با سربازان نئولیبرالیسم در ایران چه باید کرد؟ ــ یادداشت سوم ــ توهم «جبران با یارانه»؛ مسابقه‌ی لاک‌پشت و خرگوش این سیاست (آزادسازی جهشی قیمت‌ها) به شوک‌درمانی نام‌گذاری شده است. طرفداران شوک‌درمانی گمان می‌کنند با پرداخت چند صد هزار تومان یارانه، عدالت برقرار می‌شود اما مشکل اینجاست که بنزین و گازوئیل صرفاً یک کالای مصرفی نیستند؛ آنها «نهاده‌ی تولید» و «هزینه‌ی جابه‌جایی» تمام کالاها هستند. اثر دومینو: وقتی سوخت گران می‌شود، هزینه‌ی حمل‌ونقل بالا می‌رود، هزینه‌ی پمپ‌های کشاورزی جهش می‌کند و در نهایت قیمت مرغ و پیاز و لبنیات صعودی می‌شود؛ این یعنی ما یک چالش در بخشی از اقتصاد را به تمامی زنجیره‌ها و فرآیندهای اقتصادی، سرَیان و انتقال داده‌ایم. بی‌اثری کوپن و پول نقد: همان‌طور که تجربه‌ی پرداخت نقدی یارانه‌ها نیز نشان داده است، وقتی تمام ارکان زندگی (اجاره‌بها، درمان، آموزش و...) تحت تأثیر تورم ناشی از شوک ارزی و انرژی می‌لرزد، آن مبلغ یارانه حتی هزینه‌ی خرید چند کالای محدود را هم پوشش نمی‌دهد. شما با پرداخت نقدی، ۱ واحد به قدرت خرید فقیر اضافه می‌کنید، اما ۱۰ واحد از طریق تورم از جیب دیگرش برمی‌دارید! منصفانه است؟! ادامه دارد... 🌐@drAshiri

با سربازان نئولیبرالیسم در ایران چه باید کرد؟ ــ یادداشت چهارم ــ محرومیت دوگانه: گازانبرِ تورم و بیکاری سیاست‌های بازارگرای افراطی، ایران را در میان دو لبه‌ی یک قیچی قرار میدهند: لبه‌ی اول: تورم هزینه‌زا: شوک به حامل‌های انرژی، هزینه‌های سربار تولید داخلی را به شدت بالا می‌برد و با گران شدن محصولات تولیدی و خدماتی، تکانه‌ی مؤثر جدیدی به سطح عمومی قیمت‌ها وارد میشود. لبه‌ی دوم: آزادسازی واردات: درست زمانی که تولیدکننده‌ی داخلی زیر بار هزینه‌های انرژی و مواد اولیه کمر خم کرده، نئولیبرال‌ها نسخه‌ی «رقابتی شدن» اقتصاد ایران می‌پیچند و درهای واردات را باز می‌کنند، چراکه آن را موجب کاهش قیمت‌های داخلی می‌دانند. نتیجه: کالای داخلی گران می‌شود، توان رقابت با کالای وارداتی (که اغلب با یارانه‌ی کشورهای مبدأ تولید شده) را از دست می‌دهد، کارخانه‌های ایرانی تعطیل می‌شوند و کارگران اخراج می‌گردند. این یعنی محرومیت دوگانه: فرد هم باید نان را به قیمت جهانی بخرد (تورم)، و هم دیگر شغلی ندارد که پولی برای خرید همان نان داشته باشد (بیکاری). ادامه دارد... 🌐@drAshiri

