eitaa logo
مشاوره فلسفی|زینب امیری| کافه‌مرگ
2.5هزار دنبال‌کننده
221 عکس
60 ویدیو
1 فایل
📚فوق‌دکتری دانشگاه تهران(مشاوره فلسفی، اضطراب مرگ)، دکتری فلسفه، سرتیفیکت مشاوره‌‌فلسفی از آمریکا، سرتیفیکت نوروبیولوژی بیماری‌های روانی و تاریخ نوروساینس‌از دانشگاه علوم پزشکی،اولین بار در ایران مشاوره‌‌فلسفی، کوتراپی با درمانگر بالینی @AdminCotherapy
مشاهده در ایتا
دانلود
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀 منابع به‌روز برای مشاوره فلسفی 📚 The Wisdom Years: A Spirituality of Ageing: Reflection and Ripening, Harvest and Homecoming Margaret Silf | 2025 این کتاب می‌تونه منبعی قابل‌تامل برای جلسات مشاوره فلسفی و برای بازاندیشی در نگاه ما به افزایش سن باشه دغدغه اصلی کتاب رو میشه در یه پرسش خلاصه کرد: «آیا با بالا رفتن سن، فقط زمان بیشتری از زندگیمون می‌گذره، یا امکان بیشتری برای فهمیدن زندگی پیدا می‌کنیم؟» این پرسش، یه تغییر نگاه مهم به سالمندی ایجاد می‌کنه اگرچه افزایش سن معمولا با مفاهیمی مانند کاهش، از دست دادن، بازنشستگی و نزدیک‌شدن به مرگ همراه میشه، نویسنده پیشنهاد می‌کنه به سال‌های بعدی زندگی از زاویه‌ای دیگه نگاه کنیم: پیری فقط فرسوده‌شدن نیست؛ می‌تونه نوعی به‌بار نشستن باشه. به‌بارنشستن خود، تجربه‌ها، فهم عمیق‌تر زندگی و شاید تبدیل تجربه‌های زیسته به حکمت. کتاب از چهار ایده محوری سخن میگه: Reflection | تامل Ripening | رسیدن و به‌بار نشستن Harvest | برداشت حاصل زندگی Homecoming | بازگشت به خانه در این نگاه، صرفا طولانی‌تر زندگی کردن الزاما ما رو خردمندتر نمی‌کنه، آنچه اهمیت داره، تامل کردن بر تجربه و تبدیلش به فهمه که ما رو به خرد و حکمت می‌رسونه اگرچه کتاب در چارچوبی معنوی و الهیاتی نوشته شده، پرسش‌های کتاب درباره معنای زندگی، فناپذیری، رهاکردن، تجربه‌های زیسته و امکان رشد در سال‌های پایانی زندگی، برای گفت‌وگوهای فلسفی بسیار قابل استفاده‌ هستند شاید یکی از پرسش‌های ارزشمند برای یه جلسه مشاوره فلسفی این باشه: «اگر قرار نباشه سن رو فقط با آنچه از دست میدیم تعریف کنیم، در این مرحله از زندگی چه چیزی می‌تونه در حال به‌بار نشستن باشد؟»🌱 ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ https://eitaa.com/joinchat/677839623C2b94e05b92 ble.ir/join/4npHTCxxXu
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀تراپی قرار نیست فقط حالت رو خوب کنه یه باور رایج اینه که «برو حرف بزن، حالت بهتر میشه» اما تراپی فقط حرف زدن نیست تراپی تجربه‌ی دیدن اینه که ذهنت چطوری کار می‌کنه، چه افکار و هیجان‌هایی رفتارهات رو شکل میدن و این رفتارها چه پیامدهایی برای زندگیت دارن گاهی نتیجه‌ی این تجربه، آرامشه گاهی کسب بینش هست گاهی توانایی تجربه‌ی هیجانی هست که قبلا ازش فرار می‌کردی گاهی تغییره و گاهی فقط توانایی سازگار شدن با چیزیه که نمی‌تونی تغییرش بدی پس ممکنه از یه جلسه‌ی تراپی بیرون بیای و حالت بهتر نشده باشه چون هدف تراپی همیشه «بهتر شدن حال» نیست گاهی هدف، بهتر دیدن خودت هست و گاهی همین بهتر دیدن که ممکنه بسیار دردناکه باشه میتونه آغاز تغییر و درمان باشه ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀اجازه بده بعضی چیزا حل‌نشده بمونن ذهن ما عاشق قطعیت هست، می‌خواد