دموع .
اگر این شبها بیرون نریم و در تجمعات
حضور پیدا نکنیم و از کشورمون حمایت
نکنیم و این حملهی سخیفانه را محکوم
نکنیم ، شاید مجبور شویم کل زندگیمان
را از ترس هلاک شدن در خانه سپری
کنیم ، نگذاریم ایران را سوریه و لیبی
کنند ، نگذاریم پیاده نظام دشمن که
منتظر لحظهای درنگ از جانب ماست
تا وارد میدان شود ، از غفلت ما بهره
ببرد . به گفته خود آقا : مومن از یک
جهت دو بار گزیده نمیشود !
دموع .
علی اقای لاریجانی!
بابت گَنگ بودنت وسطِ جنگ،
بابتِ قدمهای شجاعانهات در روز قدس
درحالیکه گفتن مقاماتِ ایران در پناهگاهاند،
بابتِ نطقهایِ بدونِ ترست،
بابتِ دفاع بیلُکنت معروفت در لبنان،
بابتِ رجزخوانیهایِ محکمت،
بابت برگههایِ کوچیک یادداشت تبیینِ تمام
لحظات جنگ ۱۲ روزه در دستت،
بابتِ ماموریتهای سختی که این دوسال
بهدوش کشیدی،
بابتِ آبرویی که برای ایران خریدی،
بابتِ زبان آمیخته به طنزت که سراسر تحقیرِ دشمن بود،
بابت خشمی که به دشمـن تحمیل کردی؛
ممنونتم. ماندگار شدی!
اما من دلم سوخت.
خیلی عجیب سوخت.