با سربازان نئولیبرالیسم در ایران چه باید کرد؟ ــ یادداشت پنجم ــ سقوط سرمایه‌ی انسانی (آموزش و سلامت) نئولیبرالیسم در ایران آدرس غلط می‌دهد، چون کلّاش است! آنها فقر را فقط در اعداد و «کالری» می‌بینند، در حالی که فقر در ایران به استخوان‌بندی آینده رسیده است: آموزش: وقتی گزارش رسمی مرکز پژوهش‌ها در چند سال اخیر از سقوط ۸۰ درصدی قدرت تأمین هزینه‌های آموزشی خانوارها می‌گوید، یعنی ما در حال تولید انبوه بازماندگان از تحصیل هستیم؛ و این یعنی نابودی بهره‌وری در دهه‌های آینده. سلامت: «شاخص کمرشکن درمان» یک واژه‌ی لوکس نیست؛ یک واقعیت تلخ و دردآور است! وقتی ـ طبق گزارشها ـ‌ با یک شوک قیمتی، جمعیت زیر خطّ فقرِ درمانی در یک سال دو برابر می‌شود، یعنی دولت از وظیفه‌ی حاکمیتی خود در قبال جان مردم شانه خالی کرده است. ادامه دارد... 🌐@drAshiri

با سربازان نئولیبرالیسم در ایران چه باید کرد؟ ــ یادداشت ششم ــ توهّم قیمت واقعی بارها و بارها شاهدیم که این جماعت از «قیمت واقعی» دفاع میکنند؛ هیچ عاقلی با قیمت‌های واقعی مخالف نیست اما چطور میشود ثابت کرد که این قیمت دلار که توسط قاچاقچیان و سوداگران و دلّالان تعیین میشود، واقعاً همان قیمت واقعی نرخ دلار است؟! به لحاظ فنی و مطابق معیارهای همین علم اقتصاد ارتدوکسی، آنچه در ایران از آن به عنوان «بازار ارز» یا «بازار آزاد ارز» یاد می‌شود، فاقد مختصات نهادی بازار است و اساساً نمی‌توان آن را بازار نامید. بازار زمانی معنا دارد که انتخاب‌های آزاد، احترام و اعتماد متقابل میان فعالان اقتصادی و حاکمیت قانون و دموکراسی وجود داشته باشد؛ در حالی که هیچ‌یک از این مؤلفه‌ها در آنچه بازار ارز نامیده می‌شود، حضور ندارد و به همین دلیل با یک «نابازار» یا سازوکار غیررسمی و جعلی مواجه هستیم. واردات رسمی کشور از مسیر ارز تخصیصی بانک مرکزی انجام می‌شود، اما در این نابازار مشخص نیست ارز برای چه مصارفی به کار می‌رود؛ بخشی می‌تواند برای قاچاق، بخشی برای خروج سرمایه و در خوش‌بینانه‌ترین حالت برای سفته‌بازی باشد. در این فضا نه حراجگر مشخصی وجود دارد و نه سازوکار رقابتی؛ قیمت به صورت انحصاری تعیین می‌شود و دیگران ناچار به پذیرش آن هستند. برخلاف منطق بازار، این قیمت هیچ حساسیتی به شرایط اقتصادی، سیاسی یا حتی جنگ و صلح ندارد و همواره روندی افزایشی را طی می‌کند. خطای اساسی دولت آن است که با افزایش نرخ رسمی دلار، عملاً قیمت جعلی این نابازار را به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اساساً بازاری به‌طور واقعی وجود ندارد که عرضه و تقاضای واقعی در آن، تعیین‌کننده‌ی قیمت ارز باشد. به رسمیت شناختن قیمتی که توسط یک اقلیت انحصاری و دلال و قاچاقچی تعیین می‌شود، به فقیرتر شدن عموم مردم منجر میشود و حتی قیمت کالاهای روزمره نیز به نرخ دلار گره خورده است. (بنگرید به سخنرانی دکتر حسن سبحانی، اقتصاددان) ادامه دارد... 🌐@drAshiri

