🔹چرا چهارم خرداد روز دزفول نامگذاری شد 🔹به گزارش ایرنا، به استناد آمار، دزفول تنها شهر اشغال نشده‌ای است که مورد شدیدترین حملات موشکی و بمباران هوایی و زمینی قرار گرفت. رژیم بعث عراق در مدت هشت سال جنگ، ۱۷۶ موشک غول پیکر «فراگ هفت و اسکاد» به شهر دزفول شلیک کرد، ۴۸۹ بمب و راکت توسط هواپیماهای دشمن بر سر مردم بی‌دفاع شهر ریختند و آتش بارهای عراق با شلیک پنج هزار و ۸۲۱ گلوله توپ نقاط مختلف شهر را هدف قرار دادند، اما با این همه خسارت، مردم دزفول با تقدیم ۲ هزار و ۶۴۲ شهید ‌از جمله ۸۵۰ شهید موشکی، ۶۸ شهید شیرخوار، ۳۹۲ شهید بانو و همچنین چهار هزار جانباز، ۴۵۲ آزاده سرافراز و ۱۴۷ مفقود و جاویدالاثر حماسه مقاومت و پایداری را در تاریخ درخشان انقلاب اسلامی ایران جاودان ساختند. همزمان با هفتمین سال جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۶ و به مناسبت پنجمین سال آزادسازی خرمشهر، با پیشنهاد دولت وقت، بررسی‌های وسیع و گسترده‌ای برای معرفی «شهر نمونه مقاومت» در کشور صورت گرفت و براساس هفت شاخص درنهایت دزفول به عنوان «شهر نمونه مقاومت کشور» معرفی شد. مقاومت سرسختانه مردم دزفول و اصرار آنها بر ترک نکردن شهر، حضور گسترده جوانان دزفول در جبهه‌های نبرد، میهمان نوازی و حمایت از رزمندگان، بازسازی حین جنگ، نقش والا و موثر فرزندان دزفول در مدیریت و اداره جنگ تحمیلی، پشتیبانی از رزمندگان جبهه‌ها و بالاترین آمار شهدای زنان و کودکان ناشی از حملات موشکی و بمباران از جمله شاخص‌هایی است که دزفول در چهارم خرداد به عنوان شهر نمونه مقاومت و پایداری نامگذاری شد. به همین مناسبت نیز چهارم خرداد به نام «روز مقاومت و پایداری مردم دزفول» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی نامگذاری شد. 🔹مصاحبه محمدحسین دُرچین مدیر سایت چمدان آبی در محل خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) با حضور آقایان : احسان کردی و محمد زمانی راد 🔹منبع: وب سایت چمدان آبی”دانشنامه دزفول”

🔹خاطراتی ناگفته از هشت سال فعالیت خبری یک خبرنگار جنگ. ✍“به گزارش ایرنا،”هشدار دهنده معذور است! طی ۲۴ ساعت آینده نیروی هوایی ارتش قهرمان بعث عراق شهرهای ذیل را آماج حملات هوایی خود قرار می‌دهد: الف- دزفول ب-…» این اعلامیه‌ای است که مجری رادیو بغداد با لهجه غلیظ در هم آمیخته عربی و فارسی در طول جنگ هشت ساله بارها و بارها خواند تا قرار داشتن دزفول در صدر لیست حملات مستمر هوایی، «الف – دزفول» را به یکی از نمادهای مقاومت این دیار تبدیل کند. جنگ رسانه‌ای و روانی دشمن در کنار