🔹ادامه مصاحبه ایرنا (خبرگزاری جمهوری اسلامی) به مناسبت چهارم خرداد روز دزفول⬇️ 🔹 ایرنا: فعالیت «رادیو دزفول» و خبرنگاران آن محدود به شهر می‌شد؟ 🎤 دُرچین: نه! خبرنگاران و گزارشگران رادیو دزفول، محدود به دزفول نبودند. به عنوان خبرنگار جنگ در خط مقدم جبهه حضور داشتند، عملیات‌های دفاع مقدس برای گزارشگری شرکت می‌کردند و حتی در دیدار خانواده شهدای دزفول با حضرت امام(ره) هم به عنوان خبرنگار به تهران اعزام می‌شدند که من هم توفیق دیدار با امام را در جماران داشته‌ام. از نظر فنی هم رادیو دزفول محدود به این شهر نبود. رادیو دزفول یک آنتن اف‌ام (FM) در محل ماکرویو مخابرات و یک آنتن ای‌ام (AM) در سد تنظیمی داشت که با تقویت کننده‌هایی که استفاده می‌شد، امکان دسترسی به فرکانس رادیو دزفول تا اصفهان و حتی خط مقدم جبهه‌ها نیز وجود داشت. 🔹 ایرنا: از آن دیدار با امام بگویید؟ از حس و حال آن جلسه و اینکه آیا جمله معروف «دزفول دین خود را به اسلام ادا کرد» نقل شده از امام خمینی(ره) در آن دیدار بیان شد؟ 🎤 دُرچین: خیر در آن دیداری که من حضور داشتیم این جمله گفته نشد. این جمله در دیدار جمعی از خانواده شهدا و جانباز با حضرت امام در روز سیزدهم فروردین ماه ۱۳۶۰ توسط امام راحل بیان شده است. ما در تاریخ ۲۱ دی ماه ۱۳۶۱ بود که به همراه جمعی از خانواده شهدا و مجروحان جنگ دزفول محضر امام حاضر شدیم. دیدار وصف ناشدنی و لذت بخشی بود. سفرنامه این دیدار در گزارشی با عنوان «دیدار با قله نور، پیر جماران» منتشر کرده‌ام که هم اکنون در اینترنت قابل دسترس است. 🔹 ایرنا: با توجه به بمباران رادیو آبادان توسط ارتش عراق، این خطر برای هدف قرار دادن رادیو دزفول هم وجود داشت. آیا رادیو دزفول هم با چنین تهدیداتی مواجه بود؟ 🎤درچین: بله تهدید وجود داشت. اما رادیو دزفول چند تفاوت با رادیو آبادان داشت. رادیو آبادان سال‌های فعالیت کرده بود و به تعبیری گرای موقعیت آن معلوم بود ولی رادیو دزفول، تازه تاسیس بود و دشمن بعثی از محل استقرار رادیو اطلاعی نداشت. البته در سال‌های پایانی جنگ، محدوده استقرار رادیو دزفول را شناسایی کرده بود و چندبار هم اطراف آن را بمباران کرد ولی خوشبختانه به خود رادیو آسیبی وارد نشد. 🔹 ادامه این مصاحبه خواهد آمد...