با سربازان نئولیبرالیسم در ایران چه باید کرد؟ ــ یادداشت هفتم ــ هنر تحریم‌ها و گل‌به‌خودی اقتصادی نکته‌ی تکان‌دهنده، مقاله‌ی اخیر ریچارد نفیو، نویسنده‌ی «هنر تحریم‌ها» است. استراتژی دشمن صریح است: «فروپاشی ایران از درون از طریق تشویق دولت به اتخاذ سیاست‌های تورم‌زا و اشتغال‌زدا و ایجاد آشوب داخلی به‌خاطر تصعید شرایط زندگی فلاکت‌بار.» جای تعجب نیست که چرا هم ایرانیانِ اقتصادخوانده در دانشگاه شیکاگو و هم طراحان آمریکاییِ فروپاشی ایران، هر دو به یک راه‌حل نهایی و شبیه به هم رسیده‌اند! واقعی کردن قیمت‌ها در ساختاری که بهره‌وری پایین، فساد و نرخ بهره بانکی کمرشکن دارد، چیزی جز بازتوزیع ثروت از جیب توده‌ها به سمت اقشار خاص (صادرکنندگان مواد خام و واسطه‌ها) نیست. چرا با وجود اجرای این سیاست و شکست آن پس از اجرا و بروز اعتراض و نارضایتی و حتی شورش عمومی، باز هم اصرار دارید این تجربه‌ی شکست‌خورده را تَکرار کنید؟ اگر قرار است قیمت سوخت را واقعی و دلاری کنید، چرا قیمت دستمزد را دلاری نمیکنید؟ به جای «واقعی کردن قیمت سوخت»، چرا «واقعی کردن بازدهی تولید»، «واقعی کردن مالیات‌سِتانی از سوداگران و دلالان و رانت‌خواران» و «واقعی کردن شفافیت نهادهای رانتی» را شروع نمی‌کنند؟ به نظر شما، آیا وقت آن نرسیده که به جای جراحیِ چندباره بدنه نحیف معیشت مردم، یک بار هم که شده تیغ جراحی را به سمت ساختار ناعادلانه‌ی ذهنیت‌های بیمار در سیاستگذاری، نهادهای بیمار بانکی و تورم‌ساز و جریان‌های ضدّ تولید و رانتی و مفسد ببریم؟ 🌐@drAshiri

با سربازان نئولیبرالیسم در ایران چه باید کرد؟ ــ یادداشت هشتم ــ دکترین شوک کتاب «دکترین شوک» درباره‌ی سیاست شوک‌درمانی اقتصادی است. طبق یکی از کتاب های راهنمای سازمان جاسوسی آمریکا (CIA)، هدف از شکنجه ایجاد نوعی طوفان شدید ذهنی است. پس از شکنجه، زندانی قادر نیست منطقی فکر کند یا حافظ منافع خود باشد. تحت تاثیر چنین شوکی، بیشتر زندانیان از باورهای پیشین خود دست برمی دارند. دکترین شوک نیز دقیقا همین روند را تقلید و تکرار می کند و سعی دارد در مقیاس کلان و اجتماعی، به همان چیزی دست یابد که شگردهای شکنجه گران در سلول بازجویی، تک تک بر سر افراد می آورد. درست مثل زندانی وحشت زده ای که نام رفقایش را لو می دهد و از باورهایش رویگردان می شود، جوامع شوکه شده نیز غالبا از چیزهایی که در حالت عادی سرسختانه از آنها حفاظت می کردند، دست برمی دارند. بحران‌های اقتصادی از قبیل شوک‌های ارزی و تورم افسار گسیخته فرصتی را برای اقتصاددانان بازار آزاد فراهم می کند تا در خلا اجتماعی ناشی از بحران و جو ترس و نگرانی، دست به مهندسی جامعه به نفع شرکت‌های بزرگ بزنند. مردم زندانی می شوند تا قیمت ها آزاد باشند. ادامه دارد... 🌐@drAshiri

کتاب «دکترین شوک» درباره‌ی سیاست شوک‌درمانی اقتصادی است. جزوه‌ی «دکترین شوک» را بخوانید. منتشر شده توسط مرکز عماد ادامه دارد... 🌐@drAshiri