پیشروی‌های سریع صدام در هفته‌های ابتدایی جنگ، سقوط خرمشهر و احتمال سقوط آبادان باعث شد که در همان روزهای ابتدایی جنگ در عمل رادیو آبادان (رادیو نفت ملی) از چرخه فعالیت خارج شود. از طرفی با توجه به نزدیک شدن دشمن بعثی به اهواز، ضرورت جلوگیری از قطع برنامه‌های رادیویی و رسانه‌ای موجب شد تا «رادیو دزفول» در ۱۵ آبان ۱۳۵۹ یعنی کمتر از ۲ ماه پس از آغاز جنگ تحمیلی متولد شود. صدای دلنشین و گیرا و همچنین جسارت و کنجکاوی ذاتی‌اش موجب شد تا جزو اولین گزارشگران جذب شده به رادیو دزفول باشد. ۱۸ سال بیشتر نداشت که در فراخوان رادیو دزفول برای جذب گزارشگر شرکت کرد و شد اولین “خبرنگار جنگی دزفول”. از خبرنگاری دیدار خانواده شهدای دزفول با امام خمینی(ره) در جماران، پوشش اعزام رزمندگان دزفول به جبهه، موشک باران‌های مداوم شهر و تشییع شهدا گرفته تا پشتیبانی مردم دزفول از جبهه‌ها، مصاحبه با رزمندگان در خط مقدم، پوشش خبری عملیات‌های دفاع مقدس و مصاحبه با خانواده شهدا. صدها مصاحبه با رزمندگان و خانواده شهدا، هزاران عکس، یادداشت و خاطره نویسی خروجی بخشی از عملکرد وی در هشت سال دفاع مقدس است. اسنادی ارزشمند که در «چمدانی آبی» آنها را نگهدای می‌کند. 🔹چمدانی آبی که اگر چه رنگش آبی است ولی خاطراتش بوی خون، ایثار و شهادت دارد. 🔹به مناسبت چهارم خرداد روز مقاومت و پایداری مردم دزفول، با محمدحسین دُرچین نویسنده، پژوهشگر، رزمنده دفاع مقدس، مجری، خبرنگار و تهیه کننده رادیو هم صحبت شده‌ایم. 🔹در ادامه و پُست های بعدی، پرسش های خبرگزاری ایرنا و پاسخ های مدیر سایت چمدان آبی را خواهید خواند...‌‌

🔹 ایرنا: سلام آقای درچین به ایرنا خوش آمدید. در ابتدا خودتان را معرفی بفرمایید؟ 🎤 بسم الله الرحمن الرحیم. من محمدحسین دُرچین متولد ۱۳۴۱ در دزفول هستم. ۱۸ ساله بودم که جنگ آغاز شد. 🔹ایرنا: اولین حمله موشکی به دزفول را به یاد دارید؟ اگر خاطره‌ای دارید بفرمایید؟ 🎤 درچین: دقیقا یادم هست. روز چهارشنبه ۱۶ مهر ماه سال ۱۳۵۹ ساعت ۱۰ و نیم شب موشک زد و چون اولین باری بود که به شهر موشک اصابت می‌کرد به دلیل حجم بالای تخریب، شهدای زیاد و صدای مهیب واقعا غیرقابل فراموشی است. اولین موشک به محله چولیان و حمام حاج قربان و کلگزون و ... اصابت کرد که به دلیل اینکه این انفجار نزدیک خانه ما بود به سرعت خود را به محل حادثه رساندم و تا صبح با کمک مردم و گروه‌های امدادی مجروحان و پیکر شهدا را از زیر آوار خارج کردیم. البته بعدها به دلیل اینکه حملات توپخانه‌ای، موشکی و هوایی به دزفول در طول هشت سال ادامه داشت، مردم از صدای انفجار، نوع آن را نیز تشخیص می‌دادند. 🔹 آدرس کانال چمدان آبی @chamadaneabi

