حقیقت اینه: هرچه به آزمون نزدیک‌تر میشی، میزان دانشت کمتر نمی‌شه🥺 فقط حساسیتت نسبت به ندانسته‌هات بیشتر می‌شه❤️‍🩹 و خیلی از داوطلب‌ها این افزایش حساسیت رو با «عقب افتادن» اشتباه می‌گیرن🤨 🧠سؤال اصلی این نیست که چقدر تا قبولی مونده سؤال اینه که امروز، نسبت به سه ماه قبل، چقدر جلوتر هستی؟ چون خیلی وقت‌ها ناامیدی از نزدیک شدن به آزمون نمی‌یاد؛ از مقایسه‌ی «فاصله تا هدف» با «مسیر طی‌شده» میاد💫

🔴اگه هرچه به آزمون نزدیک‌تر میشی، ناامیدتر میشی، این To Do رو همین امروز اجرا کن: 1️⃣قانون «لیست دانسته‌ها» هر شب قبل از خواب، ۵ مبحثی که واقعاً یاد گرفتی رو بنویس📝 نه چیزهایی که بلد نیستی؛ فقط چیزهایی که امروز بهشون مسلط‌تری. هر روز حداقل ۵ مورد ثبت بشه.🖋🗒 چون مغزت به‌طور طبیعی روی کمبودها تمرکز می‌کنه، نه پیشرفت‌ها📈 2️⃣قانون «ممنوعیت پیش‌بینی نتیجه» تا روز آزمون، حق نداری درباره قبولی یا عدم قبولی خودت قضاوت کنی❌️ هر وقت ذهنت گفت «قبول نمی‌شم»، بلافاصله بپرس: «الان چه کاری از دستم برمیاد؟✅️» 3️⃣ قانون «مقایسه فقط با خودت» ⏮️آخر هر هفته فقط این سه سؤال رو جواب بده: 🔸️این هفته چند تست بیشتر از هفته قبل زدم؟ 🔸️کدوم درس بهتر شده؟ 🔸️کدوم اشتباه رو کمتر تکرار کردم؟ 4️⃣ قانون «رژیم خبری» تا روز آزمون، حضور در گروه‌ها و کانال‌های استرس‌زا رو محدود کن☪️ فقط زمانی وارد شو که هدف مشخصی مثل دیدن اطلاعیه یا پاسخ یک سؤال داری📵 5️⃣قانون «تمرکز روی امروز» هر روز فقط سه مأموریت مشخص داشته باش. مثال: ✅ ۳۰ تست آیین دادرسی ✅ مرور ۲۰ صفحه مدنی ✅ ۱۵ دقیقه تحلیل تست‌های غلط انجام همین سه کار، نه فکر کردن به کل آزمون. 6️⃣یادآوری آخر ⚠️هرچه به آزمون نزدیک‌تر میشی، طبیعیه که حساسیتت به نقاط ضعفت بیشتر بشه⛔️ اما این احساس، معیار آمادگی تو نیست. معیار واقعی اینه که آیا امروز، نسبت به دیروز، یک قدم جلوتر رفتی یا نه❇️ یادت باشه: ناامیدی معمولاً از نرسیدن به هدف به وجود نمیاد،از این به وجود میاد که به جای قدم بعدی، مدام به خط پایان نگاه می‌کنی.

🔴بریم سراغ آزمونکِ امروز درس مدنی ❇️

2

۳

۴

گزینه‌ی «د» درست است. اجاره دادن مبیع به بایع، به منزله قبض مبیع توسط مشتری است. با این اقدام ضمان معاوضی، به مشتری انتقال یافته است و تلف شدن عین در اثر قوه قاهره بعد از عقد اجاره، سبب انفساخ بیع نمی‌شود، ولی عقد اجاره در اثر تلف شدن عین مستأجره منفسخ می‌شود. ماده ۴۸۳ قانون مدنی در این باره مقرر می‌دارد؛ «اگر در مدت اجاره عین مستاجره، به واسطه حادثه کلا یا جزئاً تلف شود، اجاره از زمان تلف به نسبت مقدار تلف شده منفسخ می‌شود...»