💢ریاست محترم مجلس : در ابتدای شروع بکار دولت چهاردهم، بستۀ اصلاح سیاستهای ارزی با امضای ۱۳۰ نمایندۀ مجلس برای رئیس جمهور محترم، ارسال و رونوشت آن به جنابعالی نیز تقدیم شد. جای سوال است آیا ۱۳۰ نمایندۀ مجلس جزو نخبگان کشور نیستند؟چرا تاکنون هیچ پاسخی به طرح‌های پیشنهادی نمایندگان داده نشده است؟ اکنون بعد از شتابان شدن موج تورمی، نارضایتی شدید مردم، جَری شدن دشمن در حمله به کشور و شهادت عزیزترین مردم ایران، کاسۀ چه‌کنم چه‌کنم دست گرفتید؟!راه همان است که دو سال پیش خدمتتان ارسال کردیم که متاسفانه توجه نکرده و در پاسخ به هشدارها و دل نگرانی‌های ما نسبت به عواقب سیاستهای غلط اقتصادی دولت (که حامی آن بودید)، فرمودید : «حرف مفت نزن، مزخرف نگو!!» ✍ دکتر حسین صمصامی حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻 @HokmranOnline

⭕️ شیخ اسماعیل رمضانی در واکنش به حواشی اخیر درباره حجاب: 🔹با ارتکاب گناه حین انجام واجب مهم چه باید کرد؟ اینکه زنی برخلاف نفع خود و جامعه، حکم خدا را زیر پا بگذارد و #کشف_حجاب کند و در همان حال در صف #امت_مبعوث قرار بگیرد و مهم ترین واجب یعنی #حفظ_جمهوری_اسلامی را انجام دهد را چه باید کرد؟ 🔹برخی با استناد به آن واجب، چشم بر حرام می‌پوشند و حتی جملاتی در کم اهمیتی آن حرام در موقعیت فعلی به زبان می‌آورند. برخی با استناد به آن حرام، از خیر آن واجب می گذرند و زبان به مقابله تند باز می‌کنند. 🔹این دو عکس العمل به ظاهر متضاد از یک ریشه نشأت می‌گیرند و آن چشم پوشیدن بر بخشی از دین است! این دو گروه هر دو چشمشان را به بخشی از دین بسته‌اند، حالا یکی تشخیص داده چشم بر واجب ببندد و دیگری تشخیص داده حرام را نادیده بگیرد. برخی طوری به واجب وفادار می‌مانند که حرام خدا تبلیغ می‌شود و از آن قبح زدایی می‌شود شبیه آنچه صدا و سیما به کرات انجام می‌دهد یا آن برادر مجاهد و عزیز هم‌لباسم که با زن مکشفه کلیپ پرچم گردانی ضبط کرد. اینها حق را زیر پا می‌گذارند که به حق برسند. با پای یزید می‌خواهند بار امام حسین را بردارند. می‌خواهند تلخی دین خدا را با تخفیف دادن جبران کنند. دوستی به برخی جوانان گفته بود فعلا بدون وضو نماز بخوانید تا بعدها نمازخوان شوید، غافل از اینکه خدای تخفیف دادنی خدای فدا شدنی نیست، خدای بازیچه است. 🔹برعکس آنچه برخی فکر می‌کنند نتیجه این سبک از جذب، وارد شدن رقاصی به مسجد است نه فتح رقاص خانه توسط مسجد. برخی هم طوری بر حرام می‌خروشند که انجام واجب بر زن مکشفه سخت می‌شود مانند آنچه از #امام_جمعه غیور و دلسوز رشت سر زد. 🔹می‌توان بدون این تبعات منفی هم کاری کرد. می‌شود نه از واجب گذشت و نه چشم بر حرام پوشاند. ما تحت هیچ شرایطی حق نداریم به حرام خدا باج بدهیم ، کمرنگش کنیم یا طوری حرف بزنیم که گناه کوچک شود تا چه برسد به اینکه تاییدش کنیم! باج دادن به حرام، غیرت خدا را تحریک می‌کند. از طرفی هم نباید سر سوزنی از ارزش واجب کم کرد. انجام واجب از همگان زیباست چه امام جمعه باشد چه زن مکشفه. واجب بر همه واجب است نه فقط بر بی گناهان. نماز هم بر مرجع تقلید واجب است و هم بر رییس باند قاچاق مواد مخدّر. باید بدون تایید گناه واجب را تشویق کنیم و بدون سخت کردن انجام واجب با گناه مقابله کنیم. 🔹می‌شود آن زن را با خلقی زیبا، با محبت و کاملا خواهرانه به جمع خود راه بدهیم اما به بی حجابیش لبخند نزنیم! صبور، مهربان و قدرشناس باشیم ولی بی تفاوت نه! برنامه ریزی کنیم اول خیالش را راحت کنیم که در جمع ما مقبول است. ما خوشحالیم که کنار ماست، ما بهتر از او نیستیم، بی گناه تر و پاک تر از او نیستیم، اما چشم بر گناهش نپوشیم! 🔹برادران عزیزم! به گناهکار امنیت خاطر بدهید اما به گناه نه. خدا رحمت کند آقا مجتبی را، می‌فرمود: « آماده کردن گناهکار برای ترک گناه با تایید و چشم پوشی از گناه فرق می کند » #امام_خامنه‌ای #امام_المسلمین #یا_لثارات_الخامنئی #نه_سازش_نه_تسلیم_نبرد_با_آمریکا ‌🌐 کانال تشکل «حوزه مردم» 🆔 @Howzeh_Mardom

