🦋 برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم تقصیرهای رفته، به خدمت قضا کنیم بی‌مغز بود سر که نهادیم پیش خلق دیگر فروتنی به در کبریا کنیم دارالفنا کرای مرمّت نمی‌کند بشتاب تا عمارت دارالبقا کنیم دارالشفای توبه نبسته‌ست در هنوز تا درد معصیت به تدارک دوا کنیم روی از خدا به هر چه کنی شرک خالص است توحید محض کز همه رو در خدا کنیم پیراهن خلاف به دست مراجعت یکتا کنیم و پشت عبادت دو تا کنیم چند آید این خیال و رود در سرای دل؟ تا کی مقام دوست به دشمن رها کنیم چون برترین مقام ملک دون قدر ماست چندین به دست دیو زبونی چرا کنیم سیم دغل خجالت و بدنامی آورد خیز ای حکیم تا طلب کیمیا کنیم بستن قبا به خدمت سالار و شهریار امّیدوارتر که گنه در عبا کنیم سعدی گدا بخواهد و منعم به زر خرد ما را وجود نیست، بیا تا دعا کنیم یارب تو دست گیر که آلا و مغفرت در خورد توست و در خور ما هر چه ما کنیم #حضرت_سعدی @darvazhe

🦋 طلایی‌تر ز خورشیدِ جهان است حریمش قبله‌گاه عاشقان است ز خاکِ آستانش می‌رسد نور که این‌جا آسمان در زیرِ آن است #مهتا_صانعی #دلتنگی #امام_رضا @darvazhe

🦋 خبر: (جنبش مقاومت اسلامی حماس در بیانیه‌ای بمباران منزل دکتر« آلاء النجار» پزشک بیمارستان ناصر که طی آن ۹ فرزند این پزشک فلسطینی به شهادت رسیدند را محکوم کرد.) 🔰زن، مادر، مقاومت؛ دکتر آلاء‌النجار و صدای خاموش حقوق بشر در دل تاریخ پررنج فلسطین، نام‌هایی چون دکتر آلاء، نه تنها به‌عنوان نماد مادری، که به‌عنوان تجسمی از پایداری در برابر ظلم و اشغال ثبت می‌شوند. او زنی‌ست که ۹ فرزندش را در جریان بمباران‌ منزلش از دست داد اما همچنان ایستاده است؛ صدایی از ستم‌دیدگی، اما نه شکسته، که بلند و استوار سخن می‌گوید. از منظر حقوق بشر، آنچه بر دکتر آلاء گذشته است، مصداق بارز نقض فاحش اصول بنیادین کرامت انسانی است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر می‌گوید: "هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد." اما زندگی او و فرزندانش، بارها و بارها لگدمال سیاست‌های بی‌پاسخ و خشونت‌بار اشغالگری شده‌اند؛ و آنچه جای خالی‌اش در این میان فریاد می‌زند، نه تنها زندگی‌هایی از دست رفته، که سکوتی‌ست که جامعه جهانی بر این فاجعه‌ها تحمیل کرده است. از دیدگاه حقوق زنان، دکتر آلاء نه تنها قربانی جنگ، بلکه قهرمان بی‌صدای آن است. زنانی چون او، که در سایه جنگ و محاصره، همزمان بار مادری، پرستاری، آموزش، و مقاومت را بر دوش می‌کشند، اغلب در روایت‌های رسمی فراموش می‌شوند. حقوق زنان نه فقط به معنای دسترسی به تحصیل و اشتغال است، بلکه شامل حق زندگی در صلح، دور از ترس دائمی، و داشتن خانواده‌ای امن نیز می‌شود، حقوقی که برای زنان فلسطینی در غزه و کرانه باختری، سال‌هاست به رویا بدل شده است. آلاء‌النجار، با چشمان اشک‌بار اما صدای محکم، نه صرفاً مادری داغدار، که شاهدی زنده از جهانی‌ست که عدالت را گزینشی می‌بیند. اشک‌هایش، سندی‌ست بر شکست نظام بین‌المللی در تحقق عدالت برای مظلومان. و حضورش، فراخوانی‌ست به وجدان جهانی... تا کی باید زنانی مانند او هزینه‌ی سکوت و بی‌عملی جهان را بپردازند؟ در یاد او و همه مادرانی که فرزندان‌شان را در راه آزادی فلسطین از دست داده‌اند، نه به‌عنوان آمار، بلکه به‌عنوان انسان‌هایی با رؤیا، زندگی، و حق زیستن، باید ایستاد و بازاندیشید در مفهوم عدالت، در معنای صلح و در تعریف حقوق بشر. #مهتا_صانعی #درواژه‌های_درد @darvazhe

