هدایت شده از عدالتخواهی
کارگران، مردم نیستند!
مسائل مستضعفان، علمی نیستند!
در بزنگاههایی مانند این روزها که مسئله افزایش و ترمیم حداقل حقوق و دستمزد دهها میلیون کارگر ایرانی مطرح میشود، از دو طیف سیاسی و معرفتی و دو قشر اجتماعی صدای چندانی به گوش نمیرسد:
یک طیف، اهالی مدعی مردمیسازی و حکمرانی مردمی و ... هستند که سروصدای بی معنا و مبنا و اثر آنها درباره اهمیت احاد مردم و ضرورت به میدان آوردن عموم و... گوش فلک را کر کرده، اما در چنین شرایطی گویی کارگران و مستضعفان، مردم نیستند و صدای جدی و جمعی و جریانی از این طیف در احقاق حقوق مردم و مردمیسازی راستین شنیده نمیشود و چه بسا صداهایی ضد منافع مستضعفان نیز شنیده شود.
طیف دوم، مدعیان حوزوی و دانشگاهی علوم انسانی اسلامی که سالهاست سخن از تحول علوم انسانی و تمدنسازی اسلامی و جامعهسازی توحیدی و ... میزنند اما گویی مسائل کارگری و کارگران و مستضعفان، مسائل علمی نیستند، و حتی فراتر، مسئله و مسائل اجتماعی از اساس؛ شایسته تحلیل علمی نیستند.
دو قشر اجتماعی که نسبت به مسائل عینی مستضعفان بیتفاوت یا کمتوجه هستند، یکی قشر مرفه مترف و دهکهای بالای جامعه هستند و یکی قشر مذهبی متعارف.
مواجهه طیف ترکیبی این دو قشر یعنی مرفهان مذهبی یا اشراف ریشدار با مسائل انقلاب از جمله مستضعفان، از مهمترین متغیرها و مسائل عینی و علمی جامعه پساانقلابی از جمله ایران امروز است و بیشترین تاثیر را در اسلامزدایی و جمهورستیزی ذیل جمهوری اسلامی دارد.
متغیر مهم دیگر این معادله، خود حکومت و جمهوری اسلامی است که صدای بلندی از آن در این زمینه به گوش میرسد، البته در جهت مخالف؛ آنجا که نمودهای مصداقی و نمایندگان رسمی حاکمیت در قالب نهادهای غیردولتی و دولت و وزیران و... و به نحو خاص، از شورای نگهبان تا شورای عالی کار، صریحا در مقابل احقاق حقوق حداقلی و عادلانه کارگران، مقاومت و مخالفت حداکثری میکنند.
کیوان سلیمانی
جامعهشناسی و عدالتخواهی
@edallat
⭕️ برنامه هفتم توسعه برای کارگران چه خوابی دیده؟!
🔹 بالاخره بعد از ماهها تأخیر، سازمان برنامه و بودجه، لایحه برنامه هفتم توسعه را منتشر کرد و قرار است به زودی برای تصویب به مجلس برده شود.
🔸 در همان صفحات ابتدایی به بخشی میرسیم که در تناقض آشکار با قانون اساسی، قانون کار، سیاستهای کلی و حتی شعارهای دولت است.
🔹 همین چند روز پیش هم رهبر انقلاب ظلم به کارگر را تقبیح کردند و از لزوم ارتقای سطح معیشت کارگران گفتند، اما حالا دولت سندی را ارائه کرده که ظلم بر کارگر را قانونی میکند.
🔸 خواسته یا ناخواسته در پوشش الفاظی مثل رفع موانع تولید و اشتغال، احیای نظام استاد-شاگردی و... رسماً دارند نظام ارباب-رعیتی و بردهداری را در بازار کار احیا میکنند!
🔹 همین الان حداقل دستمزد زیر خط فقر تعیین میشود بعد میخواهند مجوز پرداخت نصف و کمتر از آن را هم بدهند! «کمتر» هم که مشخص نیست حدش کجاست!
🔺 هر چند این لایحه هنوز به تصویب مجلس نرسیده، ولی این که در چنین سند مهمی به جای پیوست عدالت، اینطور نابرابری تجویز میشود، نشان دهندهی رویکردی خطرناک در دولت است!