🔹ایرنا: آغاز بکار رادیو دزفول در چه تاریخی بوده است؟ 🎤دُرچین: حدود ۲ ماه بعد از آغاز جنگ، ۱۵ آبان ۱۳۵۹ رادیو دزفول با پخش یک بخش خبری کوتاه رسما تاسیس شد. این بخش خبری ساعت ۱۴ پخش و اطلاعیه‌ها نیز چند دقیقه قبل از خبر قرائت می‌شد. 🔹ایرنا: عجب! پس رادیو دزفول پس از دفاع مقدس تاسیس شده است؟ 🎤درچین: بله. «رادیو آبادان» یا «رادیو نفت ملی» به عنوان یکی از قدیمی ترین رادیوهای ایران که فعالیتش را از سال ۱۳۲۰ شروع کرده بود در همان ماه‌های اول جنگ به دلیل احتمال سقوط شهر و تسلط دشمن بر رادیو، کارایی خود را از دست داد و بار اطلاع رسانی به رادیو اهواز منتقل شد. با توجه به پیشروی دشمن به سمت اهواز و احتمال سقوط شهر، رادیو اهواز نیز در خطر بود. از طرفی به دلیل جنگ رسانه‌ای دشمن، حملات هوایی متعدد به دزفول و ترک نکردن شهر توسط مردم و ضرورت اطلاع رسانی‌های سریع موجب شد تا با پیگیر برخی از مسوولان دزفول، «رادیو دزفول» تاسیس شود. در واقع بسیاری از ریل‌های ضبط صدای رادیو آبادان به دزفول منتقل و تا سال‌ها در رادیو دزفول استفاده می‌شدند. بخشی از نوار کاست‌های استفاده شده در دزفول که تا چند سال قبل هم در آرشیو رادیو وجود داشت دارای برچسب «رادیو نفت ملی» بود. 🔹ایرنا: پس رادیو دزفول را باید مولود جنگ بدانیم؟ 🎤درچین: بله همین طور است. 🔹ایرنا: چه شد که جذب رادیو شدید؟ 🎤درچین: رادیو دزفول فراخوانی در همان روزهای ابتدایی شکل گیری برای جذب گوینده و گزارشگر داد. در آن فراخوان ۱۰۳ نفر شرکت کرده بودند که از میان آنها سه نفر انتخاب شد که من یکی از آن سه نفر بودم. نیروهای رادیو دزفول به دلیل شرایط خاص آن دوران و محدودیت افراد «آچار فرانسه» بودند و از گویندگی اخبار، خبرنگاری و ‌مصاحبه تا صدابرداری و حتی برخی تصویربرداری هم انجام می‌دادند. 🔹منبع: ایرنا و سایت چمدان آبی

#دزفول_سرزمین_حماسه_ها 🔰راویان عشق 🔸این قسمت:آقای محمدحسین دُرچین 🔹 پخش شده در برنامه دزفول سرزمین حماسه ها 🗓شنبه ۱۴۰۵/۰۳/۰۳ ‌ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ‌☆☆ ــــــــ 📻رادیو دزفول،همیشه با مردم 🔺FM 94.2 🔻AM 1602 🌐پخش اینترنتی: dezfulnama.ir ـــــــــــــــــ ☆☆ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ☆ارتباط با ما: 📱۰۹۱۰۸۹۹۴۶۷۴(ایتا و سروش) 📞۴۲۴۲۲۰۰۳ ( برنامه ها) ✉️۳۰۰۰۶۱۶۱۶۴(برنامه ها) @dezful_irib