🔹 ایرنا: قبل از ورود به نحوه خبرنگاری جنگ و خاطراتتان در این زمینه، سوالی که وجود دارد این است که عنوان «خبرنگاری» با «مطالبه گری» گره خورده است. آیا در آن ایام مطالبه گری رسانه‌ای هم انجام می‌شد یا ورود به این موضوع نمی‌شد؟ 🎤درچین: اتفاقا با توجه به ماندن مردم در شهر و ترک نکردن دزفول، حل سریع مسایل مردم و کمبودهای موجود در شهر اهمیت مضاعفی داشت. رادیو دزفول بر اساس وظیفه رسانه‌ای خود ضمن مصاحبه با مردم و مسوولان مسایل شهرستان را در بخش خبری مطرح می‌کرد. یکی از شنوندگان همیشگی رادیو دزفول مرحوم «آیت الله سیدمجدالدین قاضی دزفولی» امام جمعه فقید دزفول در دوران دفاع مقدس بود. این مرد بزرگ نقش کلیدی در مقاومت مردم دزفول و گره گشایی از مسایل داشت. مرحوم آیت الله قاضی دزفولی با شنیدن مسایل مطرح شده در رادیو، با توجه به جایگاه و احترامی که میان مسوولان کشوری داشت، مستقیما با وزیر مربوطه و یا اعضای هیات دولت و در موارد با شخص حضرت آیت الله خامنه‌ای تماس و پیگیر حل مسایل می‌شد. 🔹ایرنا: آیت الله خامنه‌ای آن زمان رییس جمهور بودند درسته؟ 🎤درچین: بله همین طور است. 🔹ایرنا: مرحوم آیت الله قاضی بی واسطه با آیت الله خامنه‌ای در تماس بودند؟ 🎤 درچین : بله. رابطه دوستی و احترام عمیقی بین مرحوم آیت الله قاضی و رهبر معظم انقلاب وجود داشت. مرحوم آیت الله قاضی نماینده مردم خوزستان در دور اول مجلس خبرگان رهبری بود و در نشست‌های تهران میهمان ویژه آیت الله خامنه‌ای بود. به همین دلیل مرحوم آیت الله قاضی بی واسطه با آیت الله خامنه‌ای در تماس بودند. آیت الله قاضی جایگاه ممتازی میان مسوولان کشور داشت.

🔹خبرگزاری ایمنا 🔻فرکانسِ پایداری در شهر «الف»؛ 🔷️روایتِ ناتمام رسانه از جنگ «آجر» و «موشک» 🔹در حالی که تقویم‌ها چهارم خرداد را به نام «روز دزفول» ورق می‌زنند، بازخوانی حماسه این شهر از زاویه‌ رسانه، پرده از جنگی برمی‌دارد که در آن فرکانس‌های رادیو دزفول از سوتِ موشک‌های ۹ متری بلندتر بود. لینک خبر 🔽 imna.ir/xbhp2 کانال خبرگزاری ایمنا در ایتا https://eitaa.com/imna_khozestan کانال خبرگزاری ایمنا در واتساپ https://whatsapp.com/channel/0029VaSkjziC6ZvqAB0iuP1w 🔵 امروز برای بازخوانیِ آن سال‌هایِ پر التهاب، به سراغِ مردی رفته‌ایم که صدایش با خاطراتِ رزمندگان و خانواده‌هایِ شهدایِ موشکی گره خورده است. محمدحسین درچین، خبرنگار و گزارشگرِ خط‌شکنِ رادیو دزفول و نویسنده‌ آثاری همچون «یزله» و «خطبه‌های مقاومت»، شاهدی است که از مرزِ میانِ «سلامتی» و «شهادت» در برنامه‌های رادیویی سخن می‌گوید. او که عطرِ کلماتش هنوز بویِ جبهه و پایداری می‌دهد، ما را به لایه‌هایِ زیرینِ حماسه‌ای می‌برد که دزفول را برای همیشه بر تارکِ تاریخِ ایران نشاند. http://imna.ir/xbhp2