منبع
@edallatkhahi
18844.pdf
2.08M
تشکلهای کارگری و حقوق کارگران در برنامه هفتم توسعه
@edallatkhahi
محورهای پیشنهادی مرکز پژوهشهای مجلس برای تحقق کار شایسته برای درج در برنامه هفتم توسعه.
متن کامل گزارش
@edallatkhahi
چرا با «ترمیم مزد کارگران» مخالفت میشود؟ بخش اول.
«۶۴ درصد افزایش دستمزد کارگران فقط در سه ماه»؛ این اتفاقیست که در ترکیه رخ داده است. در فروردین ماه سال جاری، دولت ترکیه حداقل حقوق کارگران را برای دومین بار در طول سال، ۳۰ درصد افزایش داد و بار دیگر در روزهای پایانی خردادماه خبر آمد که «وزیر کار و تامین اجتماعی ترکیه اعلام کرد که از اول ماه جولای ۲۰۲۳ (۱۰ تیرماه ۱۴۰۲)، حداقل حقوق و دستمزد در این کشور با ۳۴ درصد افزایش، به ۱۱ هزار و ۴۰۲ لیره معادل ۴۸۳ دلار افزایش خواهد یافت».
به این ترتیب، در طول سه ماه، مزد کارگران ترکیه دوبار و مجموعاً به میزان ۶۴ درصد ترمیم شد؛ این در حالیست که در طول یکسال، مزد کارگران این کشور سه بار و حداقل ۱۰۰ درصد افزایش یافته است؛ این ترمیمهای مزدیِ متوالی به یک دلیل واضح اتفاق افتاده است: رشد تورم و کاهش ارزش لیر – پول ملی ترکیه-.
دولت ترکیه در سال گذشته میلادی نیز در پی افزایش نرخ تورم، سه بار دست به افزایش حقوق زد؛ در آخرین بار که هم اکنون نیز در حال اجراست، حداقل حقوق و دستمزد را به هشت هزار و ۵۰۰ لیره ترک معادل ۳۶۰ دلار آمریکا رسانده بود. در حالت کلی، در شرایط بروز تورم، مزد کارگران در ترکیه حداقل دو بار در عرض یکسال ترمیم میشود.
در ایران نیز قانون کار، هیچ محدودیتی برای ترمیم مزد در میانه سال ندارد، ماده ۴۱ قانون کار، فاقد عبارتِ «فقط سالی یکبار» است و به دلیل همین عدم ممنوعیت، کارگران در دو سه سال اخیر، خواستار ترمیم مزد براساس تورم در میانه سال شدند؛ با این حال، این خواسته هیچ زمان حتی امسال که افزایش دستمزد به اندازهی نصف تورم رسمی اسفندماه مصوب شده، محقق نشده است.
دبیرخانه شورایعالی کار، وابسته به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، ۲۴ خرداد در پاسخ به نامه سه عضو کارگری این شورا، مدعی «موفقیت نسبی» دولت در «مهار تورم» شد و با افزایش حداقل دستمزد کارگران مخالفت کرد. دبیرخانه شورای عالی کار، اظهارات این سه عضو شورا درباره نرخ تورم را «غیر واقعی» ارزیابی کرد و افزود: «عدد تورم» اشاره شده در نامه، «غیرواقعی و خلاف آمارهای رسمی» است.
اعضای کارگری شورایعالی کار در نامه خود به صولت مرتضوی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، خواستارِ برگزاری مجدد جلسه شورا برای «ترمیم دستمزد کارگران» شده و در این مورد به «تورم بالای ۷۰ درصدی» اشاره کرده بودند. این درخواست وفق ماده ۱۶۷ قانون کار ارسال شده بود و پاسخ آن به گفتهی حسین حبیبی (عضو هیات مدیره کانون عالی شوراها) «نباید ارسال جوابیه به رسانهها باشد بلکه چون سه عضو رسمی درخواست برگزاری نشست کردهاند باید ظرف مدت یک هفته این جلسه برگزار شود».
او تاکید میکند که رویهی فعلیِ وزارت کار در برخورد با مقولهی دستمزد، یک قانونشکنیِ آشکار است، نه تنها این جوابیه غیرقانونیست بلکه فشار آوردن بر گروه کارگری برای امضای افزایش ۲۷ درصدی دستمزد در اسفند ۱۴۰۱ نیز امری خلاف قانون بود؛ حتی بند یک ماده ۴۱ قانون کار و استناد به تورم رسمی برای تعیین دستمزد سال جاری رعایت نشد.
