ذهنم تند تند میپره و تغییر فاز میده

فکر نکنم حالم خلی خوب باشه

پس این صبح و سپیده دمتون بخیر

بر خلاف صدای ناتوان و داغون من،آقا نیما خوب حس مخاطبو میکشونه به جایی که میخواد..

آقا موعود برادر عزیزم شما انقدر به من لطف دارید که بنده واقعا نمیدونم چطور خدمت حضرتعالی جبران کنم ولی خب میدانم که قدرت قلم و تولید محتوای بنده هیچگاه به پای شما نمیرسه و باید بیاموزیم ازتون

_ 𝘆𝗮𝗱𝗱𝗮𝘀𝗵𝘁_𝗺𝗻

-الو بابا؟ الو؟ صدات نمیاد بابا -الو هادی؟ صدامو نداری؟ -سلام بابا. کجایی پس؟ گفتی سال تحویل میای -میدونم بابا. ولی فعلا نمیتونم بیام -چرا؟ -اینجا بهمون نیاز دارن. باید برم مراقب خودت باش. دعام کن..(صدا قطع شد) -الو بابا؟ بابا؟

تو سرزمینی که کوه به کوه رسید آدم در آلونکش موند (در نقد انزوای حاصل از فرهنگ مدرنیته)

؟

من به چیزی در شیعه اعتقاد دارم که شاید در محضر برخی از دینداران سنتی درست نباشه یا چه بسا خروج از دین باشه. اما من اعتقاد دارم که هرکدام از ائمه‌ی معصوم شخصیت خاص خودشونو دارن. نشان به آن نشانی که عتاب حضرت امیر با خشم امام حسن مجتبی؛ و در سویی دیگر فضل امام جواد با بخشش امام حسین متفاوت است

و برای من (صرفا بخاطر حال خودم) فرمایشات امام العارفین، سید الساجدین چنان عجیب و عمیق است که انگار خود ایشان در لحظه و بداهه در حال مناجات هستند