🔹خاطره سردار حاج رحیم خضریان از سقوط خلبان ناکام عراقی در دزفول در کانال چمدان آبی ✍ بنده رحیم خضریان و تعدادی از همکارانم از جمله سردار محمدعلی صبور، سردار محمدحسن پارساکیان(کوسه چی)، برادر شانه ساز و... معمولا بعد از ظهرها در مقر سپاه دزفول والیبال بازی می کردیم. در تاریخ ١۴/آذر/١٣۶٠ چند فروند جنگنده عراقی نقاطی از شهر را بمباران کردند.ما که در حال بازی بودیم، یک انفجار که ناشی از شلیک موشک ضدهوایی هاگ بود در آسمان و در ارتفاع خیلی بالا مشاهده‌ کردیم ولی هواپیمایی دیده نمی شد. ما به بازی ادامه دادیم تا اینکه چند لحظه بعد یک نقطه نارنجی در آسمان دیده شد. تازه متوجه شدیم که این چتر نجات خلبان عراقی است که پس از هدف قرار گرفتن جنگنده اش از هواپیما بیرون پریده، چند لحظه بعد خلبان هم که به چتر آویزان بود قابل روئیت شد. من به همراه برادر شانه ساز و یکی دو نفر دیگر که اسامی آنها را به خاطر ندارم بلافاصله با جیپ شهباز که فرمانداری در اختیار سپاه گذاشته بود، به طرف محل فرود خلبان رفتیم. آن زمان سپاه خودروی اختصاصی نداشت، فرمانداری و سازمان آب و برق و ... خودرو در اختیار ما می گذاشتند. خلبان در حال فرود آمدن بود و ما هم به سرعت در حال نزدیک شدن به محل فرود بودیم. مردم شهر که شاهد فرود خلبان بودند با ماشین و موتور و دوچرخه و حتی پیاده به شکل انبوه به سمت محل فرود خلبان در حال حرکت بودند. خلبان در یک زمین کشاورزی در کنار کانال آب در جاده‌ای که از پل قدیم به طرف گاومیش آباد و سد تنظیمی می رود فرود آمد. تعدادی از کشاورزان منطقه خواستند با بیل و ... او را بزنند که ما به موقع رسیدیم و او را نجات دادیم و به خودروی جیپ منتقل کردیم. سیل جمعیت خود را به محل رساندند. با سختی خودرو را سر و ته کردم (دور زدم) و مردم اجازه نمی دادند خودرو حرکت کند.هر کس دستش می رسید از پنجره ماشین ضربه ای به او می زد. به هر ترتیب و به زحمت از بین جمعیت حرکت کردم و به طرف مقر سپاه رفتیم جمعیت پشت سر ما می آمدند. خواستم وارد سپاه بشوم، با دیدن جمعیت انبوه که با موتور و ماشین پشت سر ما بودند، صلاح ندانستم که وارد سپاه بشوم. همانجا دور زدم و به طرف پادگان تیپ ٢ زرهی رفتم. وارد پادگان که شدیم، تعداد زیادی از مردم هم از دژبانی عبور کردند و داخل پادگان آمدند. با دیدن این شرایط در اولین میدان پادگان دور زدم و به طرف پایگاه چهارم شکاری دزفول نیروی هوایی رفتم. در آنجا دژبانی پایگاه چهارم شکاری موفق شد جلوی ورود مردم را بگیرد و به هر ترتیب بود خلبان را به برادران نیروی هوایی تحویل دادیم. تجهیزات زیادی در یک کیف همراه خلبان بود، از جمله: چاقو، قلاب ماهیگیری، چراغ قوه، و امکانات مختلفی برای زنده ماندن تا بتواند خودش را نجات دهد در کیف مخصوص وجود داشت. از خلبان سؤال شده بود هنگامی که در حال فرود بودید و سیل جمعیت را می دیدی که به‌ طرف شما می آیند، چه فکر می کردی؟ ایشان گفته بود فکر می کردم حتی یک قطعه از گوش من هم به دست مادرم نمی رسد. برادران نیروی هوایی ارتش در بازجویی ها اطلاعات مهمی از وضعیت رژیم بعث بدست آورده بودند. مردم قهرمان دزفول علیرغم بمباران‌های هوایی و موشک باران و شلیک توپخانه ارتش مزدور صدام، مقاومت بی سابقه ای از خود نشان دادند و علیرغم تقدیم تعداد زیادی شهید و مجروح پشت جبهه را ترک نکردند و به رزمندگانی که از سایر شهرها به دزفول می آمدند، با دل و جان خدمت رسانی می کردند که این محبت های مردم دزفول در خاطره بسیاری از رزمندگان باقی مانده و در بیان خاطرات خود به شیرینی از آن یاد می کنند. ✍راوی: رحیم خضریان 🔹منبع: کانال چمدان آبی