🔹خاطره ای از سردار رحیم خضریان در رابطه با اصابت اولین موشک ها به شهر دزفول(چهارشنبه ۱۶ مهر ماه ۱۳۵۹) در کانال چمدان آبی ✍مقر سپاه دزفول در چهار راه خیابان آفرینش و طالقانی بود. این مکان مربوط به سازمان آب و برق بود که به خاطر شرایط جنگی در اختیار سپاه گذاشته بودند. در پشت بام مقر یک تیربار کالیبر ۵۰ به عنوان پدافند و آتشبار ضدهوایی داشتیم. بنده و چند نفر از دوستان نوبتی پشت تیربار قرار می گرفتیم. شبی که اولین موشک ها به دزفول شلیک شد من پای تیربار بودم، قبل از شلیک این موشک ها حدود ساعت ۱۱ شب من پایین آمدم و پسر عمویم عبدالحسین خضریان پشت تیربار قرار گرفت. بچه‌ها در گوشه و کنار مقر روی یک تکه موکت در حال استراحت بودند. من چون یک دستم شکسته و در گچ بود ، دوستان یک تشک برایم گذاشته بودند. همین که رو تشک دراز کشیدم ، دنیا تیره تار شد ، بدون اینکه صدایی شنیده شود، همه جا تاریک و پر از خاک و دود شد. به خاطر شدت انفجار و نزدیکی محل اصابت موشک، هیچ صدایی شنیده نشد. چون گوش انسان محدوده خاصی از فرکانس ها را می شنود، فرکانس های خيلی پایین و فرکانس های خيلی بالا قابل شنیدن نیستند. همهمه بچه‌ها که در شُرف خوابیدن بودند خاموش شد و سکوت مطلق همه جا را پر کرده بود.‌ من نمی دانستم چه اتفاقی افتاده ولی احساس کردم همه ما شهید شده ایم و الان در عالم دیگری هستیم. اولین بار بود که موشک به شهر اصابت کرده بود و هیچکس تجربه ای در این زمینه نداشت. چند لحظه در سکوت و تاریکی و گرد و غبار و دود گذشت. از جا بلند شدم، به بدنم دست کشیدم دیدم سالم هستم. بلند شدم و تکبیر گفتم. چند لحظه بعد همه تکبیر گفتند و به حیاط مقر آمدیم. من با شکستن در و پنجره ساختمان سطحی زخمی شده بودم. بلافاصله یادم آمد که عبدالحسین روی پشت بام و پای تیربار بوده، با سرعت و نگرانی به پشت بام رفتم، گفتم عبدالحسین سالم هستی ؟ گفت: آره گفتم چرا پایین نیامدی؟ گفت: یک صندوق پیشم بود آنرا روی سرم گذاشتم و همین جا نشستم. هیچکس نمی دانست چه اتفاقی افتاده. سر چهار راه آفرینش رفتیم، خانه‌های زیادی به تلی از خاک تبدیل شده بودند. تعداد زیادی از مردم شهید و زخمی شده بودند. بعدا گفتند اینها موشک های فراک ۷ و اسکاد B ساخت شوروی سابق بودند که ارتش مزدور عراق برای ایجاد رعب و وحشت شلیک کرده تا مردم شهر را تخلیه و پشت رزمندگان اسلام را خالی کنند. اما دشمن این آرزو را به گور بُرد و عليرغم شلیک صدها موشک و بمباران هوایی و توپ باران شهر با اهدای صدها شهید و زخمی سنگر مقاومت را ترک نکردند، و به همین خاطر دزفول شهر مقاومت نام گرفت و چهارم خرداد به عنوان روز مقاومت در تاریخ ملی کشور عزیزمان ماندگار شد.🌹 ✍ رحیم خضریان ( سوم خرداد ماه ۱۴۰۵ ) 🔹 آدرس کانال چمدان آبی @chamadaneabi