امروز اعضای کارگری شورایعالی کار به صراحت میگویند «امضای افزایش ۲۷ درصدی دستمزد که با توسل به وعدههای وزرای اقتصادی دولت صورت گرفت یک اشتباه بوده» علی خدایی البته اضافه میکند «همان زمان هم میدانستیم که قادر به مهار و کنترل تورم نیستند، هرچند اگر تورم از همین امروز مهار شود، آثار گرانیهای سه ماه گذشته تمام اثرات افزایش ۲۷ و ۲۱ درصدی مزد را زایل کرده است، منتها آن زمان ما را در منگنه گذاشتند که امضا کنیم.»
@edallatkhahi
چرا با «ترمیم مزد کارگران» مخالفت میشود؟ بخش دوم و پایانی.
موضوع دستمزد اما فقط به این جوابیه و گریز از الزامات مزدیِ قانون کار حین مذاکرات مزدی و در ماههای بعد از آن ختم نمیشود. «کارگران کجای این شب تیره بیاویزند قبای ژندهی خود را..» احسان سهرابی (فعال کارگری) با بیان این جمله به رای کمیته تخصصی بیمه و کارِ دیوان عدالت در پاسخ به شکایت دستهجمعی کارگران اشاره میکند و میگوید: در این بزنگاهِ تورمی و عدم تمکین وزارت کار به الزامات واضح قانون در مورد دستمزد، خبر میرسد که هیات تخصصی دیوان عدالت، شکایات دستهجمعی کارگران برای ابطال دستمزد را مردود دانسته است؛ باید پرسید چرا؛ یعنی دیوان عدالت افزایش ۲۷ درصدی حداقل دستمزد ۱۴۰۲ را قانونی میداند؟ با استناد به کدام قانون؟
او اضافه میکند: قوه مقننه نیز در تمام این مدت سکوت کرده است؛ گویا آنها نمایندگان ۶۵ درصد از جامعه -کارگران شغل و بازنشسته- نیستند و اهمیتی ندارد که این قشر در چنگالِ یک بحران معیشتیِ عمیق گرفتار آمدهاند.
نمایندگان مجلس نه تنها در مقابل قانونگریزی مزدیِ دولت سکوت کردهاند و در سه ماه اخیر هیچ پرسش و مواخذهای از وزارت در کار نبوده است، بلکه در این سکوتِ دستهجمعی و این بحران معیشتی، برخی از آنها به موضوعاتی میپردازند که به منافع فرادستان و خودیها اختصاص دارد، صحبتهایی که به معنای درگرفتن رقابت برای گرفتنِ رانت است!
به عنوان یک نمونه، صحبتهای عجیب شهریار حیدری در روز چهارم تیرماه در گفتگو با ایلنا: «اگر در دوران مجلس یازدهم سوءاستفاده و رانتی هم شده باشد وقتی جمعش کنیم به اندازه سوءاستفاده یک نماینده دوره قبل نیست. هزاران هکتار زمین و اراضی کشاورزی و ملی را غارت میکنند چرا واقعاً آنها مطرح نشد؟ شاسی بلند را میگویند و جوری وانمود میکنند که انگار نمایندگان دوره یازدهم آمدهاند لکسوس گرفتهاند؛ نخیر اینطور نیست!»
متن کامل
@edallatkhahi
رویافروشی یا خونفروشی؟
تقریبا هجده ساعت از انتشار خبر کشته شدن یک کودک کار در پروژه آزادراه تهران_شمال میگذرد. اینطور باید نوشت که کودک کاری لاغر از فرط بیگاری، بدون آرزو با صورتی سوخته از کار در آفتاب بیرحم ظهر تابستان و دلی تنگ برای آغوش مطبوع مادر و بازی با برادر و خواهر، مطرود از خانه و شهرش از شدت فقر با لبخندی کج و معوج هزار کیلومتر دورتر از خانهاش؛ برای دو ساعت زودتر رسیدن طبقهمرفه بیصفت به تفریحاتشان، در پروژه آزادراه تهران شمال کشته شد.