*🎥 #مستند 🎙صدای آیت الله قاضی(ره) نخستین امام جمعه شهرستان دزفول* 🔹️در قسمتی از مستند الف دزفول 🔹️کاری از سیمای خوزستان #روز_دزفول#دفاع_مقدس#روز_مقاومت ─━━━━━─━━ *🔵 معاونت فضای مجازی صداوسیمای خوزستان* ↪️ http://ble.ir/khouzestan_irib 🔹ارسالی از: چمدان آبی

🔹ایرنا: اولین چیزی که از عنوان «خبرنگاری جنگ» به ذهن می‌رسد اعزام خبرنگار به مناطق جنگی است. خبرنگاران دزفول هم به مناطق عملیاتی اعزام می‌شدند؟ 🎤 درچین: خبرنگاران و گزارشگران رادیو دزفول در طول دفاع مقدس بارها و بارها در خطوط مقدم و در عملیات‌های مختلف برای پوشش رسانه‌ای و مصاحبه با رزمندگان شرکت می‌کردند ولی با توجه به بمباران‌های مستمر، حملات هوایی و توپخانه‌ای بی امان به شهر، خبرنگاری در شهر هم «خبرنگاری جنگ» بود. در بسیاری از مواقع به ویژه در زمانی که رادیو بغداد اعلام حمله هوایی به دزفول را می‌کرد، حضور در شهر بسیار سخت تر و حتی دهشتناک تر از خط مقدم بود. اعلام لیست شهرهایی که قرار است مورد حمله هوایی قرار گیرد توسط رادیو بغداد در راستای عملیات روانی و رسانه‌ای دشمن بعثی بود و فشار روانی انتظار کشیدن برای حمله دشمن به شهر و اینکه این بار چه خانواده‌هایی داغدار می‌شوند، از خود حمله دشوارتر بود. این‌ها باعث می‌شود که بشود گفت که «شهر دزفول در طول دفاع مقدس منطقه جنگی بود. 🔹ایرنا: واقعا اینها مسایلی است که کمتر به آنها پرداخته شده است و به نظر می‌رسد که همین ویژگی‌های ممتاز دزفول است که چهارم خرداد را به نام «روز ملی مقاومت و پایداری – روز دزفول» نام گذاری کرده‌اند. 🎤 درچین: درست است. در واقع روز چهارم خرداد که در آن لوح زرین شهر نمونه مقاومت در هفتمین سال جنگ توسط دولت وقت به دزفول اهدا شد، روز پاسداشت ایثارگری همه مردم دزفول است. برای شنیدن خاطرات ناب دفاع مقدس در دزفول نیازی نیست به دنبال فرمانده نظامی یا رزمنده دفاع مقدس باشید، بلکه هر مرد و زنی در دزفول که سنش به جنگ رسیده هر کدام خاطرات ناگفته زیادی از آن دوران دارد و این یکی از تمایزهای دزفول است. مقاومت مردم دزفول متعلق به یک قشر نیست بلکه همه اقشار با ادامه حضور در شهر در این مقاومت و ایثارگری نقش داشتند. وقتی همزمان با بمباران‌ها و موشکباران‌های شهر، مردم زندگی عادی خود را انجام می‌دهند، راننده تاکسی، آرایشگر، بنا و… سر کار خود مشغول هستند، آتش نشانی، دستگاه‌های خدماتی، دکتر و پرستار و نیروهای انتظامی در حال خدمت رسانی هستند. مدارسی که مرکز شهر بودند با توجه به احتمال حملات هوایی، توپخانه‌ای و موشکی به مناطق حاشیه‌ای منتقل شد و فعالیت آموزش و پرورش در دزفول در طول هشت سال ادامه داشت. این باعث شد که مقاومت در دزفول یک امر جمعی و با مشارکت همه قشرهای جامعه باشد به همین دلیل چهارم خرداد روز بزرگداشت مقاومت مردم در طول هشت سال جنگ تحمیلی است.

