وقتی هیئت، هیئتِ جووناست، نذریِ شبِ موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام (که شب مخصوصِ کنار گذاشته‌شده‌ی هیئته انگار، طبق یه قاعده‌ی نانوشته) بایدم این باشه.

دلم می‌خواد خیلی از آدم‌های زندگی‌م رو خط بزنم. دایره‌ی محدودی از انسان‌های امنِ زندگی‌م نگه دارم و مطلقا بقیه حذف بشن از زندگی‌م. فکر می‌کنم شاید اینطوری فکر آروم‌تری داشته باشم.

اما حیف که ما محکومیم به ارتباط با آدم‌ها.

یه حسیه، یه حس عجیبی، یه غمِ عمیق.

امروز ارزیابی دبیرها رو داشتیم. انصافا دست بالا نمره دادیم حاجی :))))

با اینکه از ۷ صبح تا ۸ شب سمت گوشی و فضای مجازی نرفتم، اما حالا که اومدم اونقدرام مشتاقش نبودم و دوست نداشتم سمتش بیام.

چرا اینقد دیرهههه چرا تا سر میجنبونم شده ۱۱ شبببببب.

اگه یه دلیل وجود داشته باشه برام واسه رأی دادن به عنوان یه رأی اولی، اینه که من می‌خوام خودم برای سرنوشت سیاسی و اجتماعی کشورم تصمیم بگیرم. حتی که اگه وضعیتِ حالا رو دوست نداشته باشم، کلی مشکلی اقتصادی و فرهنگی وجود داشته باشه، از عملکرد مجلس اونقدام راضی نباشم، قیمت هزار چیز کلی بالا رفته باشه. می‌خوام من حتی اندازه یه رأی کوچیک خودم، تصمیم بگیرم برای خودم که تو این مملکت زندگی می‌کنم. نمی‌خوام وایسم یه گوشه و در حالی که وجود داشتنم تو کشورم هیچ تاثیری نداره در سکوت تماشاگر باشم. اگه من رأی ندم و تصمیم نگیرم، یکی دیگه میاد برای من هم تصمیم می‌گیره. و به غلط شاید! اون‌وقت من هیچ حقی ندارم. چرا؟ چون وقتی گفتن می‌تونی بیای نماینده مجلست رو انتخاب کنی، من بچه‌بازی درآوردم و گفتم نوچ، دلت بسوزه. دلِ کی بسوزه؟ کی تنبیه بشه؟ اون قبلی که داره میره. من رأی ندم کی بیاد روی کار؟ منِ دلسوزِ مملکتم انتخاب نکنم، اونی که باهاش مخالفم با حتی مقدار خیلی کمتری از رأی هم‌عقیده‌های من، میاد روی کار. (همون اتفاقی که سال ۱۹۹۶ توی آمریکا افتاد. ۵۰ درصد مردم که مخالف کلینتون بودن رأی ندادن، و کلینتون با ۲۴ درصد رئیس‌جمهور شد. خنده‌دار نیست؟) حقیقت همینه عزیزم.

من تو سیاست تخصص ندارم، خیلی هم متاسفانه و با عرضِ بدبختی تو جریان‌ش نیستم، اما این نظرِ منه به عنوان کسی که عقلِ سلیم رو برای تصمیم‌گیری و تفکر داره.

کلیشه؟ نه عزیزم. این یه حقیقته. تو تصمیم نگیری برای خودت، یکی دیگه تصمیم میگیره برات که تو خوشت نمیاد. سکوت، هیچ‌وقت معنای اعتراض نداشته و نداره.

میگی یکی از یکی بدتر؟ از کجا بشناسیم این کاندیدها رو؟ عزیز دلم، عزیز دلم، یه گوشی اندروید دستته، صفحات این کاندیدها رو پیدا کن، رصدشون کن. ببین تو جنبش ز.ز.آ چه عملکردی داشتن؟ ببین درباره مشکلات کشور چی گفتن. ببین خط فکری‌شون چطوریه؟ با ولی فقیهت زاویه دارن یا نه؟ نه که فقط همین یکی دو هفته رو ببینیا، از پارسال نگاه کن. ببین طرف چیکاره‌ست حرفش چیه. می‌تونی تصمیم بگیری اون‌وقت. خوبم می‌تونی. میگی اینا همه‌شون بَدَن؟ ما همه خوبیم؟ نخیر. اميرمؤمنان على(عليه السلام): «اَلنّاسُ بِأُمَرائِهِمْ اَشْبَهُ مِنْهُمْ بِآبائِهِمْ»؛ (شباهت مردم به اميران و حكم‌فرمايانشان بيشتر است از شباهتشان به پدرانشان!). حالا ببینم، انتخابت چیه؟