جانش برای مسئولین آنقدر بیارزش بود که نه کلمهای توضیح دادند و نه حتی زحمت تکذیبش را به خود دادند. انگار پیچ یا مهره کماهمیتی از یک ماشین صنعتی بزرگ خراب شد و جایگزین کردند. خبرش حتی به اندازه زنکشیهای هفته اخیر در میان انتلکتوئلهای تهی بازتاب نداشت چون کشته شدن یک کارگر فرودست بیطبقهی بیصدا پز روشنفکری ندارد.
نسیمی آمد و نسیمی رفت، طوفان که نشد تا لیبرالهای وطنی فیک کمفهم مدهوش هایک که حتی هایک را هم نفهمیدند رویش سوار شوند، اخاذی سیاسی کنند و از حکومت باج و رانت اقتصادی بگیرند.
فقر چهره یکسان و یکرنگی ندارد. از جنسیت و جغرافیا و قومیتی با جنسیت و جغرافیا و قومیتی دیگر متفاوت است. چهره فقر در جنوب و کشورهای جنوبی از شمال و کشورهای شمالی عبوستر است. پیامدهای فقر در مناطق مرزنشین و حاشیهای در نسبت با مناطق مرکزی خشنتر است. آسیبهای اجتماعی ناشی از فقر در اقلیتهای قومی و مذهبی (با فرض تبعیضهای قومی و مذهبی) بیرحمتر است.
کارگران و فقرای ناشناخته جهان ناشناس چهارم کشته میشوند و پایههای غولپیکر سرمایهداری محکمتر.. زنان و خواهران مستضعفین لبخندهایشان میمیرد و بیپناه تر میشوند و زنان طبقه تنآسا تجملیتر.. فرزندانشان یتیم میشوند و فرزندان طبقه پولدار مذهبی نوکیسهی بیمنزلت آماده نشستن بر منصب ریاست و وجاهت..
آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید؛ دور نیست آن زمان که پاهای این غول عظیم شما را هم له کند.
میگویند چپها رویا میفروشند اما رویا فروختن زیباتر و شریفتر از خون فروختن راستیها برای بقای نظام سرمایهداری خونخوار است.
پ.ن: آرمین سلحشور و علیرضا الماسی دو نوجوان اهل ایذه در پروژه آزادراه تهران شمال مشغول کار بودند که با یک خودرو نیسان برخورد کرده و در نتیجه آن آرمین سلحشور جان خود را از دست داد و وضعیت علیرضا الماسی هم وخیم گزارش شده است. منبع
✍ الهه طالبزاده
@edallatkhahi
19088.pdf
1.09M
احکام پیشنهادی در حوزه حقوق کارگران و قواعد محیط کار؛ برنامه توسعه هفتم
@edallatkhahi
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
مداحی اعتراضی دزفول
ندیدن کارگرون و اشک و آهه
ندیدن بیوه زون بی پناهه..
پ.ن: دوگانه حجاب_معیشت، اشتباه است اما کمتوجهی به فقر و نابرابری در رسانههای رسمی، مهم است..
@edallatkhahi
اخراج، کارگران را میکُشد.
خودکشی چهارمین کارگر اخراجی پتروشیمی ایلام.
بیکاریسازی اجباری از سوی کارفرمایان، کارگران فرسوده بر اثر استثمار شدید و فقر تحمیلی را با وضعیتی شکنندهتر روبرو میکند تا به زندگی خود پایان بدهند.
@edallatkhahi
🔴 جای کارگر، زندان نیست.
🔸 حدود ۹۰ نفر از کارگران قسمت بارگیرخانه شرکت سیمان خوزستان مطالباتی داشتند از جمله ۴ درصد سختی کار، بیمه تکمیلی، درخواست تبدیل وضعیت و.. . بعد از سالها مطالبه آرام، اعتصاب کردند.
🔹 متاسفانه ۴ تا از این کارگران باشکایت پیمانکار و دستور قضایی هفتکل، از سهشنبه هفته قبل زندانی شدهاند!
🔸 پیگیریهای تلفنی ما با برخی مسئولین تا این لحظه نتیجهای نداشته. به خلاف واقع گفته شد این کارگران درگیری درست کردهاند در حالیکه اعتراضشان آرام و مسالمتآمیز بوده.