🔹ایرنا: یکی از ویژگی‌های برجسته دزفول در دوران دفاع مقدس، بازسازی حین جنگ است. در این رابطه بیشتر توضیح بفرمایید؟ 🎤درچین: چون مردم در شهر زندگی می‌کردند و حاضر به ترک دزفول نبودند، ترمیم سریع خسارت‌های ناشی از حملات موشکی، توپخانه‌ای و هوایی ضروری بود. خسارت به زیرساخت‌های دزفول با تمام توان دستگاه‌های متولی به سرعت انجام می‌شد. مثلا وقتی در بمباران هوایی و یا موشکی لوله اصلی آب دزفول مورد اصابت قرار می‌گرفت، با تلاش اداره آب و فاضلاب کمتر از ۲۴ ساعت خط ترمیم و آب شهر وصل می‌شد. در مورد بازسازی خانه‌ها هم همین طور بود. بازسازی خانه‌های تخریب شده طی چند روز بعد از بمباران هوایی، موشکی و توپخانه‌ای دشمن و خارج کردن مجروحان و شهدا، آغاز می‌شد و این موجب شده تا خانه‌ها، مغازه‌ها، مساجد و حسینیه‌های دزفول که در طول جنگ چندین بار توسط موشک تخریب و دوباره ساخته شده‌اند، تعداد قابل توجهی باشد. 🔹ایرنا: یعنی مکان‌هایی در دزفول وجود دارد که بر اثر موشک تخریب، دوباره ساخته شده، مجدد توسط موشک یا حمله هوایی تخریب و دوباره حین جنگ ترمیم و بازسازی شده‌اند؟ 🎤درچین: بله. تعدادشان هم کم نیست. این روند تخریب و بازسازی در طول جنگ تحمیلی برخی موارد تا سه بار هم رسیده است. سه بار بر اثر حمله هوایی و موشکی تخریب شده و هر بار بازسازی و ترمیم شده است و این بازسازی حین جنگ و در زمانی که شهر زیر موشکباران و حملات هوایی است یکی از اعجاز مردم دزفول در دفاع مقدس است. 🔹ایرنا: شاید به همین دلیل است که با وجود حجم بالای بمباران، موشک باران و حملات هوایی الان هیچ آثاری از آن تخریب‌ها وجود ندارد؟ 🎤درچین: دقیقا. با توجه به بازسازی حین جنگ، با وجود اینکه تقریبا کل مساحت شهر یکبار مورد اصابت موشک، گلوله توپخانه و یا حملات هوایی قرار گرفته و تخریب شده بود، با پایان جنگ تحمیلی در عمل چیزی برای بازسازی وجود نداشت. اگر چه زیرساخت‌ها به دلیل تخریب‌های مکرر به شدت فرسوده شدند.

