زندگیم عجیب به هم پیچیده و هیچ ایده ای ندارم چجوری درستش کنم. انگار خدا نمیخواد صدام رو بشنوه و راهی ندارم. نمیدونم چیکار کنم. انگار فقط مرگ تمومش میکنه. ببخشید بابت این حرفا، ولی واقعا راه دیگه ای به ذهنم نمیرسه. _

خودش نمی‌گه تو می‌گی؟ باشه.

البته الان قمی‌هام به مشترک جان اضافه شدن

متاسفانه مشترک نیستم و خوشبختانه قمی نیستم

قمی‌ها رو هم دوست دارم❤️

قم شهر رویاهاست، عقب وایسا

این کیه اکانتش نوشته لیمو ؟ باورم نمیشه گلشید لا همچین ادنی دوستی _ دوستی با آدم‌های متفاوت لزوماً خبر از اعتقادات و ارزش‌های یکسان نمی‌ده.

لاس موردپسندی بود

فقط بخاطر نون و نمکی که با مدیرعامل ایتا خوردیم

گلشید به من انگ تابستون‌فن بودن نزن من نه تابستون‌فنم نه پاییز رو دوست دارم نه عاشق زمستونم و نه فصل مورد علافه‌ام بهاره، کلا از این زندگی متنفر هستم ولی چرا تابستون اینطوریه؟ چرا انقدر تموم شدنش دردناک و تلخه؟ چرا انگار داره تیکه‌هایی از وجودم رو می‌کَنه و برای همیشه می‌بره که هیچوقت دستم بهشون نمی‌رسه؟ چرا این حس لعنتی رو دارم که یک تکه سنگ رو سینه‌ام پرت کردن؟ هیچوقت موقع تموم شدن بهار و پاییز و زمستون این احساس رو ندارم. _ عزیز تابستونی من، چون every summer has a story و تو فقط داری از داستان و اندوه شرابی تابستونی خودت دل می‌کنی. یه‌سال صبر کردن برای دیدار دوباره‌اش طاقت‌فرساست. می‌دونم، من‌هم دلم برای میوه‌های ممنوعه‌ی تابستون، رد ماتیک روی سیب گاز زده و بوسه‌های آفتاب روی آب روان تنگ می‌شه.