🔹 آقای اژهای؛ سزای اعتراض آرام کارگران بیچاره، زندان است؟! آن هم شبهای تاسوعا و عاشورا؟! وجدان خودت قبول میکند؟ این کارگر دیگر کارگر میشود؟!
✍ داود مدرسییان
🔸 @edallatkhahi
⭕️ مطالبات کارگران پارس جنوبی همچنان روی زمین!
🔹 اسفندماه سال گذشته، کارگران پارس جنوبی در اعتراض به اجرایِ ناقصِ طرح طبقهبندی مشاغل، اسکان در کمپها و خوابگاههای نامناسب، تغییر سیستم اقماری کارگران ستادی و اداری و مشکلاتِ قراردادهای رانندگان استیجاری، فراخوانی منتشر کردند و به دنبالِ برگزاری تجمع بودند. اگرچه تجمع آنها به دلیلِ برخورد با تعدادی از نمایندگانِ کارگری انجمن صنفی به نتیجهی مورد نظر نرسید اما در همان زمان، با دستور رئیس جمهور به آنها قولِ پیگیریِ مسائل داده شد.
▶️ اما حالا علیرضا میرغفاری رئیس هیئت مدیره کانون انجمنهای صنفی کارگران مجتمع گاز پارس جنوبی از اجرای ناقص این وعدهها میگوید:
🔹 علیرغم تصویب و دستور مدیران بالادستی و موافقت مدیران میانی درباره تحقق برخی از مطالبات کارگران، باز هم این مصوبات در اجرا مغفول مانده است. به عنوان مثال در خصوص مرخصیهای استحقاقی طبق ماده ۶۴ قانون کار، در برخی پالایشگاهها مدیر پالایشگاه تایید کرده ولی مدیر منابع انسانی پالایشگاه توجهی به این موضوع ندارد.
🔸 قرار بود بازنگری نهایی طرح طبقهبندی مشاغل تا آخر خردادماه انجام و برای اجرا ابلاغ شود اما الان در مرداد هستیم و هنوز خبری از بازنگری نیست.
🔹 مطالبهی دیگر ما موافقت با سیستم اقماری دو هفته کار - دو هفته استراحت برای نیروهای اداری پشتیبانی بود. طرح تاکنون برای کارگران واحدهای ICT، مستغلات و فضای سبز اجرا شده است ولی بیش از ۳هزار کارگر هنوز مشمول این سیستم اقماری نشدهاند.
🔸 مشکلات خوابگاهها، رانندگان خودروهای استیجاری، پرداخت سرانهی ورزش و... نیز یا حل نشده یا به صورت ناقص و برای تعدادی از کارگران انجام شده است.
🔹 در زمان صدور فراخوان برای یکم اسفند ما را به عجول بودن متهم میکردند. اما وعدههایی را که اسفندماه برای پیگیری مسایل به ما دادند اجرا نکردند. باید بگویم که مسئولیت عدم اجرای مطالبات کارگران پالایشگاههای پارس جنوبی به هیچ عنوان بر عهده نمایندگان کارگران نیست و مسئولین مربوطه باید پاسخگو باشند.
🔺 متن کامل مصاحبهی علیرضا میرغفاری با خبرگزاری ایلنا را اینجا بخوانید.
🔺 پاسخ مدیران پارس جنوبی به خبرگزاری فارس در خصوص روند اجرای مصوبات را هم میتوانید از اینجا بخوانید.
منبع
@edallatkhahi
تبعیض میان کارمندان و کارگران.
شورای حقوق و دستمزد، ۲۲ خردادماه طرحی را برای ساماندهی «پرداخت مزایا و رفاهیات کارکنان دستگاههای اجرایی» تصویب میکند. ۴ مرداد هم بخشنامه آن با امضای معاون اول رئیس جمهور ابلاغ میشود.
اما ۴ روز بعد دکتر مخبر به رئیس سازمان اداری و استخدامی نامه میزند که «با توجه به اینکه بخشی از کارکنان از این مصوبه دچار کسری درآمد میشوند، مجددا در شورای حقوق و دستمزد این موضوع بررسی و اصلاح شود»!
دبیر هیئت دولت هم روز بعد به تمامی اعضای هیئت دولت نامه میزند که پیشنهادات خودشان برای اصلاح بخشنامه را ظرف ۴۸ ساعت اعلام کنند.
