم، و از شما برای گوش دادن به «دیدگاه‌های یک فرد عادی» در مورد این موضوع سپاسگزارم. در حالی که من از تلاش‌های مرکز تنوع زیستی، گروه سیرا و دوستان زمین برای وادار کردن EPA به پاسخگو کردن صنعت هوانوردی قدردانی می‌کنم، افراد فقیری مانند من مجبورند در نزدیکی این فرودگاه‌ها، زیر این تخلیه‌های سوخت و زیر این آسمان‌های ابری زندگی کنند. امیدوارم که با اقدام شما در اینجا و اکنون، بتوان مقداری از ایمان به EPA ما بازگردد. به ICAO بگویید که آنها خواسته‌های شما و خواسته‌های ما را برآورده خواهند کرد، نه برعکس. باز هم از شما سپاسگزارم. این لینک شامل متن کامل یک سخنرانی عمومی در یک جلسه رسمی دولتی و فهرستی از منابع و ارجاعات علمی است. ✈️ @camtrial1