💢نکاتی درباره متن خوب حاج آقای رمضانی درباره مواجهه با بی‌حجاب‌ها در تجمعات شبانه انقلابی💢 🔹این ایام یکی از موضوعات پربسامد و جنجال‌برانگیز در میان حزب‌اللهی‌ها، ماجرای حضور بی‌حجاب‌ها در تجمعات شبانه‌ی دفاع از انقلاب اسلامی است. متن‌های بد و خوب زیادی در این‌باره نوشته شده است که یکی از متن‌های متین، خوش‌لحن و مشفقانه، نوشتار جناب شیخ اسماعیل رمضانی است. ایشان به درستی بر توجه توأمان به «حرام بودن بی‌حجابی» و «واجب بودن حفظ جمهوری اسلامی» تأکید دارد و تلاش می‌کند که از هیچ‌یک به نفع دیگری کوتاه نیاید. راهکار نهایی ایشان هم این است:👇 «می‌شود آن زن را با خلقی زیبا، با محبت و کاملاً خواهرانه به جمع خود راه بدهیم اما به بی‌حجابی‌اش لبخند نزنیم! صبور، مهربان و قدرشناس باشیم ولی بی‌تفاوت نه! برنامه‌ریزی کنیم اول خیالش را راحت کنیم که در جمع ما مقبول است. ما خوشحالیم که کنار ماست، ما بهتر از او نیستیم، بی‌گناه‌تر و پاک‌تر از او نیستیم، اما چشم بر گناهش نپوشیم! برادران عزیزم! به گناهکار امنیت خاطر بدهید اما به گناه نه. خدا رحمت کند آقا مجتبی [تهرانی] را، می‌فرمود: آماده کردن گناهکار برای ترک گناه با تأیید و چشم‌پوشی از گناه فرق می‌کند.» 🔹چند نکته درباره‌ی این راهکار عرض می‌کنم: اول؛ توجه بسیار مهم به تفاوت «نهی از گناه» با «تنفر از گناهکار» است که در روایات ما بسیار بر آن تأکید شده است. تعبیر روایات این است که گناهکاری که دل در گرو محبت اهل‌بیت (ع) دارد، «طیب‌الروح» است هرچند «فاسق‌العمل» باشد، لذا باید نهی از «فعل» کرد نه طردِ «شخص محب». دوم؛ در این متن، جز در بند اول که از عبارت «مهم‌ترین واجب یعنی حفظ جمهوری اسلامی» استفاده شده، به این نکته کمتر توجه شده است که «واجبِ حفظ جمهوری اسلامی»، واجبی سیاسی است که حفاظت از اصل کیان اسلام و جامعه‌ی مسلمین تلقی می‌شود. لذا در فرض عدم امکان جمع میان «حرمت بی‌حجابی» و «وجوب دفاع از اساس جمهوری اسلامی»، بی‌تردید تقدم با وجوب دفاع از اساس نظام است. ریشه این تقدم نیز به این برمی‌گردد که در حال حاضر، حضور مکشوفه‌ها در تجمعات دفاع از جمهوری اسلامی، هرچند حرمت شرعی دارد (و حرمت شرعی در احکام فرعیه، بس مهم و دارای اهمیت است)، ولی «حرمت سیاسی» ندارد؛ و همواره در تزاحم میان حرام و واجب‌هایِ احکام فرعیه با حرام و واجب‌هایِ سیاسی، تقدم با تکالیف سیاسی است. این نکته از آن جهت عرض شد که تکلیف وضعیت «تزاحم» و عدم