فارغ از درست یا غلط بودن بخشنامه یا قوت و ضعف آن، نکته مهم این است که چرا برای جامعه کارگری، علیرغم درخواستهای متعدد کارگران (+) و دانشجویان (+) و... و حتی تاکید رهبر انقلاب بر بهبود وضعیت معیشتی آنها (+)، اصلاحی در میزان حداقل دستمزدشان صورت نگرفت؟! آیا جز این است که قدرت چانهزنی یکی بیشتر از دیگری است؟! آیا جز این است که بیش از ۳۰ میلیون عضو خانوار کارگری در نظام تصمیمگیری برای حق و حقوقشان نمایندهای موثر ندارند؟! و اینها یعنی همچنان نظام چانهزنی تعیینکنندهی حقوق است نه عدالت!
مسجدیها، هیئتیها، بسیجیها، جهادیها، طلبهها و محجبهها اگر بر سر حل معضلات اینچنینی همدل شوند و جریانهای حلقههای میانی را برای رفع تبعیض به راه بیاندازند، فرهنگ و اقتصاد جامعه را هم بهتر میتوانند اصلاح کنند!
متن کامل بخشنامه ضوابط اجرایی پرداخت مزایای جانبی به کارکنان دستگاههای اجرایی را اینجا بخوانید.
منبع
@edallatkhahii
مرگ بیش از ۵ کارگر در هر روز/ آقای معاون وزیر چطور ادعا میکند «میزان حوادث کار در ایران از میانگین جهانی پایینتر است»؟ - کهکشان نامه
http://kahkeshannameh.ir/2023/08/03/%d9%85%d8%b1%da%af-%d8%a8%db%8c%d8%b4-%d8%a7%d8%b2-%db%b5-%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%87%d8%b1-%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%a2%d9%82%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%b9%d8%a7%d9%88%d9%86-%d9%88/
زنان نمکچین قلعهرشید؛ نگرانِ تصرف معدنشان.
در شمال شرق روستای قلعهرشید؛ در ۲۵ کیلومتری از شهرستان اردل و ۷۵ کیلومتری شهرکرد، مرکز استان چهارمحال و بختیاری، معدن نمکی کوچک، قرنهاست که منبع ارتزاق پیرزنان و زنان سرپرست خانوار این روستا و روستاهای شکرآباد و حسین آباد بوده است.
چند سالی است که فردی با نادیده گرفتن حق انسانی و چندصدساله مردم زجرکشیده این روستاها و با حمایت ارگانهای دولتی برای تصرف معدن نمک دندان تیز کرده است. در این سالها، زنان نمکچین، علاوه بر درد و رنج کار طاقت فرسای معدن، اضطراب و نگرانی از احتمال تصرف معدن را نیز تحمل می کنند.
زنان سالخورده، آب چشمهً شور بیرون آمده از دل کوههای سالداران بختیاری را بر روی تخته سنگ ها جاری میکنند تا بلورهای نمک بر تخته سنگها بنشیند و با لیسه و تیشه، این نمکهای زیبا و خالص را برداشت کنند. احتمالا در حین کار با خود زمزمه میکنند، که ای کاش توان آن را داشتند با همان تیشه، ریشه ظلم و زورگویی را میزدند و با خیال راحت در معدنشان کار میکردند.
فصل کار معدنچینان این معدن سفید، از میانه بهار شروع میشود و تا پاییز و شروع بارشها ادامه دارد. در نیمه دوم سال، کار معدن تعطیل میشود و درآمدی ندارند.
زنان نمکچین در کنار مردان روستا که به کار کشاورزی و دامداری مشغول هستند برای لقمهای نان بر روی صخرههای مرتفع و لغزان نمکی روزی خود را با رنج فراوان به دست میآورند، اما همین روزی اندک هم از چشم طمعکاران دور نمانده است.
مادران نمکچین پس از جمع آوری نمکها، آنها را به خرمنهای پایین دست معدن منتقل میکنند، تا با سنگ گرد مخصوص که «بَردَر» نام دارد خرد کنند و در کاسههای شش کیلویی قالبگیری کنند.
میزان درآمدی که هر زن در هر ماه از این معدن دارد، شاید به سختی به ۸۰۰ هزار تومان برسد. رنج جانکاهی که برای این درآمد اندک میبرند، قامتشان را خمیده و جانشان را زخمی کرده است.
