شاید من بهترین آدمِ زندگیت نبودم، اما مطمئنم اگه یه روزی یادم بیوفتی با خودت میگی ولی اون واقعا منو دوست داشت.
تو دلت برام تنگ نشد،
دلت نخواست آهنگایی که گوش دادی رو برام بفرستی ؟!
یعنی هیچ اتفاقی نیفتاد که دلت بخواد دربارهش باهام حرف بزنی؟
تو اصلا نگران حالم نشدی؟ جدی جدی دل تو تنگ نشد؟
چه فایدهای داره همش از دوست داشتن حرف بزنی، ولی همزمان کارهایی رو انجام بدی که قلبم رو بشکنه.
من مجبور نیستم قهرمان زندگی همه آدما باشم، همین که بتونم زندگی خودمو نجات بدم کافیه. مجبور نیستم هرکار کنم تا آدم خوبهی قصهی اطرافیان باشم، همین که برای خودم مفید باشم کافیه. مجبور نیستم طوری نشون بدم تا از نگاه کسی کامل دیده بشم، همین که برای خودم کافی باشم شاهکار کردم.
حالا ماها اینجا یه چیزایی میگیم، که نمیدونم «غم فراق، قشنگه» و «دلتنگی زیباست» و «سلام بر اونا که معنی عشق رو میدونن ولی محبوبی ندارن» و کلا از این حرفا، ولی شما حرف دل ماها رو از جناب ناظم حکت بشنو، که؛ «تنهایی، خیلی چیزها به آدمیزاد میآموزد… اما تو نرو، بگذار من نادان بمانم».