تکلیف همه‌چیز رو سریع روشن کنه، برای هر سؤالی جواب داشته باشه، توضیح بده، تحلیل کنه و مطمئن بشه اما یکی از نشانه‌های سلامت روان اینه که بتونی بعضی پرونده‌ها رو باز بگذاری بپذیری که بعضی سوال‌ها فعلا جواب ندارن، بعضی رابطه‌ها در ابهام می‌مونن بعضی آدما هیچ‌وقت توضیحی نمیدن و بعضی اتفاق‌ها قرار نیست همین حالا برات معنا پیدا کنن لازم نیست برای هر چیزی به یه نتیجه قطعی برسی تا بتونی به زندگی ادامه بدی گاهی بلوغ روانی یعنی بتونی بگی: «نمی‌دونم چرا این‌طور شد؛ اما فعلا لازم نیست بدونم» زندگی همیشه با پاسخ‌های روشن پیش نمیره، گاهی باید زیستن در ابهام رو یاد بگیری، بدون اینکه مدام خودت رو با فکر کردن، تحلیل کردن و پیدا کردن جواب خسته کنی بعضی پرونده‌ها رو باز بگذار شاید پاسخشون یه روزی پیدا بشه؛ و شایدم نه و تو می‌تونی حتی بدون اون پاسخ، زندگیت رو ادامه بدی ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀این روزا چی بیشتر از همه اذیتت می‌کنه؟ واقعا این روزا چی بیشتر از همه ذهنت، احساساتت یا زندگیت رو درگیر کرده؟ چیزی هست که مدام بهش فکر کنی؟ رابطه‌ای که خسته‌ت کرده؟ اضطرابی که ولت نمی‌کنه؟ احساسی که نمی‌دونی باهاش چیکار کنی؟ سردرگمی درباره خودت یا آینده‌ت؟ فشار و خستگی‌ای که دیگه با استراحت برطرف نمی‌شه؟ یا چیزی که حتی نمی‌تونی درست اسمش رو بذاری؟ و یه سؤال مهم‌تر: تا حالا شده با خودت بگی «فکر کنم دیگه برای حل این موضوع به کمک نیاز دارم»؟ اگه آره، دوست دارم بدونم اون موضوع چیه؟ لازم نیست تشخیصش بدی یا با کلمات روان‌شناسی توضیحش بدی، همونطور که خودت برای یه دوست تعریفش می‌کنی، برام بنویس: «این روزا بیشتر از همه ... اذیتم می‌کنه.» 💬 می‌تونی زیر همین پست کامنت بذاری اگه ترجیح میدی خصوصی بگی، می‌تونی پیام بدی به آیدی بله ‌@ZainabCounseling آیدی ایتا @AdminCotherapy حتی یه جمله کوتاه هم کافیه. می‌خوام از خودت بشنوم که تو واقعا چه چیزی لازم داری ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀این روزا چی بیشتر از همه اذیتت می‌کنه؟ ممنونم از همه شما که با صداقت و از تجربه‌های واقعی‌تون نوشتید🤍 پیام‌ها و پاسخ‌های زیادی دریافت کردم و واقعا برام ارزشمنده که این سوال، هر کدوم از شما رو به یه جای متفاوتی از زندگی‌تون برده بعضی‌ عزیزان از سردرگمی گفتید، بعضی از خستگی، بعضی از رابطه‌ها و بعضی از دغدغه‌های والدگری و بعضی هم از معنای هویت زنانه و قوی بودن... و شاید همین تفاوت پاسخ‌هاست که این گفت‌وگو رو ارزشمند می‌کنه اگه هنوز چیزی در ذهنتون هست که فکر می‌کنید نیاز دارید درباره‌ش حرف بزنید، برام بنویسید قرار نیست جواب درست و کاملی داشته باشید، همینکه از چیزی که این روزا واقعا درگیرتون کرده بگید، کافیه🌱 💬 می‌تونی زیر همین پست کامنت بذاری اگه ترجیح میدی خصوصی بگی، می‌تونی پیام بدی به آیدی بله ‌@ZainabCounseling آیدی ایتا @AdminCotherapy حتی یه جمله کوتاه هم کافیه می‌خوام از خودت بشنوم ... ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀این روزا چی بیشتر از همه اذیتت می‌کنه؟ دیروز و امروز با دقت و علاقه کامنت‌هاتون رو خوندم. تعداد پیام‌ها و صداقتی که توی نوشته‌هاتون بود، واقعا برام قابل توجه بود 🤍 اگه بخوام از بین پاسخ‌هاتون، پرتکرارترین دغدغه‌ها رو کنار هم بذارم، بیشتر از همه با این‌ها مواجه شدم: سردرگمی درباره مسیر زندگی ترس از آینده و گذر زمان تنهایی و فاصله گرفتن از خود احساس ناکافی بودن رابطه‌ها دغدغه‌های والدگری خستگی، بی‌انگیزگی و کم‌شدن شور زندگی و یک دغدغه عمیق‌تر: «اصلا برای چی زندگی می‌کنم؟ قراره به کجا برسم؟» حتی برای بعضی‌ها، مساله فقط یه مشکل مشخص نبود، انگار مدت‌هاست یک سوال بزرگ‌تر در پس همه این‌ها وجود داره: «من چطور دوباره احساس کنم دارم زندگی می‌کنم، نه اینکه فقط روزها رو پشت سر بگذارم؟» اگه قرار باشه در یه فضای گروهی امن و حرفه‌ای روی یکی از این موضوعات عمیق‌تر کار کنید، کدوم موضوع براتون مهم‌تره؟ در نظرسنجی کانال بله انتخابش کنید🌱 می‌خوام از خودت بشنوم ... ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀این روزا چی بیشتر از همه اذیتت می‌کنه؟ از بین موضوعاتی که با من به اشتراک گذاشتید، یه موضوع بیشتر از همه تکرار شد: خستگی، بی‌انگیزگی و کم‌شدن شور زندگی فکر کردم شاید بد نباشه این بار به جای اینکه فقط یه پست درباره‌ش بنویسم، یک ساعت آنلاین کنارتون باشم و بیشتر از اینکه من حرف بزنم، شما از تجربه‌هاتون برام بگید دوست دارم بشنوم این خستگی برای شما چه شکلیه؟ از کجا شروع شده؟ چه چیزی بیشتر از همه شور و انرژی‌تون رو کم کرده؟ و این روزا بیشتر از هر چیز دلتون چی می‌خواد؟ اگه فکر می‌کنید این گفت‌وگو می‌تونه برای کسی که این روزا حال مشابهی داره همراه‌کننده باشه، این پیام رو براش بفرستید و دعوتش کنید با ما همراه بشه 🤍 به‌زودی روز و ساعت و لینک جلسه رو خدمتتون همینجا ارسال می‌کنم🌱 می‌خوام از خودت بشنوم ... ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌀کارگاه «خشم من» در وزارت علوم در این کارگاه درباره خشم، محرک‌های خشم و شیوه مواجهه سالم با موقعیت‌های تنش‌زا صحبت کردم اما در بین گفت‌وگوها، چیزی بیش از یه «موقعیت خشم‌برانگیز» شنیدم چند نفر از کارکنان از تجربه‌هاشون گفتند از برخوردهای بی‌ادبانه، تحقیرآمیز یا توهین‌آمیزی که گاهی از سوی برخی اساتید یا حتی دانشجویان نخبه تجربه کرده بودند برای من، شنیدن این روایت‌ها قابل تامل بود نه فقط به این دلیل که چنین رفتارهایی می‌تونن خشم، فرسودگی و تعارض ایجاد کنن بلکه از این جهت که دانشگاه قراره یکی از مهم‌ترین فضاهای تمرین گفت‌وگوی انسانی، احترام و کرامت باشه اگه کسی در محیط دانشگاه، با وجود دانش و جایگاه علمی، دیگری رو تحقیر کنه مساله فقط «مدیریت خشم» نیست، اینجا با مساله‌ای عمیق‌تر روبه‌رو هستیم: دانش ما چقدر در شیوه مواجهه‌ی ما با انسان‌ها حضور داره؟ فرهیختگی فقط در میزان دانش، رتبه علمی یا عنوان دانشگاهی نیست، بخشی از فرهیختگی، در نحوه سخن گفتن با کسی است که قدرت کمتری داره، در توانایی شنیدن بدون تحقیر، و در حفظ کرامت دیگری حتی زمانی که با او مخالفیم شاید یکی از مهم‌ترین مهارت‌هایی که باید در دانشگاه تمرین کنیم، فقط «کنترل خشم» نیست، بلکه اینه که چه جوری انسان بودن رو در موقعیت اختلاف، فشار و قدرت تمرین کنیم و این، مسیولیتی مشترک برای همه ماست؛ استاد، دانشجو و کارمند https://msrt.ir/fa/news/99197 ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🌿 از کارگاه فرسودگی شغلی | وقتی فقط شنیده می‌شویم این تابستون، بیشتر درگیر برگزاری کارگاه برای موسسات و سازمان‌ها بودم در یکی از