امکان جمع مشخص شود؛ وگرنه همان‌طور که حاج‌آقای رمضانی فرموده‌اند، در صورت وجودِ امکانِ امر به معروف، اهمال نسبت به بی‌حجابی، خود گناهی بزرگ است. سوم؛ متن جناب رمضانی حاوی نکته‌ای بسیار کلیدی است که به نظرم در متن، حقِ آن ادا نشده است؛ و آن این جمله است: «غافل از اینکه خدایِ تخفیف‌دادنی، خدایِ فداشدنی نیست؛ خدایِ بازیچه است.» این حرف، بسیار مبنایی است. اگر دین‌داری و پرستش خدای متعال را خفیف و کوچک کردی، برخلاف تصور عمومی، انسان‌ها به آن نمی‌پیوندند و حاضر به فداکاری در ذیل آن نمی‌شوند. ریشه این حرف این است که اگر دین به عنوان یک «رسالت بزرگ» و «مأموریت معنابخش» به زندگی انسان عرضه نشود و صرفاً در حد انجام و ترکِ مجموعه‌ای از افعال جلوه کند، انسان تکالیف دینی را -به دلیل عدم درک ربطِ آن‌ها با آرمان‌های بزرگ- «تکلف» فهمیده و احساس وبال می‌کند. اگر بخواهم با ادبیات مکتب امام خمینی (ره) سخن بگویم، «تکریم شدن به امکان مشارکت در مأموریت‌های بزرگ» و «دارای هدف‌های والا شدن» (یا به عبارت دقیق‌تر، سیاسی شدن انسان‌ها توسط دین)، مقدم بر «منضبط و متشرع شدن» آن‌هاست. همین امر در خصوص بعثت مردم ایران نیز صادق است. حضور در این تجمعات و بر دوش کشیدن رسالت بزرگ دفاع از نظام، بزرگترین سرمایه برای تفاهم و تفهیم سایر شئون و ملزومات این مأموریت الهی است. باید مواظب بود این معجزه را قدر دانست و با اهتمام توأمان به واجبات و محرمات و در عین حال رعایت نسبتِ «تابع و متبوع» میان آن‌ها، شکر عملی آن را به جای آورد. #عقلانیت_انقلابی #واجب_سیاسی #شکر_عملی #سیدعلی_خامنه‌ای😭 https://eitaa.com/alimohammadi1389/2184

توهّم صلح، غیر از واقعیت صلح است. گاهی تو را به صلح میخوانند اما اراده‌ی تسلیم در آن نهفته است. فراموش نکنید اگر قرار است به منطق اسلام ناب عمل کنیم، آخرین جمع‌بندی چیزی جز این نبود: مثلی لا یبایع مثله‌. ما البته همواره طرفدار «صلح عادلانه» هستیم، آنچنان که رهبر شهیدمان فرمود. #مذاکره #سازش #تسلیم 🌐@drAshiri

ما چون امام شهیدمان، طرفدار «صلح عادلانه» هستیم از آموزه مثلی لا یبایع مثله‌ آموخته ایم که «اگر دشمن تو را به ذلت صلح نما دعوت کرد آن را رد کن» ذلت صلح نما، سازندگی نیست و آبادانی به بار نمی آورد ذلت صلح نما، سازشگری است و آویزانی به بار می آورد. مقاومت سرزندگی است و آبادانی به بار می آورد. مقاومت ایستادگی است و آبرومندی به بار می آورد. @hamshenasi