مشخص نیست تلاش ارگانهای دولتی برای تصرف این معدن با کدام انسانیت، عرف یا شرع همخوانی دارد؟
انقلابی که قرار بود به داد پابرهنگان برسد، اکنون ارگان هایش برای همین پابرهنگان مدعی میفرستند تا دردشان را مضاعف کند؟
دستان مادران نمکچین انگار نمک نداشته است! با اثر انگشتشان کسانی را روانه مجلس و دولت میکنند که برای زخمهایشان مرهمی ندارند.
مرهمتان پیشکش! با ظلمتان، دستان زخمخورده مادران ما را از این منبع طبیعی و خدادادی کوتاه نکنید.
✍ سلیمان سلیمانی
منبع: کهکشاننامه
@edallatkhahi
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
۱۳ میلیون کارگر با حقوق زیر ۱۰ میلیون تومان.
دکتر حمیدرضا مقصودی
@edallatkhahi
محمدعلی حمودی کارگر ۳۵ ساله پالایشگاه آبادان به علت اخراج از کار به زندگی خود پایان داد. وقتی دموکراسی کارایی خود را از دست میدهد و دیگر صدای طبقه فرودست در آن شنیده نمیشود، طردشدگان با خودکشی فریاد میزنند که ما را ببینید..
@edallatkhahi
همدستی شوم و شرم آور " نظام آموزشی و کنکور " برای نا امید کردن مردم و تشدید فاصله طبقاتی
https://www.asriran.com/fa/news/903604/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%85-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%88%D8%B1-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%A7-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%88-%D8%AA%D8%B4%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%81%D8%A7%D8%B5%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A8%D9%82%D8%A7%D8%AA%DB%8C
کارگر؛ ابزار یا انسان؟
در سرمایهداری انسان، در کنار ابزار یکی از عوامل تولید کالا به حساب میآید. همانطور که اجاره (حق استهلاک) ابزار را باید پرداخت کرد، اجاره (مزد) انسان را هم باید داد.
در اقتصاد اسلامی اما کرامت انسان و مبنای اصالت کار اجازه نمیدهد کارگر همعرض ابزار تعریف شود، لذا کارگر علاوه بر اجرت، در سود نهایی محصول شریک است و اجاره ابزار را کارگر باید بدهد.
بین اینکه کارگر اجیر و همرتبه ابزار باشد با اینکه سود برای کارگر باشد و ابزار اجیر او تفاوت بسیار است. این حرف مکتبی و متفکرین ما در اقتصاد است. حالا اینکه ما در اجرا تن دادیم به مناسبات سرمایهداری، این ربطی به مکتب اقتصادی ما ندارد.
✍ محمدامین رضایی
@edallatkhahi
۱۷۰۰ کارگر کارخانه ماشینسازی اراک از ۱۷ روز پیش در اعتصاب به سر میبرند و خواستار «تداوم تولید و پرداخت منظم دستمزد» هستند. این کارخانه از قربانیان سیاست خصوصیسازی در ایران است.
@edallatkhahi
🔴 مرگهای نابرابر!
▪️ مرگ در ساختار سیاسی اقتصادی نابرابر دو دسته میشود:
- مرگهای سیاسی نافع!
- مرگهای سیاسی غیرنافع!
▪️ مرگهایی که منافع و مقاصد سیاسی گروهی و طبقاتی را تامین میکنند و مرگهایی که به دلیل موقعیت جغرافیایی، سیاسی یا اقتصادی این فواید را ندارند.
▪️ در مرگهای غیرنافع برای اشرافیت، هیچ برساخت رسانهای جهت مطالبه و تحقق عدالت شکل نمیگیرد. چون اصلا دغدغه عدالت نیست.
▪️ گروهها، حزبها، پادوها و ... اتفاقات را رصد میکنند، اگر منافع و دغدغه طبقاتیشان را تامین میکند، تمام شبکه رسانهای برای مطالبه خود بسیج میکنند. اما اگر در راستای منافع آنها نباشد، حتی از مرگ کارگران سواستفاده هم نمیکنند! چون اصلا دغدغهشان این طبقه از مردم نیست.
▪️ مستضعفین تیوی
▪️ @edallatkhahi