کارگاه‌های فرسودگی شغلی برای کارکنان بانک، وقتی پای دردودل‌هاشون نشستم، چیزی که برام خیلی قابل تامل بود این بود که گاهی آدما بیشتر از اینکه دنبال راهکار باشن، دنبال این‌ هستن که شنیده بشن نه اینکه کسی فورا مشکلشون رو حل کنه، نه اینکه بگه مثبت فکر کن، نه اینکه براشون نسخه بپیچه فقط اینکه یه کسی باشه لحظه‌ای بنشینه، گوش بده و بگه: «می‌فهمم این روزا برات سخت گذشته» و شاید همین شنیده‌شدن، خودش بخشی از ترمیم باشه آدم وقتی احساس می‌کنه دیده و شنیده شده، شاید هنوز همون کار رو داشته باشه، همون فشارها رو داشته باشه، و حتی همون خستگی رو با خودش به خونه ببره اما دیگه احساس نمی‌کنه تنهاست برام جالب بود که بعد از شنیده‌شدن، خیلی‌ها آماده‌تر بودن که دوباره به مسیرشون ادامه بدن و اینجا دوباره به یه چیز ساده اما عمیق درباره تجربه انسانی فکر کردم: ما چقدر به دیده‌شدن و شنیده‌شدن نیاز داریم، و چقدر از هم دریغش می‌کنیم ... شاید گاهی اولین قدم مراقبت از دیگری این نباشه که چیزی بهشون اضافه کنیم، بلکه این باشه که کمی از خودمون کم کنیم، ساکت بشیم و واقعا دیگری رو بشنویم🌱 ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام
مشاوره فلسفی|زینب امیری| کافه‌مرگ
---✿💠❀💠❀💠✿---‌ 🔹وقتی مساله‌ی ما بیماری نیست نکات گفتگویی که با دکتر لوییس میرندا در پست‌هایش داشتم: همه رنج‌های انسان، روان‌شناختی نیستند، گاهی انسان مضطربه، خسته‌س، سردرگمه یا احساس می‌کنه زندگیش دیگه با خودش جور درنمیاد اما مساله اصلی لزوما یه اختلال روانی نیس گاهی مساله اینه که: من واقعا چه‌جوری باید زندگی کنم؟ چه چیزایی برای من ممکنه؟ به کجا و به چه کسی تعلق دارم؟ چه چیزی به زندگیم معنا میده؟ من خودم رو چه جوری می‌فهمم؟ و اصلا جهان رو چه جوری می‌بینم؟ اینا پرسش‌هایی هستن که ممکنه پشت اضطراب، فرسودگی، بی‌انگیزگی یا حتی بحران هویت پنهان شده باشن و اینجاست که سلامت فلسفی برای من اهمیت پیدا می‌کنه سلامت فلسفی قرار نیست جای روان‌شناسی یا روان‌درمانی رو بگیره، قراره جایی رو ببینیم که روان‌شناسی به‌تنهایی برای توضیح تجربه انسان کافی نیس در این گفت‌وگو لوئیس میرندا با اشاره به جایگاه ایران در تاریخ فلسفه در باب «مراقبت از نفس» نکته بسیار عمیقی گفت: پرسش‌های مربوط به بدن، خود، تعلق، امکان، هدف و جهان متعلق به هیچ فرهنگ خاصی نیستند، این‌ها پرسش‌های انسانی‌اند و شاید بتوان گفت...جهان‌شمول‌اند» این جمله برای من بسیار تامل‌برانگیز بود، چون شاید یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های سلامت فلسفی همین باشه: فرهنگ‌ها متفاوت‌اند، زندگی‌ها متفاوت‌اند، شرایط اجتماعی و تاریخی ما متفاوت‌اند، اما پرسش‌هایی وجود دارن که از مرز این تفاوت‌ها عبور می‌کنن پرسش از «چگونه زیستن» متعلق به یک ملت، مکتب یا فرهنگ خاص نیست و شاید کار سلامت فلسفی دقیقا همین باشه نه اینکه برای همه یه پاسخ آماده پیدا کنه، بلکه کمک کنه هر انسانی پرسش‌های خودش رو بهتر ببینه، نسبتش رو با اونها روشن‌تر کنه و مسئولانه‌تر درباره شیوه زیستن خود اندیشه کنه شاید قرن بیست‌ویکم بیش از اونکه فقط به درمان انسان‌های رنج‌دیده نیاز داشته باشه، به انسان‌هایی نیاز داره که بتونن درباره چگونگی زیستن اندیشه کنن سلامت فلسفی، از همین‌جا آغاز میشه.. ✍🏻 ---✿💠❀💠❀💠✿---‌ ایتا | بله | تلگرام