🔹ایرنا: حتما به عنوان خبرنگار و گزارشگر، بعد از هر بمباران در منطقه مورد اصابت حضور داشته‌اید. از آن خاطره‌ها بگویید؟ 🎤 درچین: با توجه به فعالیت خبری، معمولا من و یا همکارانم جزو اولین کسانی بودیم که به محل بمباران‌ها می‌رسیدیم. و از جمله تلخ ترین خاطراتم هم مربوط به بمباران‌های شهر بود به ویژه در حملاتی که تعداد شهدای بالایی داشت. یادم هست که یک مینی بوس از رزمندگان دزفول در حال اعزام به اهواز بودند که در نزدیکی خیابان فروهر سابق(شهید بهشتی الان) مستقیما مورد اصابت موشک قرار گرفت. خبر به سرعت به رادیو اعلام و من به همراه تصویربردار به محل حادثه اعزام شدیم. صحنه بسیار سختی بود. بر اثر شدت انفجار، همه سرنشینان به شهادت رسیده و پیکر شهدا تکه تکه شده و تا شعاع زیادی پخش شده بود. بخشی از تکه پاره‌های پیکر شهدا بر روی سیم‌های برق و برخی به دیوار خانه‌های اطراف چسبیده بود. واقعا صحنه دردناکی و غیرقابل فراموشی بود. یکی دیگر از این حملات، اصابت موشک در نزدیکی میدان مثلث دزفول بود. این بمباران که منجر به شهادت ۸۵ نفر زن و مردم و کودک و نوجوان شده بود هم از جمله روزهای تلخ جنگ تحمیلی دزفول بود. بر اثر شدت انفجار پیکر شهدا تکه پاره شده بود و برخی از این دست و پاهای قطع شده قابل شناسایی نبود که متعلق به کدام پیکر است. به همین دلیل دست و پای شهدا که قابل شناسایی نبود در قطعه زمینی در گلزار شهدای شهید آباد دزفول دفن کردند و بعدها آن قطعه زمین به «قطعه دست و پای شهدا» معروف شد. 🔹ایرنا: واقعا دردناک است. دردناک تر اینکه هر کدام از این سوژه‌ها که می‌تواند به یک فیلم، سریال و یا کتاب تبدیل شود مورد غفلت قرار گرفته است؟ 🎤 درچین: متاسفانه همین طور است. دزفول سوژه‌های دفاع مقدسی ناب و ناگفته زیادی دارد که هر کدام ظرفیت تبدیل به یک اثر هنری فاخر و اثرگذار را دارد.

🔹ایرنا: حال و هوای مردم پس از هر بمباران چه بود؟ 🎤درچین: به طور قطع هر بار بمباران شهر به دلیل شهادت تعدادی از مردم، ناراحتی و غم وجود داشت ولی باعث تسلیم مردم نمی‌شد. بعد از هربار بمباران، گروه‌های مردمی، رزمندگانی که به مرخصی آمده و یا در دزفول حضور داشتند، دستگاه‌های مختلف در محل حادثه برای امدادرسانی به مجروحان، بیرون کشیدن پیکر شهدا و آواربرداری اقدام می‌کردند و این یک روح جمعی مقاومت را ایجاد می‌کرد. یادم هست مردم بر سر خرابه‌های محل حادثه موشک و یا حمله هوایی جمع می‌شدند و شعار «جنگ، جنگ تا پیروزی» سر می‌دادند. و بر خلاف تصور و محاسبه دشمن که فکر می‌کرد با حملات سنگین به دزفول موجب تسلیم مردم و خالی شدن شهر می‌شد، این حملات عزم مردم برای مقاومت را بیشتر می‌کرد. 🔹ایرنا: تا الان به ۲ بخش از فعالیت‌های خبری خود در دوران جنگ تحمیلی اشاره کردید، یکی در مورد مطالبه گری از مسوولان و دیگری پوشش خبری بمباران‌های دشمن به شهر، به مناطق عملیاتی هم اعزام داشتید برای کار خبری و گزارشگری؟ 🎤 درچین: بله. اعزام به مناطق عملیاتی به چند صورت بود. یکی مصاحبه با رزمندگان قبل و بعد از عملیات‌ها، حضور در عملیات‌های مختلف و همچنین در خطوط پشت جبهه و محل اسکان رزمندگان. 🔹 آدرس کانال چمدان آبی @chamadaneabi

