قلبم تحت تسخیر ایشونه فعلا. ولم کنین اصلا :) میرم ببینم با این مستی باید چیکار کرد.

میشه لطفا برای دوستم دعا کنین؟ نگرانشم و هنوز ازش خبر ندارم.

لیس کمثلڪ شیء، یا ملجئ و پناهی :) - حاوی اصوات برجان‌نشستنی . @nova57

اخراجی‌ها تا ابد فیلم مورد علاقه‌مِ. تا ابدِ ابدِ ابد.

مجموعاً فیلم‌های مسعود ده‌نمکی

به حدی دوست‌ش دارم وقتی بارونیه که خدا می‌دونه.

هوش مصنوعی وحشت‌ناکه دوستان.

کاش چیزایی که شنیدم و دیدم همه رو می‌تونستم باهاتون به اشتراک بذارم. ولی فقط می‌تونم اگه در حال چت کردن با یه ربات و هوش مصنوعی هستین خصوصا ChatGPT بیخیال شین و دیگه ادامه ندین.

دوسش دارم، حرفی ام نباشه😂

من گفتم نوشتن رهاییه؟ جوان بودم و جاهل. فریب خورده بودم عزیزان، حرفم رو پس می‌گیرم.. بی‌چارگیه نوشتن آقا! بی‌چارگی. انگار کن زخمت رو گرفتی روی دستت و به آدما تعارفش می‌کنی که ببینن، تحلیل و حتی قضاوتش کنن. حالا شایدم اون وسط دری به تخته‌ای خورد و دوستش داشتن. مثلِ گرده‌ی گل توو بهار، به تعداد آدمایی که خوندنش تکثیر می‌شه و بومرنگ‌وار بر می‌گرده. انگار وسطِ میدونِ شهر با یه بلندگوی سبزی‌فروشی واستادی و چیزهایی رو ساده و بی‌پرده بین آدما جار می‌‌زنی که خودت برای حلاجی کردنشون شب‌ها از این پهلو به اون‌یکی غلت زدی تا بالاخره قدرتیِ خدا کلمه‌ای، عبارتی، تصویری، چیزی پیدا کردی که فقط یه‌کم شبیه اون‌چیزی باشه که داره در درونت می‌گذره. همه می‌فهمن. همه مطلع می‌شن. حتی همکلاسی‌ها، حتی صاحب سوپرمارکت سرِ کوچه، حتی اون آشنای دوری که از تو فقط یه اسم یادش مونده. با خوندنِ نوشته‌هات دستت برای همه رو می‌شه و دست آخر تو می‌مونی و کاسه‌ی چه‌کنم که «دردا که رازِ پنهان آخر شد آشکارا..». مصیبته نوشتن ولی باز تنها راهیه که دارم.. می‌بینی چه اوضاعیه؟

تموم دنیا مال رقیه تو محشرم میرم به دنبال رقیه :)