🦋 📌نظر من درباره این سریال: ✒️مهتا صانعی 🔰نگاهی انتقادی به سریال «سووشون» و جایگاه نرگس آبیار در سینمای ایران نرگس آبیار فیلم‌ساز توانمندی‌ست. آثار او نشان می‌دهند که نه‌تنها به تکنیک سینمایی مسلط است، بلکه از درک ادبی و هنری بالایی نیز برخوردار است. فیلم «نفس» به‌ویژه، برای من در میان آثارش جایگاه ویژه‌ای دارد و دیگر آثارش نیز از حیث اجرا و روایت قابل تأمل‌اند. آبیار پیش از ورود به سینما، در حوزه ادبیات داستانی فعالیت داشته و این سابقه نیز در شکل‌گیری جهان‌بینی و حساسیت‌های روایی او بی‌تأثیر نبوده است. ضمن آنکه حضور یک زن در جایگاه کارگردان، در فضایی که هنوز با موانع ساختاری برای زنان روبه‌رو است، امتیازی ارزشمند محسوب می‌شود. با این حال، این ویژگی‌ها نباید مانع از نقد دقیق و صریح آثار او شوند، به‌ویژه زمانی که بحث بر سر اقتباس از یکی از مهم‌ترین رمان‌های ادبیات معاصر ایران یعنی سووشون باشد. در نگاه نخست، به‌نظر می‌رسد که پروژه جدید آبیار، به‌جای وفاداری به روح اثر سیمین دانشور، بیشتر بر فرمول‌های تکراری و بازارپسند استوار است. فرمولی که پیش از این نیز در برخی آثار دیگر دیده‌ایم: بازآفرینی فضای پیش از انقلاب برای بهره‌گیری از آزادی‌های بصری و پوششی، افزودن رنگ و رمانتیسم، و ایجاد کشش عاطفی با تکیه بر روابط عاشقانه‌ی چشم‌نواز. عناصر مشخصی چون رقص و مهمانی، نگاه‌های عاشقانه‌ی حساب‌شده، لمس‌های معنادار، و نشانه‌هایی کلیشه‌ای مانند بستن گردنبند زن توسط مرد، همگی در قسمت‌های نخست به‌کار گرفته می‌شوند تا توجه مخاطب و رسانه‌ها جلب شود. 💢نتیجه‌اش چیست؟ بازنشر گسترده صحنه‌ها، ایجاد جنجال در فضای مجازی، واکنش‌های دوگانه‌ی جریان‌های سیاسی و فرهنگی، و در نهایت، آزادشدن پخش اثر پس از موج‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی. سرمایه‌گذار سود می‌برد، کارگردان بیشتر دیده می‌شود، مخاطب تصور می‌کند با اثری شجاعانه مواجه است، اما در پایان، آنچه می‌ماند، داستانی سطحی، بدون عمق روایی، و بی‌ارتباط با جوهره‌ی ادبیات مقاومت و واقع‌گرایی تاریخی‌ست. رمان سووشون، اثری ماندگار از سیمین دانشور، روایت‌گر زیستن، رنج، و ایستادگی است؛ متنی با نثری محکم و غنی که در دل خود اعتراض به قدرت و ستایش زندگی را توأمان دارد. اگر اقتباسی از آن صرفاً به بازی‌های فرمی، ژست‌های شبه‌فمینیستی و برانگیختن حساسیت‌های بیرونی تقلیل یابد، نمی‌توان آن را بازآفرینی هنرمندانه‌ی اثر دانست، بلکه باید آن را یک بازارگرمی هوشمندانه تلقی کرد که بیشتر از آنکه بر مبنای تعهد هنری باشد، بر اساس محاسبه و تاکتیک طراحی شده است. پیوست ۱: اگر طراحی صحنه و لباس سریال قابل‌توجه باشد، ارزش آن محفوظ است. البته زمانی‌که محتوای اثر فاقد عمق باشد، این زیبایی‌های بصری نیز به‌مثابه تزیینی بی‌جان بر پیکری خالی خواهند بود. هنر را نباید به ژست فروخت. پیوست ۲: نرگس آبیار کارگردانی خلاق و اندیشمند است، اما اگر رویکرد او به‌گونه‌ای باشد که مخاطب را ساده‌لوح فرض کند، این دیگر تنها یک انتخاب هنری نیست؛ نوعی بی‌احترامی است. پیوست ۳: از مراسم نمادینی مانند جشن امضای رمان سووشون در سریال و حضور چهره‌هایی چون بهنوش طباطبایی نیز نمی‌توان به‌راحتی گذشت؛ نمایش‌هایی که بیشتر از آنکه در خدمت محتوا باشند، رنگ تبلیغاتی و نمایشی دارند. #سووشون #نمایش_خانگی #ابتذال_فرهنگی @darvazhe

