سندرم ماری آنتوانت یا سندرم کانکی به موارد نادری اطلاق میشه که در آن فرد تحت تاثیر فشار روانی زیاد و اضطراب و استرس شدید تمام رنگدانه‌های موهای فرد از بین میرود و موهایش سفید می‌شود. نمونه‌ی معروفش هم ماری آنتوانت آخرین ملکه‌ی فرانسه بود که شب هنگام زندانی شد و صبح موقع اعدام تمام موهایش سفید شده بود. یک نمونه‌ی دیگر هم میشناسم که در کربلا از شب عاشورا تا صبح چنین اتفاقی براش رخ داد و تمام موهاش سفید شد

آره خلاصه ضرب‌المثل ((پیرم کردی)) احتمالا از اینجا میاد

یه وقتایی هم حس و حال هیچی نیست

همینجوری خیره به آفاق شب به پهنای وسعت شب به دنبال فرار از نور. ای کاش بعضی شب‌ها اصلا تموم نشن کاش هیچوقت صبح نیاد کاش فقط در همین لحظه همینجا در همین موقعیت زمان متوقف بشه زمان حال که مرز گذشته و آینده‌ست تبدیل به بازه‌ای بی‌پایان بشه. در بازه‌ی نامتناهی پیش و پسی درک نشه. و من در این توقف ابدی تا ابد به خودم فکر کنم به تو به این بطالت ابدی که خواسته‌ی ازلی من بود.

به یاد ناصر عبداللهی

و خداوند درد را آفرید تا بنده بیشتر به ناچیزی، تنهایی و نواقص خویشتن پی ببرد تا بدین طریق به او نزدیک‌تر شود.

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت که در این وصف زبان دگری گویا نیست بعد تو قول و غزل‌هاست جهان را اما غزل توست که در قولی از آن ما نیست تو چه رازی که به هر شیوه تو را می‌جویم تازه می‌یابم و بازت اثری پیدا نیست شب که آرام‌تر از پلک تو را می‌بندم در دلم طاقت دیدار تو تا فردا نیست این که پیوست به هر رود که دریا باشد از تو گر موج نگیرد به خدا دریا نیست من نه آنم که به توصیف خطا بنشینم این تو هستی که سزاوار تو باز این‌ها نیست -محمد علی بهمنی #شعر

و در توهمی به نام زندگی روزی هزاربار می‌میریم