💽 آهنگ دزفولی (حجی حجیوم) 🔹ویژه آیین : بیرق زنون 🔹 آواز : اسماعیل نظری ✳️ شما جهت عضویت در کانال 🔵 (چمدان آبی) 🔵 در پیامرسان ایتا می توانید روی آدرس زیر کلیک نمائید. ┏━━ °•🖌•°━━┓ @chamadaneabi ┗━━ °•🖌•°━━┛

🔹خبرگزاری جمهوری اسلامی ایرنا: در مورد مصاحبه با رزمندگان بیشتر برایمان بگویید؟ 🎤 درچین: مصاحبه با رزمندگان به ۲ صورت انجام می‌شد. یکی در قالب مصاحبه‌های کوتاه یک دقیقه‌ای که در آن رزمنده با معرفی خود و محل اعزام خبر سلامتی خود را به خانواده‌اش می‌داد. مثلا رزمنده می‌گفت: «بنده فلانی اعزامی از فلان شهر، خبر سلامتی خود را به خانواده‌ام اعلام می‌کنم» و در موارد رزمندگانی به صورت مختصر توصیه‌ای برای پیروی از امام و مسایل دیگر را هم مطرح می‌کردند. که روزانه تا ۷۰ مصاحبه چند ثانیه‌ای با رزمندگان انجام و بعد از برگشت به دزفول به طور مستقیم این مصاحبه‌ها به تهران برای پخش در ساعت ۱۱ ارسال می‌شد که تمام گزارش‌های دزفول همان روز یا فردای آن از شبکه سراسری پخش می‌شد. البته در برخی موارد مشکلاتی هم ایجاد می‌شد. مثلا مواردی وجود داشت که ما صبح با رزمنده‌ای مصاحبه گرفتیم و آن رزمنده خبر سلامتی خود را اعلام می‌کرد ولی بعد از برگشت ما به دزفول، آن رزمنده بر اثر اصابت تیر و یا ترکش در خطوط جبهه به شهادت رسیده بود. وقتی خبر شهادت رزمنده را به خانواده رزمنده اعلام می‌کردند، برای آنها باور پذیر نبود چون پیش از این خبر سلامتی آن رزمنده را از تلویزیون دیده بودند. 🔹ایرنا: حتما فرصتی برای مصاحبه مفصل تر با رزمندگان هم داشته‌اید؟ در این باره بیشتر بفرمایید. 🎤 درچین: بله. مصاحبه با رزمندگان هم یا در جبهه قبل و بعد از عملیات گرفته می‌شد و یا از رزمندگان در شهر مصاحبه گرفته می‌شد. ویژگی این مصاحبه‌ها این است که کاملا مستند و یا صدای خود رزمنده و در همان ایام است که موجب می‌شود که این مصاحبه‌ها ارزش بسیار بالایی داشته باشند. 🔹ایرنا: آماری دارید از تعداد این نوع مصاحبه‌ها با رزمندگان؟ 🎤درچین: آمار دقیق نه اما قطعا چند صد مصاحبه‌ای می‌شود. 🔹ایرنا: الان این مصاحبه‌ها وجود دارند؟ 🎤درچین: متاسفانه طی سال‌های گذشته دانسته و یا ندانسته بخش زیادی از نوارهای کاست ارزشمند دفاع مقدس رادیو دزفول از بین رفته و امحا شد که اگر آن کاست‌ها وجود داشت الان گنجینه‌ای بی نظیر و سرمایه بزرگ ملی بود. 🔹ایرنا: عجب! پس تمام آرشیو ارزشمند رادیودزفول از بین رفته است؟ 🎤 درچین: همه که نه اما بخش زیادی از آن از بین رفته است. نوارهای کاست بخشی از مصاحبه‌های که خودم انجام داده‌ام و پیش خودم بودند محفوظ هستند. بخشی از این نوارها و مستندات هم الان در اختیار مرکز فرهنگی دفاع مقدس دزفول است .الان این کاست‌ها را در چمدانی آبی رنگ نگهداری می‌کنم. 🔹 آدرس کانال چمدان آبی @chamadaneabi