🦋 هر پنجره در مدرسه‌ها مات شماست بیدار، شبستان به حکایات شماست این مکتب باقرالعلوم است اگر هر خشت، منقش به روایات شماست 🥀🥀🥀 لبخند تو یک گل از گلستان خداست ابروی تو محراب شبستان خداست ایات خدا به خط ابروی شما دیوار نگاره‌ی دبستان خداست #مهتا_صانعی #شهادت_امام_محمد_باقر علیه‌السلام @darvazhe

بعد از آن خورشید تابان روز ما کوتاه بود می‌گذشت از ما و در دستش چراغ ماه بود از درون ظلمت آمد در میان نور رفت از ازل در راه و گويا تا ابد در راه بود از میان ابر پر باران، مسیحایی گذشت مردم از پایین ندا دادند روح‌الله بود #مهتا_صانعی #روح_الله_الموسوی_الخمینی @darvazhe

#یادداشت_فرهنگی 🔰۱۵ خرداد؛ جایی که صدای زنان ایرانی با فریاد «یا مرگ یا خمینی» در تاریخ ماندگار شد ✍🏻 مهتا صانعی 📌در قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، تنها صدای مردان در کوچه‌ها و خیابان‌ها نپیچید؛ زنان، با چادرهای مشکی، نوزادانی در آغوش و ایمانی استوار، دوشادوش مردان ایستادند. ✔ آن‌ها نه تماشاگران صحنه، بلکه بازیگران فعال یکی از نخستین فصول انقلاب اسلامی بودند؛ فصلی که حضرت امام خمینی(ره) آن را با نام "قیام ملت" جاودانه کرد، و زنان سهمی پررنگ در آن یافتند. 🖇۱۵ خرداد، نماد زنده‌ای است از پیوند ایمان، رهبری الهی و آگاهی مردمی؛ و در این میان، سهم زنان، سهمی درخشان، ماندگار و مستند در صفحات تاریخ انقلاب اسلامی است. 👇🏻به جهـــان‌بانـــو بپیوندید👇🏻 📲 دسترسی سریع و آسان به: □ سایت | ایتا | بله □ تلگرام: 🆔️ jahanbanou_com □ اینستاگرام: 🆔️ jahanbanou_ir 📢جدیدترین اخبار زنان ایران و جهان در پایگاه خبری تحلیلی جهـــــ🌐ـــــــان بانـــو | @jahanbanou_ir |

🦋 در ستایش ما... همین مای معمولی، با همه‌ی بالا و پایین‌هامون. ما که گاهی خسته‌ایم، گاهی پر از شور، گاهی ساکت، گاهی شلوغ. در ستایش ما، که با یه فنجون چای، یه آهنگ قدیمی، یا یه خنده‌ی ساده، دنیا رو یه ذره بهتر می‌کنیم. ما که بلدیم از دل شلوغی‌ها، یه لحظه‌ی آروم بدزدیم. در ستایش ما، که شاید ابرقهرمان نباشیم، ولی هر روز، بی‌سروصدا، برای خودمون و اونایی که دوستشون داریم، می‌جنگیم. که بلدیم دل بدیم، دل بکنیم، و بازم ادامه بدیم. در ستایش ما... که هنوز امید داریم... ✒️مهتا از حرف‌های من... #درواژه @darvazhe

🦋 محفل ادبی شعر گوهرشاد با همکاری سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری قم برگزار می‌کند؛ سلسله‌ برنامه‌های فرهنگی؛ از قربان تا غدیر با همراهی شاعران‌ و نویسندگان: سمیه خردمند فاطمه بختیاری سمیه رستمی فرزانه قربانی فائزه امجدیان متین پسندیده ثریا ستوده بحرینی مهتا صانعی 🏢: زندان زنان قم 🧭: یکشنبه ۱۸ خرداد ساعت ۹ @darvazhe