*🎥 #مستند آژیرِ نجات؛ روایتی از گوینده هشدار حمله هوایی از رادیو دزفول* 🎬 کارگردان علی شهابی #روز_دزفول#دفاع_مقدس#روز_مقاومت ─━━━━━─━━━─━━━━━─ *🔵 معاونت فضای مجازی صداوسیمای خوزستان* ↪️ @khouzestan_irib

🔹ادامه مصاحبه ایرنا (خبرگزاری جمهوری اسلامی) به مناسبت چهارم خرداد روز دزفول⬇️ 🔹 ایرنا: فعالیت «رادیو دزفول» و خبرنگاران آن محدود به شهر می‌شد؟ 🎤 دُرچین: نه! خبرنگاران و گزارشگران رادیو دزفول، محدود به دزفول نبودند. به عنوان خبرنگار جنگ در خط مقدم جبهه حضور داشتند، عملیات‌های دفاع مقدس برای گزارشگری شرکت می‌کردند و حتی در دیدار خانواده شهدای دزفول با حضرت امام(ره) هم به عنوان خبرنگار به تهران اعزام می‌شدند که من هم توفیق دیدار با امام را در جماران داشته‌ام. از نظر فنی هم رادیو دزفول محدود به این شهر نبود. رادیو دزفول یک آنتن اف‌ام (FM) در محل ماکرویو مخابرات و یک آنتن ای‌ام (AM) در سد تنظیمی داشت که با تقویت کننده‌هایی که استفاده می‌شد، امکان دسترسی به فرکانس رادیو دزفول تا اصفهان و حتی خط مقدم جبهه‌ها نیز وجود داشت. 🔹 ایرنا: از آن دیدار با امام بگویید؟ از حس و حال آن جلسه و اینکه آیا جمله معروف «دزفول دین خود را به اسلام ادا کرد» نقل شده از امام خمینی(ره) در آن دیدار بیان شد؟ 🎤 دُرچین: خیر در آن دیداری که من حضور داشتیم این جمله گفته نشد. این جمله در دیدار جمعی از خانواده شهدا و جانباز با حضرت امام در روز سیزدهم فروردین ماه ۱۳۶۰ توسط امام راحل بیان شده است. ما در تاریخ ۲۱ دی ماه ۱۳۶۱ بود که به همراه جمعی از خانواده شهدا و مجروحان جنگ دزفول محضر امام حاضر شدیم. دیدار وصف ناشدنی و لذت بخشی بود. سفرنامه این دیدار در گزارشی با عنوان «دیدار با قله نور، پیر جماران» منتشر کرده‌ام که هم اکنون در اینترنت قابل دسترس است. 🔹 ایرنا: با توجه به بمباران رادیو آبادان توسط ارتش عراق، این خطر برای هدف قرار دادن رادیو دزفول هم وجود داشت. آیا رادیو دزفول هم با چنین تهدیداتی مواجه بود؟ 🎤درچین: بله تهدید وجود داشت. اما رادیو دزفول چند تفاوت با رادیو آبادان داشت. رادیو آبادان سال‌های فعالیت کرده بود و به تعبیری گرای موقعیت آن معلوم بود ولی رادیو دزفول، تازه تاسیس بود و دشمن بعثی از محل استقرار رادیو اطلاعی نداشت. البته در سال‌های پایانی جنگ، محدوده استقرار رادیو دزفول را شناسایی کرده بود و چندبار هم اطراف آن را بمباران کرد ولی خوشبختانه به خود رادیو آسیبی وارد نشد. 🔹 ادامه این مصاحبه خواهد آمد...