گزينه ى «ب» درست است. در فرض مورد پرسش مبيع توسط خريدار تلف شده است و تلف توسط خريدار به منزله ى قبض مبيع است، منتهى چون خريدار مال را تحت تأثير فريبكارى فروشنده تلف كرده، فروشنده سبب اقوى از مباشر است و تلف عرفاً مستند به عمل فروشنده محسوب مى گردد. در نتيجه بايد حكم فرضى را اعمال كرد كه مبيع قبل از قبض توسط خود فروشنده تلف شده است. چنانكه گفته شد بر اساس ماده ٣٨٧ قانون مدنى اگر مبيع را خود فروشنده قبل از قبض تلف كند، بيع منفسخ نمى‌شود، فروشنده بايد مثل يا قيمت مبيع تلف شده را بدهد، خريدار مى‌تواند بيع را فسخ كند.

گزینه‌ی «الف» درست است. براساس ماده‌ی ۴۵۳ قانون مدنی در صورتی که مبیع بعد تسلیم در زمان یکی از سه خیار مجلس، حیوان یا شرط مختص به مشتری در اثر قوه‌ی قاهره تلف گردد، بیع منفسخ می‌گردد و فروشنده باید ثمن را به مشتری رد کند. در گزینه‌ی «الف» خیار تأخیر ثمن درج شده است که اختصاص به فروشنده دارد و نمی‌تواند مختص مشتری شود.

گزینه‌ی «ج» درست است. تلف مبیع بعد از قبض در زمان سه خیار مجلس، حیوان و شرط مختص مشتری در اثر حادثه قهری، مانند تلف مبیع قبل از قبض در اثر حادثه قهری است و موجب انفساخ بیع می‌شود. بعد از منفسخ شدن بیع، فروشنده باید ثمن را به مشتری بر‌گرداند.

🚶 فرق کسی که ادامه می‌ده با کسی که جا می‌زنه چیه؟ خیلی‌ها فکر می‌کنن تفاوت این دو نفر، انگیزه یا هوشه🧠 اما معمولاً ماجرا چیز دیگه‌ایه هر دو ممکنه خسته بشن، هر دو ممکنه توی آزمون آزمایشی درصد بد بیارن، هر دو ممکنه یک روز از برنامه عقب بیفتن و حتی هر دو به خودشون شک کنن🗒 تفاوت از همون لحظه شروع می‌شه. کسی که جا می‌زنه، یک اتفاق بد رو به کل مسیر تعمیم می‌ده. با خودش می‌گه: «امروز خوب نخوندم، پس این هفته هم از دست رفت.» یا «این آزمون رو خراب کردم، پس قبولی برای من نیست.» اما کسی که ادامه می‌ده، همون اتفاق رو فقط یک اتفاق می‌بینه، نه یک سرنوشت☪️ به‌جای اینکه با احساساتش تصمیم بگیره، با برنامه جلو می‌ره. اگر امروز نتونست ۵ ساعت درس بخونه، همون ۲ ساعت باقی‌مونده رو از دست نمی‌ده. اگر توی یک مبحث ضعیف باشه، به‌جای عوض کردن چندباره‌ی منبع، دلیل ضعفش رو پیدا می‌کنه و روی همون کار می‌کنه😌 واقعیت اینه که قبولی در آزمون وکالت معمولاً متعلق به باهوش‌ترین آدم‌ها نیست؛ بیشتر وقت‌ها متعلق به کسانیه که بعد از هر زمین خوردن، یک بار دیگه بلند می‌شن و مسیرشون رو ادامه می‌دن.🤌 📌 یادت باشه، گاهی تنها تفاوت بین یک داوطلب قبول‌شده و یک داوطلب مردود، اینه که یکی چند ماه بیشتر دوام آورده و روشش رو اصلاح کرده، اما دیگری وسط راه متوقف شده. @dadrose