🔹 ایرنا: قبل از ورود به نحوه خبرنگاری جنگ و خاطراتتان در این زمینه، سوالی که وجود دارد این است که عنوان «خبرنگاری» با «مطالبه گری» گره خورده است. آیا در آن ایام مطالبه گری رسانه‌ای هم انجام می‌شد یا ورود به این موضوع نمی‌شد؟ 🎤درچین: اتفاقا با توجه به ماندن مردم در شهر و ترک نکردن دزفول، حل سریع مسایل مردم و کمبودهای موجود در شهر اهمیت مضاعفی داشت. رادیو دزفول بر اساس وظیفه رسانه‌ای خود ضمن مصاحبه با مردم و مسوولان مسایل شهرستان را در بخش خبری مطرح می‌کرد. یکی از شنوندگان همیشگی رادیو دزفول مرحوم «آیت الله سیدمجدالدین قاضی دزفولی» امام جمعه فقید دزفول در دوران دفاع مقدس بود. این مرد بزرگ نقش کلیدی در مقاومت مردم دزفول و گره گشایی از مسایل داشت. مرحوم آیت الله قاضی دزفولی با شنیدن مسایل مطرح شده در رادیو، با توجه به جایگاه و احترامی که میان مسوولان کشوری داشت، مستقیما با وزیر مربوطه و یا اعضای هیات دولت و در موارد با شخص حضرت آیت الله خامنه‌ای تماس و پیگیر حل مسایل می‌شد. 🔹ایرنا: آیت الله خامنه‌ای آن زمان رییس جمهور بودند درسته؟ 🎤درچین: بله همین طور است. 🔹ایرنا: مرحوم آیت الله قاضی بی واسطه با آیت الله خامنه‌ای در تماس بودند؟ 🎤 درچین : بله. رابطه دوستی و احترام عمیقی بین مرحوم آیت الله قاضی و رهبر معظم انقلاب وجود داشت. مرحوم آیت الله قاضی نماینده مردم خوزستان در دور اول مجلس خبرگان رهبری بود و در نشست‌های تهران میهمان ویژه آیت الله خامنه‌ای بود. به همین دلیل مرحوم آیت الله قاضی بی واسطه با آیت الله خامنه‌ای در تماس بودند. آیت الله قاضی جایگاه ممتازی میان مسوولان کشور داشت.

🔹خبرگزاری ایمنا 🔻فرکانسِ پایداری در شهر «الف»؛ 🔷️روایتِ ناتمام رسانه از جنگ «آجر» و «موشک» 🔹در حالی که تقویم‌ها چهارم خرداد را به نام «روز دزفول» ورق می‌زنند، بازخوانی حماسه این شهر از زاویه‌ رسانه، پرده از جنگی برمی‌دارد که در آن فرکانس‌های رادیو دزفول از سوتِ موشک‌های ۹ متری بلندتر بود. لینک خبر 🔽 imna.ir/xbhp2 کانال خبرگزاری ایمنا در ایتا https://eitaa.com/imna_khozestan کانال خبرگزاری ایمنا در واتساپ https://whatsapp.com/channel/0029VaSkjziC6ZvqAB0iuP1w 🔵 امروز برای بازخوانیِ آن سال‌هایِ پر التهاب، به سراغِ مردی رفته‌ایم که صدایش با خاطراتِ رزمندگان و خانواده‌هایِ شهدایِ موشکی گره خورده است. محمدحسین درچین، خبرنگار و گزارشگرِ خط‌شکنِ رادیو دزفول و نویسنده‌ آثاری همچون «یزله» و «خطبه‌های مقاومت»، شاهدی است که از مرزِ میانِ «سلامتی» و «شهادت» در برنامه‌های رادیویی سخن می‌گوید. او که عطرِ کلماتش هنوز بویِ جبهه و پایداری می‌دهد، ما را به لایه‌هایِ زیرینِ حماسه‌ای می‌برد که دزفول را برای همیشه بر تارکِ تاریخِ ایران نشاند. http://imna.ir/xbhp2

🔹خاطره سردار حاج رحیم خضریان از سقوط خلبان ناکام عراقی در دزفول در کانال چمدان آبی ✍ بنده رحیم خضریان و تعدادی از همکارانم از جمله سردار محمدعلی صبور، سردار محمدحسن پارساکیان(کوسه چی)، برادر شانه ساز و... معمولا بعد از ظهرها در مقر سپاه دزفول والیبال بازی می کردیم. در تاریخ ١۴/آذر/١٣۶٠ چند فروند جنگنده عراقی نقاطی از شهر را بمباران کردند.ما که در حال بازی بودیم، یک انفجار که ناشی از شلیک موشک ضدهوایی هاگ بود در آسمان و در ارتفاع خیلی بالا مشاهده‌ کردیم ولی هواپیمایی دیده نمی شد. ما به بازی ادامه دادیم تا اینکه چند لحظه بعد یک نقطه نارنجی در آسمان دیده شد. تازه متوجه شدیم که این چتر نجات خلبان عراقی است که پس از هدف قرار گرفتن جنگنده اش از هواپیما بیرون پریده، چند لحظه بعد خلبان هم که به چتر آویزان بود قابل روئیت شد. من به همراه برادر شانه ساز و یکی دو نفر دیگر که اسامی آنها را به خاطر ندارم بلافاصله با جیپ شهباز که فرمانداری در اختیار سپاه گذاشته بود، به طرف محل فرود خلبان رفتیم. آن زمان سپاه خودروی اختصاصی نداشت، فرمانداری و سازمان آب و برق و ... خودرو در اختیار ما می گذاشتند. خلبان در حال فرود آمدن بود و ما هم به سرعت در حال نزدیک شدن به محل فرود بودیم. مردم شهر که شاهد فرود خلبان بودند با ماشین و موتور و دوچرخه و حتی پیاده به شکل انبوه به سمت محل فرود خلبان در حال حرکت بودند. خلبان در یک زمین کشاورزی در کنار کانال آب در جاده‌ای که از پل قدیم به طرف گاومیش آباد و سد تنظیمی می رود فرود آمد. تعدادی از کشاورزان منطقه خواستند با بیل و ... او را بزنند که ما به موقع رسیدیم و او را نجات دادیم و به خودروی جیپ منتقل کردیم. سیل جمعیت خود را به محل رساندند. با سختی خودرو را سر و ته کردم (دور زدم) و مردم اجازه نمی دادند خودرو حرکت کند.هر کس دستش می رسید از پنجره ماشین ضربه ای به او می زد. به هر ترتیب و به زحمت از بین جمعیت حرکت کردم و به طرف مقر سپاه رفتیم جمعیت پشت سر ما می آمدند. خواستم وارد سپاه بشوم، با دیدن جمعیت انبوه که با موتور و ماشین پشت سر ما بودند، صلاح ندانستم که وارد سپاه بشوم. همانجا دور زدم و به طرف پادگان تیپ ٢ زرهی رفتم. وارد پادگان که شدیم، تعداد زیادی از مردم هم از دژبانی عبور کردند و داخل پادگان آمدند. با دیدن این شرایط در اولین میدان پادگان دور زدم و به طرف پایگاه چهارم شکاری دزفول نیروی هوایی رفتم. در آنجا دژبانی پایگاه چهارم شکاری موفق شد جلوی ورود مردم را بگیرد و به هر ترتیب بود خلبان را به برادران نیروی هوایی تحویل دادیم. تجهیزات زیادی در یک کیف همراه خلبان بود، از جمله: چاقو، قلاب ماهیگیری، چراغ قوه، و امکانات مختلفی برای زنده ماندن تا بتواند خودش را نجات دهد در کیف مخصوص وجود داشت. از خلبان سؤال شده بود هنگامی که در حال فرود بودید و سیل جمعیت را می دیدی که به‌ طرف شما می آیند، چه فکر می کردی؟ ایشان گفته بود فکر می کردم حتی یک قطعه از گوش من هم به دست مادرم نمی رسد. برادران نیروی هوایی ارتش در بازجویی ها اطلاعات مهمی از وضعیت رژیم بعث بدست آورده بودند. مردم قهرمان دزفول علیرغم بمباران‌های هوایی و موشک باران و شلیک توپخانه ارتش مزدور صدام، مقاومت بی سابقه ای از خود نشان دادند و علیرغم تقدیم تعداد زیادی شهید و مجروح پشت جبهه را ترک نکردند و به رزمندگانی که از سایر شهرها به دزفول می آمدند، با دل و جان خدمت رسانی می کردند که این محبت های مردم دزفول در خاطره بسیاری از رزمندگان باقی مانده و در بیان خاطرات خود به شیرینی از آن یاد می کنند. ✍راوی: رحیم خضریان 🔹منبع: کانال چمدان آبی